Reflections of Fidel:



WITHOUT some basic historical knowledge, the subject I am dealing with could not be understood.

In Europe, people had heard about China. In the autumn of 1298, Marco Polo told marvelous tales about an amazing country he called Cathay. Columbus, an intelligent and intrepid sailor, was aware of the Greeks’ knowledge about the roundness of the Earth. His own observations led him to agree with those theories. He came up with the plan of reaching the Far East sailing westward from Europe. But, he calculated the distance with far too much optimism, for it was several times greater. Unexpectedly, between the Atlantic and the Pacific Oceans, this continent loomed up on his route. Magellan would make the journey conceived by him, even though he died before reaching Europe. Still, the value of the spices collected paid for the expedition initiated with a number of vessels – of which only one returned – a prelude of future colossal profits.

From that point, the world began to change at an accelerated pace. Old forms of exploitation were repeated again, from slavery to feudal serfdom; ancient and new religious beliefs spread over the planet.

From that fusion of cultures and events, accompanied by technical advances and scientific discoveries, today’s world was born, and it could not be understood without a minimum of real precedents.

International trade, with its advantages and disadvantages, was imposed by the colonial powers, such as Spain, England and the other European powers. These, especially England, soon began to control southwest, south and southeast Asia, and Indonesia, Australia and New Zealand, forcibly expanding its rule everywhere. The colonizers were not able to impose their authority over the gigantic country of China, which had an ancient culture and fabulous natural and human resources.

Direct trade between Europe and China began in the sixteenth century, after the Portuguese established the commercial enclave in Goa in India and in Macao in southern China.

Spanish control in the Philippines facilitated an accelerated exchange with the great Asian country. The Qin dynasty, which ruled China, tried to limit this kind of unfavorable commercial operation with foreign countries as much as possible. It was allowed only through the port of Canton, today called Guangzhou. Britain and Spain had great deficits because of the low demand of the enormous Asiatic country, related to English goods manufactured in the metropolis, or Spanish products coming from the New World that were not essential to China. Both of them had begun to sell opium.

Large-scale opium trade was at first dominated by the Dutch through Jakarta, Indonesia. The English observed the profits that were close to 400 percent. Their opium exports which, in 1730, were 15 tons, grew to 75 in 1773, shipped in crates weighing 70 kilograms each; with this they bought porcelain, silk, spices and Chinese tea. Opium, not gold, was the currency Europe used to acquire Chinese goods.

In the spring of 1830, faced with the unbridled abuse of the opium trade in China, Emperor Daoguang ordered Lin Hse Tsu, an imperial official, to fight the plague; he ordered the destruction of 20,000 crates of opium. Lin Hse Tsu sent a letter to Queen Victoria asking for respect for international regulations and not to allow trade with toxic drugs.

The Opium Wars were the English response. The first lasted three years, from 1839 to 1842. The second, with France joining in, lasted four years, from 1856 to 1860. They are also known as the Anglo-Chinese Wars.

The United Kingdom forced China to sign unfair treaties committing this country to opening up several ports to foreign trade and handing over Hong Kong. Several countries, following England’s lead, imposed unequal terms of exchange.

Such humiliation contributed to the Taiping Rebellion of 1850 to 1864, the Boxer Rebellion of 1899 to 1901 and, finally, the fall of the Qin Dynasty in 1911 which, for various reasons – including its weakness in the face of foreign powers – had become highly unpopular in China.

What happened with Japan?

This country with its ancient culture and very hard-working, like others in the region, resisted "Western civilization" and for more than 200 years – among other causes because of a chaotic domestic administration – remained hermetically sealed to foreign trade.

In 1854, after an earlier exploratory voyage with four gunboats, a U.S. naval expedition commanded by Commodore Matthew Perry, threatening to bomb a Japanese town – defenseless before the modern technology of those vessels– obliged the shoguns to sign, on behalf of the Emperor, the Treaty of Kanagawa on March 31, 1854. Thus, the grafting of capitalist trade and Western technology was begun in Japan. At the time, Europeans were unaware of the Japanese capacity to develop in that field.

On the heels of the Yankees, representatives of the Russian Empire arrived from the Far East, fearful that the U.S., to whom they later sold Alaska on October 18, 1867, would get a head-start in trading activities with Japan. Britain and the other European colonizing nations came quickly to the country with the same intentions.

During the U.S. intervention in 1862, Perry occupied different parts of Mexico. At the end of the war, the country lost more than 50 percent of its territory, precisely those areas where the greatest oil and gas reserves were to be found, even though at that time, gold and land to expand into, not fuel, were the main goals of the conquerors.
The first China-Japan War was officially declared on August 1, 1894. At the time Japan wanted Korea, a tributary state subordinated to China. With more developed weaponry and technology, it defeated Chinese forces in several battles near the cities of Seoul and Pyongyang. Later military victories opened its way toward Chinese territory.

In the month of November that year, they took Port Arthur, today Lüshun. In the River Yalu estuary and at the Weihaiwei Naval Base, surprised by a land attack from the Liaodong Peninsula, heavy Japanese artillery destroyed the fleet of the attacked nation.

The dynasty had to ask for peace. The Treaty of Shimonoseki, which put an end to the war, was signed in April of 1895. China was forced to cede Taiwan, the Liaodong Peninsula and the archipelago of the Pescadores Islands to Japan "in perpetuity;" China also had to pay a war indemnity of 200 million taels of silver and open up four ports to the exterior. Russia, France and Germany, defending their individual interests, obliged Japan to return the Liaodong Peninsula, paying in exchange another 30 million taels of silver.

Before mentioning the second China-Japan War, I should include another armed episode with a double historical importance; it took place from 1904 to 1905 and it cannot be omitted.

After being inserted into armed civilization and wars for the partitioning of the world as imposed by the West, Japan, which had already waged the first war against China as mentioned above, developed its naval power to such a degree that it was able to deal a harsh blow to the Russian Empire, which was at the point of prematurely inciting the revolution programmed by Lenin when he created in Minsk, 10 years earlier, the Party which would later unleash the October Revolution.

On August 10, 1904, with no advance warning, Japan attacked and destroyed the Russian Pacific Fleet at Shandong. Czar Nicholas II of Russia, upset by the attack, ordered the Baltic Fleet to be mobilized and to set sail for the Far East. Convoys of colliers were contracted to bring in the shipments needed by the fleet while it was sailing towards its distant destination. One of the operations to transfer coal had to be carried out on the high seas due to diplomatic pressure.

The Russians, upon entering south China, sailed towards Vladivostok, the only available port for the fleet’s operations. In order to reach that point, there were three routes: the best choice was the Tsushima route; the other two required navigation to the east of Japan and increased the risks and the enormous wear and tear on the vessels and crews. The Japanese admiral had the same thought: for this option he made his plan and located his ships so that the Japanese fleet, after making a U-turn, would have all its vessels, mainly cruisers, passing about 6,000 meters away from the adversary’s ships, a large number of battleships. These would be at the reach of the Japanese cruisers, outfitted with personnel that were rigorously trained in the use of their cannon. As a result of the lengthy route, the Russian battleships were navigating at a speed of only 8 knots as compared with the 16-knot speed of the Japanese vessels.

The military action is known by the name of Battle of Tsushima. It took place on May 27 and 28, 1905.

On the side of the Russian Empire, 11 battleships and eight cruisers took part.

Admiral of the Fleet: Zinovy Rozhdestvensky.

Losses: 4,380 dead, 5,917 wounded, 21 ships sunk, 7 captured and 6 rendered useless.

The admiral of the Russian fleet was wounded by a shell fragment that hit him in the skull.

On the side of the Japanese Empire, 4 battleships and 27 cruisers took part.

Admiral of the Fleet: Heichachiro Togo

Losses: 117 dead, 583 wounded and 3 torpedo ships sunk.

The Baltic fleet was destroyed. Napoleon would have termed it "Austerlitz at sea". Anyone can imagine the deep wound caused by the dramatic event to traditional Russian pride and patriotism.

After the battle, Japan became a much feared naval power, rivaling Britain and Germany and competing with the United States.

Japan rehabilitated the concept of the battleship as the principal weapon in the years to come. They embroiled themselves in the task of empowering the Imperial Japanese Army. They requested and paid a British shipbuilder to construct a special cruiser, with the intent of later reproducing it in their Japanese shipbuilding yards. Later, they manufactured battleships that were far better than those of their contemporaries, both in armor and power.

There was no other nation on the face of the earth that could come close to Japanese naval engineering in the 1930’s in the design of warships.

That explains the bold action with which, one day, they attacked their master and rival, the United States which, through Commodore Perry, started them off on the road of war.

I shall continue tomorrow.



Fidel Castro Ruz

March 30, 2008

7:35 p.m.

Translated by ESTI

La victoire chinoise (partie I)
Automatically translated into French thanks to WorldLingo
Réflexions de Fidel :



SANS de la connaissance historique de base, le sujet que je traite ne pourrait pas être compris.

En Europe, les gens avaient entendu parler de la Chine. En automne de 1298, le polo de Marco a indiqué des contes merveilleux au sujet d'un pays étonnant qu'il a appelé Cathay. Columbus, un marin intelligent et intrépide, se rendait compte connaissance de Grecs la' au sujet de l'arrondi de la terre. Ses propres observations l'ont mené à être d'accord avec ces théories. Il a proposé le plan d'atteindre l'Extrême-Orient naviguant à l'ouest de l'Europe. Mais, il a calculé la distance avec loin trop d'optimisme, parce que c'était plusieurs fois plus grand. Inopinément, entre les océans pacifiques atlantiques et, ce continent a apparu indistinctement vers le haut sur son itinéraire. Magellan ferait le voyage conçu par lui, quoiqu'il soit mort avant d'atteindre l'Europe. Toujours, la valeur des épices a rassemblé payé pour l'expédition initiée avec un certain nombre de navires - dont seulement un est retourné - un prélude de futurs bénéfices colossaux.

De ce point, le monde a commencé à changer à un rythme accéléré. De vieilles formes d'exploitation ont été répétées encore, de l'esclavage au serfdom féodal ; la croyance religieuse antique et nouvelle a réparti la planète.

De cette fusion des cultures et des événements, accompagnée des avances techniques et des découvertes scientifiques, le monde d'aujourd'hui a été soutenu, et il ne pourrait pas comprendre sans minimum de vrais précédents.

Le commerce international, avec ses avantages et inconvénients, a été imposé par les puissances coloniales, telles que l'Espagne, l'Angleterre et les autres puissances d'Européen. Ceux-ci, particulièrement Angleterre, ont bientôt commencé à commander le sud-ouest, les sud et le Sud-est asiatique, et l'Indonésie, l'Australie et la Nouvelle Zélande, augmentant de force sa règle partout. Les colonisateurs ne pouvaient pas imposer leur autorité au-dessus du pays colossal de la Chine, qui a eu une culture antique et des ressources naturelles et humaines fabuleuses.

Le commerce direct entre l'Europe et la Chine a commencé au seizième siècle, après que le Portugais ait établi l'enclave commerciale dans Goa en Inde et au Macao en Chine méridionale.

La commande espagnole aux Philippines a facilité un échange accéléré avec le grand pays asiatique. La dynastie de Qin, qui a régné la Chine, a essayé de limiter ce genre d'opération commerciale défavorable avec les pays étrangers autant que possible. On lui a permis seulement par le port du canton, aujourd'hui appelé Guangzhou. La Grande-Bretagne et l'Espagne ont eu de grands déficits en raison de la basse demande de l'énorme pays asiatique, liée aux marchandises anglaises construites dans la métropole, ou produits espagnols venant du nouveau monde qui n'étaient pas essentiels en Chine. Les deux avaient commencé à vendre l'opium.

Le commerce à grande échelle d'opium a été au début dominé par le Néerlandais par Jakarta, Indonésie. L'anglais a observé les bénéfices qui étaient de près de 400 pour cent. Leur opium exporte qui, en 1730, était de 15 tonnes, a devenu 75 de 1773, transporté dans des caisses pesant 70 kilogrammes pièce ; avec ceci ils ont acheté la porcelaine, la soie, les épices et le thé chinois. L'opium, pas or, était la devise l'Europe employée pour acquérir les marchandises chinoises.

Au printemps de 1830, confronté à l'abus déchainé des échanges d'opium de la Chine, l'empereur Daoguang a commandé Hse Tsu, un fonctionnaire impérial de Lin, pour combattre la peste ; il a commandé la destruction de 20.000 caisses d'opium. Hse Tsu de Lin envoyé une lettre à la Reine Victoria demandant le respect pour des règlements internationaux et pour ne pas permettre le commerce avec les drogues toxiques.

Les guerres d'opium étaient la réponse anglaise. D'abord duré trois ans, de 1839 à 1842. La seconde, avec la France adhérant dedans, a duré quatre ans, de 1856 à 1860. Ils sont également connus comme guerres Anglo-Chinoises.

Le Royaume-Uni a forcé la Chine à signer des traités injustes commettant ce pays à ouvrir plusieurs ports au commerce extérieur et à remettre Hong Kong. Plusieurs pays, le fil de l'Angleterre suivante, ont imposé des limites inégales d'échange.

Une telle humiliation a contribué à la rébellion de Taiping de 1850 à 1864, à la rébellion de boxeur de 1899 à 1901 et, en conclusion, à la chute de la dynastie de Qin dans 1911 qui, pour les différentes raisons - comprenant sa faiblesse face aux puissances étrangères - étaient devenus fortement inpopulaires en Chine.

Que s'est produit avec le Japon ?

Ces pays avec sa culture antique et très assidu, comme d'autres dans la région, « civilisation occidentale » résistée et pendant plus de 200 années - entre d'autres causes en raison d'une administration domestique chaotique - restées hermétiquementes scellé au commerce extérieur.

En 1854, après un voyage exploratoire plus tôt avec quatre canonnier, les États-Unis l'expédition navale a commandé par Commodore Matthew Perry, menaçant de bombarder une ville japonaise - sans défense avant que la technologie moderne de ces navires ait obligé les shogouns à signer, au nom de l'empereur, le Traité de Kanagawa le 31 mars 1854. Ainsi, la greffe de la technologie commerciale et occidentale de capitaliste a été commencée au Japon. Lorsque, Européens étaient ignorants de la capacité japonaise de se développer dans ce domaine.

Sur les talons de Yankees, les représentants de l'empire russe sont arrivés d'Extrême-Orient, craintif que les États-Unis, à qui ils plus tard ont vendu l'Alaska le 18 octobre 1867, obtiendraient tête-commencent dans des activités marchandes avec le Japon. La Grande-Bretagne et les autres nations de colonisation européennes sont venues rapidement au pays avec les mêmes intentions.

Pendant les États-Unis l'intervention en 1862, Perry a occupé différentes régions du Mexique. À la fin de la guerre, le pays a perdu plus de 50 pour cent de son territoire, avec précision secteurs où les plus grandes réservations de pétrole et de gaz devaient être trouvées, quoique à ce moment-là, l'or et la terre à augmenter dans, pas carburant, aient été les buts principaux des conquérants.
La première guerre du Chine-Japon a été officiellement déclarée le 1er août 1894. Lorsque le Japon a voulu la Corée, un état de tributaire a subordonné en Chine. Avec plus d'armements et de technologie développés, il a défait les forces chinoises dans plusieurs batailles près des villes de Séoul et de Pyong Yang. Les victoires militaires postérieures ont ouvert sa manière vers le territoire chinois.

En novembre qu'année, ils ont pris à Arthur gauche, aujourd'hui Lüshun. Dans l'estuaire de Yalu de fleuve et à la base navale de Weihaiwei, étonnante par une attaque de terre à partir de la péninsule de Liaodong, l'artillerie japonaise lourde a détruit la flotte de la nation attaquée.

La dynastie a dû demander la paix. Le Traité de Shimonoseki, qui a mis un terme à la guerre, a été signé en avril de 1895. La Chine a été forcée de céder Taiwan, la péninsule de Liaodong et l'archipel des îles de Pescadores au Japon « dans la perpétuation ; La » Chine a dû payer une indemnité de guerre de 200 millions de taels d'argent et également ouvrir quatre ports à l'extérieur. La Russie, la France et l'Allemagne, défendant leurs intérêts d'individu, ont obligé le Japon à renvoyer la péninsule de Liaodong, payant dedans à échange encore 30 millions de taels d'argent.

Avant de mentionner la deuxième guerre du Chine-Japon, je devrais inclure un autre épisode armé avec une double importance historique ; il a eu lieu de 1904 à 1905 et il ne peut pas être omis.

Après avoir été inséré dans la civilisation et les guerres armées pour la division du monde comme imposée par l'ouest, le Japon, qui avait déjà fait la première guerre contre la Chine comme mentionné ci-dessus, a développé sa puissance navale à un tel degré qu'il pouvait s'occuper un coup dur à l'empire russe, qui était au moment où inciter prématurément la révolution programmée par Lenin quand il a créé dans Minsk, 10 ans plus tôt, la partie qui lâcherait plus tard la révolution d'octobre.

Le 10 août 1904, sans l'avertissement anticipé, le Japon a attaqué et a détruit la flotte Pacifique russe chez Shandong. Le tsar Nicholas II de la Russie, renversement par l'attaque, a commandé la flotte baltique pour être mobilisé et pour placer la voile pour l'Extrême-Orient. Des convois de mineurs ont été contractés pour apporter les expéditions requises par la flotte tandis qu'elle naviguait vers sa destination éloignée. Une des opérations pour transférer le charbon a dû être effectuée sur les hautes mers dues à la pression diplomatique.

Les Russes, lors d'entrer dans la Chine du sud, ont navigué vers Vladivostok, le seul port disponible pour les opérations de la flotte. Afin d'atteindre ce point, il y avait trois itinéraires : le meilleur choix était l'itinéraire de Tsushima ; les autres deux ont exigé la navigation au à l'est du Japon et ont augmenté les risques et l'énormes usage et larme sur les navires et servent d'équipier. L'amiral japonais a eu la même pensée : pour cette option il a fait son plan et a localisé ses bateaux de sorte que la flotte japonaise, après fabrication d'un demi-tour, ait tous ses navires, principalement croiseurs, passant environ 6.000 mètres loin des bateaux de l'adversaire, un grand nombre de cuirassés. Ceux-ci seraient à l'extension des croiseurs japonais, équipée du personnel qui ont été rigoureusement formés dans l'utilisation de leur canon. En raison de l'itinéraire prolongé, les cuirassés russes dirigeaient à une vitesse de seulement 8 noeuds par rapport à la vitesse de 16 noeuds des navires japonais.

L'action militaire est connue par le nom de la bataille de Tsushima. Il a eu lieu les 27 et 28 mai 1905.

Du côté de l'empire russe, 11 cuirassés et huit croiseurs ont participé.

Amiral de la flotte : Zinovy Rozhdestvensky.

Pertes : 4.380 morts, 5.917 a blessé, 21 bateaux descendus, 7 capturés et 6 rendus inutiles.

L'amiral de la flotte russe a été enroulé par un fragment de coquille qui l'a frappé dans le crâne.

Du côté de l'empire japonais, 4 cuirassés et 27 croiseurs ont participé.

Amiral de la flotte : Pertes de Heichachiro

Togo : 117 morts, 583 a blessé et 3 bateaux de torpille descendus.

La flotte baltique a été détruite. Napoleon l'aurait nommé « Austerlitz en mer ». N'importe qui peut imaginer la blessure profonde provoquée par l'événement dramatique à la fierté et au patriotisme russes traditionnels.

Après la bataille, le Japon est devenu beaucoup de puissance navale crainte, rivalisant la Grande-Bretagne et l'Allemagne et concurrençant les Etats-Unis.

Le Japon a remis en état le concept du cuirassé comme arme principale en quelques années à venir. Ils se sont embrouillés dans le charger d'autoriser l'armée japonaise impériale. Ils ont invité et ont payé un constructeur de navires britannique à construire un croiseur spécial, avec l'intention de la reproduire plus tard en leurs yards japonais de construction navale. Plus tard, ils ont fabriqué les cuirassés qui étaient bien meilleurs que ceux de leurs contemporains, dans l'armure et la puissance.

Il n'y avait aucune autre nation sur le visage de la terre qui pourrait venir près de la technologie navale japonaise dans les années 30 dans la conception des vaisseaux de guerre.

Cela explique l'action audacieux avec laquelle, pendant un jour, ils ont attaqué leur maître et rival, Etats-Unis qui, par Commodore Perry, les ont commencés au loin sur la route de la guerre.

Je continuerai demain.



Fidel Castro Ruz

le 30 mars 2008

7:35 P.M.

Traduit par ESTI

La victoria china (parte I)
Automatically translated into Spanish thanks to WorldLingo
Reflexiones de Fidel:



SIN un cierto conocimiento histórico básico, el tema que estoy tratando del no podría ser entendido.

En Europa, la gente había oído hablar China. En el otoño de 1298, el polo de Marco contó cuentos maravillosos sobre un país asombroso que él llamó a Cathay. Columbus, marinero inteligente e intrépido, estaba enterada conocimiento de los Griegos' sobre la redondez de la tierra. Sus propias observaciones lo condujeron a convenir con esas teorías. Él subió con el plan de alcanzar el Extremo Oriente que navegaba hacia el oeste de Europa. Pero, él calculaba la distancia con lejos demasiado optimismo, porque era varias veces mayor. Inesperado, entre los Océanos atlánticos y Pacíficos, este continente asomó para arriba en su ruta. Magellan haría el viaje concebido por él, aun cuando él murió antes de alcanzar Europa. No obstante, el valor de las especias recogió pagado para la expedición iniciada con un número de recipientes - de cuáles volvió solamente uno - un preludio de los beneficios colosales futuros.

De ese punto, el mundo comenzó a cambiar en un paso acelerado. Las viejas formas de explotación fueron repetidas otra vez, de esclavitud al serfdom feudal; la creencia religiosa antigua y nueva extendió por el planeta.

De esa fusión de culturas y de acontecimientos, acompañada por avances técnicos y descubrimientos científicos, el mundo de hoy fue llevado, y no podría ser entendido sin un mínimo de precedentes verdaderos.

El comercio internacional, con sus ventajas y desventajas, fue impuesto por las energías coloniales, tales como España, Inglaterra y las otras energías del europeo. Éstos, especialmente Inglaterra, pronto comenzaron a controlar el sudoeste, sur y Asia Sur-Oriental, e Indonesia, Australia y Nueva Zelandia, ampliando fuertemente su regla por todas partes. Los colonizadores no podían imponer su autoridad sobre el país gigantesco de China, que tenía una cultura antigua y recursos naturales y humanos fabulosos.

El comercio directo entre Europa y China comenzó en el décimosexto siglo, después de que el portugués estableciera el enclave comercial en Goa en la India y en Macao en China meridional.

El control español en las Filipinas facilitó un intercambio acelerado con el gran país asiático. La dinastía de Qin, que gobernó China, intentó limitar esta clase de operación comercial desfavorable con los países extranjeros tanto cuanto sea posible. Fue permitido solamente a través del puerto del cantón, hoy llamado Guangzhou. Gran Bretaña y España tenían gran déficit debido a la demanda baja del país asiático enorme, relacionada con las mercancías inglesas fabricadas en la metrópoli, o productos españoles que venían del mundo nuevo que no eran esenciales para China. Los dos habían comenzado a vender el opio.

El comercio en grande del opio fue dominado al principio por el holandés a través de Jakarta, Indonesia. El inglés observó los beneficios que estaban cerca de 400 por ciento. Su opio exporta que, en 1730, eran 15 toneladas, vino 75 de 1773, enviado en los cajones que pesan 70 kilogramos por cada uno; con esto compraron porcelana, seda, especias y té chino. El opio, no oro, era la modernidad Europa usada para adquirir mercancías chinas.

En resorte de 1830, hecho frente con el abuso desenfrenado del comercio del opio en China, el emperador Daoguang pidió Hse Tsu, funcionario imperial de Lin, para luchar la plaga; él pidió la destrucción de 20.000 cajones de opio. Hse Tsu de Lin enviado una letra a la reina Victoria que pide el respecto por regulaciones internacionales y no permitir comercio con las drogas tóxicas.

Las guerras del opio eran la respuesta inglesa. Primero durado tres años, a partir la 1839 a 1842. El segundo, con Francia ensamblando adentro, duró cuatro años, a partir la 1856 a 1860. También se conocen como las guerras Anglo-Chinas.

El Reino Unido forzó China firmar los tratados injustos que confiaban este país a abrir varios puertos al comercio exterior y a entregar Hong Kong. Varios países, plomo de Inglaterra de siguiente, impusieron términos desiguales del intercambio.

Tal humillación contribuyó a la rebelión de Taiping de 1850 a 1864, a la rebelión del boxeador de 1899 a 1901 y, finalmente, a la caída de la dinastía de Qin en 1911 que, porque las varias razones - incluyendo su debilidad frente a energías extranjeras - habían llegado a ser altamente impopulares en China.

¿Qué sucedió con Japón?

Este país con su cultura antigua y muy trabajador, como otras en la región, “civilización occidental resistida” y por más de 200 años - entre otras causas debido a una administración doméstica caótica - seguidos siendo sellados herméticamente al comercio exterior.

En 1854, después de un viaje exploratorio anterior con cuatro gunboats, un E.E.U.U. la expedición naval ordenó por comodoro Matthew Perry, amenazando bombardear una ciudad japonesa - indefensa antes de que la tecnología moderna de esos recipientes obligara los shoguns a firmar, a nombre del emperador, el tratado de Kanagawa el 31 de marzo de 1854. Así, el injerto de la tecnología comercial y occidental del capitalista fue comenzado en Japón. Cuando, europeos eran inconscientes de la capacidad japonesa de convertirse en ese campo.

En los talones del Yankees, los representantes del imperio ruso llegaron del Extremo Oriente, temeroso que los E.E.U.U., a que vendieron más adelante Alaska el 18 de octubre de 1867, conseguirían cabeza-empiezan en actividades que negocian con Japón. La Gran Bretaña y las otras naciones de colonización europeas vinieron rápidamente al país con las mismas intenciones.

Durante los E.E.U.U. la intervención en 1862, Perry ocupó diversas partes de México. En el final de la guerra, el país perdió más de 50 por ciento de su territorio, exacto esas áreas en donde estaban ser encontrado, aun cuando en aquel momento, oro y tierra las reservas más grandes del aceite y del gas para ampliarse, no combustible, era las metas principales de los conquerors.
La primera guerra de China-Japón fue declarada oficialmente el 1 de agosto de 1894. Cuando Japón deseó Corea, un estado del tributario subordinó a China. Con más armamento y tecnología desarrollados, derrotó fuerzas chinas en varias batallas cerca de las ciudades de Seul y de Pyongyang. Victorias militares más últimas abrieron su manera hacia territorio chino.

En el mes de noviembre que año, tomaron a Arturo portuario, hoy Lüshun. En el estuario de Yalu del río y en la base naval de Weihaiwei, sorprendida por un ataque de la tierra de la península de Liaodong, la artillería japonesa pesada destruyó la flota de la nación atacada.

La dinastía tuvo que pedir paz. El tratado de Shimonoseki, que poner fin a la guerra, fue firmado en abril de 1895. China fue forzada ceder Taiwán, la península de Liaodong y el archipiélago de las islas de Pescadores a Japón “en perpetuidad; ” China también tuvo que pagar una indemnidad de la guerra de 200 millones de taels de plata y abrir cuatro puertos al exterior. Rusia, Francia y Alemania, defendiendo sus intereses del individuo, obligaron Japón a volver la península de Liaodong, pagando adentro a intercambio otros 30 millones de taels de la plata.

Antes de mencionar la segunda guerra de China-Japón, debo incluir otro episodio armado con una importancia histórica doble; ocurrió a partir la 1904 a 1905 y no puede ser omitido.

Después de ser insertada en la civilización y guerras armadas para repartir del mundo según lo impuesto por el oeste, Japón, que había emprendido ya la primera guerra contra China según lo mencionado arriba, desarrolló su energía naval a tal grado que podía repartir un soplo áspero al imperio ruso, que estaba actualmente prematuramente la incitación de la revolución programada por Lenin cuando él creó en Minsk, 10 años anterior, el partido que destraillaría más adelante la revolución de octubre.

El 10 de agosto de 1904, sin la advertencia anticipada, Japón atacó y destruyó la flota pacífica rusa en Shandong. El Czar Nicholas II de Rusia, trastorno por el ataque, pidió la flota báltica para ser movilizado y para fijar la vela para el Extremo Oriente. Los convoyes de colliers fueron contraídos para traer en los envíos necesitados por la flota mientras que navegaba hacia su destinación distante. Una de las operaciones para transferir el carbón tuvo que ser realizado en los mares altos debido a la presión diplomática.

Los rusos, sobre entrar en China del sur, navegaron hacia Vladivostok, el único puerto disponible para las operaciones de la flota. Para alcanzar ese punto, había tres rutas: la mejor opción era la ruta de Tsushima; los otros dos requirieron la navegación a al este de Japón y aumentaron los riesgos y el desgaste y el rasgón enormes en los recipientes y los equipos. El almirante japonés tenía el mismo pensamiento: para esta opción él hizo su plan y localizó sus naves de modo que la flota japonesa, después de hacer U-dé vuelta, tendría todos sus recipientes, principalmente cruceros, pasando cerca de 6.000 metros lejos de las naves del adversario, una gran cantidad de acorazados. Éstos estarían en el alcance de los cruceros japoneses, equipado con el personal que riguroso fue entrenado en el uso de su cañón. Como resultado de la ruta muy larga, los acorazados rusos navegaban a una velocidad de solamente 8 nudos con respecto a la velocidad de 16 nudos de los recipientes japoneses.

La acción militar es sabida por el nombre de la batalla de Tsushima. Ocurrió los días 27 y 28 de mayo de 1905.

En el lado del imperio ruso, 11 acorazados y ocho cruceros participaron.

Almirante de la flota: Zinovy Rozhdestvensky.

Pérdidas: 4.380 muertos, 5.917 hirió, 21 naves hundidas, 7 capturados y 6 hechos inútiles.

Un fragmento de la cáscara hirió al almirante de la flota rusa que lo golpeó en el cráneo.

En el lado del imperio japonés, 4 acorazados y 27 cruceros participaron.

Almirante de la flota: Pérdidas de Heichachiro

Togo: 117 muertos, 583 hirió y 3 naves del torpedo hundidas.

La flota báltica fue destruida. Napoleon lo habría llamado “Austerlitz en el mar”. Cualquier persona puede imaginar la herida profunda causada por el acontecimiento dramático al orgullo y al patriotismo rusos tradicionales.

Después de la batalla, Japón se convirtió en una mucha energía naval temida, rivalizando Gran Bretaña y Alemania y compitiendo con los Estados Unidos.

Japón rehabilitó el concepto del acorazado como la arma principal en los porvenir. Se embrollaron en la tarea de autorizar al ejército japonés imperial. Solicitaron y pagaron a constructor naval británico construir un crucero especial, con el intento más adelante de reproducirlo en sus yardas japonesas de la construcción naval. Más adelante, fabricaron los acorazados que eran lejos mejores que los de sus contemporáneos, en armadura y energía.

No había otra nación en la cara de la tierra que podría venir cerca de la ingeniería naval japonesa en los años 30 en el diseño de buques de guerra.

Eso explica la acción en negrilla con la cual, un día, atacaron a su amo y rival, los Estados Unidos que, a través de comodoro Perry, los comenzaron apagado en el camino de la guerra.

Continuaré mañana.



Fidel Castro Ruz

el 30 de marzo de 2008

7:35 P.M.

Traducido por ESTI

La vittoria cinese (parte I)
Automatically translated into Italian thanks to WorldLingo
Riflessioni di Fidel:



SENZA certa conoscenza storica di base, l'oggetto che dealing with non potrebbe essere capito.

in Europa, la gente aveva sentito parlare della Cina. in autunno di 1298, il polo del Marco ha detto ai racconti meravigliosi circa un paese che stupefacente ha denominato Cathay. Columbus, un marinaio intelligente ed intrepid, era informato conoscenza dei Greci' circa la rotondità della terra. Le sue proprie osservazioni lo hanno condotto accosentiree con quelle teorie. Ha fornito il programma di raggiungere l'Estremo-Oriente che naviga verso ovest da Europa. Ma, ha calcolato la distanza con lontano troppo ottimismo, dato che era parecchie volte più grande. Inatteso, fra gli oceani atlantici e pacifici, questo continente ha apparso in lontananza in su sul suo itinerario. Magellan farebbe il viaggio concepito da lui, anche se è morto prima di raggiungere Europa. Eppure, il valore delle spezie ha raccolto paid per la spedizione iniziata con un certo numero di vasi - di quale soltanto uno ha restituito - un preludio dei profitti colossal futuri.

Da quel punto, il mondo ha cominciato a cambiare ad un passo accelerato. Le vecchie forme di sfruttamento sono state ripetute ancora, da slavery al serfdom feudal; la credenza religiosa antica e nuova ha esteso per il pianeta.

Da quella fusione delle colture e degli eventi, accompagnata dagli avanzamenti tecnici e dalle scoperte scientifiche, l'odierno mondo è stato sopportato e non potrebbe essere capito senza un minimo dei precedenti reali.

Il commercio internazionale, con i relativi vantaggi e svantaggi, è stato imposto dalle alimentazioni coloniali, quali la Spagna, l'Inghilterra e le altre alimentazioni dell'europeo. Questi, particolarmente Inghilterra, presto hanno cominciato a controllare il sud-ovest, sud ed Asia Sud-Orientale e l'Indonesia, l'Australia e la Nuova Zelanda, espandenti con forza la relativa regola dappertutto. I colonizers non potevano imporre la loro autorità sopra il paese gigantesco della Cina, che ha avuto una coltura antica e lle risorse umane naturali e fabulous.

Il commercio diretto fra Europa e la Cina ha cominciato nel sedicesimo secolo, dopo che il Portoghese stabilisse la zona franca commerciale in Goa in India ed in Macao in Cina del sud.

Il controllo spagnolo nelle Filippine ha facilitato uno scambio accelerato con il paese asiatico grande. Il dynasty di Qin, che ha regolato la Cina, ha provato a limitare questo genere di funzionamento commerciale sfavorevole con i paesi stranieri il più possibile. È stato permesso soltanto attraverso l'orificio del cantone, oggi denominato Guangzhou. La Gran-Bretagna e la Spagna hanno avute i deficit grandi a causa della richiesta bassa del paese asiatico enorme, relativa alle merci inglesi prodotte nel metropolis, o prodotti spagnoli che vengono dal nuovo mondo che non erano essenziali in Cina. Gli entrambo avevano cominciato a vendere l'oppio.

Il commercio su grande scala dell'oppio inizialmente è stato dominato dal Dutch attraverso Jakarta, Indonesia. L'inglese ha osservato i profitti che erano vicino a 400 per cento. Il loro oppio esporta che, in 1730, erano di 15 tonnellate, ha diventato 75 di 1773, spedito in casse che pesano 70 chilogrammi ciascuno; con questo hanno comprato la porcellana, la seta, le spezie ed il tè cinese. L'oppio, non oro, era la valuta Europa usata per acquistare le merci cinesi.

In un molla di 1830, stato minacciato dall'abuso unbridled del commercio dell'oppio in Cina, l'imperatore Daoguang ha ordinato l'Organo permanente per la salute e sicurezza Tsu, un funzionario imperiale di Lin, per combattere la peste; ha ordinato la distruzione di 20.000 casse di oppio. Organo permanente per la salute e sicurezza Tsu di Lin trasmesso ad una lettera alla regina Victoria che chiede il rispetto per le regolazioni internazionali e non permettere commercio con le droghe tossiche.

Le guerre dell'oppio erano la risposta inglese. In primo luogo durato tre anni, 1839 - 1842. Il secondo, con la Francia che aderisce dentro, ha durato quattro anni, 1856 - 1860. Inoltre sono conosciuti come le guerre di Anglo-Cinese.

Il Regno Unito ha forzato la Cina firmare i trattati ingiusti che commettono questo paese all'apertura dei parecchi orificii al commercio estero ed a cosegnare Hong Kong. Parecchi paesi, cavo dell'Inghilterra seguente, hanno imposto i termini disuguali dello scambio.

Tale humiliation ha contribuito alla ribellione di Taiping di 1850 - 1864, alla ribellione del Boxer di 1899 - 1901 e, per concludere, alla caduta del Dynasty di Qin in 1911 che, per i vari motivi - compreso la relativa debolezza di fronte alle alimentazioni straniere - erano diventato altamente impopolari in Cina.

Che cosa è accaduto con il Giappone?

Questi paese con la relativa coltura antica e molto hard-working, come altre nella regione, “civilizzazione occidentale„ resistita a e per più di 200 anni - tra altre cause a causa di una gestione domestica caotica - rimasti sigillati ermeticamente a commercio estero.

In 1854, dopo un viaggio esplorativo più iniziale con quattro gunboats, gli Stati Uniti la spedizione navale ha comandato dal Commodore Matthew Perry, minaccioso di bombardare una città giapponese - defenseless prima che la tecnologia moderna di quei vasi obbligasse gli shoguns a firmare, a nome dell'imperatore, il Trattato di Kanagawa il 31 marzo 1854. Quindi, l'innesto della tecnologia commerciale ed occidentale del capitalista è stato cominciato nel Giappone. Quando, Europei erano ignari della capacità giapponese di svilupparsi in quel campo.

Sui talloni del Yankees, i rappresentanti dell'impero russo sono arrivato dall'Estremo-Oriente, spaventoso che gli Stati Uniti, a quale più successivamente hanno venduto l'Alaska il 18 ottobre 1867, otterrebbero testa-avviano nelle attività commerciali con il Giappone. La Gran-Bretagna e le altre nazioni di colonizzazione europee sono venuto rapidamente al paese con le stesse intenzioni.

Durante gli Stati Uniti l'intervento in 1862, Perry ha occupato le zone differenti del Messico. Alla conclusione della guerra, il paese ha perso più di 50 per cento del relativo territorio, precisamente quelle zone dove le riserve più grandi del gas e del petrolio dovevano essere trovate, anche se a quei tempo, oro e terra di espandersi in, non il combustibile, era gli obiettivi principali dei conquerors.
La prima guerra del Cina-Giappone è stata dichiarata ufficialmente il 1° agosto 1894. Quando il Giappone ha desiderato la Corea, un tributario dichiara subordinato in Cina. Con più armamento e tecnologia sviluppati, ha sconfitto le forze cinesi in parecchie battaglie vicino alle città di Seoul e di Pyongyang. Le vittorie militari successive hanno aperto il relativo senso verso il territorio cinese.

In novembre che anno, hanno occorr a Arthur Port, oggi Lüshun. Nell'estuario di Yalu del fiume ed alla base navale di Weihaiwei, sorprenda tramite un attacco della terra dalla penisola di Liaodong, l'artiglieria giapponese pesante ha distrutto la flotta della nazione attacata.

Il dynasty ha dovuto chiedere pace. Il Trattato di Schimonoseki, che ha messo un termine alla guerra, è stato firmato in aprile di 1895. La Cina è stata costretta a cedere Taiwan, la penisola di Liaodong e l'arcipelago delle isole di Pescadores nel Giappone “nel perpetuity; „ La Cina anche ha dovuto pagare un'indennità di guerra di 200 milione taels di argento ed aprire quattro orificii all'esterno. La Russia, la Francia e la Germania, difendenti i loro interessi dell'individuo, hanno obbligato il Giappone a restituire la penisola di Liaodong, pagante dentro a scambio gli altri 30 milione taels di argento.

Prima di accennare la seconda guerra del Cina-Giappone, dovrei includere un altro episodio munito con una doppia importanza storica; ha avvenuto 1904 - 1905 e non può essere omesso.

Dopo l'inserimento nella civilizzazione e nelle guerre munite per dividere del mondo come imposto dall'ovest, il Giappone, che già aveva intrapreso la prima guerra contro la Cina come detto precedentemente, ha sviluppato la relativa alimentazione navale ad un tal grado che poteva da trattare un colpo duro all'impero russo, che era sul punto di prematuramente inciting la rivoluzione programmata da Lenin quando ha generato in Minsk, 10 anni più in anticipo, il partito che più successivamente libererebbe la rivoluzione di ottobre.

Il 10 agosto 1904, senza avvertimento di avanzamento, il Giappone ha attacato e distrutto la flotta pacifica russa a Shandong. Il Czar Nicholas II della Russia, upset tramite l'attacco, ha ordinato la flotta baltica per essere mobilitato e per regolare la vela per l'Estremo-Oriente. I convogli di colliers sono stati contratti per portare nelle spedizioni state necessarie dalla flotta mentre stava navigando verso la relativa destinazione distante. Uno dei funzionamenti per trasferire il carbone ha dovuto essere effettuato sugli alti mari dovuto pressione diplomatica.

I Russi, sull'entrare nella Cina del sud, hanno navigato verso Vladivostok, l'unico orificio disponibile per i funzionamenti della flotta. Per raggiungere quel punto, ci erano tre itinerari: la scelta migliore era l'itinerario di Tsushima; gli altri due hanno richiesto la navigazione al ad est del Giappone ed hanno aumentato i rischi e l'usura e la rottura enormi sui vasi e sulle squadre. L'ammiraglio giapponese ha avuto lo stesso pensiero: per questa opzione ha fatto il suo programma ed ha individuato le sue navi in modo che la flotta giapponese, dopo avere reso U-girasse, avrebbe tutti i relativi vasi, pricipalmente incrociatori, passanti circa 6.000 tester via dalle navi dell'avversario, tantissimi battleships. Questi sarebbero all'estensione degli incrociatori giapponesi, rifornita di con i personali che rigorosamente sono stati addestrati nell'uso del loro cannone. Come conseguenza dell'itinerario lungo, i battleships russi stavano traversando ad una velocità di soltanto 8 nodi rispetto alla velocità dei 16 nodi dei vasi giapponesi.

L'azione militare è conosciuta dal nome della battaglia di Tsushima. Ha avvenuto il 27 e il 28 maggio 1905.

Dal lato dell'impero russo, 11 battleships ed otto incrociatori hanno partecipato.

Ammiraglio della flotta: Zinovy Rozhdestvensky.

Perdite: 4.380 guasti, 5.917 si è feriti, 21 nave affondata, 7 bloccati e 6 resi inutili.

L'ammiraglio della flotta russa è stato ferito da un frammento delle coperture che lo ha colpito nel cranio.

Dal lato dell'impero giapponese, 4 battleships e 27 incrociatori hanno partecipato.

Ammiraglio della flotta: Perdite di Heichachiro

Togo: 117 guasti, 583 si è feriti e 3 navi della torpedine affondate.

La flotta baltica è stata distrutta. Napoleon lo avrebbe chiamato “Austerlitz in mare„. Chiunque può immaginare la ferita profonda causata dall'evento drammatico ad orgoglio ed a patriotism russi tradizionali.

Dopo la battaglia, il Giappone si è trasformato in in una molta alimentazione navale temuta, rivaleggiante con la Gran-Bretagna e la Germania e competente agli Stati Uniti.

Il Giappone ha riabilitato il concetto del battleship come l'arma principale negli avvenire. Si sono coinvolti nell'operazione di autorizzazione dell'esercito giapponese imperiale. Hanno invitato e pagato un costruttore navale britannico a costruire un incrociatore speciale, con l'intenzione più successivamente di riproduzione esso nelle loro iarde giapponesi di costruzione navale. Più successivamente, hanno prodotto i battleships che erano ben migliori di quelli dei loro contemporanei, sia in armatura che nell'alimentazione.

Non ci era altra nazione sulla faccia della terra che potrebbe venire vicino ad ingegneria navale giapponese nei 1930's nella progettazione delle navi da guerra.

Quello spiega l'azione GRASSETTO con cui, un giorno, hanno attacato il loro padrone e rivale, Stati Uniti che, attraverso il Commodore Perry, li hanno iniziati fuori sulla strada della guerra.

Continuerò domani.



Fidel Castro Ruz

il 30 marzo 2008

7:35 P.m.

Tradotto da ESTI

Der chinesische Sieg (Teil I)
Automatically translated into German thanks to WorldLingo
Reflexionen von Fidel:



OHNE etwas grundlegendes historisches Wissen könnte mit das Thema, das ich beschäftige, nicht verstanden werden.

In Europa hatten Leute über China gehört. Im Herbst von 1298, erklärte Marco Polo erstaunliche Geschichten über ein erstaunliches Land, das er Cathay anrief. Columbus, ein intelligenter und furchtloser Seemann, berücksichtigte den Griechen' Wissen über die Rundung der Masse. Seine eigenen Beobachtungen führten ihn, mit jenen Theorien einverstanden zu sein. Er kam oben mit dem Plan des Erreichens des Fernen Ostens, der nach Westen von Europa segelt. Aber, er errechnete den Abstand mit weit zu vielem Optimismus, denn es war mehrmals grösser. Unerwartet zwischen den atlantischen und pazifischen Ozeanen, tauchte dieser Kontinent oben auf seinem Weg auf. Magellan würde die Reise bilden, die von ihm begriffen wurde, obwohl er starb, bevor er Europa erreichte. Noch sammelte der Wert der Gewürze zahlendes für die Expedition, die mit einer Anzahl von Behältern eingeleitet wurde - von, welchen nur man zurückbrachte - eine Einleitung der zukünftigen colossal Profite.

Von diesem Punkt fing die Welt an, an einem beschleunigten Schritt zu ändern. Alte Formen von Ausnutzung wurden wieder, von der Sklaverei zum Feudalserfdom wiederholt; alter und neuer frommer Glaube streute den Planeten aus.

Von diesem Schmelzverfahren der Kulturen und der Fälle, begleitet von den technischen Fortschritten und von den wissenschaftlichen Entdeckungen, wurde heutige Welt getragen, und es könnte nicht ohne ein Minimum reale Präzedenzfälle verstanden werden.

Zwischenstaatlicher Handel, mit seinen Vorteilen und Nachteilen, wurde durch die Kolonialenergien, wie Spanien, England und die anderen Europäerenergien auferlegt. Diese, besonders England, fingen bald an, Südwesten, Süden und Südostasien und Indonesien, Australien und Neuseeland zu steuern und gewaltsam überall erweiterten seine Richtlinie. Die colonizers waren nicht in der Lage, ihre Berechtigung über dem gigantischen Land von China aufzuerlegen, das eine alte Kultur und fabelhaften natürlichen und menschlichen Betriebsmittel hatte.

Direkter Handel zwischen Europa und China fing im sechzehnten Jahrhundert an, nachdem der Portugiese die kommerzielle Enklave in Goa in Indien und in Macao in Südchina herstellte.

Spanische Steuerung in den Philippinen erleichterte einen beschleunigten Austausch mit dem großen asiatischen Land. Die Qin Dynastie, die China anordnete, versuchte, diese Art des ungünstigen kommerziellen Betriebes mit Ausland so viel wie möglich zu begrenzen. Es wurde nur durch das Tor des Bezirks erlaubt, heute genannt Guangzhou. Großbritannien und Spanien hatten großes Defizit wegen der niedrigen Nachfrage des enormen asiatischen Landes, bezogen auf den englischen Waren, die in der Hauptstadt hergestellt wurden, oder die spanischen Produkte, die von der neuen Welt kommen, die nicht nach China wesentlich waren. All hatten angefangen, Opium zu verkaufen.

Großräumiger Opiumhandel wurde anfangs von den Holländern durch Jakarta, Indonesien beherrscht. Englisch beobachtete die Profite, die nah an 400 Prozent waren. Ihr Opium exportiert, die, 1730, 15 Tonnen waren, sich entwickelte zu 75 1773, versendet in den Kisten, die je 70 Kilogramm wiegen; mit diesem kauften sie Porzellan, Seide, Gewürze und chinesischen Tee. Opium, nicht Gold, war die Währung Europa, das benutzt wurde, um chinesische Waren zu erwerben.

Im Früjahr von 1830, gegenübergestellt mit dem ungezügelten Mißbrauch des Opiumhandels in China, bestellte Kaiser Daoguang Lin Hse Tsu, ein imperialer Beamter, um die Pest zu kämpfen; er bestellte die Zerstörung von 20.000 Kisten Opium. Lin Hse Tsu geschickt einen Buchstaben zur Königin Victoria, das um Respekt für internationale Regelungen und Handel mit giftigen Drogen nicht erlauben bittet.

Die Opium-Kriege waren die englische Antwort. Zuerst gedauert drei Jahre, von 1839 bis 1842. Die Sekunde, wenn Frankreich innen verbindet dauerte vier Jahre, von 1856 bis 1860. Sie sind alias die Anglo-Chinesischen Kriege.

Das Vereinigte Königreich zwang China, die unfairen Verträge zu unterzeichnen, die dieses Land am Erschließen einiger Tore am Außenhandel und am Überreichen von Hong Kong festlegen. Einige Länder, Leitung folgenden Englands, erlegten ungleiche Bezeichnungen des Austausches auf.

Solche Erniedrigung trug zum Taiping Aufstand von 1850 bis 1864, zum Boxer-Aufstand von 1899 bis 1901 und schließlich zum Fall der Qin Dynastie in 1911 bei, die, denn verschiedene Gründe - einschließlich seine Schwäche angesichts der fremden Energien - in China in hohem Grade unpopulär geworden waren.

Was geschah mit Japan?

Dieses Land mit seiner alten Kultur und sehr fleißig, wie andere in der Region, widerstandene „westliche Zivilisation“ und für mehr als 200 Jahre - unter anderen Ursachen wegen einer chaotischen inländischen Leitung - hermetisch versiegelt zum Außenhandel geblieben.

1854 nach einer früheren forschenden Reise mit vier Kanonenbooten, US Marineexpedition befahl durch Flottenadmiral Matthew Perry und bedrohte, eine japanische wehrlose Stadt zu bombardieren - bevor die moderne Technologie jener Behälter die shoguns verband, im Namen des Kaisers, den Vertrag von Kanagawa am 31. März 1854 zu unterzeichnen. So wurde das Verpflanzen der Geschäfts- und westlichen Technologie des Kapitalisten in Japan angefangen. Zu der Zeit als, Europäer von der japanischen Kapazität, sich in diesem zu entwickeln ahnungslos waren, fangen Sie auf.

Auf den Fersen des Yankees, kamen Repräsentanten des russischen Reiches vom Fernen Osten an, ängstlich, den die US, an das sie später Alaska am 18. Oktober 1867 verkauften, Kopf-beginnen in handelnden Tätigkeiten mit Japan erhalten würden. Großbritannien und die anderen europäischen kolonisierenden Nationen kamen schnell zum Land mit den gleichen Absichten.

Während der US Intervention 1862, Perry besetzte unterschiedliche Teile von Mexiko. Am Ende des Krieges, verlor das Land mehr als 50 Prozent seiner Gegend, genau jene Bereiche, in denen die größten öl- und Gasreserven gefunden werden sollten, obwohl zu dieser Zeit, das Gold und Land, zum in zu erweitern, nicht Kraftstoff, die Hauptziele der Eroberer waren.
Der erste China-Japan Krieg wurde offiziell am 1. August 1894 erklärt. Zu der Zeit als Japan Korea wünschte, unterstellte ein Steuerbarzustand nach China. Mit mehr entwickelten Kampfmittel und Technologie besiegte es chinesische Kräfte in einigen Schlachten nahe den Städte von Seoul und von Pyongyang. Neuere militärische Siege öffneten seine Weise in Richtung zur chinesischen Gegend.

Im Monat November, den Jahr, sie Port Arthur dauerten, heute Lüshun. In der Fluß Yalu Mündung und an der Weihaiwei Marineunterseite, überrascht durch einen Landangriff von der Liaodong Halbinsel, zerstörte schwere japanische Artillerie die Flotte der in Angriff genommenen Nation.

Die Dynastie mußte um Frieden bitten. Der Vertrag von Shimonoseki, der ein Ende zum Krieg setzte, wurde im April von 1895 unterzeichnet. China wurde gezwungen, Taiwan, die Liaodong Halbinsel und das Archipel der Pescadores Inseln nach Japan „in der Dauer zu überlassen; “ China mußte eine Kriegentschädigung von 200 Million taels Silber auch zahlen und vier Tore zum äußeren erschließen. Rußland, Frankreich und Deutschland, ihre Einzelperson Interessen verteidigend, verbanden Japan, die Liaodong Halbinsel zurückzubringen und innen zahlten Austausch eine anderen 30 Million taels des Silbers.

Bevor ich den zweiten China-Japan Krieg erwähne, sollte ich eine andere bewaffnete Episode mit einem doppelten historischen Wert einschließen; es fand von 1904 bis 1905 statt und es kann nicht ausgelassen werden.

Nachdem es in bewaffnete Zivilisation und in Kriege für das Verteilen der Welt eingesetzt worden war, wie durch den Westen auferlegt, entwickelte Japan, das bereits den ersten Krieg gegen China unternommen hatte, wie oben erwähnt, seine Marineenergie zu solch einem Grad, daß es war, einen rauhen Schlag zum russischen Reich zu behandeln, das im Augenblick die Revolution vorzeitig anreizen war, die von Lenin programmiert wurde, als er in Minsk verursachte, 10 Jahre früher, die Partei, die später die Oktober Revolution unleash.

Am 10. August 1904 ohne Vorwarnung, nahm Japan in Angriff und zerstörte die russische pazifische Flotte bei Shandong. Zar Nicholas II von Rußland, Umkippen durch den Angriff, bestellte die baltische Flotte mobilisiert zu werden und Segel für den Fernen Osten einzustellen. Vertrag Konvois von Colliers wurden abgeschlossen, um in den Versand zu holen, der durch die Flotte benötigt wurde, während sie in Richtung zu seinem entfernten Bestimmungsort segelte. Einer der Betriebe, zum der Kohle zu bringen mußte auf den hohen Meeren durchgeführt werden wegen des diplomatischen Drucks.

Die Russen, nach dem Betreten von Südchina, segelten in Richtung zu Vladivostok, das einzige vorhandene Tor für die Betriebe der Flotte. Um diesen Punkt zu erreichen, gab es drei Wege: die beste Wahl war der Tsushima Weg; die anderen zwei erforderten Navigation zu östlich Japans und erhöhten die Gefahren und die enorme Abnutzung und der Riß auf den Behältern und den Mannschaften. Der japanische Admiral hatte den gleichen Gedanken: für diese Wahl bildete er seinen Plan und lokalisierte seine Schiffe, damit die japanische Flotte, nachdem sie gebildet hat, sichdrehen, würde haben alle seine Behälter, die hauptsächlich Kreuzer und führte ungefähr 6.000 Meter entfernt von den Schiffen des Gegners, viele Linienschiffe. Diese würden an der Reichweite der japanischen Kreuzer sein, ausgestattet mit Personal, das rigoros im Gebrauch ihrer Kanone ausgebildet wurden. Resultierend aus dem langatmigen Weg steuerten die russischen Linienschiffe mit einer Geschwindigkeit von nur 8 Knoten verglichen mit der Geschwindigkeit mit 16 Knoten der japanischen Behälter.

Die militärische Tätigkeit bekannt durch den Namen der Schlacht von Tsushima. Es fand an den 27. und 28. Mai 1905 statt.

Auf der Seite des russischen Reiches, nahmen 11 Linienschiffe und acht Kreuzer teil.

Admiral der Flotte: Zinovy Rozhdestvensky.

Verluste: 4.380 tot, 5.917 verwundete, 21 Schiffe, die gesunken wurden, 7 gefangengenommen und 6 gemacht unbrauchbar.

Der Admiral der russischen Flotte wurde durch ein Oberteilfragment verwundet, das ihn im Schädel schlug.

Auf der Seite des japanischen Reiches, nahmen 4 Linienschiffe und 27 Kreuzer teil.

Admiral der Flotte: Heichachiro Togo

Verluste: 117 tot, 583 verwundete und 3 gesunkene Torpedoschiffe.

Die baltische Flotte wurde zerstört. Napoleon würde es „Austerlitz am Meer“ benannt haben. Jedermann kann die tiefe Wunde sich vorstellen, die durch den drastischen Fall zum traditionellen russischen Stolz und zum Patriotismus verursacht wird.

Nach der Schlacht wurde Japan eine viele gefürchtete Marineenergie, rivalisierte Großbritannien und mit Deutschland und konkurriert mit den Vereinigten Staaten.

Japan rehabilitierte das Konzept des Linienschiffs als die Hauptwaffe in den kommenden Jahren. Sie verwickelten sich in der Aufgabe des Bevollmächtigens der imperialen japanischen Armee. Sie verlangten und zahlten einen britischen Shipbuilder, einen speziellen Kreuzer, mit der Absicht von sie in ihren japanischen Schiffsbautechnikyards später reproduzieren zu konstruieren. Später stellten sie Linienschiffe her, die weit besser als die ihrer Zeitgenossen, in der Rüstung und in der Energie waren.

Es gab keine andere Nation auf dem Gesicht der Masse, die nah an japanischer Marinetechnik in den dreißiger Jahren im Design der Kriegsschiffe kommen könnte.

Das erklärt die fette Tätigkeit, mit der, ein Tag, sie ihren Meister und Rivalen angriffen, die Vereinigten Staaten, die, durch Flottenadmiral Perry, sie weg auf der Straße des Krieges begann.

Ich fahre morgen fort.



Fidel Castro Ruz

30. März 2008

7:35 P.M.

Übersetzt durch ESTI

A vitória chinesa (parte I)
Automatically translated into Portuguese thanks to WorldLingo
Reflexões de Fidel:



SEM algum conhecimento histórico básico, o assunto que eu estou tratando do não poderia ser compreendido.

Em Europa, os povos tinham-se ouvido sobre China. No outono de 1298, o polo de Marco disse tales maravilhosos sobre um país que surpreendente chamou Cathay. Columbo, um sailor inteligente e intrepid, estava ciente conhecimento dos gregos' sobre a redondeza da terra. Suas próprias observações conduziram-lhe concordar com aquelas teorias. Veio acima com a planta de alcançar o Extremo Oriente que sailing para o oeste de Europa. Mas, calculou a distância com distante demasiado optimism, porque era diversas vezes mais grande. Inesperada, entre os oceanos Atlantic e pacíficos, este continente apareceu acima em sua rota. Magellan faria a viagem conceived por ele, mesmo que morresse antes de alcançar Europa. Ainda, o valor dos spices coletou pago para a expedição iniciada com um número de embarcações - de quais somente uma retornou - um prelude dos lucros colossal futuros.

Desse ponto, o mundo começou a mudar em um ritmo acelerado. Os formulários velhos da exploração foram repetidos outra vez, do slavery ao serfdom feudal; a opinião religiosa antiga e nova espalhou sobre o planeta.

Dessa fusão das culturas e dos eventos, acompanhada por avanços técnicos e por descobertas científicas, o mundo de hoje foi carregado, e não se poderia compreender sem um mínimo de precedents reais.

O comércio internacional, com suas vantagens e desvantagens, foi imposto pelos poders coloniais, tais como Spain, Inglaterra e os outros poders do europeu. Estes, especialmente Inglaterra, começaram logo a controlar o sudoeste, o sul e o 3Sudeste Asiático, e a Indonésia, a Austrália e a Nova Zelândia, expandindo forçosamente sua régua em toda parte. Os colonizers não podiam impo sua autoridade sobre o país gigantesco de China, que teve uma cultura antiga e uns recursos naturais e humanos fabulous.

O comércio direto entre Europa e China começou no décimo sexto século, depois que o português estabeleceu o enclave comercial em Goa em India e em Macao em China do sul.

O controle espanhol nas Filipinas facilitou uma troca acelerada com o país Asian grande. O dynasty de Qin, que governou China, tentou limitar tanto quanto possível este tipo da operação comercial desfavorável com os países extrangeiros. Foi permitido somente através do porto do Canton, chamado hoje Guangzhou. Grâ Bretanha e Spain tiveram deficits grandes por causa da demanda baixa do país Asiatic enorme, relacionada aos bens ingleses manufaturados no metropolis, ou os produtos espanhóis que vêm do mundo novo que não eram essenciais a China. Ambos eles tinham começado a vender o opium.

O comércio em grande escala do opium estava no dominado início pelo Dutch através de Jakarta, Indonésia. O inglês observou os lucros que eram perto de 400 por cento. Seu opium exporta que, em 1730, eram 15 toneladas, veio a 75 em 1773, enviado em uns crates que pesam 70 quilogramas cada; com este compraram a porcelana, a seda, os spices e o chá chinês. O Opium, não ouro, era a moeda corrente Europa usada adquirir bens chineses.

Em mola de 1830, enfrentado com o abuso unbridled do comércio do opium em China, o Emperor Daoguang requisitou Hse Tsu de Lin, um oficial imperial, para lutar o praga; requisitou a destruição de 20.000 crates do opium. Hse Tsu de Lin emitido uma letra à rainha Victoria que pede respeito para regulamentos internacionais e para não permitir o comércio com drogas tóxicas.

As guerras do Opium eram a resposta inglesa. Durado primeiramente três anos, 1839 a 1842. O segundo, com o France que junta dentro, durou quatro anos, 1856 a 1860. São sabidos também como as guerras Anglo-Chinesas.

O Reino Unido forçou China a assinar os tratados unfair que cometem este país a abrir acima de diversos portos ao comércio extrangeiro e a entregar Hong Kong excedente. Diversos países, ligação de Inglaterra seguindo, impuseram termos desiguais da troca.

Tal humiliation contribuiu à rebelião de Taiping de 1850 a 1864, à rebelião do Boxer de 1899 a 1901 e, finalmente, à queda do Dynasty de Qin em 1911 que, porque as várias razões - including sua fraqueza na cara de poders extrangeiros - se tinham tornado altamente unpopular em China.

Que aconteceu com Japão?

Estes país com sua cultura antiga e muito hard-working, como outra na região, “civilização ocidental resistida” e por mais de 200 anos - entre outras causas por causa de uma administração doméstica chaotic - remanescidos selados hermetically ao comércio extrangeiro.

Em 1854, após uma viagem exploratory mais adiantada com quatro gunboats, uns ESTADOS UNIDOS. a expedição naval comandou pelo Commodore Matthew Perry, ameaçando bombardear uma cidade japonesa - defenseless antes da tecnologia moderna daquelas embarcações obrigou os shoguns assinar, em nome do Emperor, o tratado de Kanagawa março em 31, 1854. Assim, grafting da tecnologia de comércio e ocidental do capitalista foi começado em Japão. Então, Europeus eram inconscientes da capacidade japonesa se tornar nesse campo.

Nos saltos do Yankees, os representantes do império Russian chegaram do Extremo Oriente, temível que os ESTADOS UNIDOS, a quem venderam mais tarde Alaska outubro em 18, 1867, começariam cabeça-inicíam em atividades negociando com Japão. Grâ Bretanha e as outras nações colonizing européias vieram rapidamente ao país com as mesmas intenções.

Durante os ESTADOS UNIDOS. a intervenção em 1862, Perry ocupou partes diferentes de México. No fim da guerra, o país perdeu mais de 50 por cento de seu território, precisamente aquelas áreas onde as reservas as mais grandes do óleo e do gás deviam ser encontradas, mesmo que naquele tempo, o ouro e a terra a expandir em, não combustível, fossem os objetivos principais dos conquerors.
A primeira guerra de China-Japão foi declarada oficialmente agosto em 1, 1894. Então Japão quis Coreia, um estado do tributário subordinou a China. Com mais weaponry e tecnologia desenvolvidos, derrotou forças chinesas em diversas batalhas perto das cidades de Seoul e de Pyongyang. Umas vitórias militares mais atrasadas abriram sua maneira para o território chinês.

No mês de novembro de que ano, fizeram exame Arthur portuário, hoje Lüshun. No estuary de Yalu do rio e na base naval de Weihaiwei, surpreendida por um ataque da terra da península de Liaodong, a artilharia japonesa pesada destruiu a frota da nação atacada.

O dynasty teve que pedir paz. O tratado de Shimonoseki, que pôs uma extremidade à guerra, foi assinado em abril de 1895. China foi forçada a cede Formosa, a península de Liaodong e o arquipélago dos consoles de Pescadores a Japão “na perpetuidade; ” China também teve que pagar um indemnity da guerra de 200 milhão taels da prata e abri-lo acima de quatro portos ao exterior. Rússia, France e Germany, defendendo seus interesses do indivíduo, obrigaram Japão retornar a península de Liaodong, pagando dentro a troca uns outros 30 milhão taels da prata.

Antes de mencionar a segunda guerra de China-Japão, eu devo incluir um outro episode armado com uma importância histórica dobro; ocorreu 1904 a 1905 e não pode ser omitido.

Após a introdução em civilização e em guerras armadas para dividir do mundo como imposto pelo oeste, Japão, que tinha empreendido já a primeira guerra de encontro a China como mencionado acima, desenvolveu seu poder naval a tal grau que podia negociar um sopro áspero ao império Russian, que estava no ponto prematuramente de inciting a volta programada por Lenin quando criou em Minsk, 10 anos mais adiantado, o partido que desencadearia mais tarde a volta de outubro.

Agosto em 10, 1904, com nenhum aviso avançado, Japão atacou e destruiu a frota pacífica Russian em Shandong. O Czar Nicholas II de Rússia, virada pelo ataque, requisitou a frota Báltico para mobilized e ajustado o sail para o Extremo Oriente. Os combóios de colliers foram contraídos para trazer nos shipments necessitados pela frota quando sailing para seu destino distante. Uma das operações para transferir o carvão teve que ser realizado nos mares elevados devido à pressão diplomatic.

Os Russians, em cima de entrar em China sul, sailed para Vladivostok, o único porto disponível para as operações da frota. A fim alcançar esse ponto, havia três rotas: a mais melhor escolha era a rota de Tsushima; os outros dois requereram a navegação ao leste de Japão e aumentaram os riscos e o desgaste e o rasgo enormes nas embarcações e nos grupos. O almirante japonês teve o mesmo pensamento: para esta opção fêz sua planta e encontrou seus navios de modo que a frota japonesa, após fazer U-girasse, teria todas suas embarcações, principalmente cruzadores, passando aproximadamente 6.000 medidores longe dos navios do adversário, um grande número cruzadores de batalha. Estes estariam no alcance dos cruzadores japoneses, equipado com pessoal que foi treinado rigorously no uso de seu canhão. Em conseqüência da rota longa, os cruzadores de batalha Russian navigating em uma velocidade de somente 8 nós em comparação à velocidade de 16 nós das embarcações japonesas.

A ação militar é sabida pelo nome da batalha de Tsushima. Ocorreu maio 27 e em 28, 1905.

No lado do império Russian, 11 cruzadores de batalha e oito cruzadores fizeram exame da divisória.

Almirante da frota: Zinovy Rozhdestvensky.

Perdas: 4.380 inoperantes, 5.917 feriu-se, 21 navios afundados, 7 capturados e 6 rendidos inúteis.

O almirante da frota Russian foi ferido por um fragmento do escudo que o batesse no skull.

No lado do império japonês, 4 cruzadores de batalha e 27 cruzadores fizeram exame da divisória.

Almirante da frota: Perdas de Heichachiro

Togo: 117 inoperantes, 583 feriu-se e 3 navios do torpedo afundados.

A frota Báltico foi destruída. Napoleon denominá-lo-ia “Austerlitz no mar”. Qualquer um pode imaginar a ferida profunda causada pelo evento dramático ao orgulho e ao patriotism Russian tradicionais.

Após a batalha, Japão transformou-se muito poder naval temido, rivalizando Grâ Bretanha e Germany e competindo com os Estados Unidos.

Japão rehabilitated o conceito do cruzador de batalha como a arma principal nos anos para vir. Embroiled na tarefa de empowering o exército japonês imperial. Pediram e pagaram um shipbuilder britânico construir um cruzador especial, com a intenção mais tarde de reproduzi-la em suas jardas japonesas do shipbuilding. Mais tarde, manufaturaram os cruzadores de batalha que eram distante melhores do que aqueles de seus comtemporâneos, no armor e no poder.

Não havia nenhuma outra nação na cara da terra que poderia vir perto da engenharia naval japonesa nos 1930's no projeto dos navios de guerra.

Isso explica a ação bold(realce) com que, um dia, atacaram seus mestre e rival, os Estados Unidos que, através do Commodore Perry, os começaram fora na estrada da guerra.

Eu continuarei amanhã.



Fidel Castro Ruz

março 30, 2008

7:35 P.m.

Traduzido por ESTI

Den kinesiska segern (del I)
Automatically translated into Swedish thanks to WorldLingo
Reflexioner av Fidel:



UTAN någon grundläggande historisk kunskap kunde förmiddagen för betvinga som I handlar med, inte förstås.

I Europa hade folket hört om Kina. I hösten av 1298 berättade den Marco poloen förträffliga sagor om ett fantastiskt land som han kallade Cathay. Columbus en intelligent och intrepid sjöman, var medveten av grek kunskap om roundnessen av jorden. Hans egna observationer ledde honom för att instämma med de teorier. Han kom upp med planera av att nå den avlägsna östliga seglingen westward från Europa. Men beräknade han distansera med långt för mycket optimism, for det var flera tider mer stor. Oväntat mellan Atlanten och Stilla haven, hägrade denna kontinent upp på hans rutt. Skulle Magellan gör resan som tänkas ut av honom, även om han dog, innan han nådde Europa. Stilla värdera av de samlade kryddorna betalat för expeditionen som är initierad med ett nummer av skyttlar - av vilka tillbaka endast en gick - ett förspel av framtida kolossala vinster.

Från det peka, världen började att ändra på accelererad stegar. Gammalt bildar av exploatering upprepades igen, från slaveri till den feodala serfdomen; forntida och nya religiösa troar som är spridda över planet.

Från den fusion av kulturer och händelser som medföljdes av tekniska framflyttningar och vetenskapliga upptäckter, var den dagens världen, född, och det kunde inte förstås utan en minimi av verkliga prejudikat.

Internationell handel med dess fördelar och missgynnar, lades på av kolonialmakterna, liksom Spanien, England och den annan européöverheten. Dessa speciellt England, började snart att kontrollera southwest, söder och southeast Asien, och Indonesien, Australien och nyazeeländskt, dess forcibly utvidgning härskar överallt. Colonizersna var inte kompetent att lägga på deras myndighet över det gigantiska landet av Kina, som hade en forntida kultur och ett sagolikt naturligt och personalresurser.

Rikta handel mellan Europa, och Kina började i det sextonde århundradet, efter det portugisiska etablerat reklamfilmenklaven i Goa i Indien och i Macao i sydliga Kina.

Spanjoren kontrollerar i Filippinerna gjorde ett accelererat utbyte med det stora asiatiska landet lättare. Den Qin dynastin, som härskade Kina, försökte att begränsa denna sort av den unfavorable reklamfilmfunktionen med utländska länder så mycket som möjlighet. Det var tillåtet endast till och med porten av cantonen som kallades i dag Guangzhou. Britannien och Spanien hade stora underskott på grund av den låga begäran av det jättelika asiatiska landet, släkt till engelska godor som tillverkades i metropolisen eller spanska produkter som var kommande från den nya världen som inte var nödvändiga till Kina. Båda av dem hade börjat att sälja opier.

Storskalig opiumhandel först dominerades av holländare till och med Jakarta, Indonesien. Engelskaet observerade vinsterna som var nästan 400 procent. Deras opiumexporter, som, i 1730, var 15 tons, växte till 75 i 1773, sänt i spjällådor som väger 70 kg each; med denna köpte de porslin, silk, kryddor och kinesisk tea. Opium som inte var guld-, var valutan van vid Europa får kinesiska godor.

I fjädra av 1830 som vändes mot med det lössläppt missbruk av opiumhandeln i Kina, beställde kejsaren Daoguang, Lin Hse Tsu, en imperialistisk representant, för att slåss epidemin; han beställde förstörelsen av 20.000 spjällådor av opier. Lin Hse Tsu som överförs en märka till drottningen Victoria som frågar för respekt för landskampreglemente och att inte låta handel med giftliga droger.

Opiet kriger var det engelska svaret. Som först varas tre år, från 1839 till 1842. Understödja, med Frankrike som in sammanfogar, varade fyra år, från 1856 till 1860. De är också bekant, som Anglo-Kinesen kriger.

Förenade kungariket tvingade Kina för att underteckna orättvisa fördrag som begår detta land till att öppna upp flera portar till utrikeshandel och att räcka över Hong Kong. Flera länder, efter bly- England, lagt på olika benämner av utbyte.

Sådan förödmjukelse som bidrogs till den Taiping revoltet av 1850 till 1864, boxarerevoltet av 1899 till 1901 och, slutligen, nedgången av den Qin dynastin i 1911, som, for olikt resonerar - inklusive dess svaghet i vända mot av utländsk överhet - hade blivit högt impopulär i porslin.

Händde vad med Japan?

Denna land med dess forntida kultur och mycket arbetsamt, något liknande andra i regionen, motstådd ”västra civilisation” och för mer än 200 återstående år - bland annat orsakar på grund av en kaotisk inhemsk administration - hermetiskt förseglade till utrikeshandel.

I 1854 efter en tidigare exploratory resa med fyra kanonbåt en U.S. sjö- expedition befallde vid Kommendör Matthew Perry som hotar för att bombardera en defenseless japansk town - för den moderna teknologin av de skyldiga vessels- shogunsna för att underteckna, på vägnar av kejsaren, fördrag av Kanagawa på marsch 31, 1854. Således börjades inympa av kapitalistisk handel och västra teknologi i Japan. På tiden var européer omedvetna av den japanska kapaciteten att framkalla däri sätter in.

På hälen av Yankeesen ankom tekniker av det ryska väldet från det avlägsna östligt, fruktansvärdt som U.S.NA, som de mer sistnämnda sålda Alaska på Oktober 18, 1867, skulle får till ett försprång i handelaktiviteter med Japan. Britannien och den annan europén som koloniserar nationer, kom snabbt till landet med de samma avsikterna.

Under U.S.NA. ingripande i 1862, Perry upptog olika delar av Mexico. På krigsslut, de borttappada mer än 50 procentna för land av dess territorium, exakt de områden var den mest stora oljan och gasar reserverar skulle finnas, även om då, guld- och landar för att utvidga in i, att inte tanka, var de huvudsakliga målen av besegrarna.
Den första Porslin-Japan kriger förklarades officiellt på Augusti 1, 1894. På tiden önskade Japan Korea, ett skattskyldigt påstår underordnat till Kina. Med mer framkallad weaponry och teknologi besegrade det kinesiska styrkor i flera strider nära städerna av Seoul och Pyongyang. Mer sistnämnd militära segrar öppnade dess långt in mot det kinesiska territoriet.

I månaden av November, som året, de tog Port Arthur, i dag Lüshun. I den flodYalu bred flodmynning och på den sjö- Weihaiweien basera, förvånade vid en landattack från den Liaodong halvön, skurkroll som japanskt artilleri förstörde flottan av den anföll nationen.

Dynastin måste att fråga för fred. Fördrag av Shimonoseki, som satte en avsluta till kriga, undertecknades i April av 1895. Kina tvingades för att avstå Taiwan, den Liaodong halvön och skärgården av de Pescadores öarna till Japan ”i perpetuity; ” Måste Kina också att betala en krigaskadeersättning av 200 miljon taels av försilvrar och öppnar upp fyra portar till det yttre. Ryssland, Frankrike och Tysklandet som försvarar deras individ, intresserar, skyldiga Japan för att gå den Liaodong halvön som tillbaka in betalar utbyte som en andra 30 miljon taels av försilvra.

Innan han nämner understödja, kriger Porslin-Japan, mig bör inkludera en annan beväpnad episod med en dubbel historisk betydelse; det ägde rum från 1904 till 1905, och det kan inte utelämnas.

Når att ha satts in in i beväpnad civilisation, och kriger för delningen av världen, som lagt på av det västra, Japan, som hade redan utkämpat första, kriga mot Kina som nämnt över, framkallade dess sjö- driver till en sådan grad, att det var kompetent att handla ett hårt slag till det ryska väldet, som var på peka av förtidigt att hetsa rotationen som programmerades av Lenin, då han skapade i Minsk, 10 år tidigare, partit som skulle mer sistnämnd släpper loss den Oktober rotationen.

På Augusti 10, 1904, med ingen för- varning, Japan anföll och förstörde den ryska Stillahavs- flottan på Shandong. Tsar Nicholas II av Ryssland, rubbning vid attacken, beställde den baltiska flottan som ska mobiliseras och till uppsättningen, seglar för den avlägsna öst. Eskortfartyg av colliers avtalades för att komma med i sändningarna som behövdes av de hastiga stunderna som det seglade in mot dess avlägsna destination. En av funktionerna som överför kol, måste att bäras ut på de diplomatiska sjögångarna pressar tack vare.

Ryssarna, på att skriva in södra porslin, seglade in mot Vladivostok, den enda tillgängliga porten för flotta funktioner. För att nå, som pekar, fanns det tre ruttar: det bäst primat var den Tsushima rutten; de andra tvåna krävde navigering till öst av Japan och ökade riskerar, och det jättelikt ha på sig och river på skyttlarna och besättningarna. Den japanska amiralen hade den samma tanken: för detta alternativ gjorde lokaliserade han his att planera och hans ships, så att den japanska flottan, efter danande U-har vänt som skulle har alla dess skyttlar, främst kryssare som passerar omkring 6.000, mäter i väg från adversary'sens ships, ett stort nummer av slagskepp. Dessa skulle är på räckvidden av de japanska kryssarna som utrustades med personaler som utbildades rigorously i bruket av deras kanon. Som ett resultat av den långa rutten navigerade de ryska slagskeppen på som rusades av endast 8 fnurror som jämfört med den 16 fnurran som rusades av de japanska skyttlarna.

Den militära handlingen är bekant vid det känt av striden av Tsushima. Det ägde rum på maj 27 och 28, 1905.

På sidan av det ryska väldet tog 11 slagskepp och åtta kryssare del.

Amiral av flottan: Zinovy Rozhdestvensky.

Förluster: 4.380 dött, 5.917 sårade, 21 sjönk ships, fångade 7 och onyttiga 6 som framfördes.

Amiralen av den ryska flottan sårades av ett beskjutafragment som slogg honom i skallen.

På sidan av det japanska väldet tog 4 slagskepp och 27 kryssare del.

Amiral av flottan: Heichachiro Togo

förluster: 117 sjönk dött, 583 sårat och 3 torpedships.

Den baltiska flottan förstördes. Skulle Napoleon har benämnt det ”Austerlitz på havet”. Någon kan föreställa det djupa såret som orsakas av den dramatiska händelsen till traditionell rysk stolthet och patriotism.

Driva och att rivalisera Britannien och Tyskland och konkurrera med Förenta staterna, efter striden, Japan blev ett mycket fruktat sjö-.

Japan rehabiliterade begreppet av slagskeppet som det främsta vapen i åren för att komma. De drog sig in i uppgiften av att bemyndiga den imperialistiska japanska armén. De bad och betalade en brittisk shipbuilder till tankeskapelsen en special kryssare, med avsikten av mer sistnämnd reproducera den i deras japanska shipbuildinggårdar. Mer sistnämnd tillverkade driver de slagskepp, som var långt bättre, än de av deras samtidor, både i armor och.

Det fanns inte någon annan nation på vända mot av jorden som kunde komma nästan japanskt sjö- iscensätta i 30-tal i designen av krigsskepp.

Det förklarar den djärva handlingen, som, en dag, de anföll med deras ledar- och rivaliserande, Förenta staterna som, till och med kommendören Perry, startade dem av på vägen av för att kriga.

Jag fortsätter i morgon.



Fidel Castro Ruz

mars 30, 2008

7:35 P.m.

Översatt av ESTI

Китайская победа (часть iий)
Automatically translated into Russian thanks to WorldLingo
Отражения Fidel:



БЕЗ некоторого основного исторического знания, вопрос, котор я dealing with не смог быть понят.

В Europe, люди услышали о Китае. В осени 1298, поло Marco сказало дивные сказы о amazing стране, котор он вызвал Cathay. Columbus, толковейший и бестрепетный матрос, был осведомленн знание греков' о округлости земли. Его собственные замечания вели его согласиться с теми теориями. Он come up с планом достигать Дальний востк sailing westward от Europe. Но, он высчитал расстояние с значительно too much оптимизма, потому что он был несколькими времен большле. Непредвиденно, между атлантическими и Тихими Океанами, этот материк замаячил вверх на его трассе. Magellan сделало бы путешествие понятое им, даже если он умер перед достижением Europe. Все еще, значение специй собрало paid для экспедиции начатой с несколькими сосудами - of which только одно возвратило - прелюдия будущих колоссальных профитов.

От того пункта, мир начал изменять на ускорять ход побежке. Старые формы эксплуатирования были повторены снова, от невольничества к феодальному serfdom; стародедовское и новое религиозное убеждение spread over планета.

От того сплавливания культур и случаев, сопровоженного технически выдвижениями и научными открытиями, был принесен сегодняшний мир, и он не смог быть понят без минимума реальных прецедентов.

Международная торговля, с своими преимуществами и недостатками, было наведено колониальными державами, such as Испания, Англия и другие силы европейца. Эти, специально Англия, скоро начали контролировать зюйдвест, юг и South East Asia, и Индонесию, Австралию и Новую Зеландию, неволей расширяя свое правило везде. Colonizers не могли навести их авторитет над исполинской страной Китая, которая имела стародедовскую культуру и фантастичные естественные и людские ресурсы.

Сразу торговля между Europe и Китаем начала в шестнадцатом столетии, после того как португалка установила коммерчески enclave в Goa в Индии и в Макао в южном Китае.

Испанское управление в Philippines облегчило ускорять ход обмен с большой азиатской страной. Династия Qin, которая управляла Китаем, попыталась ограничивать это вроде неблагоприятное промышленная эксплуатация с зарубежными странами как можно больше. Оно было позволено только через сегодня вызванный порт кантона, Guangzhou. Британия и Испания имели большие дефициты из-за плохого спроса на товар преогромной Asiatic страны, отнесенного к английским изготовленным товарам в metropolis, или испанские продукты приходя от нового мира которые не были необходимы к Китаю. Both of them начали продавать опиум.

Широкомасштабная торговля опиума во-первых была преобладана голландецом через Jakarta, Индонесию. Английская язык наблюдала профитами были close to 400 процентов. Их опиум ехпортирует, в 1730, был 15 тонн, grow to 75 в 1773, после того как он погружен в клетях веся 70 килограмм по каждому; с этим они купили фарфор, шелк, специи и китайский чай. Опиум, не золото, был валютой Europe используемым для того чтобы приобрести китайские товары.

Весной 1830, посмотрено с unbridled злоупотреблением торговли опиума в Китае, Emperor Daoguang приказал Hse Tsu Lin, имперское должностное лицо, для того чтобы воевать чуму; он приказал разрушение 20.000 клетей опиума. Hse Tsu Lin послал письмо к ферзю Виктория ask for уважение для международных регулировок и не позволить торговлю с токсическими снадобьями.

Войнами опиума была английская реакция. Сперва продолжаемое 3 лет, от от 1839 до 1842. Секунда, при Франция соединяя внутри, продолжала 4 лет, от от 1856 до 1860. Они также известный как Англо-Китайские войны.

Королевств forced Китай для подписания шестякиных договоров поручая эта страна к open up несколько портов к внешней торговле и hand over Hong Kong. Несколько стран, руководство следуя за Англии, навели неравные термины обмена.

Такое humiliation способствовало к повстанчеству Taiping 1850 к 1864, повстанчеству боксера 1899 к 1901 и, окончательно, падению династии Qin в 1911 которое, потому что различные причины - включая свою слабость in the face of иностранные державы - стали высоки непопулярными в Китае.

Случилось с японией?

Эти страна с своей стародедовской культурой и очень hard-working, как другие в зоне, сопротивляемая «западная цивилизация» и на больше чем 200 остали лет - среди других причин из-за хаотической отечественной администрации -, котор герметично загерметизировано к внешней торговле.

В 1854, после более предыдущего exploratory рейса с 4 gunboats, США. военноморская экспедиция управляла Commodore Matthew Perry, угрожая бомбить японский городок - беззащитный прежде чем современная техника тех сосудов обязала shoguns подписать, именем Emperor, договор Kanagawa 31-ого марта 1854. Таким образом, прививать технологии капиталиста trade и западной было начат в японии. At the time, европейцы были незнающи японской емкости превратиться в том поле.

На пятки Yankees, представители Российской империи приехали от Дальнего востка, пугливого который США, к которому они более поздно продали Аляску 18-ого октября 1867, получили бы головк-начинают в промысловые занятия с японией. Британия и другие европейские колонизируя нации пришли быстро к стране с такими же намериями.

Во время США. интервенция в 1862, Perry заняла по-разному части Мексики. На конце войны, страна потеряла больше чем 50 процентов своей территории, точно те OBLASTи где большие запасы масла и газа должны были быть найденным, даже если на тех времени, золоте и земле расширить в, не топливом, были главные задачи завоевателей.
Первое война Кита-Японии официально было объявлено 1-ого августа 1894. At the time япония хотела Корею, положение данника субординировало к Китаю. С больше начатых weaponry и технологии, оно нанесло поражение китайским усилиям в нескольких сражений почти города Seoul и Pyongyang. Более последние воинские победы раскрыли свою дорогу к китайской территории.

В месяце от ноября год, они приняли Port Артур, сегодня Lüshun. В лимане Yalu реки и на основании Weihaiwei военноморском, удивленном нападением земли от полуострова Liaodong, тяжелая японская артиллерия разрушила флота атакованной нации.

Династия должна ask for мир. Договор Shimonoseki, который положил конец к войне, был подписан в Эйприл 1895. Китай принудился переуступить Taiwan, полуострову Liaodong и архипелагу островов Pescadores к японии «в perpetuity; » Китай также должен оплатить индемнитет войны 200 миллионов taels серебра и open up 4 порта к экстерьеру. Россия, Франция и Германия, защищая их интересы индивидуала, обязали японию возвратить полуостров Liaodong, оплачивая внутри обмену другие 30 миллионов taels серебра.

Перед упоминать второе войну Кита-Японии, я должен включить другой вооруженный эпизод с двойной исторической важностью; оно осуществило от от 1904 до 1905 и его нельзя снять.

После быть введенным в вооруженные цивилизацию и войны для разделять мира как наведено западом, япония, которая уже проводила кампанию первое война против Китая как упомянуто выше, развила свою морскую мощь к такому STEPENи что она могло общаться жестковатое дуновение к Российской империи, которое было с точки зрения преждевременно подстрекать виток запрограммированный Ленин когда он создался в Minsk, 10 летам предыдуще, партии которая более поздно unleash виток в октябре.

10-ого августа 1904, без предварительного предупреждения, япония атаковала и разрушила русского Тихого океан флота на Shandong. Царь Николас II из России, осадки нападением, приказал прибалтийского флота быть мобилизованным и для того чтобы установить ветрило для Дальнего востка. Обозы шахтеров были заключены контракт для того чтобы принести в пересылки необходимы флотом пока он sailing к своему дистантному назначению. Одна из деятельностей для того чтобы перенести уголь должно быть унесено на высоких морях из-за дипломатического нажима.

Русские, по вход южного Китая, sailed к Vladivostok, единственному имеющемуся порту для деятельностей флота. Для достижения того пункта, были 3 трассы: самым лучшим выбором была трасса Tsushima; другие 2 требовали навигации к east of япония и увеличивали риски и преогромные износ и разрыв на сосудах и экипаже. Японский admiral имел такую же мысль: для этого варианта он сделал его план и обнаружил местонахождение его корабли TAK, CTO японский флот, после делать U-повернет, имел бы все свои сосуды, главным образом крейсеры, проходя около 6.000 метров далеко от кораблей adversary, большое количество линкоров. Эти были бы на достигаемости японских крейсеров, оборудованной с персоналом который rigorously был натренирован в пользе их карамболя. В результате длинномерной трассы, русские линкоры navigating на скорости только 8 узлов по сравнению с скоростью 16 узлов японских сосудов.

Воинское действие известно именем сражения Tsushima. Оно осуществило 27-ого и 28 мая 1905.

На стороне Российской империи, 11 линкор и 8 крейсеров приняли участие.

Адмирал флота: Zinovy Rozhdestvensky.

Потери: 4.380 мертвых, 5.917 ранили, 21 утонутый корабль, захващенные 7 и представленные 6 никудышными.

Admiral русского флота был ранен частью раковины ударила его в черепе.

На стороне японской империи, 4 линкора и 27 крейсеров приняли участие.

Адмирал флота: Потери Heichachiro

Того: 117 мертвых, 583 ранил и 3 утонутого корабля торпеды.

Прибалтийский флот был разрушен. Napoleon термин ему «Austerlitz на море». Любое может представить глубокую рану причиненную драматически случаем к традиционным русским гордости и патриотизму.

После сражения, япония стала много опасанной морской мощью, соперничая Британию и Германию и состязаясь с Соединенными Штатами.

Япония реабилитировала принципиальную схему линкора как главным образом оружие в the years to come. Они запутали в задаче empowering имперская японская армия. Они спросили, что и оплатили великобританский shipbuilder построил специальный крейсер, с целью более поздно воспроизводить ее в их японских ярдах судостроения. Более поздно, они изготовили линкоры которые были далеко более лучшими чем котораяиз их сверстниц, как в панцыре, так и в силе.

Не было другой нации на стороне земли смогла прийти close to японское военноморское инженерство в 1930's в конструкции warships.

То объясняет смелейшее действие с, один день, они атаковали их оригинал и соперника, Соединенные Штаты которые, до Commodore Perry, начали их на дороге войны.

Я буду продолжаться завтра.



Fidel Castro Ruz

30-ое марта 2008

7:35 p.m.

Переведено ESTI

De Chinese Overwinning (Deel I)
Automatically translated into Dutch thanks to WorldLingo
Bezinningen van Fidel:



ZONDER wat fundamentele historische kennis, kon het onderwerp ik behandel zich niet begrijpen.

In Europa, hadden de mensen over China gehoord. In de herfst van 1298, Polo vertelde prachtige verhalen Marco over een verbazend land riep hij Cathay. Columbus, een intelligente en intrepid zeeman, was zich bewust de kennis van van de Grieken' over de rondheid van de Aarde. Zijn eigen observaties brachten hem ertoe om met die theorieën akkoord te gaan. Hij kwam met het plan van het bereiken van het Verre Oosten op de proppen dat westelijk uit Europa vaart. Maar hij berekende de afstand met veel teveel optimisme, voor het was meerdere keren groter. Onverwacht, tussen de Atlantische Oceaan en de Vreedzame Oceanen, doemde dit continent omhoog op zijn route op. Magellan zou de reis door hem opgevat maken, alhoewel hij alvorens Europa te bereiken stierf. Nog, de waarde van de verzamelde kruiden betaald voor de expeditie die met een aantal schepen - in werking wordt gesteld van welke slechts één terugkeerde - een prelude van toekomstige kolossale winsten.

Van dat punt, begon de wereld aan een versneld tempo te veranderen. De oude vormen van benutting werden opnieuw herhaald, van de slavernij aan feodale serfdom; oude en nieuwe godsdienstige geloven die over de planeet worden uitgespreid.

Van die fusie van culturen en gebeurtenissen, die van technische vooruitgang en wetenschappelijke ontdekkingen vergezeld gaat, de wereld was van vandaag geboren, en het kon niet zich zonder een minimum echte precedenten begrijpen.

De internationale handel, met zijn voordelen en nadelen, werd opgelegd door de koloniale bevoegdheden, zoals Spanje, Engeland en de andere Europese bevoegdheden. Deze, vooral Engeland, begonnen spoedig zuidwesten, zuiden en Zuidoost-Azië, en Indonesië, Australië en Nieuw Zeeland te controleren, zeer sterk overal uitbreidt zijn regel. Colonizers konden niet hun gezag over het gigantische land van China opleggen, dat een oude cultuur en fabelachtig natuurlijk en een personeel had.

De directe handel tussen Europa en China begon in de zestiende eeuw, na de Portugees gevestigd de commerciële enclave in Goa in India en in Macao in zuidelijk China.

De Spaanse controle in de Filippijnen vergemakkelijkte een versnelde uitwisseling met het grote Aziatische land. De dynastie Qin, die China besliste, probeerde om dit soort ongunstige commerciële verrichting met derde landen zoveel mogelijk te beperken. Het werd toegestaan slechts door de haven van Kanton, vandaag genoemd Guangzhou. Groot-Brittannië en Spanje hadden grote tekorten wegens de lage vraag van het enorme Aziatische land, met betrekking tot Engelse goederen die in metropolis worden vervaardigd, of Spaanse producten die uit de Nieuwe Wereld komen die niet essentieel aan China waren. Beiden waren begonnen opium te verkopen.

De opiumhandel werd op grote schaal eerst overheerst door de Nederlanders door Djakarta, Indonesië. De Engelsen namen de winsten waar die bijna 400 percenten waren. Hun opiumuitvoer die, in 1730, 15 ton was, groeide aan 75 in 1773, verscheept in kratten die 70 kilogram elk wegen; met dit kochten zij porselein, zijde, kruiden en Chinese thee. De niet gouden opium, was de munt Europa dat wordt gebruikt om Chinese goederen te verwerven.

In de lente van 1830, die met het ongebreidelde misbruik van de opiumhandel wordt geconfronteerd in China, gaf opdracht de Keizer Daoguang Lin tot Hse Tsu, een keizerambtenaar, om de plaag te bestrijden; hij gaf opdracht tot de vernietiging van 20.000 kratten opium. Hse Tsu van Lin verzond een brief naar Koningin Victoria dat om eerbied voor internationale verordeningen vraagt en om handel met giftige drugs niet toe te staan.

De oorlogen van de Opium waren de Engelse reactie. De eerste duurde drie jaar, van 1839 tot 1842. Tweede, met het toetreden van Frankrijk, duurde vier jaar, van 1856 tot 1860. Zij zijn ook genoemd geworden anglo-Chinese Oorlogen.

Het Verenigd Koninkrijk dwong China om oneerlijke verdragen te ondertekenen begaand dit land aan het openstellen van verscheidene havens aan buitenlandse handel en het overhandigen Hong Kong. Verscheidene landen, na het lood van Engeland, legden ongelijke termijnen van uitwisseling op.

Dergelijke vernedering droeg tot de Opstand Taiping van 1850 tot 1864, de Boxer Opstand van 1899 tot 1901 en, tenslotte, de val van de Dynastie Qin in 1911 bij die, om diverse redenen - met inbegrip van zijn zwakheid in aanwezigheid van buitenlandse bevoegdheden - in China hoogst impopulair was geworden.

Wat gebeurde met Japan?

Dit land met zijn oude cultuur en zeer hard-working, als anderen in het gebied, verzette zich „tegen Westelijke beschaving“ en meer dan 200 jaar - onder andere oorzaken wegens een chaotisch binnenlands beleid - bleef hermetisch verzegeld aan buitenlandse handel.

In 1854, na een vroegere oriënterende reis met vier kanonneerboten, de V.S. zee expeditie die door Commodore Matthew Perenwijn wordt gebevolen, die een Japanse stad - dreigt te bombarderen weerloos vóór de moderne technologie van die schepen verplichtte de sjogoens om, namens de Keizer, het Verdrag van Kanagawa op 31 Maart, 1854 te ondertekenen. Aldus, was het enten van kapitalistische handel en Westelijke technologie begonnen met in Japan. Tegelijkertijd, Europeanen onbewust van de Japanse capaciteit waren om zich op dat gebied te ontwikkelen.

Op de hielen van de Yankees, kwamen de vertegenwoordigers van het Russische Imperium van het vreselijke Verre Oosten aan, dat de V.S., aan wie zij later Alaska op 18 Oktober verkochten, 1867, een hoofd-begin in handelactiviteiten met Japan zouden krijgen. Groot-Brittannië en de andere Europese koloniserende naties kwamen snel aan het land met de zelfde bedoelingen.

Tijdens de V.S. interventie in 1862, Perenwijn bezette verschillende delen van Mexico. Aan het eind van de oorlog, verloor het land meer dan 50 percenten van zijn grondgebied, precies die gebieden waar de grootste olie en gasreserves moesten worden gevonden, alhoewel op dat ogenblik, goud en land zich het het uit te breiden in, niet brandstof, de belangrijkste doelstellingen van de veroveraars waren.
De eerste Oorlog China-Japan werd officieel verklaard op 1 Augustus, 1894. In de tijd wilde Japan Korea, een schatplichtige staat die aan China ondergeschikt wordt gemaakt. Met meer ontwikkelde bewapening en technologie, versloeg het Chinese krachten in verscheidene slagen dichtbij de steden van Seoel en Pyongyang. De recentere militaire overwinningen openden zijn manier naar Chinees grondgebied.

In de maand van November dat jaar, zij Haven Arthur, vandaag Lüshun namen. In het estuarium van Yalu van de Rivier en bij de ZeeBasis Weihaiwei, die door een landaanval wordt verrast van het Schiereiland Liaodong, vernietigde de zware Japanse artillerie de vloot van de aangevallen natie.

De dynastie moest om vrede vragen. Het Verdrag van Shimonoseki, dat een eind aan de oorlog maakte, werd ondertekend in April van 1895. China werd gedwongen om Taiwan, het Schiereiland Liaodong en de archipel van de Eilanden Pescadores aan Japan „in perpetuity af te staan; “ China moest ook een oorlogsschadevergoeding van 200 miljoen taels van zilver betalen en vier havens openstellen voor de buitenkant. Rusland, Frankrijk en Duitsland, die hun individuele belangen verdedigen, verplichtten Japan om het Schiereiland terug te keren Liaodong, betalend in uitwisseling nog eens 30 miljoen taels van zilver.

Alvorens de tweede Oorlog te vermelden China-Japan, zou ik een andere bewapende episode met een dubbel historisch belang moeten omvatten; het vond vanaf 1904 tot 1905 plaats en het kan worden weggelaten niet.

Na wordt opgenomen in bewapende beschaving en oorlogen voor verdelen van de wereld zoals opgelegd door het Westen, waged Japan, dat reeds had de eerste oorlog tegen China zoals hierboven vermeld, ontwikkelde zijn zeemacht aan zulk een graad dat het een ruwe slag aan het Russische die Imperium kon behandelen, dat op het punt van te vroeg het oproepen van de revolutie was door Lenin wordt geprogrammeerd toen hij in Minsk cre�ërde, 10 vroeger jaar, de Partij die later de Revolutie van Oktober zou loslaten.

Op 10 Augustus, 1904, zonder vooruitgangswaarschuwing, viel Japan en vernietigde de Russische Vreedzame Vloot in Shandong aan. Czar Nicholas II van Rusland, die door de aanval wordt verstoord, gaf opdracht tot de Baltische Vloot om worden gemobiliseerd en zeil voor het Verre Oosten te plaatsen. De konvooien van colliers werden aangegaan om in de verzendingen te brengen nodig door de vloot terwijl het naar zijn verre bestemming voer. Één van de verrichtingen om steenkool over te brengen moest op het hoge overzees worden uitgevoerd toe te schrijven aan diplomatieke druk.

De Russen, op het ingaan van Zuid-China, voeren naar Vladivostok, de enige beschikbare haven voor de verrichtingen van de vloot. om dat punt te bereiken, waren er drie routes: de beste keus was de route Tsushima; andere twee vereisten navigatie aan het oosten van Japan en verhoogden de risico's en de enorme slijtage en de scheur op de schepen en de bemanningen. De Japanse admiraal had de zelfde gedachte: voor deze optie maakte hij zijn plan en bepaalde de plaats van zijn schepen zodat de Japanse vloot, na het maken van een u-Draai, al zijn schepen, hoofdzakelijk kruisers zou hebben, die ongeveer 6.000 meters vanaf de schepen van de tegenstander overgaan, een groot aantal slagschepen. Deze zouden bij het bereik van de Japanse kruisers zijn, dat met personeel wordt uitgerust die streng in het gebruik van hun kanon werden opgeleid. Als resultaat van de lange route, navigeerden de Russische slagschepen bij een snelheid van slechts 8 knopen vergeleken met de 16 knoopsnelheid van de Japanse schepen.

De militaire actie wordt gekend door de naam van Slag van Tsushima. Het vond op 27 en 28 Mei, 1905 plaats.

Aan de kant van het Russische Imperium, namen 11 slagschepen en acht kruisers deel.

Admiraal van de Vloot: Zinovy Rozhdestvensky.

Verliezen: 4.380 dood, 5.917 gewonde, daalden 21 schepen, gevangen 7 en 6 gemaakt nutteloos.

De admiraal van de Russische vloot werd verwond door een shell fragment dat hem in de schedel raakte.

Aan de kant van het Japanse Imperium, namen 4 slagschepen en 27 kruisers deel.

Admiraal van de Vloot: De Verliezen van Togo

van Heichachiro: 117 dood, 583 gewonde en 3 torpedo gedaalde schepen.

De Baltische vloot werd vernietigd. Napoleon zou het „Austerlitz op zee“ genoemd hebben. Iedereen kan de diepe wond veronderstellen die door de dramatische gebeurtenis aan traditioneel Russisch trots en patriottisme wordt veroorzaakt.

Na de slag, werd Japan een veel gevreesde zeemacht die, die Groot-Brittannië en Duitsland wedijvert en met de Verenigde Staten concurreert.

Japan rehabiliteerde het concept het slagschip als belangrijkste wapen in de komende jaren. Zij verwikkelden zich in de taak om het Keizer Japanse Leger te machtigen. Zij verzochten en betaalden een Britse scheepsbouwer om een speciale kruiser, met de bedoeling te construeren van later het reproduceren van het in hun Japanse scheepsbouwwerven. Later, vervaardigden zij slagschepen die veel beter waren dan die van hun tijdgenoten, zowel in pantser als macht.

Er was geen andere natie op het gezicht van de aarde die Japanse zeetechniek in de jaren '30 in het ontwerp van oorlogsschepen kon benaderen.

Dat verklaart de gewaagde actie waarmee, één dag, zij hun meester en rivaal, de Verenigde Staten aanvielen die, door Perenwijn Commodore, hen weg op de weg van oorlog begonnen.

Ik zal morgen verdergaan.



Fidel Castro Ruz

30 Maart, 2008

7:35 p.m.

Vertaald door ESTI

النصرة صينيّة (جزء [إي])
Automatically translated into Arabic thanks to WorldLingo
إنعكاسات فيديل:



دون بعض معرفة أساسيّة تاريخيّة, الموضوع أنا أكون أعالج مع استطاع لم يكن فهمت.

في أوروبا, كان الناس قد سمعوا حول الصين. في الفصل خريف من 1298, [مرك] قال لعبة البولو حكايات عجيبة حول بلد مدهشة هو دعا [كثي]. كان كولومبوس, ذكيّة ويبسل بحار, مدركة من اليونان' معرفة حول الاستدارة من الأرض. قاده ه خاصّة بطاقات أن يوافق مع أنّ نظريات. هو تاح مع الخطة من يبلغ [فر ست] يبحر [وستورد] من أوروبا. غير أنّ, حسب هو البعد مع بعيدا [توو موش] تفاؤل, لأنّ هو كان عدّة أوقات عظيمة. فجأة, بين الأطلسيّة وال [بسفيك وسن], لاح هذا قارّ فوق على طريقه. [مجلّن] جعل السفر يتصوّر ب ه, [إفن ثوو] هو مات قبل يبلغ أوروبا. بعد, جمع القيمة من التوابل بمقابل لالبعث يبدأ مع [ا نومبر وف] مراجل - [أف وهيش] فقط واحدة رجع - مقدمة من أرباح مقبلة ضخمة.

من أنّ نقطة, بدأ العالم أن يغيّر في يسرع خطوة. كرّست أشكال قديمة إستثمار كان ثانية, من عبودية إلى عبودية إقطاعيّة; قديمة و [سبرد وفر] إعتقاد جديدة دينيّة الكوكب.

من أنّ انصهار من ثقافات وحادثات, يرافق بتقدمات فنّيّة وإكتشافات علميّة, [بورن] عالم هذه الأيّام كان, وهو استطاع لم يكن فهمت دون حدّ أدنى من سوابق حقيقيّة.

فرضت تجارة دوليّة, مع ه ميزات وسيئات, كان بالقوى مستعمرة, مثل إسبانيا, إنكلترا والأخرى أوروبية قوى. بدأ هذا, خصوصا إنكلترا, قريبا أن يضبط جنوب غربيّ, جنوب و [سوث ست سا], وإندونيسيا, أستراليا و [نو زلند], قسرا يمدّد قاعدته في كلّ مكان. [ب] المستعمرات لم يمكن أن يفرض سلطتهم على البلد ضخمة الصين, أيّ تلقّى ق�