MOSCOW. (RIA Novosti military commentator Ilya Kramnik) - Hydrocarbon prices, new nuclear and hydro-power plants, oil blackmail - energy is now one of the central issues discussed in the world. Even the defense sector is not immune: many analysts tend to view most 20th century wars as wars for energy. The role and significance of energy resources and the part energy plays in wars is worth examining.

As industrial society forges ahead, energy and energy resources play a more significant role in the affairs of nations. Eventually, a nation reaches a point at which accessible energy resources become vital for its existence, and any shortage in these resources may result in serious consequences for its economy. Control over energy production was not the ultimate goal for Germany, Italy or Japan - the aggressor countries in World War II - but it was one of the overriding objectives.

The significance of that objective can be understood from the objectives set by the armed forces of the three countries. For Germany and Italy, one of the aims of the 1942 campaign was to capture the oil resources in the Caucasus (on the Soviet-German front) and on the Arabian peninsula (on the African front). This was the result of a severe fuel shortage experienced by both, which could not be met either by oil fields at Ploesti in Romania or synthetic gasoline plants in Germany. For Japan, the embargo placed on oil in South East Asia triggered a war for vital resources.

Throughout the war, oil fields, coal mines, tankers, oil storage facilities, fuel-filled freight trains, and power plants were regarded as targets of the utmost importance. For the submarines of all warring nations, tankers, for example, ranked after aircraft carriers and battleships, while oil refineries, synthetic fuel factories and power plants in Hitler's Germany were prime targets for Allied bombers.

The situation did not change much after the war. Oil-bearing regions have become the scene of rivalry between leading nations of the world which rushed to seek allies with the holders of the black stuff. The attractiveness of oil among other energy resources is easy to explain: it is a very calorie-rich fuel (a small amount yields a large volume of energy), its production, transportation and storage are simpler than that of other resources, and it is these advantages that have ultimately led oil and petroleum products to become the main resource of our machine-based civilization. Soon natural gas joined oil to become a near ideal source of energy for thermal power plants.

The history of Middle East conflicts bears excellent testimony to the role of oil. The interests of the great powers have turned the region into a flaming bonfire of conflicts, with "the oil barrel of the planet" being the main prize. There used to be an equally sharp debate about Vietnam, whose economic zone (in the sea) includes large stocks of hydrocarbon reserves. The debate still continues - leading South East Asian countries are hotly vying for oil-rich parts of the shelf but have avoided an open clash.

Within the next few years, the Arctic is likely to become another area of conflict in the drive for energy. Global warming, which is opening up long-term access to the Arctic shelf, combined with large proven hydrocarbon resources, is bound to make the leading world powers challenge neighbors' rights to some parts of the shelf.

Meanwhile, energy resources have turned from an end into the means to an end. If before World War II, restricted access to oil meant no more than slow development (coal, peat and wood were more important), now such a restriction spells an economic collapse for a large state, involving stoppage of transportation, outage of industry and, especially during wintertime, a heavy toll of life and the evacuation of megacities.

Awareness of these factors lends to one's understanding as to why the European countries worry over fuel supplies from Russia. The hydrocarbons from the North Sea, the Persian Gulf and elsewhere are running out and cannot meet the needs of the European economy. Such interdependence of the sides works well in bringing them closer together and softening their stance over disputes - regardless of the fine words in which politicians and diplomats couch the description of the process.

Energy is not only a great divider, it is also a gap bridger.


rian.ru

14:35 | 19/ 09/ 2008
The opinions expressed in this article are the author's and do not necessarily represent those of RIA Novosti.

Hydrocarbures - la formule de la guerre
Automatically translated into French thanks to WorldLingo
MOSCOU. Commentateur militaire Ilya Kramnik) - prix d'hydrocarbure, nouvelles usines nucléaires et d'hydro-électricité, chantage (de RIA Novosti d'huile - l'énergie est maintenant l'une des questions centrales discutées dans le monde. Même le secteur de la défense n'est pas immunisé : beaucoup d'analystes tendent à regarder la plupart des 20èmes guerres de siècle comme guerres pour l'énergie. Le rôle et la signification des ressources énergétiques et des jeux d'énergie de pièce dans les guerres vaut la peine d'examiner.

Pendant que la société industrielle va de l'avant, l'énergie et les ressources énergétiques jouent un rôle plus significatif dans les affaires des nations. Par la suite, une nation atteint un point auquel les ressources énergétiques accessibles deviennent essentielles pour son existence, et n'importe quel manque dans ces ressources peut avoir comme conséquence des conséquences graves pour son économie. Le contrôle de la production énergétique n'était pas le but final pour l'Allemagne, l'Italie ou le Japon - les pays d'agresseur dans la deuxième guerre mondiale - mais il était l'un des objectifs de dépassement.

La signification de celle objective peut être comprise des objectifs définis par les forces armées des trois pays. Pour l'Allemagne et l'Italie, un des objectifs de la campagne 1942 était de capturer les ressources pétrolières dans le Caucase (sur l'avant Soviétique-Allemand) et sur la péninsule Arabe (sur l'avant africain). C'était le résultat d'un manque grave de carburant éprouvé par tous les deux, qui ne pourraient pas être rencontrés par des gisements de pétrole à Ploeshti à la Roumanie ou aux usines synthétiques d'essence en Allemagne. Pour le Japon, l'embargo placé sur l'huile dans Sud-est asiatique a déclenché une guerre pour les ressources essentielles.

Tout au long de la guerre, les gisements de pétrole, mines de houille, camions-citernes, équipements de stockage d'huile, carburant-ont rempli trains de fret, et des centrales électriques ont été considérées comme des cibles primordiales. Pour les sous-marins de toutes les nations faisantes la guerre, les camions-citernes, par exemple, se sont rangés après des porte-avions et des cuirassés, alors que les raffineries de pétrole, les usines de carburant synthétique et les centrales électriques en Allemagne de Hitler étaient les cibles principales pour les bombardiers alliés.

La situation n'a pas changé beaucoup après la guerre. Les régions contenant de l'huile sont devenues la scène de la rivalité entre de principales nations du monde qui s'est précipité pour chercher des alliés avec les supports de la substance noire. Il est facile expliquer l'attraction de pétrole entre d'autres ressources énergétiques : c'est un carburant très calorie-riche (un peu rapporte un de large volume de l'énergie), sa production, le transport et le stockage sont plus simples que celui d'autres ressources, et c'est ces avantages qui ont finalement mené des produits pétroliers de pétrole et pour devenir la ressource principale de notre civilisation automatisée. Le gaz bientôt naturel a joint le pétrole pour devenir une source idéale proche d'énergie pour les centrales électriques thermiques.

L'histoire des conflits de Moyen-Orient soutient l'excellent témoignage au rôle d'huile. Les intérêts des grandes puissances ont transformé la région en feu flamboyant des conflits, avec « le tonneau à huile de la planète » étant le prix principal. Il y avait une discussion également pointue au sujet du Vietnam, dont la zone (en mer) inclut de grands stocks de réservations d'hydrocarbure. La discussion continue toujours - les principaux pays asiatiques du sud-est luttent avec chaleur pour les parties riches en pétrole de l'étagère mais ont évité un désaccord ouvert.

Dans les années à venir, l'Arctique est susceptible de devenir un autre secteur de conflit dans la commande pour l'énergie. Le chauffage global, qui s'ouvre accès à long terme à l'étagère arctique, combinée avec de grandes ressources prouvées d'hydrocarbure, est lié pour faire des principaux les juste voisins de défi de puissances du monde à quelques parties de l'étagère.

En attendant, les ressources énergétiques ont tourné d'une extrémité dans les moyens à une extrémité. Si avant la deuxième guerre mondiale, l'accès restreint à l'huile n'a signifié pas plus le développement que lent (le charbon, la tourbe et le bois étaient plus importants), maintenant une telle restriction orthographie un effondrement économique pour un grand état, comportant l'interruption du transport, la panne de l'industrie et, particulièrement pendant l'hiver, un péage lourd de la vie et l'évacuation des mégalopoles.

La conscience de ces facteurs prête à l'arrangement à un quant à pourquoi les pays européens s'inquiètent au-dessus des approvisionnements en carburant de Russie. Les hydrocarbures de la Mer du Nord, du golfe Persique et ailleurs s'épuisent et ne peuvent pas satisfaire les besoins de l'économie européenne. Une telle interdépendance des côtés fonctionne bien en les apportant plus étroitement ensemble et ramollissant leur excédent de position conteste - indépendamment des mots fins dans lesquels les politiciens et les diplomates couchent la description du processus.

L'énergie est non seulement un grand diviseur, il est également un bridger d'espace.


rian.ru

14:35 | 19/09/2008
Les avis exprimés en cet article sont l'auteur et ne représentent pas nécessairement ceux de RIA Novosti.

Hidrocarburos - el fórmula de la guerra
Automatically translated into Spanish thanks to WorldLingo
MOSCÚ. (Comentarista militar Ilya Kramnik) - precios del hidrocarburo, plantas nucleares y de la hidroelectricidad nuevas, chantaje de RIA Novosti del aceite - la energía ahora es una de las ediciones centrales discutidas en el mundo. Incluso el sector de la defensa no es inmune: muchos analistas tienden para ver la mayoría de las vigésimas guerras del siglo como guerras para la energía. El papel y la significación de los recursos energéticos y de los juegos de la energía de la pieza en guerras vale el examinar.

Mientras que avanza la sociedad industrial, la energía y los recursos energéticos desempeñan un papel más significativo en los asuntos de naciones. Eventual, una nación alcanza un punto en el cual los recursos energéticos accesibles lleguen a ser vitales para su existencia, y cualquier escasez en estos recursos puede dar lugar a las consecuencias serias para su economía. El control sobre la producción energética no era la última meta para Alemania, Italia o Japón - los países del agresor en la Segunda Guerra Mundial - sino que era uno de los objetivos de eliminación.

La significación de ésa objetiva se puede entender de los objetivos fijados por las fuerzas armadas de los tres países. Para Alemania e Italia, una de las punterías de la campaña 1942 era capturar los recursos de aceite en el Cáucaso (en el frente Soviet-Alemán) y en la península árabe (en el frente africano). Éste era el resultado de una escasez severa del combustible experimentada por ambos, que no se podrían resolver por los yacimientos de petróleo en Ploesti en Rumania o plantas sintéticas de la gasolina en Alemania. Para Japón, el embargo puesto en el aceite en Asia Sur-Oriental accionó una guerra para los recursos vitales.

A través de la guerra, los yacimientos de petróleo, minas de carbón, petroleros, instalaciones del almacenaje de aceite, combustible-llenaron los trenes de la carga, y las centrales eléctricas fueron miradas como blancos primordiales. Para los submarinos de todas las naciones que guerreaban, los petroleros, por ejemplo, alinearon después portaaviones y los acorazados, mientras que las refinerías de petróleo, las fábricas del combustible sintético y las centrales eléctricas en Alemania de Hitler eran blancos primeras para los bombarderos aliados.

La situación no cambió mucho después de la guerra. Las regiones conteniendo aceite se han convertido en la escena de la rivalidad entre las naciones principales del mundo que acometió para buscar a aliados con los sostenedores de la materia negra. La atracción del aceite entre otros recursos energéticos es fácil de explicar: es un combustible muy caloría-rico (una cantidad pequeña rinde un de gran capacidad de la energía), su producción, el transporte y el almacenaje son más simples que el de otros recursos, y es estas ventajas que han conducido en última instancia productos del aceite y de petróleo para convertirse en el recurso principal de nuestra civilización automatizada. El gas pronto natural ensambló el aceite para convertirse en una fuente ideal cercana de la energía para las centrales eléctricas termales.

La historia de los conflictos de Medio Oriente lleva testimonio excelente al papel del aceite. Los intereses de las grandes energías han dado vuelta a la región en una hoguera llameante de conflictos, con “el barril de aceite del planeta” que era el premio principal. Era un discusión igualmente agudo sobre Vietnam, que zona económica (en el mar) incluye la acción grande de las reservas del hidrocarburo. El discusión todavía continúa - los países asiáticos surorientales principales están compitiendo caliente para las partes aceite-ricas del estante pero han evitado un choque abierto.

Dentro de los años próximos, el ártico es probable convertirse en otra área del conflicto en la impulsión para la energía. El calentarse global, que se está abriendo acceso a largo plazo al estante ártico, combinado con los recursos probados grandes del hidrocarburo, está limitado para hacer las derechas del mundo de las energías de los vecinos principales del desafío a algunas partes del estante.

Mientras tanto, los recursos energéticos han dado vuelta de un extremo en los medios a un extremo. Si antes de la Segunda Guerra Mundial, el acceso restricto al aceite significó no más el desarrollo que lento (el carbón, la turba y la madera eran más importantes), ahora tal restricción deletrea un derrumbamiento económico para un estado grande, implicando la parada del transporte, la interrupción de la industria y, especialmente durante el invierno, un peaje pesado de la vida y la evacuación de megacities.

El conocimiento de estos factores presta a su comprensión en cuanto a porqué los países europeos se preocupan sobre fuentes de combustible de Rusia. Los hidrocarburos del Mar del Norte, del golfo persa y a otra parte están funcionando hacia fuera y no pueden resolver las necesidades de la economía europea. Tal interdependencia de los lados trabaja bien en traerlos más cerca junta y ablandando su excedente de la postura disputa - sin importar las palabras finas en las cuales los políticos y los diplomatas acuestan la descripción del proceso.

La energía es no sólo un gran divisor, él es también un bridger del boquete.


rian.ru

14:35 | 19/09/2008
Las opiniones expresadas en este artículo son el autor y no representan necesariamente los de RIA Novosti.

Idrocarburi - la formula della guerra
Automatically translated into Italian thanks to WorldLingo
MOSCA. (Commentatore militare Ilya Kramnik) - prezzi dell'idrocarburo, nuove piante di idropotenza e nucleari, ricatto di RIA Novosti dell'olio - l'energia ora è una delle edizioni centrali discusse nel mondo. Neppure il settore della difesa non è immune: molti analisti tendono ad osservare la maggior parte delle ventesime guerre di secolo come guerre per energia. Il ruolo e l'importanza delle risorse energetiche e dei giochi di energia della parte nelle guerre vale la pena di esaminare.

Mentre la società industriale procede a tutta velocità, l'energia e le risorse energetiche svolgono un ruolo più significativo negli affari delle nazioni. Finalmente, una nazione raggiunge un punto a cui le risorse energetiche accessibili diventano vitali per la relativa esistenza e qualsiasi scarsità in queste risorse può provocare le conseguenze gravi per la relativa economia. Il controllo sopra produzione di energia non era l'ultimo obiettivo per la Germania, l'Italia o il Giappone - i paesi del aggressor nella seconda guerra mondiale - ma era uno degli obiettivi primari.

L'importanza di quella obiettiva può essere capita dagli obiettivi definiti dalle forze munite dei tre paesi. Per la Germania e l'Italia, uno degli obiettivi della campagna 1942 era di bloccare le risorse petrolifere nel Caucaso (sulla parte anteriore Soviet-Tedesca) e sulla penisola araba (sulla parte anteriore africana). Ciò era il risultato di una scarsità severa del combustibile sperimentata da entrambi, che non potrebbero essere venuti a contatto di dai campi petroliferi a Ploesti in Romania o le piante sintetiche della benzina in Germania. Per il Giappone, l'embargo disposto su olio in Asia Sud-Orientale ha innescato una guerra per le risorse vitali.

Durante la guerra, i campi petroliferi, le miniere di carbone, le autocisterne, facilità di immagazzinaggio di olio, combustibile-hanno riempito i treni del trasporto e le centrali elettriche sono state considerare come gli obiettivi di massima importanza. Per i sommergibile di tutte le nazioni facenti la guerra, le autocisterne, per esempio, si sono allineate dopo gli elementi portanti di velivolo e battleships, mentre le raffinerie di petrolio, le fabbriche del combustibile sintetico e le centrali elettriche in Germania del Hitler erano obiettivi principali per i bombardieri alleati.

La situazione non ha cambiato molto dopo la guerra. Le regioni Oil-bearing si sono trasformate in nella scena di rivalità fra le nazioni principali del mondo che ha scorso veloce per cercare gli alleati con i supporti del roba nero. L'attrattiva di olio tra altre risorse energetiche è facile da spiegare: è un combustibile molto caloria-ricco (un piccolo importo rende un grande volume di energia), la relativa produzione, il trasporto e l'immagazzinaggio sono più semplici di quello di altre risorse ed è questi vantaggi che infine hanno condotto i prodotti petroliferi e del petrolio per trasformarsi in nella risorsa principale della nostra civilizzazione automatizzata. Il gas presto naturale ha unito l'olio per trasformarsi in in una fonte ideale vicina di energia per le centrali elettriche termiche.

La storia dei conflitti di Medio Oriente sopporta la testimonianza eccellente al ruolo di olio. Gli interessi delle alimentazioni grandi hanno trasformato nella regione un falò ardente dei conflitti, con “il barile da olio del pianeta„ che è il premio principale. Ha usato essere un dibattito ugualmente tagliente circa il Vietnam, di cui zona economica (nel mare) include i grandi stock di riserve dell'idrocarburo. Il dibattito ancora continua - i paesi asiatici sudorientali principali vying caldo per le parti olio-ricche della mensola ma hanno evitato un aperto si scontrano.

Tra qualche anno, l'Artide è probabile trasformarsi in in un'altra zona del conflitto nell'azionamento per energia. Il riscaldamento globale, che sta aprendosi accesso di lunga durata alla mensola artica, unita con le grandi risorse provate dell'idrocarburo, è limitato per fare i diritti del mondo di alimentazioni dei vicini principali di sfida ad alcune parti della mensola.

Nel frattempo, le risorse energetiche hanno girato da un'estremità nei mezzi verso un'estremità. Se prima della seconda guerra mondiale, l'accesso limitato ad olio non ha significato nient'altro lo sviluppo lento (carbone, la torba ed il legno erano più importanti), ora una tal limitazione ortografa un crollo economico per un grande dichiara, coinvolgendo l'interruzione di trasporto, il guasto di industria e, particolarmente durante il wintertime, un tributo pesante di vita e l'evacuamento dei megacities.

La consapevolezza di questi fattori presta alla sua comprensione quanto a perchè i paesi europei si preoccupano sopra i rifornimenti di combustibile dalla Russia. Gli idrocarburi dal Mare del Nord, dal golfo persiano ed altrove stanno esaurendo e non possono soddisfare le esigenze dell'economia europea. Tale interdipendenza dei lati funziona bene insieme nel portarli più vicino ed ammorbidendo la loro eccedenza di posizione disputa - senza riguardo alle parole fini in cui i politici ed i diplomatici si coricano la descrizione del processo.

L'energia è non solo un divisore grande, esso è inoltre un bridger di spacco.


rian.ru

14:35 | 19/09/di 2008
Le opinioni espresse in questo articolo sono l'autore e necessariamente non rappresentano quelle di RIA Novosti.

Kohlenwasserstoffe - die Formel des Krieges
Automatically translated into German thanks to WorldLingo
MOSKAU. (RIA Novosti militärischer Kommentator Ilya Kramnik) - Kohlenwasserstoffpreise, neue Kern- und Hydro-powerbetriebe, ölerpressung - Energie ist jetzt eine der zentralen Ausgaben, die in der Welt besprochen werden. Sogar ist der Verteidigungsektor nicht immun: viele Analytiker neigen, die meisten 20. Jahrhundertkriege als Kriege für Energie anzusehen. Die Rolle und die Bedeutung der Energiebetriebsmittel und der Teilenergiespiele in den Kriegen ist wert zu überprüfen.

Während industrielle Gesellschaft Führung übernimmt, spielen Energie und Energiebetriebsmittel eine bedeutendere Rolle in den Angelegenheiten von Nationen. Schließlich erreicht eine Nation einen Punkt, an dem zugängliche Energiebetriebsmittel für sein Bestehen lebenswichtig werden, und irgendein Mangel in diesen Betriebsmitteln kann ernste Konsequenzen für seine Wirtschaft ergeben. Steuerung über Energieproduktion war nicht das entscheidende Ziel für Deutschland, Italien oder Japan - die Angreiferländer im Zweiten Weltkrieg - aber sie war eine der überlaufenden Zielsetzungen.

Die Bedeutung von der, die objektiv ist, kann von den Zielsetzungen verstanden werden, die durch die bewaffneten Kräfte der drei Länder eingestellt werden. Für Deutschland und Italien war eins der Ziele der Kampagne 1942, die ölvorkommen im Kaukasus (auf der Sowjet-Deutschen Frontseite) und auf der arabischen Halbinsel gefangenzunehmen (auf der afrikanischen Frontseite). Dieses war das Resultat eines strengen Kraftstoffmangels, der durch beide erfahren wurde, die nicht getroffene jede sein konnten ölen vorbei auffängt in Ploiesti in Rumänien oder in den synthetischen Benzinbetrieben in Deutschland. Für Japan löste das Embargo, das auf öl in Südostasien gelegt wurde, einen Krieg für lebenswichtige Betriebsmittel aus.

Während des Krieges fängt öl, Kohlengruben, Tanker, Schmieröltankanlage-Service auf, bildet Kraftstoff-gefüllte Fracht aus, und Kraftwerke wurden als die von größter Wichtigkeit Ziele angesehen. Für die Unterseeboote aller warring Nationen, ordneten Tanker z.B. nach Flugzeugträgern und Linienschiffe, während ölraffinerien, Fabriken des synthetischen Kraftstoffs und Kraftwerke in Deutschland Hitlers Hauptziele für verbündete Bomber waren.

Die Situation änderte viel nicht nach dem Krieg. Oil-bearing Regionen sind die Szene der Rivalität zwischen führenden Nationen der Welt geworden, die hetzte, um Verbündete mit den Haltern des schwarzen Materials zu suchen. Der Reiz des öls unter anderen Energiebetriebsmitteln ist einfach zu erklären: es ist ein sehr Kalorie-reicher Kraftstoff (etwas erbringt ein umfangreiches von Energie), seine Produktion, sind Transport und Ablage einfacher als der anderer Betriebsmittel, und es ist diese Vorteile, die schließlich öl- und Erdölprodukte geführt haben, um das Haupthilfsmittel unserer automatisierten Zivilisation zu werden. Bald Erdgas verband öl, um eine nahe ideale Quelle von Energie für thermische Kraftwerke zu werden.

Die Geschichte der Mittlere Ostenkonflikte trägt ausgezeichnetes Zeugnis zur Rolle des öls. Die Interessen der großen Energien haben die Region zu ein loderndes Feuer von Konflikten, mit „dem ölbarrel des Planeten gemacht“, der der Hauptpreis ist. Es verwendete, eine gleichmäßig scharfe Debatte über Vietnam zu geben, dessen Wirtschaftszone (im Meer) große Vorräte an Kohlenwasserstoffreserven miteinschließt. Die Debatte fährt noch fort - führende asiatische Südostländer vying heiß, für öl-reiche Teile des Regals aber haben ein geöffnetes Zusammentreffen vermieden.

Innerhalb der nächsten Jahre ist die Arktis wahrscheinlich, ein anderer Bereich des Konflikts im Antrieb für Energie zu werden. Das globale Wärmen, das erschließt, langfristiger Zugang zum arktischen Regal, kombiniert mit großen nachgewiesenen Kohlenwasserstoffbetriebsmitteln, wird gesprungen, um die führenden Rechte der Weltenergien Herausforderung Nachbarn zu einigen Teilen des Regals zu bilden.

Unterdessen haben Energiebetriebsmittel sich von einem Ende in die Mittel zu einem Ende gedreht. Wenn vor dem Zweiten Weltkrieg, bedeutete eingeschränkter Zugang zum öl no more, als langsame Entwicklung (Kohle, Torf und Holz war wichtiger), jetzt solch eine Beschränkung einen ökonomischen Einsturz für einen großen Zustand buchstabiert und des Stillstands des Transportes, der Störung der Industrie und, besonders während des Wintertime, einer schweren Abgabe des Lebens und der Evakuierung von megacities mit einbezieht.

Bewußtsein dieser Faktoren verleiht zum Einerverständnis hinsichtlich, warum die europäischen Länder über Kraftstoffversorgungen von Rußland sich sorgen. Die Kohlenwasserstoffe von der Nordsee, vom persischen Golf und anderwohin laufen heraus und können nicht die Bedürfnisse der europäischen Wirtschaft erfüllen. Solche gegenseitige Abhängigkeit der Seiten funktioniert gut, wenn sie nahe sie holt, zusammen und ihren Positionüberschuß erweichend, diskutiert - unabhängig davon die feinen Wörter, in denen Politiker und Diplomaten die Beschreibung des Prozesses hinlegen.

Energie ist nicht nur ein großer Teiler, es ist auch ein Abstand bridger.


rian.ru

14:35 | 19/09/2008
Die Meinungen, die in diesem Artikel ausgedrückt werden, sind des Autors und nicht notwendigerweise stellen die von RIA Novosti dar.

Hidrocarbonetos - a fórmula da guerra
Automatically translated into Portuguese thanks to WorldLingo
MOSCOW. (Comentador militar Ilya Kramnik) - preços do hidrocarboneto, plantas novas de RIA Novosti nucleares e do hydro-power, blackmail do óleo - a energia é agora uma das edições centrais discutidas no mundo. Mesmo o setor da defesa não é imune: muitos analistas tendem a ver a maioria 20as de guerras do século como guerras para a energia. O papel e o significado de recursos de energia e dos jogos da energia da peça nas guerras valem a pena examinar.

Como industrial as forjas da sociedade adiante, a energia e os recursos de energia jogam um papel mais significativo nos casos das nações. Eventualmente, uma nação alcança um ponto em que os recursos de energia acessíveis se tornam vitais para sua existência, e alguma falta nestes recursos pode resultar em conseqüências sérias para sua economia. O controle sobre a produção de energia não era o objetivo final para Germany, Italy ou Japão - os países do agressor na segunda guerra mundial - mas era um dos objetivos cancelando.

O significado daquele objetivo pode ser compreendido dos objetivos ajustados pelas forças armadas dos três países. Para Germany e Italy, um dos alvos da campanha 1942 era capturar os recursos de óleo no Cáucaso (na parte dianteira Soviete-Alemão) e na península Arabian (na parte dianteira africana). Este era o resultado de uma falta severa do combustível experimentada por ambos, que não poderiam ser encontradas com por campos de óleo em Ploesti em Romania ou em plantas sintéticas da gasolina em Germany. Para Japão, o embargo colocado no óleo em 3Sudeste Asiático provocou uma guerra para recursos vitais.

Durante todo a guerra, os campos de óleo, as minas de carvão, os tankers, as facilidades do armazenamento de óleo, os trens combustível-enchidos do frete, e as plantas de poder foram considerados como alvos da importância máxima. Para os submarinos de todas as nações guerreando, os tankers, por exemplo, espesso após portadores de avião e cruzadores de batalha, quando as refinarias de óleo, as fábricas do combustível sintético e as plantas de poder em Germany de Hitler eram alvos principais para bombardeiros aliados.

A situação não mudou muito após a guerra. As regiões Oil-bearing transformaram-se a cena do rivalry entre nações principais do mundo que se apressou para procurar aliados com os suportes do material preto. O attractiveness do óleo entre outros recursos de energia é fácil de explicar: é um combustível muito calorie-rico (uma quantidade pequena rende um volume grande da energia), sua produção, o transporte e o armazenamento são mais simples do que aquele de outros recursos, e é estas vantagens que conduziram finalmente a produtos do óleo e de petróleo para se transformar o recurso principal de nossa civilização machine-based. O gás logo natural juntou o óleo para transformar-se uma fonte ideal próxima da energia para plantas de poder térmico.

A história de conflitos do leste médio carrega o testimony excelente ao papel do óleo. Os interesses dos poders grandes giraram a região em um bonfire flamejante dos conflitos, com “o tambor de óleo do planeta” que é o prêmio principal. Usou-se estar um debate ingualmente afiado sobre Vietnam, cuja zona econômica (no mar) inclui o estoque grande de reservas do hidrocarboneto. O debate continua ainda - os países Asian do sudeste principais vying quente para partes óleo-ricas da prateleira mas evitaram um clash aberto.

Dentro de poucos anos seguintes, o ártico é provável transformar-se uma outra área de conflito na movimentação para a energia. Aquecer-se global, que está abrindo acima do acesso a longo prazo à prateleira ártica, combinada com os recursos provados grandes do hidrocarboneto, é limitado para fazer as direitas dos vizinhos principais do desafio dos poders do mundo a algumas partes da prateleira.

Entrementes, os recursos de energia giraram de uma extremidade nos meios para uma extremidade. Se antes da segunda guerra mundial, o acesso restrito ao óleo significou não mais o desenvolvimento do que lento (o carvão, o peat e a madeira eram mais importantes), agora tal limitação soletra um colapso econômico para um estado grande, envolvendo a parada do transporte, o outage da indústria e, especialmente durante o wintertime, um pedágio pesado da vida e a evacuação dos megacities.

A consciência destes fatores empresta a one compreensão a respeito de porque os países europeus se preocupam sobre fontes de combustível de Rússia. Os hidrocarbonetos do mar norte, do golfo persa e em outra parte estão funcionando para fora e não podem encontrar-se com as necessidades da economia européia. Tal interdependência dos lados trabalha bem em trazê-los mais perto junto e amaciando seu excesso do stance disputa - não obstante as palavras finas em que os políticos e os diplomatas couch a descrição do processo.

A energia é não somente um divisor grande, ele é também um bridger da abertura.


rian.ru

14:35 | 19/09/de 2008
As opiniões expressadas neste artigo são o autor e não representam necessariamente aquelas de RIA Novosti.

Hydrocarbons - formeln av kriger
Automatically translated into Swedish thanks to WorldLingo
MOSCOW. Militär kommentator Ilya Kramnik) - Hydrocarbon (för RIA Novosti prissätter, nya kärn- och hydro-powerväxter, oljautpressning - energi är en av centralen utfärdar nu diskuterat i världen. Även är försvarsektoren inte immun: många analytiker ansar för att beskåda mest 20th århundrade kriger som kriger för energi. Rollen och signifikansen av energiresurser och delenergilekarna kriger in är värt undersöka.

Som industriellt samhälle förfalskar framåt, leker energi och energiresurser en viktigare roll i angelägenheterna av nationer. Slutligen når en nation en peka som tillgängliga energiresurser blir livsviktiga på för dess existens, och någon brist i dessa resurser kan resultera i allvarliga följder för dess ekonomi. Kontrollera över energiproduktion var inte det ultimat målet för Tysklandet, Italien eller Japan - aggressoren som länder i värld kriger II - men den var ett av de förbigående målen.

Signifikansen av det mål kan förstås från de fastställda målen av krigsmakten av de tre länderna. För Tyskland och Italien var ett av syftena av aktionen 1942 till tillfångatagandet de olje- resurserna i Caucasusen (på Sovjet-Tysken bekläda) och på den arabiska halvön (på afrikanen bekläda). Detta var resultatet av ett strängt tankar brist som erfors av båda, som inte kunde mötas either av olja sätter in på Ploesti i Rumänien eller syntetmaterialbensinväxter i Tyskland. För Japan startade handelsförbuden som förlades på olja i southeast Asien, en kriga för livsviktiga resurser.

Alltigenom kriga, olja sätter in, kolgruvor, tankfartyg, olje- lagringslättheter, utbildar tanka-fylld frakt, och kraftverk betraktades som uppsätta som mål av den utmost betydelsen. För ubåtarna allra som till exempel kriger nationer, rangordnade tankfartyg, efter hangarfartyg, och slagskepp, olje- raffinaderin för stunder, syntetmaterial tankar fabriker, och kraftverk i Hitlers Tyskland var främsta uppsätta som mål för förbundna bombplaner.

Läget ändrade inte mycket efter kriga. Oil-bearing regioner har blivit platsen av rivalitet mellan ledande nationer av världen som rusade till sökandenbundsförvanter med hållarna av svarten stoppar. Attractivenessen av olja bland andra energiresurser är lätt att förklara: det är ett mycket kalori-rikt tankar (ett litet belopp avkastningar per stor volym av energi), dess produktion, är trans. och lagring enklare än det av andra resurser, och det är dessa fördelar som har ledde ultimately olja- och oljaprodukter för att bli den huvudsakliga resursen av vår machine-based civilisation. Snart sammanfogade naturgas olja för att bli en near idealkälla av energi för termiska kraftverk.

Historien av Mellanösten kämpar utmärkt vittnesbörd för björnar till rollen av olja. Intresserar av stormaktarna har vänt regionen in i en flammande brasa av konflikter, med ”den olje- trumman av planet” som det är den huvudsakliga prisen. Det van vid finns lika en kordebatt om Vietnam, vars ekonomiskt zonplanera (i havet) inkluderar stort lagerför av hydrocarbonen reserverar. Debattstillbilden fortsätter - ledande southeast asiatiska länder tävlar varmt för olja-rik begåvning av hyllan men har undvikit en öppen sammandrabbning.

Inom de nästa få åren är arktisken rimlig att bli ett annat område av konflikten i drevet för energi. Global warming, som öppnar upp långsiktigt, tar fram till den arktiska hyllan som kombineras med stora bevisade hydrocarbonresurser, är destinerad att göra ledande grann för världsöverhetutmaningen rätter till några delar av hyllan.

Under tiden har energiresurser vänt från en avsluta in i hjälpmedlet till en avsluta. Om, för världen kriger II, skyddsområdet tar fram till olja betydde inte mer än, långsam utveckling (kol, torv och trä var viktigare), nu sådan pass för en begränsning som en ekonomisk kollaps för ett stort påstår och att gälla stockning av trans., strömavbrottet av bransch och, speciellt under wintertime, en skurkrollavgift av liv och evakueringen av megacities.

Medvetenheten av dessa dela upp i faktorer lånar till ens överenskommelse om varför européländerna oroar över tankar tillförsel från Ryssland. Hydrocarbonsna från norrhavet, Persiska viken och är någon annanstans rinnande ut och kan inte möta behoven av européekonomin. Sådan interdependence av sidorna fungerar väl, i att komma med dem som är mer nära tillsammans och att mjukna deras stance över tvister - utan hänsyn till boten uttrycker i vilka politikar och diplomats uttrycker beskrivningen av det processaa.

Energi är inte endast en stor avdelare, det är också en mellanrumsbridger.


rian.ru

14:35 | 19/09/2008
Åsikterna som uttrycks i denna artikel, är författare och föreställer inte nödvändigtvis de av RIA Novosti.

Углероды - формула войны
Automatically translated into Russian thanks to WorldLingo
MOSCOW. (Commentator Ilya Kramnik) - цены углерода, новые заводы RIA Novosti воинский ядерных и hydro-power, шантаж масла - энергия теперь одним из центральных вопросов обсуженных в мире. Даже участок обороны не иммун: много аналитиков клонат осмотреть большинств 20th войны столетия как войны для энергии. Роль и значение энергетические ресурсы и игр энергии части в войнах be worth рассмотреть.

По мере того как индустриальное общество forge ahead, энергия и энергетические ресурсы играют более значительно роль в делах наций. Окончательн, нация достигает пункт на котором доступные энергетические ресурсы будут существенными для своего существования, и любой недостаток в этих ресурсах может привести к в серьезных последствиях для своей экономии. Управлением над продукцией энергии не была предельная цель для Германии, Италии или японии - стран агрессора в Второй Мировой Войне - но оно было одной из отвергая задач.

Значение того объективного можно понять от задач установленных вооруженными силы страны 3 стран. Для Германии и Италии, одна из целей кампании 1942 должно было захватить ресурсы масла в Caucasus (на Совет-Немецком фронте) и на аравийском полуострове (на африканском фронте). Это был результат строгого нехватки топлива испытанного обоими, которые не смогли быть встрещены или нефтяными промыслами на Ploesti в Румынии или синтетических заводах газолина в Германии. Для японии, эмбарго помещенное на масле в South East Asia вызвало войну для существенных ресурсов.

В течении войны, нефтяные промыслы, угольные шахты, топливозаправщики, складские сооружения масла, топлив-заполнили товарный состав, и электрические станции были сосчитаны как цели of the utmost importance. Для подводных лодок всех воюя наций, топливозаправщики, например, выстроили в ряд после авианосеца и линкоры, пока рафинадные заводы масла, фабрики синтетического топлива и электрические станции в Германии Гитлер были основными целями для Allied бомбардировщиков.

Ситуация не изменила много после войны. Нефтеносные зоны были местом соперничества между leading народами мира поспешили для того чтобы изыскивать союзников с держателями черного вещества. Привлекательность масла среди других энергетические ресурсы легка для того чтобы объяснить: будет очень топливом калори-богатые люди (малое количество производит большой том энергии), своя продукция, перевозка и хранение простоее чем перевозкиз других ресурсов, и будет этими преимуществами которые предельно водили масла и нефтепродукта для того чтобы стать главным образом ресурсом нашей machine-based цивилизации. Скоро природный газ соединил масло для того чтобы стать почти идеально источником энергии для термально электрических станций.

История конфликтов Ближнего Востока носит превосходное свидетельствование к роли масла. Интересами великих держав поворачивали зону в пламенеющий костер конфликтов, с «бочонком масла планеты» главным образом приз. Использовало быть равн острый debate о Вьетнаме, экономической зоне которого (в море) вклюает большие штоки запасов углерода. Debate все еще продолжается - leading юговосточые азиатские страны горяче vying для частей масл-богатые люди полки но избегали открытого clash.

В пределах next few лет, арктика правоподобна для того чтобы стать другой зоной конфликта в приводе для энергии. Глобальный греть, который open up долгосрочный доступ к ледовитой полке, совмещенной с большими доказанными ресурсами углерода, прыгнут для того чтобы сделать права leading соседей возможности мировых держав к некоторым частям полки.

Между тем, энергетические ресурсы поворачивали от конца в середины к концу. Если перед Второй Мировой Войной, ограниченный доступ к маслу намеревался no more, то чем медленное развитие (уголь, торф и древесина были важне), теперь такое ограничение говорит экономический крах по буквам для большого положения, включая перебой перевозки, повреждение индустрии и, специально во время wintertime, тяжелую пошлину жизни и опорожнение megacities.

Осведомленность этих факторов одалживает к one 's вниканию о почему европейские страны тревожатся над поставками топлива от России. Углероды от северного моря, персидский залива и в другом месте бегут вне и не могут отвечать потребностямы европейской экономии. Такая взаимозависимость побочная деятельность наилучшим образом в приносить их более близко совместно и размягчать их stance над спорами - regardless of слова штрафа в политиканы и дипломаты укладывают описание процесса.

Энергией будет not only большой рассекатель, оно будет также bridger зазора.


rian.ru

14:35 | 19/09/2008
Мнениями выраженными в этой статье будут автор и обязательно не представляют то из RIA Novosti.

Koolwaterstoffen - de formule van oorlog
Automatically translated into Dutch thanks to WorldLingo
MOSKOU. (RIA Novosti militaire commentator Ilya Kramnik) - de prijzen van de Koolwaterstof, nieuwe kern en waterkrachtinstallaties, oliechantage - de energie is nu één van de belangrijkste kwesties die in de wereld worden besproken. Zelfs is de defensiesector niet immuun: vele analisten neigen om de meeste de 20ste eeuwoorlogen als oorlogen voor energie te bekijken. De rol en de betekenis van energiebronnen en de spelen van de deelenergie in oorlogen zijn onderzoekend de moeite waard.

Aangezien de industriële maatschappij gestadig vordert, spelen de energie en de energiebronnen een significantere rol in de zaken van naties. Uiteindelijk, bereikt een natie een punt waarop de toegankelijke energiebronnen voor zijn bestaan essentieel worden, en om het even welk tekort in deze middelen kan in ernstige gevolgen voor zijn economie resulteren. De controle over energieproductie was niet het uiteindelijke doel voor Duitsland, Italië of Japan - de aanvallerlanden in Wereldoorlog II - maar het was één van de met voeten tredende doelstellingen.

De betekenis van die doelstelling kan zich van de doelstellingen begrijpen die door de strijdkrachten van de drie landen worden bepaald. Voor Duitsland en Italië, moest één van de doelstellingen van de campagne van 1942 de oliemiddelen in de Kaukasus (op de sovjet-Duitse voorzijde) en op het Arabische schiereiland (op de Afrikaanse voorzijde) vangen. Dit was het resultaat van een streng brandstoftekort dat door allebei wordt ervaren, die niet of door oliegebieden in Ploeshti in Roemenië of synthetische benzineinstallaties in Duitsland konden worden ontmoet. Voor Japan, bracht het embargo dat op olie in Zuidoost-Azië wordt geplaatst een oorlog voor essentiële middelen teweeg.

Door de oorlog, werden de oliegebieden, de kolenmijnen, de tankers, de faciliteiten van de olieopslag, de brandstof-gevulde vrachttreinen, en de machtsinstallaties beschouwd als doelstellingen van het grootste belang. Voor de onderzeeërs van alle oorlog voerende naties, rangschikten de tankers, bijvoorbeeld, na vliegdekschepen en slagschepen, terwijl de olieraffinaderijen, de synthetische brandstoffabrieken en de machtsinstallaties in Hitler Duitsland eerste doelstellingen voor Verenigde bommenwerpers waren.

De situatie veranderde niet veel na de oorlog. De oliehoudende gebieden zijn de scène van rivaliteit tussen belangrijke naties van de wereld geworden die meesleepte om naar bondgenoten met de houders van het zwarte materiaal te streven. De aantrekkelijkheid van olie onder andere energiebronnen is gemakkelijk te verklaren: het is een zeer calorie-rijke brandstof (een klein bedrag brengt een groot volume van energie op), zijn productie, zijn het vervoer en de opslag eenvoudiger dan dat van andere middelen, en het is deze voordelen die uiteindelijk olie en aardolieproducten om het belangrijkste middel van onze machine-based beschaving ertoe hebben gebracht te worden. Het spoedig aardgas sloot zich aan bij olie om een dichtbijgelegen ideale energiebron voor thermische machtsinstallaties te worden.

De geschiedenis van de conflicten van het Midden-Oosten draagt uitstekende verklaring aan de rol van olie. De belangen van de grote bevoegdheden hebben het gebied in een vlammend vuur van conflicten veranderd, met het „olievat van de planeet“ zijnd de belangrijkste prijs. Er was een even scherp debat over Vietnam, de van wie economische streek (in het overzees) grote voorraden van koolwaterstofreserves omvat. Het debat gaat nog verder - de belangrijke Zuidoostaziatische landen vying heet voor olie-rijke delen van de plank maar een open conflict vermeden.

Binnen de volgende jaren, zal het Noordpoolgebied waarschijnlijk een ander gebied van conflict in de aandrijving voor energie worden. Het globale verwarmen, die toegang op lange termijn tot de Noordpoolplank openstelt, gecombineerd met grote bewezen koolwaterstofmiddelen, is verbindend om de belangrijke wereldbevoegdheden rechten van de uitdagingsburen op sommige delen van de plank te maken.

Ondertussen, hebben de energiebronnen van een eind in de middelen tot een eind gedraaid. Als vóór Wereldoorlog II, de beperkte toegang tot olie niet meer dan langzame ontwikkeling (de steenkool, de turf en het hout waren belangrijker) betekende, nu spelt zulk een beperking een economische instorting voor een groot staat, die onderbreking van vervoer, stroomonderbreking van de industrie en, vooral tijdens wintertime, een zware tol van het leven en de evacuatie van megastadën impliceert.

De voorlichting van deze factoren leent aan zijn begrip in verband met waarom de Europese landen zich over brandstoflevering van Rusland ongerust maken. De koolwaterstoffen van de Noordzee, de Perzische Golf en elders stellen uit en kunnen aan de behoeften van de Europese economie in werking voldoen niet. Dergelijke onderlinge afhankelijkheid van de kanten werkt goed in het nader bijeenbrengen van hen en het zacht worden van hun houding over geschillen - ongeacht de fijne woorden waarin de politici en de diplomaten de beschrijving van het proces gaan liggen.

De energie is niet alleen een grote verdeler, is het ook een hiaat bridger.


rian.ru

14:35 | 19/09/2008
De meningen die in dit artikel worden gegeven zijn de auteur en vertegenwoordigen noodzakelijk die van RIA Novosti niet.

هيدروكربونات - الصيغة الحرب
Automatically translated into Arabic thanks to WorldLingo
موسكو. (واد [نوفوستي] معلقة عسكريّة [إيلا] [كرمنيك]) - هيدروكربون سعرات, جديدة نوويّة و [هدرو-بوور] معامل, زيت عمليّة ابتزاز - طاقة الآن واحدة من الإصدارات مركزية يتناقش في العالم. حتّى الدفاع ليس قطاعة محصّنة: يميل كثير محللات أن يشاهد كثير [20ث] قرن حروب كحروب لطاقة. ال [ب وورث] دور وأهمية من [إنرج رسورس] والجزء طاقة لعب في حروب يفحص.

بما أنّ مجتمعة صناعيّة [فورج هد], يلعب طاقة و [إنرج رسورس] أكثر دور هامّة في الشؤون الأمم. أخيرا, [رشس] أمة نقطة في أيّ يتيسّر [إنرج رسورس] يصبحون حيويّة لوجوده, وأيّ نقص في هذا موردات يمكن نتجت في نتيجات جدّيّة لاقتصاده. [ب] تحكم على [إنرج برودوكأيشن] لم الهدف نهائيّة لألمانيا, إيطاليا أو اليابان - المعتدية بلاد في [وورلد ور يي] - غير أنّ هو كان واحدة من ال [أفرّيد وبجكتيف].

الأهمية من أنّ موضوعيّة يستطيع كنت فهمت من الأهداف يثبت بالقوات مسلّحة من الثلاثة بلاد. لألمانيا وإيطاليا, كان واحدة من الأهداف من ال 1942 حملة أن على قبض المورد نفطيّ في قوقاز (على الجبهة [سفيت-جرمن]) وعلى ال [أربين بنينسولا] (على الجبهة [أفريكن]). هذا كان النتيجة من قاسية وقود نقص يختبر ب كلا, أيّ استطاع لم يكن التقيت إمّا بزيت مجالات في [بلوستي] في رومانيا أو اصطناعيّة بنزين معامل في ألمانيا. لليابان, أطلق الحظر يوضع على زيت في [سوث ست سا] حرب لموردات حيويّة.

طوال الحرب, زيت اعتبرت مجالات, [كل مين], ناقلة نفط, تخزين النفط تسهيلات, [فول-فيلّد] عمليّة شحن قافلة تموين, و [بوور بلنت] كان كأهداف [أف ث وتموست يمبورتنس]. للغواصات من كلّ يحارب أمم, رتّب ناقلة نفط, مثلا, بعد ناقلة طائرة وبوارج, بينما [أيل رفينري], [سنثتيك فول] مصانع و [بوور بلنت] في [هيتلر] ألمانيا كانوا أهداف أوّليّة لقاذفة قنابل متحالفة.

لم يغيّر الحالة كثير بعد الحرب. قد أصبح مناطق [أيل-برينغ] المشهد المنافسة بين أمم رئيسيّة من العالم أيّ استعجل أن يبحث حلفاء مع الحوامل من المادّة خام سوداء. الاجتذاب الزيت بين أخرى طاقة موردات يتيح أن يفسّر: هو وقود [كلوري-ريش] جدّا (ينتج [سملّ موونت] [لرج فولوم] من طاقة), إنتاجه, نقل وتخزين بسيطة من أنّ من أخرى موردات, وهو هذا ميزات أنّ يتلقّى أخيرا يقود زيت و [بتروليوم برودوكت] أن يصبح الموردة رئيسيّة من حضارتنا [مشن-بسد]. تلاقى غاز طبيعيّة زيت قريبا أن يصبح مصدر قريبة مثاليّة طاقة ل [بوور بلنت] حراريّة.

يحمل التاريخ من [ميدّل ست] نزاعات شهادة ممتازة إلى الدور الزيت. قد التفت الفوائد من القوى عظيمة المنطقة داخل مشعلة ملتهبة نزاعات, مع "ال [أيل برّل] من الكوكب" يكون الجائزة رئيسيّة. هناك استعمل أن يكون مناقشة حادّة بالتّساوي حول فييتنام, الذي [إكنوميك زون] (في البحث) يتضمّن مخزونات كبيرة من هيدروكربون احتياطيات. يستمرّ المناقشة بعد - بلد آسيويّ رئيسيّة جنوبيّ شرقيّ [هوتلي] يتزاحمون لأجزاء [أيل-ريش] من الرصيف صخري غير أنّ يتفادى صدام مفتوحة.

ضمن السنون قادمة, الالأقطار القطبيّة الشماليّة مرجّحة أن يصبح آخر منطقة النزاع في الإدارة وحدة دفع لطاقة. شاملة حددت يسخّن, أيّ يكون [أبن وب] منفذة طويل الأجل إلى الرصيف صخري [أركتيك], يضمّ مع كبيرة يبرهن هيدروكربون موردات, أن يجعل الرئيسيّة عالم قوى تحدي جار حقوق إلى بعض أجزاء من الرصيف صخري.

في الوقت نفسه, قد التفت [إنرج رسورس] من نهاية داخل ال [منس] إلى نهاية. إن قبل [وورلد ور يي], عنى منفذة مقيّدة إلى زيت [نو مور] من تطوير بطيئة (نوع فحم, خث وخشب كان أكثر مهمّة), الآن هذا حصر يتهجّى انهيار اقتصاديّة لدولة كبيرة, يتضمّن توقف النقل, انقطاع الصناعة و, خصوصا أثناء فصل شتاء, مكس ثقيلة حياة والإخلاء ال [مغستيس].

يسلّف حالة وعي من هذا عاملات إلى تفهم [أن 'س] [أس تو] لما البلد أوروبيّ يقلقون على وقود إمداد تموين من روسيا. يركض الهيدروكربونات من بحر الشمال, ال [برسن غلف] وفي مكان آخر خارجا ويستطيع لا يلتقي الحاجات من الاقتصاد أوروبيّة. يعمل هذا اعتماد متبادل من الجوانب جيّدا في يحضرهم قريبا معا ويلطّف هم وقت على يتنازع - [رغردلسّ وف] الكلمات دقيقة في أيّ سياسيات وداخلات يستريحون الوصف من العملية.

طاقة ليس فحسب فرجارالتقسيم عظيمة, هو أيضا ثغر [بريدجر].


[رين.رو]

14:35 | 19/09/2008
الآراء عبّر عن في هذا مادة المؤلفة ولا بالضّرورة يمثّل أنّ من واد [نوفوستي].