By Rev. J. Emmette Weir, For The Guardian:
The recent incident here in Grand Bahama, in which some misguided but evidently, devout religious folk, sought to achieve the resuscitation (I refuse to dignify such bizarre behaviour with the term "resurrection") of a cadaver up to the eighth day by means of the exercise of faith "through prayer and fasting" certainly requires most careful consideration, and profound theological reflection at this time.
Such a procedure represents a gross misunderstanding of the teaching of the Bible — a dangerous departure from sound Christian theology and the demonstration of a lack of faith, the very virtue it purports to express.
While much has been said by religious leaders on this subject, clearly indicating that it is not in keeping with a proper understanding of the teaching of the church on the raising of those who have died, it would appear that there are still those in our community who are wondering about its biblical and theological validity.
THE BIBLICAL BACKGROUND
The Bible teaches that, generally speaking, the normal span of life is about 70 years. While major advances have been made in medical science, it is still the case that the average span of life, even in the most developed communities, is in the region of 70 to 80 years.
It is often the case, in these advanced stages of this mortal life; the person suffers from a multitude of diseases which gradually sap his/her energy resulting, inevitably in death. This is well brought out in a modern translation of this verse:
"The length of our days is 70 years — or 80, if we have the strength, yet is their but trouble and sorrow, for they quickly pass, and we fly away." (New International Version).
Now, this text is of fundamental importance; for it indicates what the Bible regards as the normal span of life. It is most significant to note that there is no instance in the Bible of a person being raised from the dead at anything near that age.
* Elijah raises the widow's son I Kings 17: 17-24.
* Elisha restores life to the son of the Shunammite — II Kings 4: 18-37.
* The raising of Jairus' daughter — Mk.5:22-43 (CP. Matt.9: i8-26 Lk. 8:49- 56 ).
* The raising of the widow's son at Nain — Lk. 7:11-18.
* The raising of Lazarus — John 11.
* Peter raises Tabitha (Dorcas) from the dead — Acts 9: 36-42.
* The glorious resurrection of our Lord, which is the only such event attested to in all the gospels as well as the epistles — Matt. 28, Mk. 16: 1-8, Lk. 24, John 20 -21, Ch. I Cor. 15, I Pet.
In most of these cases, the persons raised from the dead are very young, three of them being children, two of them young men and the other of a middle-aged lady. It is the consensus of modern Biblical scholarship that Jesus was only 33 years of age at the Resurrection. Moreover, in most cases, the restoration of the person to life occurs very soon after their (physical) death. The exception is that of Lazarus who had been dead four days when Jesus worked the greatest of His miracles. — Jn. 11:
It is germane here, when thinking about prayers for the terminally ill and dead to take note of the action of David. You see, much is said about David's seduction of Bathsheba, the wife of Uriah the Hittite. Not much is known, however, of the manner in which he dealt with the sickness of the first child of that adulterous relationship.
When the child was ill, the king prayed fervently for healing. But when the child died, the king, to the surprise of his servants, dried his tears and stopped praying. When they inquired, he responded with these immortal words, "I will go to him; but he will not return to me". The king accepted the death of the child perhaps as divine judgment upon him for the manner in which he behaved. Concisely, the king prays for the healing of the child while alive, but made no attempt to pray for its restoration after its death.
Upon the basis of the biblical instances cited, two things may be stated as common to them all:
* There is no instance of a person being raised from the dead beyond the age of 50. Not one!
* The longest time span between the death of any individual and being raised from the dead is four days.
It is submitted, therefore, that there is absolutely no biblical warrant whatsoever for attempting to raise an 86-year-old person from the dead after as long a time as eight days!
THE THEOLOGICAL BACKGROUND
It is essential to bear in mind that sin and death are "inextricably bound with each other" in the Bible and Christian theology.
According to the biblical account of creation, humankind was created in the divine image and intended to be immortal. As a result of human transgression, the breaking of the divine prohibition to eat of the fruit of the tree of knowledge, Adam and Eve were expelled from the Garden of Eden, out of fellowship with God, and became subject to death (Gen. 2-3 ). Death, then, became the ultimate enemy of humankind, bringing about the end of life on earth. All persons were subjected to death.
It is the teaching of scripture that those who believe in Christ as Savior and Lord, share in his victory over sin and death. This is the message of the resurrection, which is proclaimed in the Easter season, and by St. Paul in his epistle to the Romans, "the wages of sin is death: but the gift of God is eternal life".
Death, then for the Christian has lost its dread and fearfulness.
This, then is the basis of the Christian's confident attitude to death. As such, he/she does not fear death, sharing in Christ's victory over death and, its twin sister — theologically speaking — sin.
Such being the case, there is no reason whatsoever why Christians should seek or even desire the restoration to life of a saint, who, having passed the age of three score and 10, has peacefully and contentedly, passed through death to the life eternal. There is every reason to rejoice, assured that he/she has gone to be forever with the Lord.
It is essential to appreciate the context in which the "faith healing movement" arose during the mid-20th century. There was a theological concept known as Dispensationalism which proved to be very influential in a number of American "main line" denominations.
There were those Christian theologians and preachers who conducted many " faith healing crusades" which draw thousands in every corner of the globe. According to this approach, miracles are possible, if one believes in the healing power of God, revealed as divine love in His Son and present with us today in the person of the Holy Spirit.
There is renewed interest in miracles in The Bahamas at this time. In the Methodist Church, under the leadership of immediate past president, Rev. Livingston Malcolm who was stationed here in Freeport, and its incumbent Bishop Rev. Raymond Neilly, very high priority has been placed upon miracles. Belief in miracles has featured prominently in the mottos announced at its annual conference, for the moral and spiritual edification of its members throughout the months of the succeeding church year.
Serving as a pastor for more than four decades, I have participated in the performance of miracles of healing when persons were very ill and brought back from the very door of death!
It has to be stated, however, that the theological problem is the fact that, if not interpreted and exercised properly, this approach may lead to an undue emphasis upon the faith of the believer, virtually eliminating or greatly reducing the concept of divine grace. Thus, if a miracle does take place, then his/her faith is validated. However, if it does not, then the claim is made that he/she does not have enough faith.
This approach certainly presents major theological problems. for, priority is placed, not on the grace of God but on the faith of man. Concisely, the efficacy of the miracle is dependent upon the faith of the believer, not the grace of God. Taken to an extreme, faith itself becomes a matter of human effort rather than a response to the operation of divine grace. This is when "faith" becomes works.
It is the teaching of the Bible and theology that religion is first and foremost the act of God (grace).
Grace, as some theologians prefer to describe it, "prevenient grace", is at the heart of the Christian understanding of the working of miracles. Faith is the response to the divine imitative.
In the performance of miracles, as in the doctrine of salvation, it is grace which takes priority with faith being secondary and, in response to divine grace.
It is not enough to engage in an act of the demonstration of "blind faith" without taking into consideration the divine will. When a person has lived out his/her three score and 10 years and has passed from this life to the life eternal, then it is best to graciously accept the divine act in bringing him/her to the end of their earthly sojourn. There is no need to pray for their return to this mortal life. As Archdeacon James Palacious, truthfully declared, Christians believe that he/she has gone to share in a life far superior to this transitory life.
Those, then, who seek to raise the dead, especially in the case of the faithful departed, demonstrate a lack of faith. Here it has to be stated that as is far too often the case, there are those in the Bahamian religious community who have taken ideas "hook, line and sinker" from the complex American theological community, without seeking to adapt the same to the local situation or to examine it in the light of the theology of the church," tried and tested" since the time of Christ.
What, then should be our attitude, when a person, who, having completed three score and 10 or more years, passes from this mortal life? Surely, it must be based on the conviction that he/she shares in the victory wrought by Christ over sin and death in his glorious resurrection. as he assured those who flocked to hear him during his earthly ministry.
Les morts peuvent-ils être élevés par l'exercice de la foi par la prière ?
Automatically translated into French thanks to WorldLingo
Par l'inverseur. J. Déversoir d'Emmette, pour le gardien :
L'incident récent ici par Bahama grand, dans lequel un certain mal orienté mais évidemment, les gens religieux dévots, cherchés pour réaliser la ressuscitation (je refuse de finir un tel comportement bizarre avec le terme « résurrection ») d'un cadavre jusqu'au huitième jour au moyen de l'exercice de la foi « par la prière et le jeûne » exige certainement la plupart de considération soigneuse, et réflexion théologique profonde actuellement.
Un tel procédé représente un malentendu brut de l'enseignement de la bible - un départ dangereux à la théologie chrétienne saine et à la démonstration d'un manque de foi, la vertu même qu'il prétend exprimer.
Tandis que beaucoup a été dit par les chefs religieux à ce sujet, clairement indiquant qu'il n'est pas en accord avec un arrangement approprié de l'enseignement de l'église sur augmenter de ceux qui sont morts, il s'avérerait qu'il restent ceux dans notre communauté qui s'interrogent sur sa validité biblique et théologique.
LE FOND BIBLIQUE
La bible enseigne que, d'une manière générale, l'envergure de la vie normale est environ 70 ans. Tandis que des avances principales ont été faites en science médicale, c'est toujours le cas qui l'envergure de la vie moyenne, même dans les communautés les plus développées, est dans la région de 70 à 80 ans.
C'est souvent le cas, à ces étapes avançées de cette vie mortelle ; la personne souffre d'une multitude des maladies qui graduellement sève son énergie ayant, inévitablement comme conséquence la mort. Ceci est bien apporté dehors dans une traduction moderne de ce vers :
« La durée nos jours est de 70 ans - ou 80, si nous avons la force, pourtant est leur mais ennui et douleur, parce que ils passent rapidement, et nous volons loin. » (Nouvelle version internationale).
Maintenant, ce texte est d'importance fondamentale ; pour lui indique ce que la bible considère comme l'envergure de la vie normale. Il est le plus significatif pour noter qu'il n'y a aucun exemple dans la bible d'une personne étant augmentée des morts à n'importe quoi près qui vieillissent.
* Elijah élève les rois 17 du fils I de la veuve : 17-24.
* Elisha reconstitue la vie au fils du Shunammite - II les rois 4 : 18-37.
* Augmenter de la fille de Jairus - Mk.5 : 22-43 (CP. Matt.9 : i8-26 Lk. 8:49 - 56).
* Augmenter du fils de la veuve chez Nain - Lk. 7:11-18.
* Augmenter de Lazarre - John 11.
* Augmenter Tabitha (Dorcas) de Peter des morts - actes 9 : 36-42.
* La résurrection glorieuse de notre seigneur, qui est le seul un tel événement a certifié à en tous evangiles aussi bien que les épîtres - mates. 28, Mk. 16: 1-8, Lk. 24, John 20 -21, ch. I cor. 15, je choie.
Dans la plupart de ces cas, les personnes élevées des morts sont très jeunes, trois d'entre eux étant des enfants, deux d'entre eux de jeunes hommes et l'autre d'une dame entre deux âges. C'est le consensus de la bourse biblique moderne que Jésus était seulement 33 ans à la résurrection. D'ailleurs, dans la plupart des cas, la restauration de la personne à la vie se produit très peu après leur mort (d'examen médical). L'exception est celle de Lazarre qui avait été des quatre jours morts où Jésus a travaillé le plus grand de ses miracles. - Jn. 11:
Il est approprié ici, en pensant aux prières pour terminalement le malade et mort pour noter l'action de David. Vous voyez, beaucoup est dit au sujet de la séduction de David de Bathsheba, l'épouse d'Uriah le Hittite. Pas beaucoup est connu, cependant, de la façon de laquelle il a traité la maladie du premier enfant de ce rapport adultère.
Quand l'enfant était malade, le roi a prié ardamment pour curatif. But when the child died, the king, to the surprise of his servants, dried his tears and stopped praying. Quand ils se sont enquis, il a répondu avec ces mots immortels, « j'ira à lui ; mais il ne reviendra pas à moi ". Le roi a accepté la mort de l'enfant peut-être en tant que jugement divin sur lui pour la façon de laquelle il s'est comporté. Avec concision, le roi prie pour curatif de l'enfant tandis que vivant, mais fait aucune tentative de prier pour sa restauration après sa mort.
Sur la base des exemples bibliques cités, deux choses peuvent être énoncées en tant que terrain communal à eux tout :
* Il n'y a aucun exemple d'une personne étant augmentée des morts au delà de l'âge de 50. Non un !
* La plus longue période entre la mort de l'individu et étant augmentée des morts est de quatre jours.
On le soumet, donc, qu'il n'y a absolument aucune garantie biblique quelque pour qu'essayer élève une personne de 86 ans des morts après aussi longtemps un temps que huit jours !
LE FOND THÉOLOGIQUE
Il est essentiel de considérer que le péché et la mort « sont inextricablement liés les uns avec les autres » en bible et théologie chrétienne.
Selon le compte biblique de la création, l'humanité a été créée dans l'image divine et a prévu pour être immortelle. En raison de la transgression humaine, la rupture de la prohibition divine à manger du fruit de l'arbre de la connaissance, Adam et la veille ont été expulsés du jardin d'Éden, hors de la camaraderie avec Dieu, et sont devenus sujet à la mort (générateur. 2-3 ). La mort, alors, est allée bien à l'ennemi final de l'humanité, provoquant la fin de la vie sur terre. Toutes les personnes ont été soumises à la mort.
C'est l'enseignement du scripture qui ceux qui croient en Christ comme sauveur et seigneur, part dans son péché fini de victoire et mort. C'est le message de la résurrection, qui est proclamée dans la saison de Pâques, et par la rue Paul en son épître au Romans, « les salaires du péché est la mort : mais le cadeau de Dieu est la vie éternelle ".
La mort, alors pour le chrétien a perdu sa crainte et fearfulness.
Ce, est alors la base de l'attitude confiante du chrétien à la mort. En tant que tels, he/she ne craint pas la mort, partageant en victoire du Christ sur la mort et, sa soeur jumelle - theologically parlant - péché.
Telle qui est le cas, là n'est aucune raison quelque pourquoi les chrétiens devraient chercher ou même désirer la restauration à la vie d'un saint, qui, ayant passé l'âge des points trois et 10, a paisiblement et satisfait, passé par la mort à la vie éternelle. Il y a tout lieu de se réjouir, assuré que he/she est allé être pour toujours avec le seigneur.
Il est essentiel d'apprécier le contexte dans lequel le « mouvement curatif de foi » a surgi pendant le siècle de mid-20th. Il y avait un concept théologique connu sous le nom de Dispensationalism qui s'est avéré très influent dans un certain nombre « de ligne principale » américaine dénominations.
Il y avait ces théologiens et prédicateurs chrétiens qui ont conduit beaucoup de « croisades curatives de foi » qui dessinent des milliers dans chaque coin du globe. Selon cette approche, les miracles sont possibles, si on croit en puissance curative de Dieu, indiquée en tant que l'amour divin dans son fils et présent avec nous aujourd'hui chez la personne de l'esprit saint.
Il y a intérêt remplacé pour les miracles en Bahamas actuellement. Dans l'église méthodiste, sous la conduite du président passé immédiat, inverseur. Livingston Malcolm qui a été posté ici dans le port franc, et son évêque Rev. de candidat sortant. Raymond Neilly, très prioritaire a été placé sur des miracles. La croyance dans les miracles a comporté en évidence dans les devises annoncées à sa conférence annuelle, pour l'édification morale et spirituelle de ses membres tout au long des mois de l'année d'église de réussite.
Servant de pasteur à plus de quatre décennies, j'ai participé à l'exécution des miracles de curatif quand les personnes étaient très malades et rapportées de la porte même de la mort !
Il doit énoncer, cependant, que le problème théologique est le fait qui, sinon interprété et exercé correctement, cette approche peut mener à une emphase anormale sur la foi du croyant, éliminant presque entièrement ou réduisant considérablement le concept de la grace divine. Ainsi, si un miracle a lieu, alors sa foi est validée. Cependant, s'il pas, puis la réclamation est fait que he/she n'a pas assez de foi.
Cette approche présente certainement des problèmes théologiques principaux. pour, la priorité est placée, pas sur la grace de Dieu mais sur la foi de l'homme. Avec concision, l'efficacité du miracle dépend de la foi du croyant, pas la grace de Dieu. Pris à une extrémité, la foi elle-même devient une question d'effort humain plutôt qu'une réponse à l'opération de la grace divine. C'est quand la « foi » devient des travaux.
C'est l'enseignement de la bible et de la théologie que la religion est en premier lieu la force majeure (grace).
Honorez, comme quelques théologiens préfèrent le décrire, « la grace prevenient », êtes au coeur de l'arrangement chrétien du fonctionnement des miracles. La foi est la réponse à l'imitatif divin.
Dans l'exécution des miracles, comme dans la doctrine du salut, c'est une grace qui prend la priorité avec la foi étant secondaire et, en réponse à la grace divine.
Il n'est pas asse'à engager dans un acte de la démonstration « de la foi sans visibilité » sans prendre en compte la volonté divine. Quand une personne a vécu dehors ses trois points et 10 ans et a passé de cette vie à la vie éternelle, alors ils sont les meilleurs pour accepter aimablement l'acte divin en apportant lui/elle à la fin de leur séjour terrestre. Il n'y a aucun besoin de prier pour leur retour à cette vie mortelle. Car l'archidiacre James Palacious, sincèrement avoué, chrétiens croient que he/she est allé partager dans un supérieur de la vie loin à cette vie transitoire.
Ceux, alors, qui cherchent à élever les morts, particulièrement dans le cas du parti fidèle, démontrent un manque de foi. Ici on doit affirmer que de même que lointain trop souvent le cas, il y a ceux dans la communauté religieuse bahamienne qui ont pris les idées « crochet, ligne et platine » de la communauté théologique américaine complexe, sans chercher à adapter la même chose à la situation locale ou à les examiner à la lumière de la théologie de l'église, » jugée et examinée " depuis la période du Christ.
Que, alors devrait être notre attitude, quand une personne, qui, ayant accompli trois les points et 10 années ou plus, passages de cette vie mortelle ? Sûrement, il doit se baser sur la conviction que des parts de he/she dans la victoire travaillée par péché et mort finis du Christ dans sa résurrection glorieuse. car il a assuré ceux qui se sont assemblés pour l'entendre pendant son ministère terrestre.
¿Pueden los muertos ser educados por el ejercicio de la fe con rezo?
Automatically translated into Spanish thanks to WorldLingo
Por el inversor de corriente. J. Vertedero de Emmette, para el guarda:
El incidente reciente aquí en Bahama magnífico, en el cual algún equivocado pero evidentemente, la gente religiosa devota, intentada para alcanzar la resucitación (rechazo dignificar tal comportamiento extraño con el término “resurrección”) de un cadaver hasta el octavo día por medio del ejercicio de la fe “con rezo y el ayuno” requiere ciertamente la mayoría de la consideración cuidadosa, y la reflexión teológica profunda en este tiempo.
Tal procedimiento representa un malentendido grueso de la enseñanza de la biblia - una salida peligrosa de la teología cristiana sana y de la demostración de una carencia de la fe, la misma virtud que pretende expresar.
Mientras que mucho ha sido dicho por los líderes religiosos en este tema, indicando claramente que no está en armonía con una comprensión apropiada de la enseñanza de la iglesia en levantar de los que han muerto, aparecería que todavía hay los en nuestra comunidad que se están preguntando sobre su validez bíblica y teológica.
EL FONDO BÍBLICO
La biblia enseña que, generalmente hablando, el palmo de la vida normal es cerca de 70 años. Mientras que los avances importantes se han hecho en ciencia médica, sigue siendo el caso que el palmo de la vida medio, incluso en las comunidades desarrolladas, es en la región de 70 a 80 años.
Es a menudo el caso, en estas etapas avanzadas de esta vida mortal; la persona sufre de una multiplicidad de las enfermedades que gradualmente savia su energía dando lugar, inevitable a muerte. Esto se trae bien hacia fuera en una traducción moderna de este verso:
“La longitud de nuestros días es 70 años - o 80, si tenemos la fuerza, con todo es sus solamente apuro y dolor, porque pasan rápidamente, y volamos lejos.” (Nueva versión internacional).
Ahora, este texto es de importancia fundamental; para él indica lo que mira la biblia como el palmo de la vida normal. Es el más significativo observar que no hay caso en la biblia de una persona que es levantada de los muertos en cualquier cosa cerca que envejecen.
* Elijah cría a reyes 17 del hijo I de la viuda: 17-24.
* Elisha restaura vida al hijo del Shunammite - II reyes 4: 18-37.
* El levantar de la hija de Jairus - Mk.5: 22-43 (CP. Matt.9: i8-26 Lk. 8:49 - 56).
* El levantar del hijo de la viuda en Nain - Lk. 7:11-18.
* El levantar de Lazarus - Juan 11.
* Peter levanta Tabitha (Dorcas) de los muertos - actos 9: 36-42.
* La resurrección gloriosa de nuestro señor, que es el único tal acontecimiento atestiguó en a todos los evangelios así como los epistles - mates. 28, Mk. 16: 1-8, Lk. 24, Juan 20 -21, Ch. I corazón. 15, acaricio.
En la mayor parte de estos casos, las personas criadas de los muertos son muy jóvenes, tres de ellos que son niños, dos de ellos los hombres jóvenes y el otro de una señora de mediana edad. Es el consenso de la beca bíblica moderna que Jesús era solamente 33 años de la edad en la resurrección. Por otra parte, en la mayoría de los casos, la restauración de la persona a la vida ocurre muy pronto después de su muerte (de la comprobación). La excepción es la de Lazarus que había sido los cuatro días muertos en que Jesús trabajó el más grande de sus milagros. - Jn. 11:
Es germane aquí, al pensar de los rezos para el el terminal enfermo y muerto para tomar la nota de la acción de David. Usted ve, mucho se dice sobre el seduction de Bathsheba, la esposa de David de Uriah el hitita. No mucho se sabe, sin embargo, de la manera de la cual él se ocupó de la enfermedad del primer niño de esa relación adúltera.
Cuando el niño era enfermo, el rey rogó fervientemente para curativo. But when the child died, the king, to the surprise of his servants, dried his tears and stopped praying. Cuando investigaron, él respondió con estas palabras inmortales, “yo irá a él; pero él no me volverá ". El rey aceptó la muerte del niño quizás como juicio divino sobre él para la manera de la cual él se comportó. Sucinto, el rey ruega para curativo del niño mientras que está vivo, pero hecho ninguna tentativa de rogar para su restauración después de su muerte.
Sobre la base de los casos bíblicos citados, dos cosas se pueden indicar como campo común a ellos todo:
* No hay caso de una persona que es levantada de los muertos más allá de la edad de 50. ¡No uno!
* La duración más larga entre la muerte del individuo y que es levantada de los muertos es cuatro días.
¡Se somete, por lo tanto, que no hay absolutamente autorización bíblica cualesquiera para que el procurar críe a persona de 86 años de los muertos después tan de largo de una época como ocho días!
EL FONDO TEOLÓGICO
Es esencial considerar que el pecado y la muerte “están limitados inextricablemente con uno a” en la biblia y la teología cristiana.
Según la cuenta bíblica de la creación, el humankind fue creado en la imagen divina y se prepuso ser inmortal. Como resultado de la transgresión humana, expelieron del jardín de Eden, fuera de beca con el dios, y se convirtieron el romperse de la prohibición divina a comer de la fruta del árbol del conocimiento, a Adán y la víspera conforme a la muerte (generador. 2-3 ). La muerte, entonces, sintió bien al último enemigo del humankind, causando finales de la vida en la tierra. Sujetaron a todas las personas a la muerte.
Es la enseñanza del scripture que los que creen en Cristo como salvador y señor, parte en su pecado excesivo de la victoria y muerte. Éste es el mensaje de la resurrección, que se proclama en la estación de Pascua, y por el St. Paul en su epistle al Romans, “los salarios del pecado es muerte: pero el regalo del dios es vida eterna ".
La muerte, entonces para el cristiano ha perdido su pavor y fearfulness.
Ésta, entonces es la base de la actitud confidente del cristiano a la muerte. Como tal, he/she no teme la muerte, compartiendo en la victoria de Cristo sobre muerte y, su hermana gemela - theologically hablando - pecado.
Tal que es el caso, allí no es ninguna razón cualesquiera porqué los cristianos deben buscar o aún desear la restauración a la vida de un santo, que, pasando la edad de la cuenta tres y 10, tiene pacífico y contento, pasado con muerte a la vida eterna. Hay cada razón de rejoice, asegurado que he/she ha ido a estar por siempre con el señor.
Es esencial apreciar el contexto en el cual el “movimiento curativo de la fe” se presentó durante el siglo de mid-20th. Había un concepto teológico conocido como Dispensationalism que demostró ser muy influyente en un número de “línea principal americana” denominaciones.
Había esos teólogos y predicadores cristianos que condujeron muchas “cruzadas curativas de la fe” que dibujan millares en cada esquina del globo. Según este acercamiento, los milagros son posibles, si uno cree en la energía curativa del dios, revelada como amor divino en su hijo y presente con nosotros hoy en la persona del alcohol santo.
Hay interés renovado en milagros en las Bahamas en este tiempo. En la iglesia Methodist, bajo dirección del último presidente inmediato, inversor de corriente. Livingston Malcolm que fue colocado aquí en Freeport, y su obispo Rev. del titular. Han colocado a Raymond Neilly, muy prioritario sobre milagros. La creencia en milagros ha ofrecido prominente en los lemas anunciados en su conferencia anual, para el edification moral y espiritual de sus miembros a través de los meses del año de iglesia que tenía éxito.
¡Sirviendo como pastor por más de cuatro décadas, he participado en el funcionamiento de milagros de curativo cuando las personas eran muy enfermas y traídas detrás de la misma puerta de la muerte!
Tiene que ser indicado, sin embargo, que el problema teológico es el hecho que, si no interpretado y ejercitado correctamente, este acercamiento puede conducir a un énfasis indebido sobre la fe del believer, eliminando virtualmente o reduciendo grandemente el concepto de la tolerancia divina. Así, si ocurre un milagro, entonces su fe se valida. Sin embargo, si no lo hace, después la demanda se hace que he/she no tiene bastante fe.
Este acercamiento presenta ciertamente problemas teológicos importantes. para, la prioridad se pone, no en la tolerancia del dios pero en la fe del hombre. Sucinto, la eficacia del milagro es dependiente sobre la fe del believer, no la tolerancia de dios. Llevado un extremo, la fe sí mismo se convierte en una cuestión de esfuerzo humano más bien que una respuesta a la operación de la tolerancia divina. Éste es cuando la “fe” se convierte en trabajos.
Es la enseñanza de la biblia y de la teología que la religión es sobre todo el acto del dios (tolerancia).
Grace, como algunos teólogos prefieren describirlo, la “tolerancia prevenient”, está en el corazón de la comprensión cristiana del funcionamiento de milagros. La fe es la respuesta al imitativo divino.
En el funcionamiento de milagros, como en la doctrina de la salvación, es la tolerancia que toma prioridad con la fe que es secundaria y, en respuesta a tolerancia divina.
No es bastante a enganchar a un acto de la demostración de la “fe oculta” sin tomar en la consideración la voluntad divina. Cuando ha vivido una persona hacia fuera su tres cuentas y 10 años y ha pasado a partir de esta vida a la vida eterna, después es la mejor graciosamente aceptar el acto divino en traer lo/la al extremo de su sojourn terrenal. No hay necesidad de rogar para su vuelta a esta vida mortal. Pues el Archdeacon James Palacious, declarado verazmente, cristianos cree que he/she ha ido a compartir en un superior de la vida lejos a esta vida transitoria.
Los, entonces, que intentan educar a los muertos, especialmente en el caso del haber salido fiel, demuestran una carencia de la fe. Aquí tiene que ser indicado que al igual que lejano demasiado a menudo el caso, hay los en la comunidad religiosa de Bahamian que han tomado las ideas “gancho, línea y plomo” de la comunidad teológica americana compleja, sin intentar adaptar igual a la situación local o examinarlos teniendo en cuenta la teología de la iglesia,” intentada y probada " desde la época de Cristo.
¿Qué, entonces debe ser nuestra actitud, cuando una persona, que, terminando tres la cuenta y 10 o más años, pasos a partir de esta vida mortal? Seguramente, debe ser basado en la convicción que las partes de he/she en la victoria labrada por el pecado y la muerte excesivos de Cristo en su resurrección gloriosa. pues él aseguró a los que se reunieron para oírlo durante el su ministerio terrenal.
Possono i morti essere alzati dell'esercitazione di fede con la preghiera?
Automatically translated into Italian thanks to WorldLingo
Dall'invertitore. J. Diga di Emmette, per il guardiano:
L'avvenimento recente qui in grande Bahama, in cui qualche disorientato ma evidentemente, la gente religiosa devout, cercata per realizzare la rianimazione (rifiuto di dignify tale comportamento bizzarro con il termine “resurrection„) di un cadaver fino all'ottavo giorno per mezzo dell'esercitazione di fede “con la preghiera ed il digiuno„ certamente richiedono la maggior parte della considerazione attenta e nella riflessione theological profonda attualmente.
Una tal procedura rappresenta un misunderstanding lordo dell'insegnamento della bibbia - una partenza pericolosa dalla teologia cristiana sana e dalla dimostrazione di una mancanza di fede, la virtù che stessa pretende di esprimere.
Mentre molto si è detto dai capi religiosi a questo proposito, chiaramente indicando che non è in armonia con una comprensione adeguata dell'insegnamento della chiesa sull'innalzamento di coloro che è morto, sembrerebbe che ci fossero ancora quelli nella nostra Comunità che stanno domandando circa la relativa validità biblica e theological.
I PRECEDENTI BIBLICI
La bibbia insegna che, generalmente parlando, la durata normale è di circa 70 anni. Mentre gli avanzamenti importanti sono stati fatti nella scienza medica, è ancora il caso che la durata media, anche nelle Comunità sviluppate, è nella regione di 70 - 80 anni.
È spesso il caso, in queste fasi avanzate di questa vita mortale; la persona soffre inevitabilmente da un gran numero di malattie che fiaccano gradualmente la sua energia provocando, la morte. Ciò è messa bene in evidenza in una traduzione moderna di questo verse:
“La lunghezza dei nostri giorni è di 70 anni - o 80, se abbiamo la resistenza, tuttavia sono loro ma difficoltà e dispiacere, dato che passano rapidamente e voliamo via.„ (Nuova versione internazionale).
Ora, questo testo è di importanza fondamentale; per esso indica che cosa la bibbia considerare come la durata normale. È il più significativo notare che non ci è caso nella bibbia di una persona che è alzata dai morti a qualche cosa vicino che invecchiano.
* Elijah alza i re 17 del figlio I della vedova: 17-24.
* Elisha ristabilisce la vita al figlio dello Shunammite - II re 4: 18-37.
* L'innalzamento della figlia del Jairus - Mk.5: 22-43 (CP. Matt.9: i8-26 Lk. 8:49 - 56).
* L'innalzamento del figlio della vedova a Nain - Lk. 7:11-18.
* L'innalzamento di Lazarus - John 11.
* Peter alza Tabitha (Dorcas) dai morti - Leggi 9: 36-42.
* Il resurrection glorious del nostro signore, che è l'unico tale evento ha attestato in a tutti i gospels così come i epistles - opachi. 28, Mk. 16: 1-8, Lk. 24, John 20 -21, Ch. I cuore. 15, Pet.
In la maggior parte di questi casi, le persone alzate dai morti sono molto giovani, tre di loro che sono bambini, due di loro i giovani e l'altro di una signora di mezza età. È il consenso della borsa biblica moderna che Jesus era soltanto 33 anni al Resurrection. Inoltre, nella maggior parte dei casi, il ripristino della persona a vita si presenta molto presto dopo la loro morte (di fisico medica). L'eccezione è quella di Lazarus che era stato quattro giorni guasti in cui Jesus ha lavorato il più grande dei suoi miracoli. - Jn. 11:
È germane qui quando pensa alle preghiere per alla fine il malato e guasto per prendere nota dell'azione di David. Vedete, molto vi dite circa il seduction di Bathsheba, la moglie del David di Uriah il Hittite. Non molto è conosciuto, tuttavia, del modo in cui si è occupato della malattia del primo bambino di quel rapporto adulterous.
Quando il bambino era malato, il re ha pregato fervently per healing. But when the child died, the king, to the surprise of his servants, dried his tears and stopped praying. Quando hanno domandato, ha risposto con queste parole immortal, “io andrà a lui; ma non rinvierà me ". Il re ha accettato la morte del bambino forse come giudizio divine su lui per il modo in cui si è comportato. Brevemente, il re prega per healing del bambino mentre vivo, ma reso a nessun tentativo di pregare per il relativo ripristino dopo la relativa morte.
Sulla base dei casi biblici citati, due cose possono essere dichiaratoe come terreno comunale a loro tutto:
* Non ci è caso di una persona che è alzata dai morti oltre l'età di 50. Non uno!
* Il periodo più lungo fra la morte affatto dell'individuo e che è alzata dai morti è di quattro giorni.
È presentato, quindi, che non ci è assolutamente garanzia biblica qualunque affinchè tentare alzi lungamente una persona di 86 anni dai morti dopo un momento quanto otto giorni!
I PRECEDENTI DI THEOLOGICAL
È essenziale per considerare che il sin e la morte “sono limitati inestricabilmente con a vicenda„ in bibbia e teologia cristiana.
Secondo il cliente biblico della creazione, il humankind è stato generato nell'immagine divine ed ha inteso essere immortal. Come conseguenza della trasgressione umana, rompersi della proibizione divine da mangiare della frutta dell'albero di conoscenza, Adam e la vigilia sono stati espulsi dal giardino di Eden, dal fellowship con il dio e sono diventato conforme alla morte (generatore. 2-3 ). La morte, allora, ha stato bene all'ultimo nemico di humankind, determinante la conclusione di vita su terra. Tutte le persone sono state sottoposte alla morte.
È l'insegnamento dello scripture che coloro che crede in Christ come Savior e signore, parte nel suo sin eccessivo di vittoria e morte. Ciò è il messaggio del resurrection, che è affermato nella stagione di Pasqua e dalla st Paul in suo epistle al Romans, “gli stipendi del sin è morte: ma il regalo del dio è vita eterna ".
La morte, allora per il cristiano ha perso il relativi terrore e fearfulness.
Ciò, allora è la base dell'atteggiamento sicuro del cristiano alla morte. Come tali, he/she non teme la morte, ripartentesi nella vittoria del Christ sopra la morte e, la relativa sorella gemellata - theologically parlando - sin.
Tale che è il caso, là è motivo qualunque perchè i cristiani dovrebbero cercare o persino volere il ripristino a vita di un san, che, passante l'età del segno tre e 10, hanno pacificamente e contentedly, passato con la morte alla vita eterna. Ci è ogni motivo rejoice, assicurato che he/she è andato essere per sempre con il signore.
È essenziale per apprezzare il contesto in cui “il movimento healing di fede„ ha presentato durante il secolo di mid-20th. Ci era un concetto theological conosciuto come Dispensationalism che è risultato essere molto influente in un certo numero “di linea principale„ americana denominazioni.
Ci erano quei theologians e preachers cristiani che hanno condotto molti “crusades healing di fede„ che disegnano le migliaia in ogni angolo del globo. Secondo questo metodo, i miracoli sono possibili, se si crede nell'alimentazione healing del dio, rivelatrice oggi come amore divine nel suo figlio e presente con noi nella persona dello spirito santo.
Ci è interesse rinnovato nei miracoli in Bahamas attualmente. Nella chiesa Methodist, sotto la direzione del presidente passato immediato, invertitore. Livingston Malcolm che è stato disposto qui in Freeport ed il relativo Bishop incombente Rev. Raymond Neilly, molto prioritario è stato disposto sui miracoli. La credenza nei miracoli ha caratterizzato prominente nei mottos annunciati al relativo congresso annuale, per il edification morale e spiritoso dei relativi membri durante i mesi dell'anno di chiesa successivo.
Servendo da pastor per più di quattro decadi, ho partecipato alle prestazioni dei miracoli di healing quando le persone erano molto malate e riportate dal portello stesso della morte!
Deve essere dichiaratoe, tuttavia, che il problema theological è il fatto che, se non interpretato ed esercitato correttamente, questo metodo può condurre ad un'enfasi eccessiva sulla fede del believer, virtualmente eliminante o notevolmente riducente il concetto della tolleranza divine. Quindi, se un miracolo avviene, allora la sua fede è convalidata. Tuttavia, se non, quindi il reclamo è fatto che he/she non ha abbastanza fede.
Questo metodo certamente presenta i problemi theological importanti. per, la priorità è disposta, non sulla tolleranza del dio ma sulla fede dell'uomo. Brevemente, l'efficacia del miracolo dipende dalla fede del believer, non la tolleranza del dio. Preso ad un estremo, la fede in se si trasforma in in un aspetto di sforzo umano piuttosto che in una risposta al funzionamento della tolleranza divine. Ciò è quando “la fede„ si trasforma in in impianti.
È l'insegnamento della bibbia e della teologia che la religione è in primo luogo l'atto del dio (tolleranza).
Grace, come alcuni theologians preferiscono descriverli, “la tolleranza prevenient„, stato al cuore della comprensione cristiana del funzionamento dei miracoli. La fede è la risposta all'imitativo divine.
Nelle prestazioni dei miracoli, come nella dottrina di salvezza, è la tolleranza che prende la priorità con fede che è secondaria e, in risposta alla tolleranza divine.
Non è abbastanza da agganciarsi in un atto della dimostrazione “di fede cieca„ senza prendere in considerazione la volontà divine. Quando una persona ha vissuto fuori i suo tre segni e 10 anni ed ha passato da questa vita alla vita eterna, quindi è meglio graciously accettare l'atto divine nel portarla lui/all'estremità del loro sojourn earthly. Non ci è necessità di pregare per il loro ritorno a questa vita mortale. Poichè il Archdeacon James Palacious, dichiarato sincero, cristiani ritiene che he/she vada ripartirsi in un superiore di vita lontano a questa vita transitoria.
Quelli, allora, che cercano di alzare i morti, particolarmente nel caso del partito di fedele, dimostrano una mancanza di fede. Qui deve essere dichiaratoe che come è troppo spesso lontano il caso, ci sono quelli nella Comunità religiosa di Bahamian che hanno preso le idee “gancio, linea e platina„ dalla Comunità theological americana complessa, senza cercare di adattare lo stesso alla situazione locale o di esaminarlo alla luce della teologia della chiesa,„ provata ed esaminata " dal periodo di Christ.
Che cosa, allora dovrebbe essere il nostro atteggiamento, quando una persona, che, completante tre segno e 10 o più anni, passaggi da questa vita mortale? Certamente, deve essere basato sulla convinzione che parti di he/she nella vittoria modellata dal sin e dalla morte eccessivi del Christ nel suo resurrection glorious. poichè ha assicurato coloro che si è affollato per sentirlo durante il suo ministero earthly.
Können die Toten durch die übung des Glaubens durch Gebet angehoben werden?
Automatically translated into German thanks to WorldLingo
Durch Polwender. J. Emmette Wehr, für den Wächter:
Das neue Ereignis hier in großartigem Bahama, in dem einige aber offenbar irreführten, die frommen frommen Völker, gesucht, um die Erweckung (mich lehne, ab solches seltsames Verhalten mit der Bezeichnung „Auferstehung“ auszuzeichnen), eines Kadavers bis zum achten Tag mittels der übung des Glaubens „durch Gebet und das Fasten“ zu erzielen erfordert zweifellos die meiste vorsichtige Betrachtung und profunde theological Reflexion diesmal.
Solch ein Verfahren stellt ein grobes Mißverständnis des Unterrichts der Bibel - eine gefährliche Abfahrt von der stichhaltigen christlichen Theologie und von der Demonstration eines Mangels an Glauben, die Tugend dar, die er behauptet auszudrücken.
Während viel von den frommen Führern auf diesem Thema gesagt worden ist, offenbar anzeigend, daß es nicht in Uebereinstimmung mit einem korrekten Verständnis des Unterrichts der Kirche auf dem Anheben von denen ist, die gestorben sind, würde es scheinen, daß es noch die in unserer Gemeinschaft gibt, die über seine biblische und theological Gültigkeit sich wundern.
DER BIBLISCHE HINTERGRUND
Die Bibel unterrichtet, daß, im Allgemeinen sprechend, die normale Lebensdauer ungefähr 70 Jahre ist. Während grosse Fortschritte in der medizinischen Wissenschaft gebildet worden sind, ist es noch der Fall, der die durchschnittliche Lebensdauer, sogar in den entwickelten Gemeinschaften, in der Region von 70 bis 80 Jahren ist.
Es ist häufig der Fall, in diesen vorgerückten Stadien dieses Todlebens; die Person leidet unter einer Menge Krankheiten, die stufenweise Saft seine/ihr Energie, resultierend, unvermeidlich im Tod. Dieses wird gut heraus in eine moderne übersetzung dieses Verses geholt:
„Die Länge unserer Tage ist 70 Jahre - oder 80, wenn wir die Stärke haben, dennoch ist ihre aber Mühe und sorge, denn sie überschreiten schnell, und wir fliegen weg.“ (Neue internationale Version).
Jetzt ist dieser Text vom grundlegenden Wert; für es zeigt an, was die Bibel als die normale Lebensdauer ansieht. Es ist am bedeutendsten, zu merken, daß es keinen Fall in der Bibel einer Person gibt, die nahe von den Toten an allem angehoben wird, die altern.
* Elijah hebt Sohn I der Witwe Könige 17 an: 17-24.
* Elisha stellt das Leben zum Sohn des Shunammite - II Könige 4 wieder her: 18-37.
* Das Anheben von Tochter Jairus - Mk.5: 22-43 (CP. Matt.9: i8-26 Lk. 8:49 - 56).
* Das Anheben des Sohns der Witwe bei Nain - Lk. 7:11-18.
* Das Anheben von Lazarus - John 11.
* Peter hebt Tabitha (Dorcas) von den Toten - Taten 9 an: 36-42.
* Die prachtvolle Auferstehung unseres Lords, der solcher Fall das einzige ist, bezeugte zu in allen Evangelien sowie die matten Episteln -. 28, M. 16: 1-8, Lk. 24, John 20 -21, Ch. I Cor. 15, Pet ich.
In die meisten diesen Fällen, sind die Personen, die von den Toten angehoben werden, sehr jung, drei von ihnen seiend Kinder, zwei von ihnen junge Männer und das andere einer von mittlerem Alter Dame. Es ist die übereinstimmung der modernen biblischen Gelehrsamkeit, daß Jesus nur 33 Jahre des Alters an der Auferstehung war. Außerdem in den meisten Fällen tritt die Wiederherstellung der Person zum Leben sehr bald nach ihrem (Systemtest) Tod auf. Die Ausnahme ist die von Lazarus, der tote vier Tage gewesen war, als Jesus das größte seiner Wunder bearbeitete. - Jn. 11:
Es ist germane hier, beim Denken an Gebete für das am Ende kranke und das tot, um zur Kenntnis der Tätigkeit von David zu nehmen. Sie sehen, viel werden gesagt über seduction Davids von Bathsheba, die Frau von Uriah der Hittite. Nicht viel bekannt jedoch von der Weise, in der er die Krankheit des ersten Kindes dieses ehebrecherischen Verhältnisses beschäftigte.
Als das Kind krank war, betete der König inbrünstig für das Heilend. But when the child died, the king, to the surprise of his servants, dried his tears and stopped praying. Als sie sich erkundigten, reagierte er mit diesen unsterblichen Wörtern, „ich geht zu ihm; aber er kommt nicht zu mir " zurück. Der König nahm den Tod des Kindes möglicherweise als göttliches Urteil nach ihm für die Weise an, in der er sich benahm. Kurz betet der König für das Heilend des Kindes, wenn lebendig, aber gebildet keinen Versuch, für seine Wiederherstellung nach seinem Tod zu beten.
Aufgrund die biblischen zitierten Fälle, können zwei Sachen als Common ihnen alles angegeben werden:
* Es gibt keinen Fall einer Person, die von den Toten über dem Alter von 50 hinaus angehoben wird. Nicht ein!
* Die längste Zeitspanne zwischen dem Tod irgendwie der Einzelperson und, der von den Toten angehoben worden sein würde, ist vier Tage.
Es wird folglich eingereicht daß es absolut keine biblische Ermächtigung whatsoever gibt, damit das Versuchen eine 86 Einjahresperson von den Toten nach einer Zeit solange acht Tage anhebt!
DER THEOLOGICAL HINTERGRUND
Es ist wesentlich, zu bedenken, daß Sünde und Tod „unentwirrbar mit einander“ in der Bibel und in der christlichen Theologie gesprungen werden.
Entsprechend dem biblischen Konto der Kreation, wurde Menschheit im göttlichen Bild hergestellt und beabsichtigte, unsterblich zu sein. Resultierend aus menschlichem Transgression wurden das Brechen des göttlichen Verbots, zum von der Frucht des Baums des Wissens zu essen, Adam und Vorabend vom Garten von Eden, aus Stipendium mit Gott heraus weggetrieben und wurden abhängig von Tod (Generator. 2-3 ). Tod stand dann dem entscheidenden Feind der Menschheit und holte über das Ende des Lebens auf Masse. Alle Personen wurden Tod unterworfen.
Es ist der Unterricht von scripture, der die, die an Christ als Retter und Lord, Anteil an seiner Siegübersünde und Tod glauben. Dieses ist die Anzeige der Auferstehung, die in der Ostern Jahreszeit proklamiert wird, und durch Str. Paul in seiner Epistel zum Romans, „die Löhne der Sünde ist Tod: aber das Geschenk des Gottes ist ewiges Leben ".
Tod, dann für den Christen hat seine Angst und fearfulness verloren.
Dieses, ist dann die Grundlage der überzeugten Haltung des Christen zum Tod. Als solcher, fürchtet teilt he/she nicht den Tod und im Sieg Christs über Tod und, seine Doppelschwester - theologically sprechend - Sünde.
So, der der Fall ist, dort ist kein Grund whatsoever, warum Christen die Wiederherstellung zum Leben von einem Heiligen suchen oder sogar wünschen sollten, das, nachdem das Alter von Kerbe drei geführt habend und 10, hat friedlich und zufriedengestellt, überschritten durch Tod zum ewigen Leben. Es gibt jeden Grund sich zu freuen, versichert, daß he/she gegangen ist, mit dem Lord für immer zu sein.
Es ist wesentlich, den Kontext zu schätzen, in dem die „Glaube heilende Bewegung“ während des mid-20th Jahrhunderts entstand. Es gab ein theological Konzept, das als Dispensationalism bekannt ist, das sehr einflußreich in einer Zahl des amerikanischen „Hauptanschlusses“ Bezeichnungen war.
Es gab jene christlichen Theologians und Prediger, die viele „Glaube heilende Kreuzzüge“ leiteten, die Tausenden in jeder Ecke der Kugel zeichnen. Entsprechend dieser Annäherung sind Wunder möglich, wenn man an die heilende Energie des Gottes glaubt, heute aufgedeckt als göttliche Liebe in seinem Sohn und Geschenk mit uns in der Person des heiligen Geistes.
Es gibt erneuertes Interesse an den Wundern in den Bahamas diesmal. In der methodistischen Kirche unter der Führung des sofortigen letzten Präsidenten, Polwender. Livingston Malcolm, der hier in Freeport stationiert wurde und sein Amtsinhaber Bishop Rev. Raymond Neilly, sehr prioritär ist nach Wundern gesetzt worden. Glaube an Wunder hat vorstehend in den Mottos gekennzeichnet, die bei seiner Jahreskonferenz, für das moralische und geistige edification seiner Mitglieder während der Monate des folgenden Kirchejahres verkündet werden.
Dienend als Pastor für mehr als vier Dekaden, habe ich an der Leistung von Wundern des Heilends teilgenommen, als Personen von der Tür des Todes sehr krank und zurück geholt waren!
Es muß angegeben werden jedoch daß das theological Problem die Tatsache ist, die, wenn sie nicht, diese Annäherung gedeutet wird und richtig trainiert wird, zu ein übermäßiges Hauptgewicht nach dem Glauben des Gläubigers führen kann und das Konzept der göttlichen Anmut praktisch beseitigen oder groß verringern. So wenn ein Wunder stattfindet, dann wird seiner/ihr Glaube validiert. Jedoch wenn es nicht, dann der Anspruch wird gebildet, daß he/she nicht genügend Glauben hat.
Diese Annäherung stellt zweifellos theological hauptsächlichprobleme dar. für, wird Priorität, nicht auf die Anmut des Gottes aber auf den Glauben des Mannes gesetzt. Kurz ist die Wirksamkeit des Wunders nach dem Glauben des Gläubigers, nicht die Anmut vom Gott abhängig. Genommen zu einem übermaß, wird Glaube selbst eine Angelegenheit der menschlichen Bemühung anstatt eine Antwort zum Betrieb der göttlichen Anmut. Dieses ist, wenn „Glaube“ Arbeiten wird.
Es ist der Unterricht der Bibel und der Theologie, daß Religion in erster Linie die höhere Gewalt (Anmut) ist.
Zieren Sie, wie einige Theologians es vorziehen, es zu beschreiben, „prevenient Anmut“, ist am Herzen des christlichen Verständnisses der Funktion von Wundern. Glaube ist die Antwort zum göttlichen nachahmenden.
In der Leistung von Wundern, wie in der Lehre der Rettung, ist es Anmut, die Priorität mit dem Glauben nimmt, der und zweitens ist, in Erwiderung auf göttliche Anmut.
Es ist nicht genug, zum sich in einer Tat der Demonstration „des blinden Glaubens“ zu engagieren, ohne in Erwägung den göttlichen Willen zu ziehen. Wenn eine Person heraus seine/ihr drei Kerbe und 10 Jahre und hat überschritten von diesem Leben zum ewigen Leben gelebt hat, dann ist sie am besten, die göttliche Tat liebenswürdig anzunehmen, wenn sie ihn/sie zum Ende ihres earthly sojourn holen. Es gibt keine Notwendigkeit, für ihre Rückkehr zu diesem Todleben zu beten. Da Erzdiakon James Palacious, truthfully erklärt, Christen glauben, daß he/she gegangen ist, in einem Vorgesetzten des Lebens zu diesem vorübergehenden Leben weit zu teilen.
Die dann die suchen, die Toten, besonders im Falle zuverlässigen abgereist anzuheben, demonstrieren einen Mangel an Glauben. Hier muß es angegeben werden daß, wie zu häufig der Fall weit, es die in der Bahamian frommen Gemeinschaft, die Ideen „Haken, Linie und Senkblei“ von der komplizierten amerikanischen theological Gemeinschaft genommen haben, ohne zu suchen, das selbe der lokalen Situation anzupassen oder es angesichts der Theologie der Kirche zu überprüfen,“ versucht und seit der Zeit von Christ geprüft " gibt.
Was, sollte unsere Haltung dann sein, wenn eine Person, die, nachdem Kerbe und 10 oder mehr durchgeführt habend drei Jahre, Durchläufe von diesem Todleben? Sicher muß es auf der überzeugung basieren daß he/she Anteile am Sieg, der durch Christ übersünde und Tod in seiner prachtvollen Auferstehung wrought ist. da er denen versicherte, die sich scharten, um ihn während seines earthly Ministeriums zu hören.
Podem os mortos ser levantados pelo exercício da fé com o prayer?
Automatically translated into Portuguese thanks to WorldLingo
Pelo Rev. J. Weir de Emmette, para o Guardian:
O incident recente aqui em Bahama grande, em que algum misguided mas evidente, o povo religioso devout, procurado conseguir o resuscitation (eu recuso dignify tal comportamento bizarre com o termo “resurrection”) de um cadaver até o oitavo dia por meio do exercício da fé “com o prayer e fasting” requerem certamente a maioria de consideração cuidadosa, e na reflexão theological profunda neste tempo.
Tal procedimento representa um engano bruto do ensino do Bible - uma partida perigosa do theology Christian sadio e da demonstração de uma falta da fé, o virtue que very purports expressar.
Quando muito for dito por líderes religiosos neste assunto, indicando claramente que não é de acordo com uma compreensão apropriada do ensino da igreja no levantamento daquelas que morreram, pareceria que há ainda aqueles em nossa comunidade que estão querendo saber sobre sua validez biblical e theological.
O FUNDO BIBLICAL
O Bible ensina que, geralmente falando, a extensão de vida normal é aproximadamente 70 anos. Quando os avanços principais forem feitos na ciência médica, é ainda o caso que a extensão de vida média, mesmo nas comunidades as mais desenvolvidas, é na região de 70 a 80 anos.
É frequentemente o caso, nestes estágios avançados desta vida mortal; a pessoa sofre de um multitude das doenças que gradualmente sap his/sua energia resultando, inevitàvel na morte. Isto é trazido bem para fora em uma tradução moderna deste verso:
“O comprimento de nossos dias é 70 anos - ou 80, se nós tivermos a força, contudo são seus mas problema e sorrow, porque passam rapidamente, e nós voamos afastado.” (Versão internacional nova).
Agora, este texto é da importância fundamental; para ele indica o que o Bible considera como a extensão de vida normal. É o mais significativo anotar que não há nenhum exemplo no Bible de uma pessoa que está sendo levantada dos mortos em qualquer coisa próximo que envelhecem.
* Elijah levanta os reis 17 do filho I da viúva: 17-24.
* Elisha restaura a vida ao filho do Shunammite - II reis 4: 18-37.
* O levantamento da filha de Jairus - Mk.5: 22-43 (PC. Matt.9: i8-26 Lk. 8:49 - 56).
* O levantamento do filho da viúva em Nain - Lk. 7:11-18.
* O levantamento de Lazarus - John 11.
* Peter levanta Tabitha (Dorcas) dos mortos - atos 9: 36-42.
* O resurrection glorious de nosso senhor, que é o único tal evento atestou em todos os gospels as well as os epistles - Matt. 28, Mk. 16: 1-8, Lk. 24, John 20 -21, Ch. I Cor. 15, eu Pet.
Em a maioria destes casos, as pessoas levantadas dos mortos são muito novas, três deles que são crianças, dois deles homens novos e os outros de uma senhora middle-aged. É o consenso do scholarship Biblical moderno que Jesus era somente 33 anos de idade no Resurrection. Além disso, em a maioria de casos, a restauração da pessoa à vida ocorre muito logo após sua morte (do exame). A exceção é aquela de Lazarus que tinha sido os quatro dias inoperantes em que Jesus trabalhou o mais grande de seus miracles. - Jn. 11:
É germane aqui, ao pensar sobre prayers para o terminal doente e inoperante para fazer exame da nota da ação de David. Você vê, muito é dito sobre o seduction de Bathsheba, esposa de David de Uriah o Hittite. Não muito é sabido, entretanto, da maneira em que tratou da doença da primeira criança desse relacionamento adulterous.
Quando a criança era doente, o rei prayed fervently healing. But when the child died, the king, to the surprise of his servants, dried his tears and stopped praying. Quando inquiriram, respondeu com estas palavras immortal, “mim ir-lhe-á; mas não me retornará ". O rei aceitou a morte da criança talvez como o julgamento divine em cima dele para a maneira em que se comportou. Concisa, o rei prays para healing da criança quando vivo, mas feito nenhuma tentativa de pray para sua restauração após sua morte.
Em cima da base dos exemplos biblical cited, duas coisas podem ser indicadas como a terra comum a eles toda:
* Não há nenhum exemplo de uma pessoa que está sendo levantada dos mortos além da idade de 50. Não um!
* A extensão de tempo a mais longa entre a morte do indivíduo e que está sendo levantada dos mortos é quatro dias.
Submete-se, conseqüentemente, que não há absolutamente nenhuma autorização biblical qualquer para que tentar levante uma pessoa de 86 year-old dos mortos após tão por muito tempo um momento quanto oito dias!
O FUNDO DE THEOLOGICAL
É essencial ter que o sin e a morte “estão limitados inextricably um com o otro” no Bible e no theology Christian.
De acordo com o cliente biblical da criação, o humankind foi criado na imagem divine e pretendeu ser immortal. Em conseqüência do transgression humano, quebrar da proibição divine a comer da fruta da árvore do conhecimento, Adam e o Eve foram expelidos do jardim de Eden, fora do fellowship com deus, e tornaram-se sujeitos à morte (gerador. 2-3 ). A morte, então, assentou bem no inimigo final do humankind, trazendo sobre o fim da vida na terra. Todas as pessoas foram sujeitadas à morte.
É o ensino do scripture que aqueles que acreditam em Christ como o Savior e o senhor, a parte em seu sin excedente da vitória e a morte. Esta é a mensagem do resurrection, que é proclamado na estação de Easter, e pelo St. Paul em seu epistle ao Romans, “os salários do sin é morte: mas o presente do deus é vida eternal ".
A morte, para o cristão tem perdido então seus dread e fearfulness.
Esta, é então a base da atitude confiável do cristão à morte. Como esta'n, he/she não teme a morte, compartilhando na vitória de Christ sobre a morte e, sua irmã gêmea - theologically falando - sin.
Tal que é o caso, lá não é nenhuma razão qualquer porque os cristãos devem procurar ou mesmo desejar a restauração à vida de um saint, que, passando a idade da contagem três e 10, têm pacificamente e satisfeita, passado com a morte à vida eternal. Há cada razão rejoice, assegurado que he/she foi ser para sempre com o senhor.
É essencial apreciar o contexto em que da “o movimento healing fé” se levantou durante o século de mid-20th. Havia um conceito theological sabido como Dispensationalism que provou ser muito influential em um número “de linha principal americana” denominações.
Havia aqueles theologians e preachers Christian que conduziram muitos da “crusades healing fé” que extraem milhares em cada canto do globo. De acordo com esta aproximação, os miracles são possíveis, se se acreditar no poder healing do deus, revelado como o amor divine em seu filho e o presente com nós hoje na pessoa do espírito Holy.
Há um interesse renovado nos miracles nos Bahamas neste tempo. Na igreja Methodist, sob a liderança do presidente passado imediato, Rev. Livingston Malcolm que foi postado aqui em Freeport, e seu Bishop Rev. do encarregado Raymond Neilly, muito altamente - a prioridade foi colocada em cima dos miracles. A opinião nos miracles caracterizou proeminente nos mottos anunciados em sua conferência anual, para o edification moral e espiritual de seus membros durante todo os meses do ano de igreja sucedendo.
Servindo como um pastor por mais de quatro décadas, eu participei no desempenho dos miracles de healing quando as pessoas eram muito doentes e trazidas para trás da porta very da morte!
Tem-se que indicar, entretanto, que o problema theological é o fato que, se não interpretado e exercitado corretamente, esta aproximação puder conduzir a uma ênfase imprópria em cima da fé do believer, eliminando virtualmente ou reduzindo extremamente o conceito do grace divine. Assim, se um miracle ocorrer, então his/sua fé é validado. Entretanto, se não, a seguir a reivindicação é feito que he/she não tem bastante fé.
Esta aproximação apresenta certamente problemas theological principais. para, a prioridade é colocada, não no grace do deus mas na fé do homem. Concisa, o efficacy do miracle é dependente da fé do believer, não o grace do deus. Feito exame a um extremo, a fé própria transforma-se uma matéria do esforço humano melhor que uma resposta à operação do grace divine. Isto é quando a “fé” se transforma trabalhos.
É o ensino do Bible e do theology que a religião é primeira e foremost o ato de deus (grace).
Grace, como alguns theologians preferem o descrever, “o grace prevenient”, está no coração da compreensão Christian do funcionamento dos miracles. A fé é a resposta ao imitative divine.
No desempenho dos miracles, como na doutrina do salvation, é o grace que faz exame da prioridade com a fé que é secundária e, em resposta ao grace divine.
Não é bastante a acoplar em um ato da demonstração “da fé cega” sem fazer exame na consideração da vontade divine. Quando uma pessoa viveu para fora his/sua três contagens e 10 anos e passou desta vida à vida eternal, a seguir é a mais melhor aceitar graciously o ato divine em trazê-la o/à extremidade de seu sojourn earthly. Não há nenhuma necessidade pray para seu retorno a esta vida mortal. Porque o Archdeacon James Palacious, declarado truthfully, cristãos acredita que he/she foi compartilhar distante em um superior da vida a esta vida transitory.
Aqueles, então, que procuram levantar os mortos, especialmente no exemplo do partido fiel, demonstram uma falta da fé. Aqui tem-se que indicar que como é distante demasiado frequentemente o caso, há aqueles na comunidade religiosa de Bahamian que fizeram exame das idéias “gancho, linha e sinker” da comunidade theological americana complexa, sem procurar adaptar o mesmo à situação local ou os examinar na luz do theology da igreja,” tentada e testada " desde a época de Christ.
Que, então dever ser nossa atitude, quando uma pessoa, que, terminando três a contagem e 10 ou mais anos, passagens desta vida mortal? Certamente, deve-se basear na convicção que partes de he/she na vitória feita pelo sin e pela morte excedentes de Christ em seu resurrection glorious. porque assegurou aqueles que se reuniram para o ouvir durante seu ministry earthly.
Kan deadna lyftas av öva av tro till och med bön?
Automatically translated into Swedish thanks to WorldLingo
Vid Rev. J. Emmette Weir, för förmyndaren:
Den nya incidentet här i storslagna Bahama, som något misguided men tydligen, den innerliga religiösa folken som söks för att uppnå resuscitationen (jag vägrar för att hedra sådan bisarrt uppförande med benämna ”uppståndelse”) av en cadaver upp till den åttonde dagen med hjälp av öva av tro ”till och med bön och fasta” kräver i bestämt mest försiktigt övervägande, och djupsinnig teologisk reflexion på denna tid.
Ett sådan tillvägagångssätt föreställer ett brutto- missförstånd av undervisningen av bibeln - en farlig avvikelse från den solida kristna teologin och demonstrationen av en brist av tro, den very förtjänsten som den purports till uttryckligt.
Fördriva mycket har sagts av religiös ledare på detta betvingar och klart att indikera att den inte är, i att hålla med en riktig överenskommelse av undervisningen av kyrkan på lyfta av de, som har dött, det, skulle verkar som om det finns stilla de i vår gemenskap som undrar om dess bibliska och teologiska giltighet.
DEN BIBLISKA BAKGRUNDEN
Bibeln undervisar att och allmänt att tala, det normala spänner över av liv är omkring 70 år. Stunder ha som huvudämne framflyttningar har gjorts i medicinsk vetenskap, det är stilla fallet, som genomsnittet spänner över av liv, även i de mest framkallade gemenskaperna, är i regionen av 70 till 80 år.
Det är ofta fallet, i dessa avancerat arrangerar av detta dödliga liv; personen lider från en multitude av sjukdomar, som underminerar gradvist his/hennes energi resultera, oundvikligen i död. Detta kommas med väl ut i en modern översättning av denna verse:
”Är längden av våra dagar 70 år - eller 80, om vi har styrkan, yet är deras men besvärar och sorg, for de passerar snabbt, och vi flyger bort.”, (Ny landskampversion).
Nu är denna text av grundbetydelse; för det indikerar vad bibeln som det normala spänner över hälsningar av liv. Det är viktigast att notera att det finns inget anföra som exempel i bibeln av en person som nära lyfts från deadna på något som åldras.
* Elijah lönelyfter änka konungar 17 för son I: 17-24.
* Elisha återställandeliv till sonen av Shunammiten - II konungar 4: 18-37.
* Lyfta av Jairuss dotter - Mk.5: 22-43 (CP. Matt.9: i8-26 Lk. 8:49 - 56).
* Lyfta av änka son på Nain - Lk. 7:11-18.
* Lyfta av Lazarus - John 11.
* Peter lönelyfter Tabitha (Dorcas) från deadna - agerar 9: 36-42.
* Den härliga uppståndelsen av vår Lord, som är den enda sådan händelsen, intygade till sammanlagt evangelierna as well as de Matt epistlesna -. 28 Mk. 16: 1-8 Lk. 24 John 20 -21, Ch. I Cor. 15 daltar jag.
I mest av dessa fall är personerna som lyfts från deadna, mycket unga, tre av dem som är barn, två av dem unga manar och annat av en medelålders lady. Det är konsensusen av modernt bibliskt stipendium att Jesus var endast 33 myndiga år på uppståndelsen. Dessutom ofta, uppstår återställandet av personen till liv mycket snart efter deras död (för läkarundersökningen). Undantaget är det av Lazarus som hade varit döda fyra dagar, då Jesus fungerade det mest stor av hans mirakel. - Jn. 11:
Det är relevant här, när det är tänkande om böner för det terminally sjuk, och dött att ta notera av handlingen av David. Du ser, mycket sägs om Davids förförelse av Bathsheba, frun av Uriah hittiten. Inte mycket är bekant, emellertid, av sättet som han handlade i med sjukdomen av det första barnet av det utomäktenskapliga förhållande.
Då barnet var sjuk, bad konungen fervently för att läka. But when the child died, the king, to the surprise of his servants, dried his tears and stopped praying. Då de frågade, reagerade han med dessa odödligen uttrycker, ”mig ska går till honom; men han ska inte retur till mig ". Konungen accepterade döden av barnet kanske som gudomlig dom på honom för sättet som han uppförde i. Concisely ber gjorde konungen för läka av de vid liv barnstunderna, men inget försök att be för dess återställande efter dess död.
På basen av det bibliskt anföra som exempel citerat, två saker kan påstås som all allmänningen till dem:
* Det finns inget anföra som exempel av en person som lyfts från den döda det okända åldern av 50. Inte en!
* Den längsta tiden spänner över mellan döden av någon individ, och lyftas från deadna är fyra dagar.
Det sänds, därför, att det inte finns absolut något bibliskt berättigande, vad som för att försöka till lönelyften en årig person 86 från deadna efter så long en tid som åtta dagar!
DEN TEOLOGISKA BAKGRUNDEN
Det är nödvändigt att uthärda i åtanke som syndar, och död är ”begränsar inextricably med varje annan” i bibel- och kristenteologin.
Enligt det bibliska kontot av skapelsen skapades humankind i prästen avbildar och ämnade vara odödlig. Som ett resultat av människatransgression drevs ut blev avbrottet av det gudomliga förbud som ska ätas av frukten av treen av kunskap, Adam och helgdagsaftonen, från trädgården av Eden, ut ur gemenskap med guden och betvingar till döds (generator. 2-3 ). Död, blev därefter den ultimat fienden av humankind som kommer med om avsluta av liv på jord. Alla personer betvingades till döds.
Det är undervisningen av scripturen som de, som tro i Kristus som frälsaren och lorden, aktie i hans seger över synda och död. Detta är meddelandet av uppståndelsen, som proklameras i påsksäsongen, och vid St. Paul i hans epistle till Romansen, ”timpenningarna av syndar är död: men gåvan av guden är evigt liv ".
Död för kristen har därefter borttappadt dess fruktan och fearfulness.
Denna är därefter basen av kristen säkra inställning till döds. Som sådan, fruktar he/she inte död som delar i Kristus seger över död, och, dess tvilling- syster - tala theologically - synda.
Sådan vara fallet, där är inget resonerar vad som varför kristen, bör sökanden eller även lust återställandet till liv av en saint, som, som har passerat åldern av tre ställning och 10, har peacefully och contentedly, passerat till och med död till det eviga livet. Det finns varje resonerar för att jubla, försäkrat att he/she har väck att vara för evigt med lorden.
Det är nödvändigt att uppskatta sammanhanget som ”tron som läker rörelse”, uppstod i under mid--20thårhundradet. Det fanns ett teologiskt begrepp som var bekant som Dispensationalism som bevisade att vara mycket inflytelserik i ett nummer av huvudsaklig amerikan ”fodrar” valörer.
Det fanns de kristna teologer, och preachers, som förade många ”tro som läker korståg”, som drar tusentals i varje, tränga någon av jordklotet. Enligt detta att närma sig, mirakel är möjligheten, om man tror i läka driver av gud, avslöjt, som gudomligt, älskar i hans Son och framlägger med oss i dag i personen av den heliga anden.
Där förnyas intresserar i mirakel i Bahamas på denna tid. I metodistkyrkan under ledarskap av den omgående förgångna presidenten Rev. Livingston Malcolm, som posterades här i Freeport och dess vilande på biskopRev. Raymond Neilly, mycket kick - prioriteten har förlagts på mirakel. Tro i mirakel har presenterat prominently i mottosna som meddelas på dess årliga konferens, for den moraliska, och andliga edificationen av dess medlemalltigenom månaderna av det lyckasende kyrkliga året.
Portionen som en pastor för mer än fyra årtionden, har jag deltagit i kapaciteten av mirakel av att läka, då personer var mycket sjuk och kom med tillbaka från den very dörren av död!
Det måste att påstås, emellertid, att det teologiska problemet är faktumet att, om inte tolkat och övat riktigt, detta att närma sig, kan leda till en otillbörlig betoning på tron av troendet, faktiskt att avlägsna eller som väldeliga är förminskande begreppet av gudomlig nåd. Således om ett mirakel äger rum, därefter valideras his/hennes tro. Emellertid, om det inte, då fordra göras att he/she inte har nog tro.
Detta att närma sig gåvor ha som huvudämne bestämt teologiska problem. för förläggas prioriteten, inte på nåden av guden men på tron av manen. Concisely är effektiviteten av mirakel anhörigen på tron av troendet, inte nåden av gud. Taget till en ytterlighet, blir tro sig själv en materia av människaförsök i stället för ett svar till funktionen av gudomlig nåd. Detta är när ”tro” blir arbeten.
Det är undervisningen av bibeln och teologin att religionen är första och främst agera av guden (nåd).
Nåd som några teologer föredrar att beskriva det, ”prevenient nåd”, är på hjärtan av den kristna överenskommelsen av arbetet av mirakel. Tro är svaret till den imitative prästen.
I kapaciteten av mirakel som i doktrinen av räddning är det nåd, som tar prioritet med tro som är sekundär och, som svar på gudomlig nåd.
Det är inte nog som ska kopplas in i en agera av demonstrationen av ”blind tro”, utan att ta in i övervägande den ska prästen. När en person har bott ut his/hennes tre ställning och 10 år och har passerat från detta liv till det eviga livet, då är den bäst artigt att acceptera prästen agerar, i att komma med honom/henne till avsluta av deras jordiska sojourn. Det finns inte något behov att be för deras retur till detta dödliga liv. Som ärkediakonen James Palacious som förklaras truthfully, kristen tror att he/she har väck att dela i en avlägsen överman för liv till detta transitory liv.
De därefter, som sökanden till lönelyften deadna, speciellt i fallet av det trogna bortgånget, visar en brist av tro. Här måste det att påstås att, som är alldeles ofta fallet, det finns de i den bahamanska religiösa gemenskapen, som har tagit idéer ”hakar, fodrar, och sänke” från den teologiska gemenskapen för den komplexa amerikanen, utan att söka att anpassa samma till lokalläget eller att undersöka den i det ljust av teologin av kyrkan,” försökt och testat " sedan tiden av Kristus.
Bör vad därefter vara vår inställning, när en person, som, som har avslutat tre ställning och 10 eller mer år, passerar från detta dödliga liv? Säkert måste det baseras på övertygelsen att he-/sheaktier i segern som är wrought vid Kristus över syndar och död i hans härliga uppståndelse. som han försäkrade de som flockades för att höra honom under hans jordiska departement.
Могут умершие быть подняты тренировкой веры через молитву?
Automatically translated into Russian thanks to WorldLingo
реверсором. J. Плотина Emmette, для радетеля:
Недавний случай здесь в грандиозном Bahama, в котором некоторое misguided но очевидно, набожные вероисповедные люди, изыскиваемые для того чтобы достигнуть реаниматологии (я отказываю dignify такое bizarre поведение с терминой «resurrection») кадавра до восьмого дня посредством тренировки веры «через молитву и голодать» некоторо требуют большинств тщательное рассмотрение, и глубокомысленном theological отражении в это время.
Такая процедура представляет большое недоразумение преподавательства библии - опасного отклонения от ядровой теологии Кристиан и демонстрации отсутсвия веры, очень добродетеля, котор она purports выразить.
Пока много было сказано вероисповедными руководителями на этом вопросе, ясно показывая что оно не in keeping with правильное вникание преподавательства церков на поднимать тех которые умирали, она показалась бы что все еще те в нашей общине которые интересуют о своей библейской и theological ценностьи.
БИБЛЕЙСКАЯ ПРЕДПОСЫЛКА
Библия учит что, вообще говоря, нормальная пядь жизни около 70 лет. Пока основнные развития были сделаны в медицинской науке, это будет все еще случаем который средняя пядь жизни, даже в начинать общинах, в зоне от 70 до 80 лет.
Это будет часто случаем, в этих предварительных этапах этой смертной жизни; персона терпит от multitude заболеваний постепенно подрыв его/ее энергия приводящ к, неизбежно в смерти. Это наилучшим образом принесено вне в самомоднейший перевод этих виршей:
«Длина наших дней 70 лет - или 80, если мы имеем прочность, то но их только тревога и скорба, потому что они быстро проходят, и мы летаем прочь.» (Новый международный вариант).
Теперь, этот текст основной важности; для его показывает библия считает как нормальная пядь жизни. Оно значительно для того чтобы заметить что не будет примера в библии персоны будучи подниманными от умерших на что-нибыдь ближайше стареют.
* Elijah поднимает королей 17 сынка iего widow: 17-24.
* Elisha восстанавливает жизнь к сынку Shunammite - II королям 4: 18-37.
* Поднимать дочи Jairus - Mk.5: 22-43 (CP. Matt.9: i8-26 Lk. 8:49 - 56).
* Поднимать сынка widow на Nain - Lk. 7:11-18.
* Поднимать Lazarus - Джон 11.
* Повышения Tabitha Питер (Dorcas) от умерших - поступков 9: 36-42.
* Славное resurrection нашего лорда, который единственные такой случай attested к в всем gospels также, как epistles - Matt. 28, Mk. 16: 1-8, Lk. 24, Джон 20 -21, Ch. Iий Cor. 15, я Pet.
В большом части из этих случаев, люди поднятые от умерших очень молоды, 3 их дет, 2 их молодые человеки и друг из middle-aged повелительницы. Будет консенсусом самомоднейшего библейского scholarship что Иесус было только 33 лет времени на Resurrection. Сверх того, in most cases, восстановление персоны к жизни происходит очень скоро после их смерти (материальня). Исключение то из Lazarus было мертвыми 4 днями когда Иесус работало самый большой его чудес. - Jn. 11:
Будет germane здесь, думая о молитвах для терминально больного и мертво для того чтобы принять примечание действия Дэвид. Вы видите, много сказаны о seduction Bathsheba, супруге Дэвид Uriah хетт. Не много известно, однако, образа в котором он общался с болезнью первого ребенка того adulterous отношения.
Когда ребенок был больн, король помолил fervently для healing. But when the child died, the king, to the surprise of his servants, dried his tears and stopped praying. Когда они запросили, он ответил с этими бессмертными словами, «я пойдет к ему; но он не возвратит к мне ". Король признавал смерть ребенка возможно как божественное суждение на ем для образа в он поступал. Сжато, король молит для healing ребенка пока живо, но после того как он сделан никакой попыткой помолить для своего восстановления после своей смерти.
На основе библейских процитированных примеров, 2 вещи могут быть заявлены как общего к им все:
* Не будет примера персоны будучи подниманными от умерших за временем 50. Не одно!
* Самая длинняя пядь времени между смертью нисколько индивидуала и будучи подниманной от умерших 4 дня.
Представлено, поэтому, что не будет совершенно библейского предписания whatsoever для пытать поднять персону 86 year-old от умерших после как длиной времени как 8 дней!
ПРЕДПОСЫЛКА THEOLOGICAL
Необходимо bear in mind что согрешение и смерть «inextricably прыгнуты друг с другом» в теологии библии и Кристиан.
Согласно библейскому учету творения, humankind было создано в божественном изображении и предназначило быть бессмертно. В результате людского законопреступления, ломать божественного запрещения, котор нужно съесть плодоовощ вала знания, Адам и канун были вытеснены от сада Eden, из fellowship с богом, и стали subject to смерть (генератор. 2-3 ). Смерть, после этого, пошла предельным противником humankind, принося о конце жизни на земле. Все люди подверглись к смерти.
Будет преподавательством Священного писания те верят в Christ как Savior и лорд, доле в его согрешении победы излишек и смерти. Это будет сообщение resurrection, которое провозглашено в сезоне Easter, и St. Пол в его epistle к Romans, «зарплаты согрешения будет смертью: но подарок бога будет вечной жизнью ".
Смерть, после этого для Кристиан теряла свои dread и fearfulness.
Это, после этого будет основа ориентации Кристиан уверенно к смерти. Как такие, he/she не опасается смерть, в победе Christ над смертью и, своя твиновская сестра - theologically говорящ - согрешение.
Такое случай, там будет никакая причина whatsoever почему христианки должны изыскивать or even желать восстановление к жизни saint, который, проходя время счета 3 и 10, имеют мирно и contentedly, после того как они ы через смерть к жизни вечной. Будет каждая причина к убеженному rejoice, что he/she шло быть forever с лордом.
Необходимо appreciate смысл в «движение веры healing» возникло во время столетия mid-20th. Была theological принципиальная схема известная как Dispensationalism доказало быть очень влиятельно в нескольких американских «деноминациях линии».
Были те theologians и preachers Кристиан дирижировали много «кампаний веры healing» рисуют тысячи в каждом угле глобуса. Согласно этому подходу, чудеса по возможности, если верить в healing силе бога, показанной как божественная влюбленность в его сынке и настоящий момент с нами сегодня в персоне святейшего духа.
Будет возобновленный интерес в чудесах в Багамах в это время. В церков Methodist, под водительством немедленно прошлого президента, реверсор. Livingston Malcolm был помещен здесь в Freeport, и свой реверсор епископа incumbent. Рэймонд Neilly, очень высокий приоритет было помещено на чудесах. Верование в чудесах отличило видно в девизах объявленных на своей ежегодной конференции, для нравственного и духовного edification своих членов в течении месяцев преуспевая года церков.
Служящ как pastor на больше чем 4 декады, я участвовал в представлении чудес healing когда люди были очень больны и принесены назад от очень двери смерти!
Оно должно быть заявлено, однако, что theological проблемой будет факт который, if not после того как я интерпретирован и после того как я работан правильн, этот подход может вести к undue вниманию на вере верующего, фактически исключая или больш уменьшая принципиальную схему божественной фиоритуры. Таким образом, если чудо осуществляет, то его/ее вера утвержены. Однако, если оно не делает, то заявка делает что he/she не имеет достаточное веру.
Этот подход некоторо представляет главные theological проблемы. для, приоритет помещен, не на фиоритуры бога но на вере человека. Сжато, efficacy чуда зависит на вере верующего, не фиоритуре бога. Я принято к крайности, вера само будет делом людского усилия rather than реакцией к деятельности божественной фиоритуры. Это когда «вера» будет работами.
Будет преподавательством библии и теологии что вероисповеданием будет first and foremost форс-мажорное обстоятельство (фиоритура).
Грейс, как некоторые theologians предпочитает описать его, «prevenient фиоритура», находится на сердце понимать Кристиан деятельности чудес. Верой будет реакция к божественное подрожательному.
В представлении чудес, как в доктрине спасения, будет фиоритурой которая принимает приоритет при вера вторична и, in response to божественная фиоритура.
Оно не достаточно, котор нужно включить в поступке демонстрации «слепого веры» без принимать в рассмотрение божественную волю. Когда персона жила вне его/ее 3 счета и 10 лет и проходила от этой жизни к жизни вечной, тогда она самые лучшие graciously для того чтобы признавать божественный поступок в приносить его/ее к концу их earthly sojourn. Не будет потребности помолить для их возвращения к этой смертной жизни. По мере того как архидьякон Джеймс правдиво объявленное Palacious, христианки верит что he/she шло делить в главном начальнике жизни далеко к этой транзиторной жизни.
Те, после этого, которые изыскивают поднять умерших, специально в случае точно уходить, демонстрируют отсутсвие веры. Здесь оно должно быть заявлено что как далеок слишком часто случай, те в религиозной общине Bahamian которые принимали идеи «крюк, линию и sinker» от сложной американской theological общины, без изыскивать приспособить эти же к местной ситуации или рассмотреть его in the light of теология церков,» ой и испытанной " с времени Christ.
, После этого должно быть нашей ориентацией, когда персона, которая, завершая 3 счет и 10 или больше лет, пропуски от этой смертной жизни? Уверенно, его необходимо основать на осуждении что доли he/she в победе wrought согрешением и смертью Christ излишек в его славном resurrection. по мере того как он убедил тех flocked для того чтобы услышать его во время его earthly министерства.
Kunnen de doden door de oefening van geloof door gebed worden opgeheven?
Automatically translated into Dutch thanks to WorldLingo
Door Toer. J. De Waterkering van Emmette, voor de Beschermer:
Het recente incident hier in Grote Bahama, waarin sommigen maar klaarblijkelijk misleidden, godsvruchtige godsdienstige mensen, tot doel had om de reanimatie (ik weiger dignify dergelijk bizar gedrag met de term „verrijzenis“) van cadaver tot de achtste dag door middel van de oefening van geloof „door gebed te bereiken en het vasten“ vereist op dit ogenblik zeker zorgvuldigste overweging, en diepgaande theologische bezinning.
Zulk een procedure vertegenwoordigt een brutomisverstand van het onderwijs van de Bijbel - een gevaarlijk vertrek van correcte Christelijke theologie en de demonstratie van een gebrek aan geloof, de eigenlijke deugd het beweert uit te drukken.
Terwijl veel door godsdienstige leiders over dit onderwerp is gezegd, duidelijk erop wijzend dat het niet in overeenstemming met een juist inzicht in het onderwijs van de kerk op het opheffen van zij is die zijn gestorven, zou het blijken dat er nog zij in onze gemeenschap zijn die over zijn bijbelse en theologische geldigheid benieuwd zijn.
DE BIJBELSE ACHTERGROND
De bijbel onderwijst dat, in het algemeen, de normale spanwijdte van het leven ongeveer 70 jaar is. Terwijl de belangrijke vooruitgang in medische wetenschap is gemaakt, is het nog het geval dat de gemiddelde spanwijdte van het leven, zelfs in de meest ontwikkelde gemeenschappen, in de regio van 70 tot 80 jaar is.
Het is vaak het geval, in deze geavanceerde stadia van dit dodelijke leven; de persoon lijdt aan een massa ziekten die geleidelijk aan zijn/haar energie resulterend, onvermijdelijk in dood ondermijnen. Dit wordt goed uitgebracht in een moderne vertaling van dit vers:
De „lengte van onze dagen is 70 jaar - of 80, als wij de sterkte hebben, nog zijn hun maar probleem en verdriet, want zij snel overgaan, en wij vliegen.“ weg (Nieuwe Internationale Versie).
Nu, is deze tekst van fundamenteel belang; want het wijst op wat de Bijbel als normale spanwijdte van het leven beschouwt. Het is het meest significant om op te merken dat er geen instantie die in de Bijbel van een persoon van de doden bij om het even wat dichtbij wordt opgeheven is die verouderen.
* Elijah heft zoon I Koningen 17 van de weduwe op: 17-24.
* Elisha herstelt het leven aan de zoon van Shunammite - II Koningen 4: 18-37.
* Het opheffen van de dochter van Jairus - Mk.5: 22-43 (CP. Matt.9: i8-26 Lk. 8:49 - 56).
* Het opheffen van de zoon van de weduwe in Nain - Lk. 7:11-18.
* Het opheffen van Lazarus - John 11.
* Peter heft Tabitha (Dorcas) van de doden op - Handelingen 9: 36-42.
* De glorious verrijzenis van onze Lord, die de enige dergelijke gebeurtenis die aan in alle Matte evangelies evenals epistles wordt getuigd van - is. 28, Mk. 16: 1-8, Lk. 24, John 20 -21, CH. I Cor. 15, het Huisdier van I.
In het grootste deel van deze gevallen, zijn de personen die van de doden worden opgeheven zeer jong, drie van hen die kinderen, twee van hen jonge mensen en andere van een dame op middelbare leeftijd zijn. Het is de consensus van moderne Bijbelse beurs dat Jesus slechts 33 jaar oud bij de Verrijzenis was. Voorts in de meeste gevallen, komt de restauratie van de persoon aan het leven zeer spoedig na hun (fysieke) dood voor. De uitzondering is dat van Lazarus die dode vier dagen was geweest toen Jesus grootst van Zijn mirakelen werkte. - Jn. 11:
Het is hier relevant, wanneer het denken over gebeden voor terminaal ziek en dood om nota van de actie van David te nemen. U ziet, wordt veel gezegd over de verleiding van David van Bathsheba, de vrouw van Uriah Hittite. Niet is veel gekend, echter, van de manier waarin hij de ziekte van het eerste kind van die overspelige verhouding behandelde.
Toen het kind ziek was, bad de koning fervently voor het helen. Maar toen het kind stierf, de koning, aan de droge verrassing van zijn bedienden, zijn scheuren en het tegengehouden bidden. Toen zij onderzochten, antwoordde hij met deze onsterfelijke woorden, „ik zal naar hem gaan; maar hij zal niet aan me " terugkeren. De koning keurde de dood van het kind misschien als goddelijk oordeel op hem voor de manier goed waarin hij zich gedroeg. Beknopt, bidt de koning voor het helen van het kind terwijl levend, maar gemaakt tot geen poging om voor zijn restauratie na zijn dood te bidden.
Op de basis van de bijbelse aangehaalde instanties, kunnen twee dingen gemeenschappelijk voor hen allen worden verklaard:
* Er is geen instantie die van een persoon van de doden voorbij de leeftijd van 50 wordt opgeheven. Niet!
* De langste tijdspanwijdte tussen de dood van om het even welk individu en wordt opgeheven van de doden is vier dagen.
Het wordt voorgelegd, daarom, dat er absoluut geen bijbelse waarborg van om het even welke aard voor het proberen om een 86 éénjarigenpersoon van de doden na een tijd zo lang op te heffen zoals acht dagen is!
DE THEOLOGISCHE ACHTERGROND
Het is essentieel om in gedachten te houden dat de zonde en de dood „onvermijdbaar verbindend met elkaar“ in de Bijbel en de Christelijke theologie zijn.
Volgens de bijbelse rekening van verwezenlijking, werd mensdom gecre�ërd in het goddelijke beeld en bedoelde als onsterfelijk. Als resultaat van menselijke overtreding, werden breken van het goddelijke verbod om van het fruit van de boom van kennis te eten, Adam en de Vooravond verdreven van de Tuin van Eden, uit beurs met God, en werden onderworpen aan dood (Gen. 2-3 ). De dood, toen, werd de uiteindelijke vijand van mensdom, dat het eind van het leven ter wereld bewerkstelligt. Alle personen werden onderworpen aan dood.
Het is het onderwijs van scripture dat hen die in Christus als Savior en Lord, aandeel in zijn overwinning over zonde en dood geloven. Dit is het bericht van de verrijzenis, die in het seizoen van Pasen, en door St. wordt afgekondigd Paul in zijn epistle aan de Romeinen, de „lonen van zonde is dood: maar de gift van God is het eeuwige leven ".
De dood, dan voor de Christen heeft zijn ontzetting en fearfulness verloren.
Dit, dan is de basis van de zekere houding van de Christen tegenover dood. Als dusdanig, vreest he/she geen dood, delend in de overwinning van Christus over dood en, zijn tweelingzuster die - theologically spreekt - zonde.
Dergelijke het zijn het geval, zijn er geen reden van om het even welke aard waarom de Christenen naar de restauratie streven of zouden moeten wensen aan het leven van een heilige, die, hebben overgegaand de leeftijd van drie noteert en 10, hebben tevreden vreedzaam en, overgegaan door dood aan het eeuwige leven. Er is elke reden zich te verheugen, verzekerde dat he/she voor altijd met Lord is gaan zijn.
Het is essentieel om de context te waarderen waarin de „geloofs helende beweging " zich tijdens de medio-twintigste eeuw voordeed. Er was een theologisch concept dat als Dispensationalism wordt bekend die in een aantal Amerikaanse „hoofdlijn“ benamingen zeer invloedrijk bleek te zijn.
Er waren die Christelijke theologians en preachers die vele „geloofs helende kruistochten“ leidden die duizenden in elke hoek van de bol trekken. Volgens deze benadering, zijn de mirakelen mogelijk, als één in de helende macht van God gelooft, die als goddelijke liefde in Zijn Zoon en heden met ons vandaag in de persoon van de Heilige Geest wordt geopenbaard.
Er is vernieuwde rente op dit ogenblik in mirakelen in de Bahamas. In de Methodist Kerk, onder de leiding van directe afgelopen voorzitter, Toer. Livingston Malcolm die hier in Freeport, en zijn zittende Toer van de Bischop werd geplaatst. Raymond Neilly, zeer prioriteits is geplaatst op mirakelen. Het geloof in mirakelen is opvallend in mottos die op zijn jaarlijkse conferentie, voor morele en geestelijke edification van zijn leden door de maanden van het volgende kerkjaar voorgekomen wordt aangekondigd.
Dienend als pastor voor meer dan vier decennia, heb ik aan de prestaties van mirakelen van het helen deelgenomen toen de personen zeer ziek waren en terug van de eigenlijke deur van dood brachten!
Het moet worden verklaard, echter, dat het theologische probleem het feit dat, als niet behoorlijk geïnterpreteerdw en uitgeoefend, deze benadering tot een onbehoorlijke nadruk op het geloof van believer kan leiden, vrijwel eliminerend of zeer verminderend het concept goddelijke gunst is. Aldus, als een mirakel plaatsvindt, dan wordt zijn/haar geloof bevestigd. Nochtans, als het niet, dan wordt de eis gemaakt dat he/she genoeg geloof niet heeft.
Deze benadering geeft zeker belangrijke theologische problemen. voor, wordt de prioriteit geplaatst, niet op de gunst van God maar op het geloof van de mens. Beknopt, is de doeltreffendheid van het mirakel afhankelijk van het geloof van believer, niet de gunst van God. Gevergd aan een uiterste, wordt het geloof zelf een kwestie van menselijke inspanning eerder dan een reactie op de verrichting van goddelijke gunst. Dit is wanneer het „geloof“ het werk wordt.
Het is het onderwijs van de Bijbel en de theologie dat de godsdienst vooral een overmacht (Gunst) is.
De gunst, aangezien sommige theologians verkiezen het te beschrijven, „voorafgaande gunst“, is centraal bij het Christelijke begrip van het werken van mirakelen. Het geloof is de reactie op goddelijke imiterend.
In de prestaties van mirakelen, zoals in de doctrine van redding, het gunst is die prioriteit met geloof neemt dat en, in antwoord op goddelijke gunst secundair is.
Het is niet genoeg om in een handeling van de demonstratie van „blind geloof“ in dienst te nemen zonder het nemen in overweging goddelijk zal. Wanneer een persoon uit heeft geleefd zijn/haar drie noteer en 10 jaar en van dit leven aan het eeuwige leven overgegaan, dan is het best de goddelijke handeling graciously om goed te keuren in het brengen van hem/haar aan het eind van hun aards tijdelijk verblijf. Er is geen behoefte om voor hun terugkeer aan dit dodelijke leven te bidden. Als Archdeacon James verklaard Palacious, eerlijk, geloven de Christenen dat he/she in het leven veel is gaan delen superieur aan dit voorbijgaande leven.
Zij, dan, die de doden willen opheffen, vooral in het geval van gelovig vertrokken, tonen een gebrek aan geloof aan. Hier moet men verklaren dat zoals veel te vaak het geval is, daar is zij in de Bahamiaanse godsdienstige gemeenschap die ideeën „haak, lijn en zinklood“ van de complexe Amerikaanse theologische gemeenschap, zonder het willen het zelfde aanpassen aan de lokale situatie of het onderzoeken in het licht van de theologie van de kerk hebben genomen,“ geprobeerd en getest " sinds de tijd van Christus.
Wat, dan zou onze houding, wanneer een persoon die moeten zijn, die, score drie en 10 of meer jaren heeft voltooid, van dit dodelijke leven overgaat? Zeker, moet het op de overtuiging worden gebaseerd die he/she in de vervaardigde overwinning door Christus over zonde en dood in zijn glorious verrijzenis deelt. aangezien hij zij verzekerde die bijeenkwamen om hem tijdens zijn aards ministerie te horen.
يستطيع الموتى كنت رفعت بالتمرين عمليّ الإيمان من خلال صلاة?
Automatically translated into Arabic thanks to WorldLingo
ب [رف.]. [ج.]. [إمّتّ] سدّ صغير, للحارسة:
الحادث أخيرة هنا في [بهما] عظيمة, في أيّ بعض خاطئة غير أنّ من الواضح, ناس مخلصة دينيّة, يبحث أن يحقّق الإنعاش (يرفض أنا أن يوقّر هذا تصرف غريبة مع العبارة "[رسورّكأيشن]") من جثة حتّى اليوم ثامنة بواسطة التمرين عمليّ الإيمان "من خلال صلاة ويصوم" بالتّأكيد يتطلّب كثير إعتبار حريصة, وإنعكاس عميقة لاهوتيّة في هذا وقت.
يمثّل هذا إجراء حالة سوء تفاهم إجماليّة من التعليم من الكتاب مقدّس - مغادرة خطرة من [كريستين ثيولوج] صحيحة والمظاهرة من افتقار الإيمان, الفضيلة جدّا هو يزعم أن عبّر عن.
بينما كثير يتلقّى يكون قلت بزعيمات دينيّة على هذا موضوع, بوضوح يشير أنّ ليس هو [إين كيبينغ ويث] تفهم مناسبة من التعليم من الكنيسة على ال يرفع من أنّ الذي قد مات, هو ظهر أنّ هناك بعد أنّ في جماعتنا الذي يكون يتساءل حول ه توراتيّة وشرعية لاهوتيّة.
الخلفيّة توراتيّة
يعلم الكتاب مقدّس أنّ, عموما يتكلّم, ال [سبن وف ليف] عاديّة حوالي 70 سنون. بينما تقدمات كبريات يتلقّى يكون جعلت في علم طبيّة, هو بعد الحالة أنّ ال [سبن وف ليف] معدّلة, حتّى في ال أكثر يطوّر جماعات, يكون في المنطقة من 70 [تو] 80 سنون.
هو غالبا الحالة, في هذا مراحل متقدّمة من هذا حياة قاتلة; يعاني الشخص من كثرة الأمراض أيّ تدريجيّا نسغ [هيس/هر] طاقة ينتج, حتميّا في موت. أحضرت هذا جيّدا خارجا في ترجمة حديثة من هذا بيت شعر:
"الطول من أيامنا 70 سنون - أو 80, إن نحن نتلقّى القوة, مع ذلك هم غير أنّ اضطراب وحزن, لأنّ يمرّ هم سريعا, ونحن نطير بعيدا." (صيغة جديدة دوليّة).
الآن, هذا نص من أهمية أساسيّة; يشير ل هو ماذا الكتاب مقدّس يعتبر ك ال [سبن وف ليف] عاديّة. هو أكثر هامّة أن يلاحظ أنّ هناك ما من مثال في الكتاب مقدّس من شخص يكون يرفع من الموتى في أيّ شيء قريبا أنّ يعتّق.
* يرفع [إليجه] الأرملة إبنة [إي] أملاك 17: 17-24.
* يحيي [إليشا] حياة إلى الإبنة من [شونمّيت] - [إيي] أملاك 4: 18-37.
* ال يرفع من [جيروس] ابنة - [مك.5]: 22-43 ([كب]. [متّ.9]: [إي8-26] [لك]. 8:49 - 56).
* ال يرفع من الأرملة إبنة في [نين] - [لك]. 7:11-18.
* ال يرفع من [لزروس] - جون 11.
* يرفع بيتر [تبيثا] ([دوركس]) من الموتى - أعمال 9: 36-42.
* شهد ال [رسورّكأيشن] مجيدة من لوردنا, أيّ يكون الوحيدة هذا حادث إلى في [ألّ ث] بشائر [أس ولّ س] الرسائل - لامعة. 28, [مك]. 16: 1-8, [لك]. 24, جون 20 -21, [ش]. [إي] [كر]. 15, يداعب أنا.
في أكثر من هذا حالات, الأشخاص يرفع من الموتى جدّا شابّة, ثلاثة من هم يكون أطفال, اثنان من هم [يوونغ من] والأخرى من سيدة [ميدّل-جد]. هو التوافق الآراء من منحة حديثة توراتيّ أنّ كان يسوع فقط 33 [ير وف ج] في [رسورّكأيشن]. فضلا عن ذلك, [إين موست كسس], يقع التجديد من الشخص إلى حياة جدّا قريبا بعد هم ([فسكل]) موت. الاستثناء أنّ من [لزروس] الذي كان قد كان ميّتة أربعة أيام عندما عمل يسوع العظيمة من معجزاته. - [جن]. 11:
هو [جرمن] هنا, عندما يفكّر حول صلوات ل ال انتهائيّا مريضة وميّتة أن يأخذ بطاقة من العمل دايفيد. أنت ترى, كثير قلت حول دايفيد إغراء [بثشبا], الزوجة [أوريه] ال [هيتّيت]. لا عرفت كثير, مهما, من الطريقة في أيّ هو عالج مع المرض من الطفلة أولى من أنّ علاقة زان.
عندما كان الطفلة مريضة, الملك صلح [فرفنتلي] ل يشفي. But when the child died, the king, to the surprise of his servants, dried his tears and stopped praying. عندما استعلم عن هم, هو استجاب مع هذا كلمة خالدة, "أنا سيذهب إلى ه; غير أنّ لن يرجع هو إلى ي ". قبل الملك الموت من الطفلة ربّما كحكم مقدّسة على ه للطريقة في أيّ هو تصرّف. [كنسسلي], يصلّي الملك ل ال يشفي من الطفلة بينما حيّة, غير أنّ يجعل ما من محاولة أن يصلّي لتجديده بعد موته.
على الأساس من المثل توراتيّة يذكر, اثنان أشياء يمكن كنت أفدت بما أنّ عامة إلى هم كلّ:
* هناك ما من مثال من شخص يكون يرفع من الموتى إلى ما بعد العمر من 50. لا واحدة!
* ال [تيم سبن] طويلة بين الموت من أيّ فردة ويكون يرفع من الموتى أربعة أيام.
هو قدّمت, لذلك, أنّ هناك إطلاقا ما من أمر توراتيّة مهما ل يحاول أن يرفع 86 [ير-ولد] شخص من الموتى بعد مثل طويلا وقت بما أنّ ثمانية أيام!
ال [ثيولوجكل] خلفيّة
هو أساسيّة أن [بر ين ميند] أنّ حددت خطيئة وموت "بتعقيد مع بعضهم بعضا" في الكتاب مقدّس و [كريستين ثيولوج].
وفقا ل الحساب توراتيّة خلق, خلقت جنس بشريّ كان في الصورة مقدّسة ونوى أن يكون خالدة. نتيجة انتهاك إنسانيّة, طردت ال يكسر من الحظر مقدّسة أن يأكل من الثمرة من الشجرة المعرفة, آدم وعشية كان من الحديقة [إدن], من زمالة مع إلهة, وأصبح [سوبجكت تو] موت ([جن.]. 2-3 ). أصبح موت, بعد ذلك, العدوة نهائيّة جنس بشريّ, يحضر حول النهاية الحياة على أرض. عرضت كلّ أشخاص كان إلى موت.
هو التعليم المقطع من الكتاب المقدّس أنّ أنّ الذي يصدق في مسيح كمنقذة ولورد, سهم في ه نصرة على خطيئة وموت. هذا الرسالة من ال [رسورّكأيشن], أيّ يكون أعلنت في [إستر] فصل, وب [ست.] بول في رسالته إلى [رومنس], "الأجور الخطيئة موت: غير أنّ الهبة الإلهة حياة دائمة ".
قد خسر موت, بعد ذلك للمسيحيته فزع و [فرفولنسّ].
هذا, بعد ذلك الأساس من المسيحية موقف واثقة إلى موت. بما أنّ مثل هذا, لا يخشى [ه/ش] موت, يشارك في مسيح نصرة على موت و, أخته مزدوجة - [ثيولوجكلّي] يتكلّم - خطيئة.
مثل هذا يكون الحالة, هناك ما من سبب مهما لما مسيحيات سوفت بحثت [أر فن] ب رغب التجديد إلى حياة من [سينت], الذي, يتلقّى يمرّ العمر من ثلاثة علامة ويتلقّى 10, سلميّا و [كنتنتدلي], يمرّ من خلال موت إلى الحياة دائمة. هناك كلّ سبب أن يفرح, يؤكّد أنّ قد ذهب [ه/ش] أن يكون دائما مع اللورد.
هو أساسيّة أن يقدّم السياق في أيّ ال "إيمان حركة شفائيّة" نشأ أثناء ال [ميد-20ث] قرن. هناك كان مفهوم لاهوتيّة يعرف ك [ديسبنسأيشنليسم] أيّ برهن أن يكون جدّا مؤثّرة في [ا نومبر وف] أمريكيّة "[مين لين]" تسميات.
هناك كان أنّ مسيحية لاهوتيات وواعظ الذي أوصل كثير "إيمان حرب صليبيّة شفائيّة" أيّ يسحب آلاف في كلّ ركن من الكرة أرضيّة. وفقا ل هذا مقاربة, معجزات يمكن, إن واحدة يصدق في القوة شفائيّة إلهة, يكشف كحالة حبّ مقدّسة في إبنته وهدية مع نا اليوم في الشخص من الكحول مقدّسة.
هناك يجدّد فائدة في معجزات في باهاماس في هذا وقت. في ال [مثوديست شرش], تحت القيادة من رئيس فوريّة سابقة, [رف.]. [ليفينغستون] مالكولم الذي كان أقمت هنا في [فريبورت], وه مسؤول كبير أسقف [رف.]. وضعت ريمون [نيلّي], جدّا [هيغ-بريوريتي] يتلقّى يكون على معجزات. قد أظهر إعتقاد في معجزات [بروميننتلي] في الشعارات يعلن في [أنّول كنفرنس] ه, 
available in: