By Joseph E. Stiglitz:



It doesn’t take a genius to figure out that the United States’ financial system – indeed, global finance – is in a mess. And now, with the US House of Representatives having rejected the Bush administration’s proposed $700 billion bailout plan, it is also obvious that there is no consensus on how to fix it.

The problems in the US economy and financial system have been apparent for years. But that didn’t prevent America’s leaders from turning to the same people who helped create the mess, who didn’t see the problems until they brought us to the brink of another Great Depression, and who have been veering from one bail-out to another, to rescue us.

As global markets plummet, the rescue plan will almost certainly be put to another vote in Congress. They may rescue Wall Street, but what about the economy? What about taxpayers, already beleaguered by unprecedented deficits, and with bills still to pay for decaying infrastructure and two wars? In such circumstances, can any bailout plan work?

To be sure, the rescue plan that was just defeated was far better than what the Bush administration originally proposed. But its basic approach remained critically flawed. First, it relied – once again – on trickle-down economics: somehow, throwing enough money at Wall Street would trickle down to Main Street, helping ordinary workers and homeowners. Trickle-down economics almost never works, and it is no more likely to work this time.

Moreover, the plan assumed that the fundamental problem was one of confidence. That is no doubt part of the problem; but the underlying problem is that financial markets made some very bad loans. There was a housing bubble, and loans were made on the basis of inflated prices.

That bubble has burst. House prices probably will fall further, so there will be more foreclosures, and no amount of talking up the market is going to change that. The bad loans, in turn, have created massive holes in banks’ balance sheets, which have to be repaired. Any government bailout that pays fair value for these assets will do nothing to repair that hole. On the contrary, it would be like providing massive blood transfusions to a patient suffering from vast internal hemorrhaging.

Even if a bailout plan were implemented quickly – which appears increasingly unlikely – there would be some credit contraction. The US economy has been sustained by a consumption boom fueled by excessive borrowing, and that will be curtailed. States and localities are cutting back expenditures. Household balance sheets are weaker. An economic slowdown will exacerbate all our financial problems.

We could do more with less money. The holes in financial institutions’ balance sheets should be filled in a transparent way. The Scandinavian countries showed the way two decades ago. Warren Buffet showed another way, in providing equity to Goldman Sachs. By issuing preferred shares with warrants (options), one reduces the public’s downside risk and ensures that they participate in some of the upside potential.

This approach is not only proven, but it also provides both the incentives and wherewithal needed for lending to resume. It avoids the hopeless task of trying to value millions of complex mortgages and the even more complex financial products in which they are embedded, and it deals with the “lemons” problem – the government gets stuck with the worst or most overpriced assets. Finally, it can be done far more quickly.

At the same time, several steps can be taken to reduce foreclosures. First, housing can be made more affordable for poor and middle-income Americans by converting the mortgage deduction into a cashable tax credit. The government effectively pays 50% of the mortgage interest and real estate taxes for upper-income Americans, yet does nothing for the poor. Second, bankruptcy reform is needed to allow homeowners to write down the value of their homes and stay in their houses. Third, government could assume part of a mortgage, taking advantage of its lower borrowing costs.

By contrast, US Treasury Secretary Henry Paulson’s approach is another example of the kind of shell games that got America into its mess. Investment banks and credit rating agencies believed in financial alchemy – the notion that significant value could be created by slicing and dicing securities. The new view is that real value can be created by un-slicing and un-dicing – pulling these assets out of the financial system and turning them over to the government. But that requires overpaying for the assets, benefiting only the banks.

In the end, there is a high likelihood that if such a plan is ultimately adopted, American taxpayers will be left on the hook. In environmental economics, there is a basic principle, called “the polluter pays principle.” It is a matter of both equity and efficiency. Wall Street has polluted the economy with toxic mortgages. It should pay for the cleanup.

There is a growing consensus among economists that any bailout based on Paulson’s plan won’t work. If so, the huge increase in the national debt and the realization that even $700 billion is not enough to rescue the US economy will erode confidence further and aggravate its weakness.

But it is impossible for politicians to do nothing in such a crisis. So we may have to pray that an agreement crafted with the toxic mix of special interests, misguided economics, and right-wing ideologies that produced the crisis can somehow produce a rescue plan that works – or whose failure doesn’t do too much damage.

Getting things right – including a new regulatory system that reduces the likelihood that such a crisis will recur – is one of the many tasks to be left to the next administration.



Joseph E. Stiglitz, professor of economics at Columbia University, and recipient of the 2001 Nobel Prize in Economics, is co-author, with Linda Bilmes, of The Three Trillion Dollar War: The True Costs of the Iraq Conflict.


todayszaman



Copyright: Project Syndicate, 2008.

project-syndicate

30 September 2008, Tuesday


JOSEPH E. STIGLITZ NEW YORK, US

Bleus de renflouement
Automatically translated into French thanks to WorldLingo
Par Joseph E. Stiglitz :



Il n'enlève pas un génie à la figure qui Etats-Unis globaux' - en effet, le système financier des des finances - est dans un désordre. Et maintenant, avec la chambre des représentants des USA ayant rejeté le plan proposé du renflouement $700 milliards d'administration de Bush, il est également évident qu'il n'y ait aucun consensus sur la façon dont le fixer.

Les problèmes dans l'économie et le système financier des USA ont été évidents pendant des années. Mais cela n'a pas empêché les chefs de l'Amérique de se tourner vers le même peuple qui a aidé à créer le désordre, qui n'a pas vu les problèmes jusqu'à ce qu'ils nous aient apportés au bord d'une autre grande dépression, et qui avaient viré d'un renflouement à l'autre, pour nous sauver.

Car les marchés globaux descendent, le plan de délivrance sera presque certainement mis à une autre voix dans le congrès. Ils peuvent sauver Wall Street, mais que diriez-vous de l'économie ? Que diriez-vous des contribuables, déjà cernés par des déficits sans précédent, et avec des factures pour payer toujours l'infrastructure se délabrante et deux guerres ? Est-ce que dans de telles circonstances, un plan de renflouement peut fonctionner ?

Pour être sûr, le plan de délivrance qui a été juste défait il était bien meilleur que ce que l'administration de Bush a à l'origine proposé. Mais son approche de base est demeurée en critique défectueuse. D'abord, il s'est fondé - de nouveau - sur s'écoulent goutte à goutte-vers le bas des sciences économiques : de façon ou d'autre, jetant assez d'argent chez Wall Street s'écoulerait goutte à goutte vers le bas à la rue principale, aux ouvriers ordinaires aidants et aux propriétaires d'une maison. Ne vous écoulez presque jamais goutte à goutte-vers le bas les travaux de sciences économiques, et il est pour travailler cette fois.

D'ailleurs, le plan a supposé que le problème fondamental était un de confiance. Ce n'est aucune pièce de doute du problème ; mais le problème fondamental est que les marchés financiers ont fait quelques prêts très mauvais. Il y avait une bulle de logement, et des prêts ont été faits sur la base des prix gonflés.

Cette bulle a éclaté. Les prix de logements tomberont probablement plus loin, tellement il y aura plus de forclusions, et aucune quantité de parler vers le haut du marché ne va changer cela. Les prêts du mauvais, à leur tour, ont créé les trous massifs bilans à banques les', qui doivent être réparés. N'importe quel renflouement de gouvernement qui paye la valeur juste ces capitaux ne fera rien à réparer ce trou. Au contraire, il serait comme fournir des transfusions sanguines massives à un patient souffrant de vaste saigner interne.

Même si un plan de renflouement étaient mis en application rapidement - qui semble de plus en plus peu probable - il y aurait une certaine contraction de crédit. L'économie des USA a été soutenue par une perche de consommation remplie de combustible par l'emprunt excessif, et cela sera raccourci. Les états et les localités ravalent des dépenses. Les bilans de ménage sont plus faibles. Un ralentissement économique aggravera tous nos problèmes financiers.

Nous pourrions faire plus avec du moins de l'argent. Les trous bilans dans institutions financiers des' devraient être complétés une manière transparente. Les pays scandinaves ont montré la manière il y a deux décennies. Warren secouent a montré une autre manière, en fournissant des capitaux propres à Goldman Sachs. En publiant les actions privilégiées avec des garanties (options), on réduit le risque de chute du cours du public et s'assure qu'ils participent à une partie de la possibilité de rendement.

Cette approche est non seulement prouvée, mais elle fournit également les incitations et des moyens requis pour prêter au résumé. Il évite le désespéré chargent de l'essai d'évaluer des millions d'hypothèques complexes et des produits financiers bien plus complexes dans lesquels ils sont inclus, et il traite le problème de « citrons » - le gouvernement se coince avec les plus mauvais ou les plus surestimés capitaux. En conclusion, il peut être fait bien plus rapidement.

En même temps, plusieurs mesures peuvent être prises pour réduire des forclusions. D'abord, loger peut être rendu plus accessible pour de pauvres et moyens Américains de revenu en convertissant la déduction d'hypothèque en crédit d'impôts cashable. Le gouvernement paye efficacement 50% d'intérêt d'hypothèque et des impôts immobiliers des Américains de supérieur-revenu, pourtant ne fait rien pour les pauvres. En second lieu, la réforme de faillite est nécessaire pour permettre à des propriétaires d'une maison de noter la valeur de leurs maisons et de rester dans leurs maisons. Troisièmement, le gouvernement a pu assumer une partie d'une hypothèque, tirant profit de ses coûts de crédit inférieurs.

En revanche, l'approche de Paulson d'Henry de secrétaire de trésor des USA est un autre exemple du genre de jeux de coquille qui sont entrés l'Amérique dans son désordre. Les agences de banques d'affaires et de réputation de solvabilité ont cru en alchimie financière - la notion que la valeur significative pourrait être créée en découpant en tranches et en découpant des valeurs. La nouvelle vue est que la valeur réelle peut être créée un-en découpant et un-en découpant en tranches - tirant ces capitaux hors du système financier et les faisant tourner au gouvernement. Mais cela exige sur-payer pour les capitaux, bénéficiant seulement les banques.

En fin de compte, il y a une probabilité élevée qui si un tel plan est finalement adopté, les contribuables américains sera laissée sur le crochet. Dans des sciences économiques environnementales, il y a un principe de base, appelé « le pollueur paye le principe. » C'est une question des capitaux propres et d'efficacité. Wall Street a pollué l'économie avec des hypothèques toxiques. Il devrait payer le nettoyage.

Il y a un consensus croissant parmi les économistes que n'importe quel renflouement a basés sur le plan de Paulson ne travaillera pas. Si oui, l'augmentation énorme de la dette nationale et la réalisation que même $700 milliards ne sont pas suffisant pour sauver l'économie des USA éroderont la confiance plus loin et aggraveront sa faiblesse.

Mais il est impossible que les politiciens ne fassent rien dans une telle crise. Ainsi nous pouvons devoir prier qu'un accord ouvré avec le mélange toxique d'intérêts spéciaux, des sciences économiques mal orientées, et des idéologies de droite qui ont produit la crise peut de façon ou d'autre produire un plan de délivrance qui fonctionne - ou dont l'échec ne fait pas trop de dommages.

Obtenir des choses droites - comprenant un nouveau système de normalisation qui réduit la probabilité qu'une telle crise se reproduira - est l'un des nombreux charge d'être laissé à la prochaine administration.



Joseph E. Stiglitz, professeur des sciences économiques à l'université de Colombie, et au destinataire du prix 2001 Nobel dans les sciences économiques, est co-auteur, avec Linda Bilmes, des trois trillion de guerre du dollar : Les coûts réels du conflit de l'Irak.


todayszaman



Copyright : Syndicat de projet, 2008.

projet-syndicat

30 septembre 2008, mardi


JOSEPH E. STIGLITZ NEW YORK, USA

Azul del desalojo urgente
Automatically translated into Spanish thanks to WorldLingo
Por José E. Stiglitz:



No lleva un genio la figura hacia fuera que Estados Unidos de los globales' - de hecho, el sistema financiero las finanzas - es en un lío. Y ahora, con la cámara de los E.E.U.U. de representantes que rechazan el plan propuesto del desalojo urgente $700 mil millones de la administración de Bush, es también obvio que no hay consenso en cómo fijarlo.

Los problemas en la economía y el sistema financiero de los E.E.U.U. han sido evidentes por años. Pero eso no evitó que los líderes de América dieran vuelta a la misma gente que ayudaron a crear el lío, que no vieron los problemas hasta que nos trajeron al borde de otra gran depresión, y que ha estado virando a partir de un desalojo urgente a otro, rescatarnos.

Pues caen a plomo los mercados globales, el plan del rescate será puesto casi ciertamente a otro voto en congreso. ¿Pueden rescatar Wall Street, pero qué sobre la economía? ¿Qué sobre los contribuyentes, cercados ya por déficit sin precedente, y con las cuentas todavía para pagar infraestructura que se decae y dos guerras? ¿En tales circunstancias, puede plan del desalojo urgente trabajar?

De ser seguro, el plan del rescate que acaba de ser derrotado era lejos mejor que qué la administración de Bush propuso originalmente. Pero su acercamiento básico seguía siendo críticamente dañado. Primero, confió - de nuevo - en gotea-abajo la economía: de alguna manera, lanzando bastante dinero en Wall Street gotearía abajo a la calle principal, a los trabajadores ordinarios que ayudan y a los dueños de una casa. Casi nunca Gotee-abajo los trabajos de la economía, y es más probable trabajar este vez.

Por otra parte, el plan asumió que el problema fundamental era uno de confianza. Ésa no es ninguna pieza de la duda del problema; pero el problema subyacente es que los mercados financieros hicieron algunos préstamos muy malos. Había una burbuja de la cubierta, y los préstamos fueron hechos en base de precios inflados.

Esa burbuja ha estallado. Los precios de casa bajarán probablemente más lejos, tan habrá más ejecuciones de una hipoteca, y ninguna cantidad de hablar encima del mercado va a cambiar eso. Los préstamos del malo, alternadamente, han creado los agujeros masivos en balances de los bancos los', que tienen que ser reparados. Ningún desalojo urgente del gobierno que pague el valor justo estos activos no hará nada reparar ese agujero. En el contrario, sería como el abastecimiento de transfusiones de sangre masivas a un paciente que sufre de hemorrhaging interno extenso.

Aunque un plan del desalojo urgente fue puesto en ejecución rápidamente - que aparece cada vez más inverosímil - allí sería una cierta contracción de crédito. La economía de los E.E.U.U. ha sido sostenida por un auge de la consumición aprovisionado de combustible por el préstamo excesivo, y eso será acortada. Los estados y los lugares están cortando gastos traseros. Los balances de la casa son más débiles. Una retardación económica exacerbará todos nuestros problemas financieros.

Podríamos hacer más con menos dinero. Los agujeros en balances de las instituciones financieras los' se deben completar una manera transparente. Los países escandinavos demostraron la manera hace dos décadas. El buffet de Warren demostró otra manera, en el abastecimiento de equidad a Goldman Sachs. Publicando las partes preferidas con las autorizaciones (opciones), una reduce el riesgo de baja del público y se asegura de que él participa en algo del potencial de upside.

Este acercamiento no sólo se prueba, pero también proporciona los incentivos y los recursos necesitados para prestar al curriculum vitae. Él evita la tarea desesperada de intentar valorar millones de hipotecas complejas y los productos financieros aún más complejos en los cuales él se encaja, y se ocupan del problema de los “limones” - el gobierno consigue pegado con los activos peores o más demasiado caros. Finalmente, puede ser hecho lejos más rápidamente.

Al mismo tiempo, varias medidas se pueden tomar para reducir ejecuciones de una hipoteca. Primero, el contener se puede hacer más comprable para los americanos pobres y medios de la renta convirtiendo la deducción de la hipoteca en un crédito de impuesto cashable. El gobierno paga con eficacia el 50% de los impuestos del interés de la hipoteca y de propiedades inmobiliarias americanos de la superior-renta, con todo no hace nada para los pobres. En segundo lugar, la reforma de la bancarrota es necesaria permitir que los dueños de una casa anoten el valor de sus hogares y que permanezcan en sus casas. Tercero, el gobierno podía asumir la parte de una hipoteca, aprovechándose de sus costes de préstamo más bajos.

Por el contrario, el acercamiento de Paulson del Henrio de la secretaria del Hacienda de los E.E.U.U. es otro ejemplo de la clase de juegos de la cáscara que consiguieron América en su lío. Las agencias de los bancos de inversión y del crédito creyeron en la alquimia financiera - la noción que el valor significativo podría ser creado rebanando y cortando seguridades en cubitos. La nueva visión es que el valor verdadero puede ser creado un-rebanando y un-cortando en cubitos - sacando de estos activos el sistema financiero y dándoles la vuelta al gobierno. Pero eso requiere pagar en exceso para los activos, beneficiando solamente los bancos.

En el extremo, hay una alta probabilidad que si tal plan se adopta en última instancia, los contribuyentes americanos será dejada en el gancho. En la economía ambiental, hay un principio de base, llamado “el contaminador paga principio.” Es una cuestión de equidad y de eficacia. Wall Street ha contaminado la economía con hipotecas tóxicas. Debe pagar la limpieza.

Hay un consenso cada vez mayor entre los economistas a que cualquier desalojo urgente basó en el plan de Paulson no trabajará. Si es así el aumento enorme en la deuda nacional y la realización que incluso $700 mil millones no es bastantes para rescatar la economía de los E.E.U.U. erosionarán confianza más lejos y agravarán su debilidad.

Pero es imposible que los políticos no hagan nada en tal crisis. Podemos tener que tan rogar que un acuerdo hecho a mano con la mezcla tóxica de intereses especiales, de la economía equivocada, y de las ideologías de la derecha que produjeron la crisis pueda producir de alguna manera un plan del rescate que trabaje - o que falta no haga demasiado daño.

Conseguir cosas derechas - incluyendo un nuevo sistema regulador que reduce la probabilidad que se repetirá tal crisis - es una de las muchas tareas de ser ido a la administración siguiente.



José E. Stiglitz, profesor de la economía en la universidad de Colombia, y el recipiente del premio 2001 Nobel en la economía, es co-autor, con Linda Bilmes, de los tres trillón guerras del dólar: Los costes verdaderos del conflicto de Iraq.


todayszaman



Copyright: Sindicato del proyecto, 2008.

proyecto-sindicato

30 de septiembre de 2008, martes


JOSÉ E. STIGLITZ NUEVA YORK, LOS E.E.U.U.

Azzurri di Bailout
Automatically translated into Italian thanks to WorldLingo
Da Joseph E. Stiglitz:



Non elimina un genius alla figura che Stati Uniti dei globali' - effettivamente, il sistema finanziario finanza - è in un mess. Ed ora, con la Camera dei rappresentanti degli Stati Uniti che rifiutano il programma proposto di bailout $700 miliardo della gestione di Bush, è inoltre evidente che non ci sia consenso su come ripararlo.

I problemi nell'economia e nel sistema finanziario degli Stati Uniti sono stati apparenti per gli anni. Ma quello non ha impedito ai capi dell'America di girarsi verso la stessa gente che ha contribuito a generare il mess, che non ha visto i problemi fino a che non li portassero al bordo di un'altra depressione grande e che veering da un bail-out ad un altro, salvarli.

Poichè i mercati globali discendono, il programma di salvataggio quasi certamente sarà messo ad un altro voto nel congresso. Possono salvare Wall Street, ma che cosa circa l'economia? Che cosa circa i contribuenti, già assillati dai deficit senza precedente e con le fatture ancora per pagare infrastruttura decadente e due guerre? In tali circostanze, può del programma di bailout funzionare?

Da essere sicuro, il programma di salvataggio che è stato sconfitto appena era ben migliore di che cosa la gestione di Bush originalmente ha proposto. Ma il relativo metodo di base è rimasto criticamente difettoso. In primo luogo, ha contato - ancora una volta - su gocciola-giù l'economia: in qualche modo, gettando abbastanza soldi a Wall Street gocciolerebbe giù alla via principale, agli operai ordinari d'assistenza ed ai proprietari di abitazione. Non goccioli-giù quasi mai gli impianti di economia ed è non di più probabile funzionare questo volta.

Inoltre, il programma ha supposto che il problema fondamentale era uno di riservatezza. Quella è senza parte di dubbio del problema; ma il problema di fondo è che i mercati finanziari hanno fatto alcuni prestiti molto difettosi. Ci era una bolla dell'alloggiamento ed i prestiti sono stati fatti in base ai prezzi inflazionati.

Quella bolla ha scoppiato. I prezzi della Camera probabilmente cadranno più ulteriormente, così ci saranno più preclusioni e nessuna quantità di comunicazione sul mercato sta andando cambiare quella. I prestiti di Male, a loro volta, hanno generato i fori voluminosi nei bilanci della banca, che devono essere riparati. Alcun bailout di governo che paga il valore giusto questi beni non farà niente riparare quel foro. Al contrario, sarebbe come fornire le trasfusioni di sangue voluminose ad un paziente che soffre dal hemorrhaging interno ampio.

Anche se un programma di bailout fosse effettuato rapidamente - che sembra sempre più improbabile - ci sarebbe una certa contrazione di accreditamento. L'economia degli Stati Uniti è stata sostenuta da un'asta del consumo rifornita tramite borrowing eccessivo e quella sarà accorciata. Dichiara e le località stanno riducendo i dispendii. I bilanci della famiglia sono più deboli. Un rallentamento economico esacerberà tutti i nostri problemi finanziari.

Potremmo fare più con meno soldi. I fori bilanci in istituzioni finanziarie' dovrebbero essere riempiti un senso trasparente. I paesi scandinavi hanno mostrato il senso due decadi fa. Il buffet del Warren ha mostrato un altro senso, nel fornire l'equità a Goldman Sachs. Pubblicando le parti preferite con le garanzie (opzioni), una riduce il rischio downside del pubblico e si accerta che partecipino ad alcuno del potenziale di lato.

Questo metodo non solo è dimostrato, ma inoltre fornisce sia i motivi che i mezzi stati necessari per il prestito al resume. Esso evitano l'operazione disperata di provare a stimare milioni di ipoteche complesse ed i prodotti finanziari ancor più complessi in cui sono incastonati e si occupa del problema “dei limoni„ - il governo rimane incastrato con il più difettoso o più overpriced i beni. Per concludere, può essere fatto molto più rapidamente.

Allo stesso tempo, parecchie misure possono essere prese per ridurre i preclusioni. In primo luogo, alloggiare può essere reso più acquistabile per i poveri ed Americani centrali di reddito convertendo la deduzione di ipoteca in accreditamento cashable di imposta. Il governo paga efficacemente 50% delle tasse di interesse di ipoteca e di bene immobile gli Americani di superiore-reddito, tuttavia non fa niente per i poveri. In secondo luogo, la riforma di fallimento è necessaria permettere che i proprietari di abitazione annotino il valore delle loro sedi e rimangano nelle loro case. In terzo luogo, il governo ha potuto presupporre la parte di un'ipoteca, approfittante dei relativi costi di borrowing più bassi.

Al contrario, il metodo del Paulson di Henry della segretaria di Ministero del Tesoro degli Stati Uniti è un altro esempio del genere di giochi delle coperture che hanno entrato l'America nel relativo mess. La banca di investimento e le agenzie di stima del credito da accordare hanno ritenuto in alchemia finanziaria - la nozione che il valore significativo potrebbe essere generato affettando e tagliando le sicurezze a cubetti. La nuova vista è che il valore reale può essere generato ONU-affettando e ONU-tagliando - tirando questi beni dal sistema finanziario e facendoli girare nel governo. Ma quello richiede overpaying per i beni, avvantaggiante soltanto la banca.

Alla fine, ci è un'alta probabilità che se un tal programma infine è adottato, contribuenti americani sarà lasciata sul gancio. Nell'economia ambientale, ci è un principio di base, chiamato “il chi inquina paga il principio.„ È un aspetto sia dell'equità che dell'efficienza. Wall Street ha inquinato l'economia con le ipoteche tossiche. Dovrebbe pagare la pulizia.

Ci è un consenso crescente fra gli economisti che tutto il bailout ha basato sul programma del Paulson non funzionerà. In caso affermativo, l'aumento enorme nel debito pubblico e la realizzazione che neppure $700 miliardo non sono abbastanza per salvare l'economia degli Stati Uniti corroderanno la riservatezza più ulteriormente ed aggraveranno la relativa debolezza.

Ma è impossible affinchè i politici non faccia niente in una tal crisi. Così possiamo dovere pregare che un accordo messo con la miscela tossica degli interessi speciali, dell'economia disorientata e delle ideologie della destra che hanno prodotto la crisi può produrre in qualche modo un programma di salvataggio che funziona - o di cui il guasto non fa troppi danni.

Ottenere le cose di destra - compreso un nuovo sistema regolatore che riduce la probabilità che una tal crisi ricorrerà - è una delle molte mansioni essere lasciato alla gestione seguente.



Joseph E. Stiglitz, professore di economia all'università della Colombia ed al destinatario del premio 2001 Nobel nell'economia, è co-author, con Linda Bilmes, dei tre trilione guerre del dollaro: I costi allineare del conflitto di Irak.


todayszaman



Copyright: Sindacato di progetto, 2008.

progetto-sindacato

30 settembre 2008, martedì


JOSEPH E. STIGLITZ NEW YORK, STATI UNITI

Sicherheitsleistung Blau
Automatically translated into German thanks to WorldLingo
Durch Joseph E. Stiglitz:



Es nimmt ein Genie nicht zur Abbildung heraus, die Vereinigten Staaten' finanzielles System - in der Tat, die globalen Finanzierung - in einer Verwirrung ist. Und jetzt, mit dem US Repräsentantenhaus den vorgeschlagenen Plan Sicherheitsleistung $700 Milliarde der Bush Leitung zurückweisend, liegt es auch auf der Hand, daß es keine übereinstimmung gibt auf, wie man sie regelt.

Die Probleme in der US Wirtschaft und finanziellen dem System sind für Jahre offensichtlich gewesen. Aber das hinderte Führer Amerikas nicht am Wenden an die gleichen Leute, die halfen, die Verwirrung zu verursachen, die nicht die Probleme sahen, bis sie uns zum Rand eines anderen großen Tiefstands holten, und die von einer Sicherheitsleistung zu anderen veering, uns retten.

Da globale Märkte absinken, wird der Rettung Plan fast zweifellos zu einer anderen Stimme in Kongreß gesetzt. Sie können Wall Street retten, aber was über die Wirtschaft? Was über die Steuerzahler, bereits belagert durch beispielloses Defizit und mit Rechnungen, um für verfallende Infrastruktur und zwei Kriege noch zu zahlen? Unter solchen Umständen kann irgendein Sicherheitsleistung Plan arbeiten?

Sicher zu sein, war der Rettung Plan der gerade vereitelt wurde weit besser als was die Bush Leitung ursprünglich vorschlug. Aber seine grundlegende Annäherung blieb kritisch defekt. Zuerst beruhte es - noch einmal - auf tröpfelt-unten Volkswirtschaft: irgendwie genügend Geld bei Wall Street werfend würde unten zur Hauptstraße, zu helfenden gewöhnlichen Arbeitern und zu den Eigenheimbesitzern tröpfeln. TröpfelnSie Arbeiten der Volkswirtschaft fast nie, und es ist wahrscheinlicher, dieses mal zu bearbeiten.

Außerdem nahm der Plan an, daß das grundlegende Problem eins von Vertrauen war. Das ist kein Zweifel Teil des Problems; aber das zugrundeliegende Problem ist, daß Geldmärkte einige sehr schlechte Darlehen aufnahmen. Es gab eine Gehäuseluftblase, und Darlehen wurden aufgrund von aufgeblähten Preisen aufgenommen.

Diese Luftblase hat geborsten. Hauspreise vermutlich fallen weiter, so gibt es mehr gerichtliche Verfallserklärungen, und keine Menge Unterhaltung herauf den Markt wird die ändern. Die Schlechtdarlehen der Reihe nach haben massive Bohrungen in den Bänken' Bilanzaufstellungen verursacht, die repariert werden müssen. Keine Regierung Sicherheitsleistung, die angemessenen Wert für diese Werte zahlt, tut nichts, diese Bohrung zu reparieren. Auf dem Gegenteil würde es wie das Zur Verfügung stellen der massiven Bluttransfusionen zu einem Patienten sein, der unter dem beträchtlichen internen Stark bluten leidet.

Selbst wenn ein Sicherheitsleistung Plan schnell eingeführt wurden - der in zunehmendem Maße unwahrscheinlich aussieht - es würde irgendeine Kreditkontraktion geben. Die US Wirtschaft ist durch eine Verbrauch Hochkonjunktur unterstützt worden, die durch übermäßiges Borgen getankt wird, und die wird beschränkt. Zustände und Stellen schneiden rückseitige Aufwendungen. Haushalt Bilanzaufstellungen sind schwächer. Eine ökonomische Verlangsamung verbittert alle unsere finanziellen Probleme.

Wir könnten mehr mit weniger Geld tun. Den Bohrungen in den Geldinstituten' Bilanzaufstellungen sollten ausgefüllt werden eine transparente Weise. Vor die skandinavischen Länder zeigten die Weise zwei Dekaden. Warren Buffet zeigte eine andere Weise, im Zur Verfügung stellen von Billigkeit zu Goldman Sachs. Indem es bevorzugte Anteile mit Ermächtigungen (Wahlen) herausgibt, verringert man die abwärts gerichtete Gefahr der öffentlichkeit und stellt sicher, daß sie an etwas von dem Kursspielraum nach oben teilnehmen.

Diese Annäherung wird nicht nur nachgewiesen, aber sie stellt auch die Anreize und Nötiges zur verfügung, die für das Verleihen zur Zusammenfassung benötigt werden. Es vermeidet die hoffnungslose Aufgabe des Versuchens, Millionen der komplizierten Hypotheken zu bewerten und die sogar komplizierten finanziellen Produkte, in denen sie eingebettet werden, und es beschäftigt das „Zitrone“ Problem - die Regierung erhält mit dem schlechtesten gehaftet oder overpriced am meisten Werte. Schließlich kann es schneller getan werden weit.

Gleichzeitig können einige Schritte unternommen werden, um gerichtliche Verfallserklärungen zu verringern. Zuerst kann die Unterbringung erschwinglicher gebildet werden für die armen und mittleren Einkommen Amerikaner, indem man den Hypothek Abzug in eine cashable Steuergutschrift umwandelt. Die Regierung zahlt effektiv 50% des Hypothek Interesses und der Grundsteuern für Obereinkommen Amerikaner, dennoch tut nichts für die Armen. Zweitens ist Bankrottverbesserung erforderlich, Eigenheimbesitzern zu erlauben, den Wert ihrer Häuser zu notieren und in ihren Häusern zu bleiben. Drittens konnte Regierung das Teil einer Hypothek annehmen und seine niedrigeren Kreditkosten nutzen.

Durch Kontrast ist- Annäherung US Fiskus-Sekretärinnenhenry Paulsons ein anderes Beispiel der Art der Oberteilspiele, die Amerika in seine Verwirrung erhielten. Emissionsbank- und Bonitätsbeurteilungsagenturen glaubten an finanzielle Alchimie - der Begriff, daß bedeutender Wert verursacht werden könnte, indem man Sicherheiten schnitt und würfelte. Die neue Ansicht ist, daß realer Wert verursacht werden kann, indem man un-schneidet und un-würfelt - diese Werte das finanzielle System herausziehend und sie zur Regierung umwendend. Aber das erfordert overpaying für die Werte und fördert nur die Bänke.

Im Ende gibt es eine hohe Wahrscheinlichkeit, die, wenn solch ein Plan schließlich angenommen wird, amerikanische Steuerzahler auf dem Haken gelassen wird. In der Klimavolkswirtschaft gibt es ein Grundprinzip, genannt „den Verschmutzer zahlt Grundregel.“ Es ist eine Angelegenheit von Billigkeit und von Leistungsfähigkeit. Wall Street hat die Wirtschaft mit giftigen Hypotheken beschmutzt. Es sollte für die Reinigung zahlen.

Es gibt eine wachsende übereinstimmung unter Wirtschaftswissenschaftlern, die jede mögliche Sicherheitsleistung auf Plan Paulsons arbeitet nicht gründete. Wenn so, fressen die sehr große Zunahme der Staatsschulden und die Realisierung, daß sogar $700 Milliarde nicht genug ist, zum der US Wirtschaft zu retten, Vertrauen weiter ab und verschlimmern seine Schwäche.

Aber es ist unmöglich für Politiker, nichts in solch einer Krise zu tun. So können wir beten müssen, daß eine Vereinbarung, die mit der giftigen Mischung der speziellen Interessen, der irregeführten Volkswirtschaft und der Rechts- Ideologien in Handarbeit gemacht wird, die die Krise produzierten, einen Rettung Plan irgendwie produzieren kann, der bearbeitet - oder, dessen Ausfall nicht zu viel Beschädigung tut.

Sachen recht zu erhalten - einschließlich ein neues Aufsichts- und Kontrollsystem, das die Wahrscheinlichkeit verringert, daß solch eine Krise wiederkehrt - ist eine der vielen Aufgaben, der folgenden Leitung überlassen zu werden.



Joseph E. Stiglitz, Professor der Volkswirtschaft an der Kolumbien Universität und an der Empfänger des Nobelpreises 2001 in der Volkswirtschaft, ist Mitverfasser, mit Linda Bilmes, der drei Trillion Dollar-Krieg: Die zutreffenden Kosten des der Irak Konflikts.


todayszaman



Copyright: Projekt-Syndikat, 2008.

Projektsyndikat

30. September 2008, Dienstag


JOSEPH E. STIGLITZ NEW YORK, US

Azuis do Bailout
Automatically translated into Portuguese thanks to WorldLingo
Por Joseph E. Stiglitz:



Não remove um gênio à figura que Estados Unidos dos globais' - certamente, o sistema financeiro finanças - é em um mess. E agora, com a casa dos E.U. de representantes que rejeitam a planta proposta do bailout $700 bilhões de administração de Bush, é também óbvio que não há nenhum consenso em como o reparar.

Os problemas na economia e no sistema financeiro dos E.U. foram aparentes por anos. Mas isso não impediu que os líderes de América girem para os mesmos povos que ajudaram criar o mess, que não viram os problemas até que nos trouxeram ao brink de um outro Depression grande, e que veering de um bail-out a outro, para nos salvar.

Porque os mercados globais plummet, a planta do salvamento será posta quase certamente a um outro voto no Congress. Podem salvar Wall Street, mas que sobre a economia? Que sobre os taxpayers, beleaguered já por deficits unprecedented, e com contas para pagar ainda pelo infrastructure deteriorando e pelas duas guerras? Em tais circunstâncias, pode alguma planta do bailout trabalhar?

Para ser certa, a planta do salvamento que foi derrotada apenas era distante melhor do que o que a administração de Bush propôs originalmente. Mas sua aproximação básica remanesceu crìticamente danificada. Primeiramente, confiou - uma vez outra vez - em trickle-para baixo a economia: de algum modo, jogando bastante dinheiro em Wall Street trickle para baixo à rua principal, aos trabalhadores ordinários de ajuda e aos homeowners. Trickle-para baixo trabalhos da economia quase nunca, e é mais provável trabalhar esta vez.

Além disso, a planta supos que o problema fundamental era uma da confiança. Aquela não é nenhuma peça da dúvida do problema; mas o problema subjacente é que os mercados financeiros fizeram alguns empréstimos muito maus. Havia uma bolha da carcaça, e os empréstimos foram feitos na base de preços inflados.

Essa bolha estourou. Os preços de casa provavelmente cairão mais mais, assim haverá mais foreclosures, e nenhuma quantidade de falar acima do mercado está indo mudar aquela. Os empréstimos do bad, por sua vez, criaram furos maciços as folhas de contrapeso nos bancos', que têm que ser reparadas. Nenhum bailout do governo que pagar o valor justo por estes recursos não fará nada reparar esse furo. No contrário, seria como fornecer transfusions de sangue maciços a um paciente que sofre de hemorrhaging interno vasto.

Mesmo se uma planta do bailout fosse executada rapidamente - que parece cada vez mais improvável - haveria alguma contração de crédito. A economia dos E.U. foi sustentada por um crescimento do consumo abastecido pelo empréstimo excessivo, e aquela curtailed. Os estados e os localities estão cortando despesas traseiras. As folhas de contrapeso da casa são mais fracas. Um slowdown econômico exacerbate todos nossos problemas financeiros.

Nós poderíamos fazer mais com menos dinheiro. Os furos folhas de contrapeso nas instituições financeiras' devem ser preenchidos uma maneira transparente. Os países escandinavos mostraram a maneira duas décadas há. O bufete de Warren mostrou uma outra maneira, em fornecer a equidade a Goldman Sachs. Emitindo partes preferidas com autorizações (opções), uma reduz o risco downside do público e assegura-se de que participe em algum do potencial de upside.

Esta aproximação é provada não somente, mas fornece também os incentives e o wherewithal necessitados emprestando ao resumo. Evitam a tarefa impossível de tentar avaliar milhões de mortgages complexos e os produtos financeiros ainda mais complexos em que é encaixado, e tratam do problema das “limões” - o governo começa furado com o mais mau ou overpriced mais recursos. Finalmente, pode ser feito distante mais rapidamente.

Ao mesmo tempo, diversas etapas podem ser feitas exame para reduzir foreclosures. Primeiramente, abrigar pode ser feito mais affordable para americanos pobres e médios da renda convertendo a dedução do mortgage em um crédito de imposto cashable. O governo paga eficazmente 50% dos impostos do interesse do mortgage e de propriedade real por americanos da superior-renda, contudo não faz nada para os pobres. Em segundo, a reforma da bancarrota é needed permitir que os homeowners escrevam para baixo o valor de seus repousos e permaneçam em suas casas. Em terceiro lugar, o governo podia supor a parte de um mortgage, fazendo exame da vantagem de seus custos de empréstimo mais baixos.

Pelo contraste, a aproximação de Paulson do Henry da secretária do Tesouraria dos E.U. é um outro exemplo do tipo dos jogos do escudo que começaram América em seu mess. As agências dos bancos de investimento e da avaliação de crédito acreditaram no alchemy financeiro - a noção que o valor significativo poderia ser criado cortando e cortando seguranças. A vista nova é que o valor real pode ser criado un-cortando e un-cortando - puxando estes recursos fora do sistema financeiro e virando os para o governo. Mas isso requer overpaying para os recursos, beneficiando somente os bancos.

Na extremidade, há uma probabilidade elevada que se tal planta for adotada finalmente, taxpayers americanos seja deixada no gancho. Na economia ambiental, há um princípio básico, chamado “o polluter paga o princípio.” É uma matéria da equidade e da eficiência. Wall Street polluted a economia com mortgages tóxicos. Deve pagar pelo cleanup.

Há um consenso crescente entre os economistas que nenhum bailout baseado na planta de Paulson não trabalhará. Se assim, o aumento enorme no débito nacional e o realization que mesmo $700 bilhões não são bastante para salvar a economia dos E.U. corroerão a confiança mais mais e aggravate sua fraqueza.

Mas é impossível para políticos não fazer nada em tal crise. Assim nós podemos ter que pray que um acordo crafted com a mistura tóxica de interesses especiais, da economia misguided, e dos ideologies right-wing que produziram a crise pode de algum modo produzir uma planta do salvamento que trabalhem - ou o cujo a falha não faça demasiados danos.

Começar coisas direitas - including um sistema regulatory novo que reduza a probabilidade que tal crise retornará - é uma de muitas tarefas ser saido à administração seguinte.



Joseph E. Stiglitz, professor da economia na universidade de Colômbia, e no receptor do prêmio 2001 de Nobel na economia, é co-autor, com Linda Bilmes, dos três Trillion guerras do dólar: Os custos verdadeiros do conflito de Iraq.


todayszaman



Copyright: Syndicate do projeto, 2008.

projeto-syndicate

30 setembro 2008, terça-feira


JOSEPH E. STIGLITZ NEW YORK, E.U.

Räddningsaktiondeppighet
Automatically translated into Swedish thanks to WorldLingo
Vid Joseph E. Stiglitz:



Det tar inte ett snille för att figurera ut den Förenta staterna,' som det finansiella systemet - sannerligen, globala finans - är i en mess. Och nu, med US-representanthuset som har kasserat den Bush administrationens den föreslagna $700 miljard räddningsaktionen, planera, det är också tydligt att det inte finns någon konsensus på hur man fixar den.

Problemen i det finansiella systemet för US ekonomin och har varit påtagliga för år. Men det förhindrade inte Amerika ledare från roterande till det samma folket som hjälpte att skapa messen, som inte såg problemen, tills de kom med oss till randen av en annan stor fördjupning, och som har svängt från en bail-out till another, att rädda oss.

Som globalt, marknadsför rasar, räddningsaktionen planerar ska sätts nästan bestämt till another röstar i kongress. De kan rädda Wallen Street, men vad om ekonomin? Vad om skattebetalarear som redan ar belägrade av aldrig tidigare skådade underskott och med räkningar fortfarande för att betala för att förfalla infrastruktur och två, kriger? I sådan omständigheter kan någon räddningsaktion planera arbete?

För att vara säker, planerar räddningsaktionen som besegrades precis var långt bättre än vad den ursprungligen föreslagna Bush administrationen. Men dess grundläggande att närma sig återstående kritiskt defekt. Först relied det - ytterligare en gång - sippra-besegrar på nationalekonomi: somehow och att kasta nog pengar på Wallen Street skulle droppande besegra till den huvudsakliga gatan, portiondet vanligaarbetare och homeowners. Sippra-besegra arbeten för nationalekonomi nästan aldrig, och det är inte mer rimlig att fungera denna tid.

Dessutom antog planera att grundproblemet var ett av förtroende. Det är ingen tviveldel av problemet; men det bakomliggande problemet är att finansmarknader gjorde några very dåligalån. Det fanns inhysa bubblar, och lån gjordes på basen av uppblåst prissätter.

Det bubblar har brustit. Huset prissätter den antagligen ska nedgången vidare, så finns det ska mer utmätningar, och inget belopp av samtal upp marknadsföra går att ändra det. Dåligan lånar ut, har skapat i sin tur massivt spela golfboll i hål packar ihop in' balansräkningar, som måste att repareras. Någon regerings- räddningsaktion, som betalar mässan, värderar för dessa ska tillgångar gör ingenting att reparera som spela golfboll i hål. Tvärtom skulle det är något liknande som ger massiva blodtransfusioner till tålmodigt lida från vast inre få en blödning.

Om även en räddningsaktion planerar genomfördes snabbt - som verkar mer och mer osannolik - det skulle finns något krediterar contraction. Us-ekonomin har tålts av en förbrukningsbang som tankas av överdrivet lån, och ska det förkortas. Påstår, och localities är bits tillbaka expenditures. Hushållbalansräkningar är svagare. En ska ekonomisk insaktande exacerbate alla våra finansiella problem.

Vi kunde göra mer med mindre pengar. Spela golfboll i hål i ekonomisk institution balansräkningar bör fyllas in ett genomskinligt långt. De skandinaviska länderna visade de långt två årtiondena sedan. Warren buffé visade another långt, i att ge rättvisa till Goldman Sachs. Genom att utfärda föredragna aktier med berättiganden (alternativ), förminskar ett den nedåtgående allmänheten riskerar och ser till att de deltar i någon av den potentiella översidan.

Detta att närma sig bevisas inte endast, men den ger också både de behövda incitamenten och wherewithal för att låna till meritförteckningen. Det undviker den hopplösa uppgiften av pröva att värdera miljoner av komplex intecknar och de även mer komplexa finansiella produkterna som de bäddas in i, och den handlar med ”det citron” problemet - regeringen får fastnad med det värst, eller mest overpriced tillgångar. Slutligen kan det göras långt snabbare.

Samtidigt kliver flera kan tas för att förminska utmätningar. Först kan att inhysa göras mer som man har råd med för fattiga och mellersta inkomstamerikaner, genom att konvertera intecknaavdraget in i en cashable skattelättnad. Regeringen betalar effektivt 50% av inteckna intresserar och fastighetskatter för övre-inkomst amerikaner, yet gör ingenting för det fattigt. Understödja, är konkursreform nödvändig att låta homeowners skriva besegrar värdera av deras hem och stag i deras hus. Third kunde regeringen anta delen av en inteckna som tar fördel av dess lägre lån, kostar.

Vid kontrast är US-kassasekreteraren som henryen Paulsons att närma sig, ett annat exempel av sorten av beskjuter idrott som fick Amerika in i dess mess. Investeringen packar ihop och kreditvärdighetbyråer som tros i finansiell alkemi - aningen, som viktigt värdera, kunde skapas, genom att skiva och att tärna säkerheter. De nya beskådar är som verkligt värdera kan skapas, genom un-att skiva och un-att tärna - dra dessa tillgångar ut ur det finansiella systemet och roterande dem över till regeringen. Men det kräver overpaying för tillgångarna som gynnar, packar ihop endast.

Slutligen finns det en kicksannolikhet som, om sådan en planera, adopteras ultimately, amerikanskattebetalarear ska lämnas på haka. I miljö- nationalekonomi finns det en grundläggande princip som kallas ”polluteren, betalar princip.”, Det är en materia av både rättvisa och effektivitet. Wallen Street har förorenat ekonomin med gift intecknar. Det bör betala för rengöringen.

Det finns en växande konsensus bland ekonomer som någon räddningsaktion som baseras på Paulsons, planerar ska inte arbete. Om så, förvärrar den enorma förhöjningen i medborgareskulden och genomförandet, att även $700 miljard inte är nog som räddar den ska US-ekonomin eroderar förtroende vidare, och dess svaghet.

Men det är omöjligt att politikar in gör ingenting en sådan kris. Så kan vi måste att be att en överenskommelse tillverkade med den giftliga blandningen av specialintressen, misguided nationalekonomi, och right-wing ideologir, som producerade jordbruksprodukter för kriscanen somehow en räddningsaktion planerar att arbeten - eller, vars fel inte gör för mycket skada.

Att få saker höger - däribland ett nytt reglerande system som förminskar sannolikheten, som en ska sådan kris återkommer - är en av de många uppgifterna att lämnas till den nästa administrationen.



Joseph E. Stiglitz, professorn av nationalekonomi på den Columbia universitetar och mottagareare av den Nobel prisen 2001 i nationalekonomi, är coen-author, med Linda Bilmes, av den tre triljondollaren kriger: Det riktigt kostar av den Irak konflikten.


todayszaman



Ta copyrightt på: Projektera syndikatet, 2008.

projektera-kontrollera genom ett syndikat

30 September 2008, tisdag


JOSEPH E. STIGLITZ NEW YORK, US

Син выкупа
Automatically translated into Russian thanks to WorldLingo
Иосиф E. Stiglitz:



Оно не принимает гения к рисунку вне Соединенных Штатов' - деиствительно, финансовая система глобальных финансы - в mess. И теперь, при палата представителей США излучая план выкупа $700 миллиардов администрации кустика предложенный, оно также очевидно что не будет консенсуса на как зафиксировать его.

Проблемы в и финансовая система экономики США явно на леты. Но то не предотвратило руководителей америки от поворачивать к таким же людям помогли создать mess, которые не увидело проблемы до тех пор пока они не принести нас к brink другого большого нажатия, и который лавировало от одного выкупа к другим, спасти нас.

По мере того как мировые рынки plummet, план спасения почти некоторо будет положен к другому вотуму в съезд. Они могут спасти американский финансовый капитал, но о экономии? О налогоплательщиках, уже beleaguered unprecedented дефицитами, и с счетами все еще для того чтобы оплатить для распадаясь инфраструктуры и 2 войн? В таких обстоятельствах, может любой план выкупа работать?

Для того чтобы быть уверен, план спасения который как раз был нанесен поражение был далеко более лучшим чем администрация кустика первоначально предложила. Но свой основной подход остал критически flawed. Во первых, оно положилось - еще раз - на trickle-вниз домоводство: как-то, бросающ достаточную деньг на американский финансовый капитал trickle вплоть до GLAVNая улица, помогая обычные работники и homeowners. Trickle-вниз работы домоводства почти никогда, и более правоподобно работать это время.

Сверх того, план предположил основная проблема была одним из доверия. То будет никакая часть сомнения проблемы; но основная проблема что финансовые рынки сделали некоторые очень просроченная ссуда. Был пузырь снабжения жилищем, и займы были сделаны on the basis of надутые цены.

Тот пузырь разрывал. Цены дома вероятно понизятся более далее, настолько будет больше foreclosures, и никакое количество говорить вверх по рынку не идет изменить то. Просроченная ссуда, в свою очередь, создавали массивнейшие отверстия в баланс активов и пассивов кренах', которые должны быть отремонтированы. Любой выкуп правительства оплачивает справедливое значение для этих имуществ не сделает ничего отремонтировать то отверстие. На противоположности, оно было бы как снабубежать массивнейшие переливания крови пациент терпя от более обширный внутренне hemorrhaging.

Even if план выкупа был снабжен быстро - кажется все больше и больше маловероятным - было бы некоторое сужение кредита. Экономики США терпелся заграждением потребления заправленным топливом чрезмерно подержанием, и то будет сокращено. Положения и местообитания режут задние расходования. Баланс активов и пассивов домочадца слабе. Хозяйственное замедление exacerbate все наши финансовохозяйственные проблемы.

Мы смогли сделать больше с меньше деньг. Отверстия в баланс активов и пассивов финансовых институтах' должны быть заполнены внутри прозрачной дороге. Скандинавские страны показали дорогу 2 декады тому назад. Buffet Уоррен показал другую дорогу, в снабубежать справедливость Goldman Sachs. Путем выдавать предпочитаемые доли с предписаниями (вариантами), одно уменьшает риск публики downside и обеспечивает что они участвует в некотором из потенциала внешней стороны.

Этот подход not only доказан, но он также обеспечивает и необходимо стимулы и wherewithal для одалживать к резюму. Оно избегают безвыходной задачи пытаться оценить миллионы сложных ипотек и even more сложные финансовохозяйственные продукты в они врезаны, и она общается с проблемой «лимонов» - правительство получает вставленным с самым плохим или больше всего overpriced имущества. Окончательно, его можно сделать далеко более быстро.

В то же самое время, несколько можно предпринять для уменьшения foreclosures. Во первых, расквартировывать может быть сделан affordable для плохих и средних американцов дохода путем преобразовывать вычет ипотеки в cashable налоговый кредит. Правительство эффективно оплачивает 50% из проценты по закладной и налогов на недвижимость для американцов верхн-дохода, но не делает ничего для бедных. Во-вторых, реформа банкротства необходима для того чтобы позволить homeowners написать вниз значение их домов и остаться в их домах. В-третьих, правительство было в состоянии принять часть ипотеки, take advantage of свои более низкие расходы по займам.

контрастом, подходом к Генри Paulson секретарши казначейства США будет другой пример вроде игр раковины которые получили америку в свой mess. Крены облечения и агенства оценки кредитоспособности верили в финансовохозяйственном alchemy - придумке что значительно значение смогло быть создано путем отрезать и dicing обеспеченности. Новый взгляд что реальная стоимость может быть создана путем un-отрезать и un-dicing - вытягивающ эти имущества из финансовая система и поворачивающ их сверх к правительству. Но то требует переплачивать для имуществ, помогая только кренам.

В конце, будет высокое вероятие которое если такой план предельно принят, то американские налогоплательщики будет оставлено на крюк. В относящом к окружающей среде домоводстве, будет вызванный основныа принципы, «polluter оплачивают принцип.» Будет делом как справедливости, так и эффективности. Американский финансовый капитал polluted экономия с токсическими ипотеками. Оно должно оплатить для ыборкы.

Будет консенсус среди економистов любой выкуп основанный на плане Paulson не будет работать. Если так, огромное увеличение в национальном долге и осуществление что даже $700 миллиардов не достаточно для того чтобы спасти экономики США выветрятся доверие более далее и усугубятся свою слабость.

Но невозможно для политиканов не сделать ничего в таком кризисе. Так мы можем помолить что согласование произведенное с токсическим смешиванием специальных интересов, misguided домоводства, и right-wing мировоззрений которые произвели кризис может как-то произвести план спасения который работают - или отказ которого не делает too much повреждения.

Получать вещи право - включая новый системы государственного регулирования уменьшает вероятие что такой кризис рецидивирует - одной из много задач быть ым к следующей администрации.



Иосиф E. Stiglitz, профессор домоводства на университете Columbia, и получателе Нобелевской премии 2001 в домоводстве, будет соавтором, с Linda Bilmes, 3 триллион войн доллара: Поистине цены конфликта Ирака.


todayszaman



Авторское право: Синдикат проекта, 2008.

проект-синдикат

30-ое сентября 2008, вторник


ИОСИФ E. НЬЮ-ЙОРК STIGLITZ, США

Bailout Blauw
Automatically translated into Dutch thanks to WorldLingo
Door Joseph E. Stiglitz:



Het neemt geen te berekenen genie dat de Verenigde Staten het financiële systeem - inderdaad, globale financiën - in is knoeien. En nu, met het Huis dat van de V.S. van Vertegenwoordigers het miljard van het beleid van Bush voorgestelde $700 bailout plan heeft verworpen, is het ook duidelijk dat er geen consensus inzake hoe te om het te bevestigen is.

De problemen in de het financiële systeem van de V.S. zijn economie en jarenlang duidelijk geweest. Maar dat verhinderde de leiders van Amerika niet aan de zelfde mensen te draaien die hielpen creëren knoeien, dat niet de problemen zag tot zij ons aan brink van een andere Grote Depressie brachten, en die van één bail-out aan een andere van richting hebben veranderd, om ons te redden.

Aangezien de globale markten sterk dalen, zal het reddingsplan bijna zeker gezet worden aan een andere stem in Congres. Zij kunnen Wall Street redden, maar wat over de economie? Wat over belastingbetalers, reeds belegerd door ongekende tekorten, en met rekeningen nog om voor het rotten infrastructuur en twee oorlogen te betalen? In dergelijke omstandigheden, kan om het even welk bailout plan werken?

Om zeker te zijn, het reddingsplan dat enkel werd verslagen was veel beter dan wat het beleid van Bush oorspronkelijk voorstelde. Maar zijn basisbenadering bleef kritisch ontsierd. Eerst, baseerde het zich - nogmaals - op druppeltje-benedeneconomie: op de een of andere manier, zou het werpen van genoeg geld in Wall Street neer aan HoofdStraat druppelen, die gewone arbeiders en huiseigenaars helpt. Druppeltje-versla nooit de economie bijna werken, en het zal niet meer waarschijnlijk dit keer werken.

Voorts veronderstelde het plan dat het fundamentele probleem één van vertrouwen was. Dat is zonder twijfel een deel van het probleem; maar het onderliggende probleem is dat de financiële markten sommige zeer slechte leningen maakten. Er was een huisvestingsbel, en de leningen werden gemaakt op basis van opgeblazen prijzen.

Die bel is gebarsten. De prijzen van het huis zullen waarschijnlijk verder dalen, zodat zal er meer verhinderingen zijn, en geen hoeveelheid omhoog het spreken van de markt gaat dat veranderen. De slechte leningen, beurtelings, hebben tot massieve gaten in banken' balansen geleid, die moeten worden hersteld. Om het even welke overheidsbailout die eerlijke waarde voor deze activa betaalt zal niets aan reparatie doen dat een gat maakt in. In tegendeel, zou het als het verstrekken van massieve bloedtransfusies aan een patiënt zijn die aan het enorme interne hemorrhaging lijdt.

Zelfs als een bailout plan snel ten uitvoer werd gelegd - dat meer en meer onwaarschijnlijk lijkt - er zou één of andere kredietsamentrekking zijn. De economie van de V.S. is door een consumptieboom ondersteund die door bovenmatige te lenen van brandstof wordt voorzien, en dat zal worden ingekort. De staten en de plaatsen snijden achteruitgaven. De balansen van het huishouden zijn zwakker. Een economische vertraging zal al onze financiële problemen verergeren.

Wij konden meer met minder geld doen. De gaten in financiële instellingen' balansen zouden een transparante manier moeten worden ingevuld. De Skandinavische landen toonden de manier twee decennia geleden. Warren Buffet toonde een andere manier, in het verstrekken van gelijkheid aan Goldman Sachs. Door aangewezen aandelen met waarborgen (opties) uit te geven, vermindert één het risico aan de onderkant van het publiek en zorgt ervoor dat zij aan enkele bovenkantpotentieel deelnemen.

Deze benadering wordt niet alleen bewezen, maar het verstrekt zowel ook de nodig aansporingen als de middelen voor te hervatten lenen. Het vermijdt de hopeloze taak om te proberen om miljoenen complexe hypotheken te taxeren en de complexere financiële producten waarin zij worden ingebed, en het behandelt het „citroenen“ probleem - de overheid wordt geplakt met het slechtst of overpriced het meest activa. Tot slot kan het veel sneller worden gedaan.

Tezelfdertijd kunnen verscheidene maatregelen worden getroffen om verhinderingen te verminderen. Eerst, kan huisvesten voor slechte en met een gemiddeld inkomen meer betaalbaar worden gemaakt Amerikanen door de hypotheekconclusie in een cashable belastingkrediet om te zetten. De overheid betaalt effectief 50% van de hypotheekrente en de onroerende goederenbelastingen voor hoger-inkomen Amerikanen, doet nog niets voor de armen. Ten tweede, is de faillissementshervorming nodig om huiseigenaars toe te staan om de waarde van hun huizen neer te schrijven en in hun huizen te blijven. Ten derde, kon de overheid een deel van een hypotheek veronderstellen, die uit zijn lagere het lenen kosten voordeel haalt.

Door contrast, is de benadering van Henry Paulson's van de Secretaresse van de Schatkist van de V.S. een ander voorbeeld van het soort shell spelen dat Amerika in zijn knoeit kreeg. Investeringsbanken en van de kredietstandaard de agentschappen geloofden in financiële alchimie - het begrip dat de significante waarde zou kunnen worden tot stand gebracht door effecten te snijden en te dobbelen. De nieuwe mening is dat de echte waarde kan worden tot stand gebracht door V.N.-te snijden en V.N.-te dobbelen - trekkend deze activa uit het financiële systeem en over draaiend hen aan de overheid. Maar dat vereist teveel betalend voor de activa, die slechts aan de banken ten goede komen.

Uiteindelijk, is er een hoge waarschijnlijkheid dat als zulk een plan uiteindelijk wordt goedgekeurd, de Amerikaanse belastingbetalers op de haak zullen worden verlaten. In milieueconomie, is er een basisprincipe, geroepen de „verontreiniger betaalt principe.“ Het is een kwestie van zowel gelijkheid als efficiency. Wall Street heeft de economie met giftige hypotheken verontreinigd. Het zou voor de schoonmaakbeurt moeten betalen.

Er is een groeiende consensus onder economen geen die om het even welke bailout die op het plan van Paulson werken zal wordt gebaseerd. Als zo, zullen de reusachtige verhoging van de nationale schuld en de totstandbrenging dat zelfs $700 miljard niet genoeg is om de economie van de V.S. te redden verder vertrouwen eroderen en zullen zijn zwakheid verergeren.

Maar het is onmogelijk voor politici om niets in zulk een crisis te doen. Zo kunnen wij moeten bidden dat een overeenkomst die met de giftige mengeling van speciale belangen, misleide economie, en rechtse ideologieën wordt bewerkt die de crisis veroorzaakten een reddingsplan kan op de een of andere manier veroorzaken dat werkt - of de wiens mislukking teveel schade niet aanricht.

Het krijgen van dingen net - met inbegrip van een nieuw regelgevend systeem dat de waarschijnlijkheid vermindert dat zulk een crisis zal terugkomen - is één van de vele taken die aan het volgende beleid moeten worden verlaten.



Joseph E. Stiglitz, de professor van economie bij de Universiteit van Colombia, en de ontvanger van de Prijs van Nobel van 2001 in Economie, zijn mede-auteur, met Linda Bilmes, van de Oorlog van Drie Triljoen Dollars: De ware Kosten van het Conflict van Irak.


todayszaman



Auteursrecht: Het In een syndicaat organiseren van het project, 2008.

project-in een syndicaat organiseren

30 September 2008, Dinsdag


JOSEPH E. STIGLITZ NEW YORK, DE V.S.

إنقاذ من أزمة ماليّة كآبة
Automatically translated into Arabic thanks to WorldLingo
ب [جوسف] [إ.]. [ستيغليتز]:



هو لا يأخذ عبقريّة إلى رقم خارجا أنّ الولايات المتّحدة الأمريكيّة' نظامة ماليّة - حقّا, شاملة مالية - يكون في خبيص. والآن, مع ال [أوس] [هووس وف ربرسنتتيف] يتلقّى يرفض ال [بوش دمينيسترأيشن] يقترح $700 بليون إنقاذ من أزمة ماليّة خطة, هو أيضا واضحة أنّ هناك ما من توافق الآراء على كيف أن يثبت هو.

قد كان المشاكل في ال [أوس] اقتصاد ونظامة ماليّة ظاهرة لسنون. غير أنّ لم يمنع أنّ أمريكا زعيمات من يلتفت إلى ال نفسه الناس الذي ساعد خلقت الخبيص, الذي لم يرى المشاكل إلى أن هم أحضروانا إلى الحافة من آخر الأزمة الاقتصاديّة الكبرى, والذي يتلقّى يكون ينحرف من واحدة [بيل-ووت] إلى آخر, أن ينقذنا.

بما أنّ أسواق شاملة ينهارون, الإنقاذ سيضع خطة تقريبا بالتّأكيد كنت إلى آخر إقتراع في إجتماع. هم يمكن أنقذت وولستريت, غير أنّ ماذا حول الاقتصاد? ماذا حول دافع ضريبة, سابقا يطوّق بأعجاز منقطع نظير, ومع فاتورة بعد أن يدفع ل يتخرّب بنية أساسيّة واثنان حروب? في هذا ظروف, يستطيع أيّ إنقاذ من أزمة ماليّة خطة عملت?

أن يكون يوقن, الإنقاذ كان خطة أنّ كان فقط هزمت بعيدا جيّدة من ماذا ال [بوش دمينيسترأيشن] أصلا اقترح. غير أنّ بقي مقاربته أساسيّة بانتقاد ذو نقائص. أولى, اعتمد هو - [أنس غين] - على [تريكل-دوون] علم اقتصاد: نضّ بطريقة ما, يرمي بما فيه الكفاية مال في وولستريت إلى أسفل إلى شارع رئيسيّة, يساعد عاملات عاديّة ومالكات. [تريكل-دوون] علم اقتصاد تقريبا أبدا أعمال, وهو [نو مور] مرجّحة أن يعمل هذا وقت.

فضلا عن ذلك, افترض الخطة أنّ المشكلة أساسيّة كان واحدة من ثقة. أنّ ما من شك جزء من المشكلة; غير أنّ المشكلة ضمنيّة أنّ جعل سوق ماليّة بعض قروض سيّئة جدّا. هناك كان إسكان فقاعات, وجعلت قروض كان [أن ث بسس وف] يضخّم سعرات.

أنّ قد انفجر فقاعات. سيسقط [هووس بريس] على الأرجح أبعد, هكذا هناك سيكون كثير رهونات, وما من مبلغة من يتحدّث فوق السوق يذهب أن يغيّر أنّ. السيّئ قد خلق قروض, بالتّالي, فتحة بئر ضخمة في بنوك' [بلنس شيت], أيّ يضطرّ كنت أصلحت. أيّ حكومة سيتمّ إنقاذ من أزمة ماليّة أنّ يدفع قيمة عادلة ل هذا أصول لاشيء أن يصلح أنّ فتحة بئر. على العكس, كان هو مثل يزوّد [بلوود ترنسفوسون] ضخمة إلى مريضة يعاني من ضخمة داخليّة [همورّهجنغ].

[إفن يف] إنقاذ من أزمة ماليّة خطة كان طبّقت سريعا - أيّ يظهر بدرجة متزايدة بعيد احتمال - كان هناك بعض [كرديت كنتركأيشن]. ال [أوس] أبقيت اقتصاد يتلقّى يكون بإستهلاك إزدهار يزوّد باقتراض مفرّطة, وأنّ كنت سيقصّر. يقطع دول وأماكن [إإكسبنديتثرس] خلفيّة. منزل [بلنس شيت] ضعيفة. سيفاقم إبطاء اقتصاديّة كلّنا مشاكل ماليّة.

نحن استطاع أتمّت أكثر مع أقلّ مال. الفتحة بئر في منظمة مالية' [بلنس شيت] سوفت كنت ملأت داخل طريق شفّافة. أبدى ال [سكندينفين كونتري] الطريق اثنان عقود [أغو]. [ورّن] أبدى لطم آخر طريق, في يزوّد عدالة إلى [غلدمن] [سشس]. ب يصدر يفضّل سهام مع أوامر (خيارات), يقلّد واحدة الجمهور خطر انخفاض ويضمن أنّ هم يساهمون في بعض من ال [أوبسد بوتنتيل].

برهنت هذا مقاربة ليس فحسب, غير أنّ هو أيضا يزوّد على حدّ سواء الدافع ومال يحتاج ل يسلّف إلى خلاصة. هو يتفادى المهمة يائسة من يحاول أن يقدّم ملايين من رهونات معقّدة والمنتوجات معقّدة ماليّة [إفن مور] في أيّ هم يكون طمرت, ويعالج هو مع ال "ليمون" مشكلة - الحكومة يحصل ب التصق مع المريضة أو أكثر [أفربريس] أصول. أخيرا, هو يستطيع كنت أتمّت بعيدا أكثر سريعا.

[أت ث سم تيم], عدّة [ستبس] يستطيع كنت أخذت أن يقلّل رهونات. أولى, يؤوي يستطيع كنت جعلت أكثر في المتناول لفقيرة ومتوسّطة دخل أمريكيات ب يحوّل الرهن حسم داخل [تإكس كرديت] [كشبل]. يدفع الحكومة بشكل فعّال 50% من الرهن فائدة وضرائب [رل ستت] ل [أوبّر-ينكم] أمريكيات, مع ذلك يتمّ لاشيء لالفقراء. ثانية, إفلاس إصلاح لازمة أن يسمح مالكات أن يكتب إلى أسفل القيمة من منازلهم وبقيت في منازلهم. ثالثة, حكومة استطاع افترضت جزء من رهن, يستفيد [بورّووينغ كست] ه [لوور].

بتباين, [أوس] خزينة سكرتيرة هنري [بولسن] مقاربة آخر مثال من النوع من قشرة قذيفة لعب أنّ حصل أمريكا داخل خبيصه. [إينفستمنت بنك] ودرجة الملاءة صدّ وكالات في خيمياء ماليّة - الفكرة أنّ قيمة هامّة استطاع كنت خلقت ب يشرّح ويكعّب أمن. المنظرة جديدة أنّ قيمة حقيقيّة يستطيع كنت خلقت ب [أون-سليسنغ] و [أون-ديسنغ] - يسحب هذا أصول من النظامة ماليّة ويلتفتهم على إلى الحكومة. غير أنّ يتطلّب أنّ دفع باهضا للأصول, يستفيد فقط البنوك.

في النهاية, هناك احتماليّة عال أنّ إن هذا خطة يكون أخيرا تبنّيت, دافع ضريبة أمريكيّة كنت سيترك على الكلاب. في علم اقتصاد بيئيّة, هناك [بسك برينسبل], يدعى "الملوثة يدفع مبدأ." هو أمر من على حدّ سواء عدالة وفعالية. قد لوّث وولستريت الاقتصاد مع رهونات مسمّة. هو سوفت دفعت للتنظيف.

هناك ينمو توافق الآراء بين إقتصاديات أنّ أيّ إنقاذ من أزمة ماليّة يؤسّس على [بولسن] خطة لن يعمل. إن هكذا, الزيادة ضخمة في ال [نأيشنل دبت] والتحقيق أنّ حتّى $700 ليس بليون كافي أن ينقذ ال [أوس] اقتصاد سيحتّ ثقة أبعد وسيفاقم حالت ضعفه.

غير أنّ هو مستحيلة لسياسيات أن يتمّ لاشيء في هذا أزمة. هكذا نحن يمكن اضطرّت صلّيت أنّ إتفاق يحبك مع المزيج مسمّة من فوائد خاصّة, علم اقتصاد خاطئة, ومذاهب محافظة أنّ أنتج الأزمة يستطيع بطريقة ما أنتجت إنقاذ خطة أنّ يعمل - أو الذي إخفاق لا يتمّ [توو موش] إتلاف.

يحصل أشياء يصحّ - بما في ذلك جهاز تنظيمي جديدة أنّ يقلّل الاحتماليّة أنّ سيتكرّر هذا أزمة - واحدة من ال كثير مهام أن يكون تركت إلى الإدارة تالية.



[جوسف] [إ.]. [ستيغليتز], أستاذة العلم اقتصاد في كولومبيا جامعة, ومستلمة من ال 2001 [نوبل بريز] في علم اقتصاد, [ك-وثور], مع [ليندا] [بيلمس], من الثلاثة تريليون دولار حرب: ال [ترو كست] من العراق نزاع.


[تودسزمن]



حقّ نشر: مشروع نقابة, 2008.

[بروجكت-سنديكت]

30 سبتمبر - أيلول 2008, يوم الثلاثاء


[جوسف] [إ.]. [ستيغليتز] نيويورك, [أوس]