By BALKAN DEVLEN*



There is global euphoria about US Sen. Barack Obama nowadays. Many think he will bring change and a new direction to America’s foreign policy. Turkey is no exception.

Several people, from journalists to politicians, expressed the opinion that an Obama presidency will be the start of a new era in Turkish-American relations. They are wrong, however, and this is why:

The new US president, whether Sen. John McCain or Sen. Obama, will face the same problems when he moves into the White House come January 2009. Among these problems, three concern Turkey. The first is the resurgence of Russia. The Russian Federation is making a geopolitical comeback, fueled by oil and natural gas revenues. In the last year or so it reached its zenith, for now, with the war in Georgia (Balkan Devlen, Today’s Zaman, Oct. 20, 2008). Turkey is naturally not happy with Russia aggressively playing hardball just outside its borders. However, Turkey is also not keen on directly confronting Russia, given its extensive trade relations as well as dependence on Russian natural gas. For the US, on the other hand, Turkey is in a position to block Russian ambitions further in the Caucasus (via its links with Georgia and Azerbaijan) and even create problems, if necessary, by virtue of being able to control the Turkish straits. Therefore, the next president of the United States will be pushing hard to force Turkey to take a clear stand against Russia. A position Turkey is not willing to be in right now.

The second and third problems concern Iraq and Iran, two interrelated problems of American foreign policy. The next president has to find a way to stabilize Iraq while avoiding the creation of a Shiite-dominated regime under the spell of Iran. At the same time, he has to deal with the emerging reality that Iran might be on the road to acquire technology to eventually develop nuclear weapons. The stabilization of Iraq requires the cooperation of Shiite militias, over which Iran holds significant influence, and the Iranians are using the nuclear card to get a better deal in the post-American Iraq. Americans need the rest of Iraq to be relatively calm to be able to bargain with the Iranians from a position of strength. Turkey also wants a stable Iraq as well as a non-nuclear Iran. However, it has its own concerns regarding Kurdish ambitions in northern Iraq. This is and will be a point of contention between the US and Turkey, regardless of who the next American president turns out to be.

As for Iran, Turkey would like to pass the buck to the Americans and the Israelis. In other words, let them sort out the problem while Turkey watches safely from the sidelines. Turkey prefers a non-nuclear Iran as anything to the contrary will seriously upset the regional balance of power. However, it is also not willing to be drawn into a military conflict with Iran. The US will push Turkey to put more pressure on Iran as the Russians and the Chinese are clearly against any economic sanctions and the Europeans are not very willing, to say the least. This will put Turkey in a position similar to the one it finds itself in vis-à-vis Russia, not willing to see a resurgent regional power right on its borders but also not willing to take a strong stand.

One cannot help but remember Leon Trotsky’s argument (with regards to Soviet expansion to the lands of former tsarist Russia after the 1920s) that “revolution does not change geography.” The problems facing Turkish-American relations will not change with the election of Sen. Obama. The long-term interests of Turkey and the United States are aligned. Neither country wants to see a resurgent Russia or a nuclear Iran. Both want to see a stable and democratic Iraq. However, in the short to medium term the means of achieving these ends will create friction between the two allies.

In fact, if Sen. Obama is elected on Nov. 4, this might even have a negative effect on Turkish-American relations in the short term. He is a closed box with regards to his attitude toward Turkey. The Armenian and Greek lobbies are supporting Mr. Obama; his running mate, Sen. Joe Biden, is no friend of Turkey, to say the least. Those hoping the above-mentioned problems will magically disappear if Mr. Obama is elected will be sorely disappointed. My hope is that those at the helm of Turkish foreign policy do not have the same illusions.


todayszaman
--------------------------------------------------------------------------------
*Balkan Devlen is an assistant professor at the İzmir University of Economics.

L'illusion entourant la présidence d'Obama
Automatically translated into French thanks to WorldLingo
Par le BALKAN DEVLEN*



il y a d'euphorisme globale au sujet de sonde des USA. Barack Obama de nos jours. Beaucoup pensent qu'il apportera le changement et une nouvelle direction à la politique étrangère de l'Amérique. La Turquie n'est aucune exception.

Plusieurs personnes, des journalistes aux politiciens, ont exprimé l'opinion qu'une présidence d'Obama sera le début d'une nouvelle ère dans des relations Turc-Américaines. Ils sont erronés, cependant, et c'est pourquoi :
Le nouveau président des USA, si sonde. John McCain ou sonde. Obama, fera face aux mêmes problèmes quand il entre dans la Maison Blanche viennent le janvier 2009. Parmi ces problèmes, trois souci Turquie. Le premier est la réapparition de la Russie. La fédération russe fait un retour géopolitique, rempli de combustible par des revenus de pétrole et de gaz naturel. Au cours de la dernière année ou ainsi il a atteint son zénith, pour maintenant, avec la guerre en Géorgie (Devlen balkanique, Zaman d'aujourd'hui, oct. 20, 2008). La Turquie n'est naturellement pas heureuse avec la Russie jouant agressivement la balle dure juste en dehors de ses frontières. Cependant, la Turquie n'est également pas vive sur confronter directement Russie, donnée ses relations commerciales étendues aussi bien que la dépendance à l'égard le gaz naturel russe. Pour les USA, d'une part, la Turquie est en mesure pour bloquer les ambitions russes plus loin dans le Caucase (par l'intermédiaire de ses liens avec la Géorgie et l'Azerbaïdjan) et pour créer même des problèmes, au besoin, en vertu de pouvoir commander les détroits turcs. Par conséquent, le prochain président des Etats-Unis poussera dur pour forcer la Turquie à prendre un stand clair contre la Russie. Une position Turquie n'est pas disposée à être dedans en ce moment.

Les deuxièmes et troisième problèmes concernent l'Irak et l'Iran, deux problèmes en corrélation de la politique étrangère américaine. Le prochain président doit trouver une manière de stabiliser l'Irak tout en évitant la création d'un régime Shiite-dominé sous le charme de l'Iran. En même temps, il doit traiter la réalité naissante que l'Iran pourrait être sur la route pour acquérir la technologie pour développer par la suite les armes nucléaires. La stabilisation de l'Irak exige la coopération des milices shiites, au-dessus desquelles l'Iran tient l'influence significative, et les Iraniens emploient la carte nucléaire pour obtenir une meilleure affaire en Irak poteau-Américain. Les Américains ont besoin du reste de l'Irak pour être relativement calme pour pouvoir négocier avec les Iraniens d'une position de force. La Turquie veut également l'Irak stable aussi bien que l'Iran non-nucléaire. Cependant, il a ses propres soucis concernant des ambitions Kurdes en Irak nordique. C'est et sera un point de controverse entre les USA et la Turquie, indépendamment de qui le prochain président américain s'avère être.

Quant à l'Iran, la Turquie voudrait passer le mâle aux Américains et aux Israéliens. En d'autres termes, laissez-les trier le problème tandis que des montres de la Turquie sans risque des lignes de touche. La Turquie préfère l'Iran non-nucléaire car quelque chose à l'effet contraire dérangera sérieusement l'equilibre des forces régional. Cependant, il n'est également pas prêt pour être dessiné dans un conflit militaire avec l'Iran. Les USA pousseront la Turquie pour faire plus de pression sur l'Iran car les Russes et les Chinois sont clairement contre toutes les sanctions économique et les Européens ne sont pas très disposés, de dire les mineurs. Ceci mettra la Turquie dans une position semblable à celle qu'elle se trouve dedans vis-à-vis de la Russie, ne voulant pas voir un juste régional résurgent de puissance sur ses frontières mais ne voulant également pas prendre une position forte.

On ne peut pas aider mais se rappeler l'argument de Leon Trotsky (quant à l'expansion soviétique aux terres d'ancien tsarist Russie après les années 20) que la « révolution ne change pas la géographie. » Les problèmes se posant à des relations Turc-Américaines ne changeront pas avec l'élection de la sonde. Obama. Les intérêts à long terme de la Turquie et des Etats-Unis sont alignés. Ni l'un ni l'autre pays ne veut voir la Russie résurgente ou l'Iran nucléaire. Tous les deux veulent voir l'Irak stable et démocratique. Cependant, dans le short à à moyen terme les moyens d'atteindre ces buts créeront le frottement entre les deux alliés.

En fait, si sonde. Obama est élu novembre. 4, ceci pourraient même avoir un effet négatif sur des relations Turc-Américaines à court terme. Il est une boîte fermée quant à son attitude vers la Turquie. Les entrées arméniennes et grecques soutiennent M. Obama ; son compagnon courant, sonde. Joe Biden, n'est aucun ami de la Turquie, pour dire les mineurs. Ceux espérant les problèmes mentionnés ci-dessus disparaîtront comme par magie si M. Obama est élu sera douloureusement déçu. Mon espoir est que ceux à la barre de la politique étrangère turque n'ont pas les mêmes illusions.


todayszaman
--------------------------------------------------------------------------------
Devlen *Balkan est un professeur auxiliaire à l'université d'Izmir des sciences économiques.

La ilusión que rodea la presidencia de Obama
Automatically translated into Spanish thanks to WorldLingo
Por BALCAN DEVLEN*



hay euforia global sobre el sensor de los E.E.U.U. Barack Obama hoy en día. Muchos piensan que él traerá el cambio y una nueva dirección a la política extranjera de América. Turquía no es ninguna excepción.

Varios personas, de periodistas a los políticos, expresaron la opinión que una presidencia de Obama será el comienzo de una nueva era en relaciones Turco-Americanas. Son incorrectos, sin embargo, y esta es la razón por la cual:
El nuevo presidente de los E.E.U.U., si sensor. Juan McCain o sensor. Obama, hará frente a los mismos problemas cuando él se mueve en la casa blanca viene el enero de 2009. Entre estos problemas, tres preocupación Turquía. El primer es el resurgimiento de Rusia. La federación rusa está haciendo una reaparición geopolítica, aprovisionada de combustible por los réditos del aceite y del gas natural. En el año pasado o alcanzó tan su cenit, para ahora, con la guerra en Georgia (Devlen balcánico, Zaman de hoy, oct. 20, 2008). Turquía no es naturalmente feliz con Rusia que juega agresivamente el béisbol justo fuera de sus fronteras. Sin embargo, Turquía no es también afilada en directamente el enfrentamiento Rusia, dada sus relaciones comerciales extensas así como dependencia del gas natural ruso. Para los E.E.U.U., por otra parte, Turquía está en una posición para bloquear las ambiciones rusas más lejos en el Cáucaso (vía sus acoplamientos con Georgia y Azerbaijan) e incluso para crear problemas, en caso de necesidad, en virtud de poder controlar los estrechos turcos. Por lo tanto, el presidente siguiente de los Estados Unidos empujará difícilmente para forzar Turquía tomar un soporte claro contra Rusia. Una posición Turquía no está dispuesta a estar adentro ahora.

Los segundos y terceros problemas se refieren a Iraq y a Irán, dos problemas correlacionados de la política extranjera americana. El presidente siguiente tiene que encontrar una manera de estabilizar Iraq mientras que evita la creación de un régimen Shiite-dominado bajo encanto de Irán. Al mismo tiempo, él tiene que ocuparse de la realidad que emerge que Irán pudo estar en el camino para adquirir tecnología para desarrollar eventual las armas nucleares. La estabilización de Iraq requiere la cooperación de las milicias shiitas, sobre quienes Irán lleva a cabo influencia significativa, y los iraníes están utilizando la tarjeta nuclear para conseguir un reparto mejor en el Iraq poste-Americano. Los americanos necesitan el resto de Iraq ser relativamente tranquilo poder estipular con los iraníes de una posición de la fuerza. Turquía también desea un Iraq estable así como un Irán no nuclear. Sin embargo, tiene sus propias preocupaciones con respecto a ambiciones kurdas en Iraq norteño. Éste es y será un punto de la contención entre los E.E.U.U. y la Turquía, sin importar quiénes resulta el presidente americano siguiente ser.

En cuanto a Irán, Turquía quisiera pasar el buck a los americanos y a los israelíes. Es decir déjelos clasificar hacia fuera el problema mientras que los relojes de Turquía con seguridad de las líneas laterales. Turquía prefiere un Irán no nuclear pues cualquier cosa por el contrario trastornará seriamente el equilibrio regional de la energía. Sin embargo, también no está queriendo ser dibujado dentro de un conflicto militar con Irán. Los E.E.U.U. empujarán Turquía para aplicar más presión en Irán como los rusos y los chinos están claramente contra cualquier sanción económica y los europeos no están muy dispuestos, de decir el lo menos. Esto pondrá Turquía en una posición similar a la que se encuentra adentro en relación a Rusia, no queriendo ver una derecha regional renaciente de la energía en sus fronteras sino también no queriendo tomar un soporte fuerte.

Uno no puede dejar recordar la discusión de Leon Trotsky (en lo que respecta a la extensión soviética a las tierras del tsarist anterior Rusia después de los años 20) que la “revolución no cambia la geografía.” Los problemas que hacen frente a relaciones Turco-Americanas no cambiarán con la elección del sensor. Obama. Los intereses a largo plazo de Turquía y de los Estados Unidos se alinean. Ninguno de los dos países desea ver una Rusia renaciente o un Irán nuclear. Ambos desean ver un Iraq estable y democrático. Sin embargo, en el cortocircuito a a medio plazo los medios de alcanzar estos extremos crearán la fricción entre los dos aliados.

De hecho, si sensor. Obama se elige en el noviembre. 4, éste pudieron incluso tener un efecto negativo en relaciones Turco-Americanas en un futúro próximo. Él es una caja cerrada en lo que respecta a su actitud hacia Turquía. Los pasillos armenios y griegos están apoyando a Sr. Obama; su compañero corriente, sensor. Joe Biden, no es ningún amigo de Turquía, decir el lo menos. Ésos que esperan los problemas antedichos desaparecerán mágico si Sr. Se elige Obama estará decepcionado dolorido. Mi esperanza es que ésas en el timón de la política extranjera turca no tienen las mismas ilusiones.


todayszaman
--------------------------------------------------------------------------------
Devlen *Balkan es profesor auxiliar en la universidad de Esmirna de la economía.

Illusione che circonda presidenza del Obama
Automatically translated into Italian thanks to WorldLingo
Dal BALCANI DEVLEN*



ci è euphoria globale circa il sensore degli Stati Uniti. Barack Obama al giorno d'oggi. Molti pensano che porti il cambiamento e un nuovo senso alla politica straniera dell'America. La Turchia fa eccezione.

Parecchia gente, dai giornalisti ai politici, ha espresso l'opinione che una presidenza di Obama sarà l'inizio di nuova era nei rapporti Turco-Americani. Sono errati, tuttavia ed ecco perchè:
Il nuovo presidente degli Stati Uniti, se sensore. John McCain o sensore. Obama, affronterà gli stessi problemi quando entra nella Casa Bianca viene il gennaio 2009. Fra questi problemi, tre preoccupazione Turchia. Il primo è la risurrezione della Russia. La federazione russa sta facendo un comeback geopolitico, rifornito dai redditi del gas naturale e del petrolio. Nell'anno scorso o così ha raggiunto il relativo zenith, per ora, con la guerra nella Georgia (Devlen Balkan, odierno Zaman, ottobre. 20, 2008). La Turchia non è naturalmente felice con la Russia che gioca aggressivamente il hardball giusto fuori dei relativi bordi. Tuttavia, la Turchia non è inoltre acuta direttamente sul confronto Russia, data i relativi vasti rapporti commerciali così come dipendenza da gas naturale russo. Per gli Stati Uniti, d'altra parte, la Turchia è in una posizione per ostruire le ambizioni russe più ulteriormente nel Caucaso (via i relativi collegamenti con la Georgia e l'Azerbaijan) e perfino per generare i problemi, se necessario, in virtù di potere controllare gli straits turchi. Di conseguenza, il presidente seguente degli Stati Uniti spingerà duro per forzare la Turchia testimoniare libero contro la Russia. Una posizione Turchia non è disposta ad essere dentro ora.

I secondi e terzi problemi interessano Irak e l'Iran, due problemi correlati della politica straniera americana. Il presidente seguente deve trovare un senso stabilizzare Irak mentre evita la creazione di un regime Shiite-dominato sotto il periodo dell'Iran. Allo stesso tempo, deve occuparsi della realtà d'emersione che l'Iran potrebbe essere sulla strada per acquistare la tecnologia finalmente per sviluppare le armi nucleari. La stabilizzazione di Irak richiede la cooperazione delle milizie di Shiite, cui l'Iran mantiene l'influenza significativa e gli Iraniani stanno usando la scheda nucleare per ottenere un affare migliore in Irak alberino-Americano. Gli Americani hanno bisogno del resto di Irak di essere relativamente calmo potere negoziare con gli Iraniani da una posizione di resistenza. La Turchia inoltre desidera Irak stabile così come l'Iran non nucleare. Tuttavia, ha relative proprie preoccupazioni per quanto riguarda le ambizioni curde in Irak nordico. Ciò è e sarà un punto del conflitto fra gli Stati Uniti e la Turchia, senza riguardo a chi il presidente americano seguente risulta essere.

Per quanto riguarda l'Iran, la Turchia vorrebbe passare il buck agli Americani ed agli israeliani. Cioè lascili scegliere il problema mentre vigilanze della Turchia sicuro dai sidelines. La Turchia preferisce l'Iran non nucleare poichè qualche cosa al contrario rovesci seriamente l'equilibrio di forze regionale. Tuttavia, inoltre non sta volendo essere disegnato in un conflitto militare con l'Iran. Gli Stati Uniti spingeranno la Turchia per esercitare più pressione sull'Iran poichè i Russi ed il cinese sono chiaramente contro tutte le sanzioni economiche e gli Europei non sono molto disposti, dire il minimi. Ciò posizionerà la Turchia simile a quello che si trova dentro di fronte alla Russia, non volente vedere una destra regionale rinascente di alimentazione sui relativi bordi ma anche non volente testimoniare forte.

Si non può aiutare ma ricordarsi della discussione del Leon Trotsky (per quanto riguarda espansione sovietica alle terre del tsarist precedente Russia dopo gli anni 20) che “il giro non cambia la geografia.„ I problemi che affrontano i rapporti Turco-Americani non cambieranno con l'elezione del sensore. Obama. Gli interessi di lunga durata di Turchia e degli Stati Uniti sono stati allineati. Né l'uno né l'altro paese desidera vedere la Russia rinascente o l'Iran nucleare. Entrambi desiderano vedere Irak stabile e democratico. Tuttavia, nello short ad a medio termine i mezzi di raggiungere questi scopi genereranno l'attrito fra i due alleati.

Infatti, se sensore. Obama è scelto novembre. 4, questo hanno potuto persino avere un effetto negativo sui rapporti Turco-Americani a breve termine. È una scatola chiusa per quanto riguarda il suo atteggiamento verso la Turchia. Gli ingressi arminiani e greci stanno sostenendo il sig. Obama; il suo compagno corrente, sensore. Joe Biden, è amico della Turchia, dire il minimi. Quelli che sperano i problemi suddetti spariranno magico se il sig. Obama è scelto irritato sarà deluso. La mia speranza è che quelle al timone della politica straniera turca non hanno le stesse illusioni.


todayszaman
--------------------------------------------------------------------------------
Devlen *Balkan è un professore di aiuto all'università de Smirne di economia.

Die Illusion, die Vorsitz Obamas umgibt
Automatically translated into German thanks to WorldLingo
Durch BALKAN DEVLEN*



gibt es globale Euphorie über US Sensor. Barack Obama heutzutage. Viele denken, daß er änderung und eine neue Richtung Amerikas zur fremden Politik holt. Die Türkei ist keine Ausnahme.

Einige Leute, von Journalisten zu Politiker, drückten die Meinung aus, daß ein Obama Vorsitz der Anfang einer neuen ära in den Türkisch-Amerikanischen Relationen ist. Sie sind, jedoch und deshalb falsch:
Der neue US Präsident, ob Sensor. John McCain oder Sensor. Obama, stellt die gleichen Probleme gegenüber, wenn er in das Weiße Haus kommt Januar 2009 umzieht. Unter diesen Problemen drei Interesse die Türkei. Das erste ist das Wiederaufleben von Rußland. Die russische Vereinigung bildet ein geopolitisches Comeback, getankt durch Einkommen des öls und des Erdgases. Im letzten Jahr oder so erreichte es seinen Zenit, für jetzt, mit dem Krieg in Georgia (Balkan Devlen, heutiges Zaman, Okt. 20, 2008). Die Türkei ist natürlich nicht mit Rußland glücklich, welches konkurrenzfähig das hardball spielt, das außerhalb seiner Ränder gerecht ist. Jedoch ist die Türkei auch nicht auf Rußland direkt konfrontieren scharf, seine umfangreichen Geschäftsrelationen sowie Abhängigkeit auf russischem Erdgas gegeben. Für die US einerseits ist die Türkei in einer Position, zum des russischen Ehrgeizes weiter im Kaukasus zu blockieren (über seine Verbindungen mit Georgia und Azerbaijan) und von Problemen sogar zu verursachen wenn notwendig aufgrund des In der Lage seins, die türkischen Straßen zu steuern. Folglich wird der folgende Präsident der Vereinigten Staaten stark drücken, um die Türkei zu zwingen, einen freien Standplatz gegen Rußland zu nehmen. Eine Position die Türkei ist nicht bereit, innen im Augenblick zu sein.

Die zweiten und dritten Probleme betreffen den Irak und den Iran, zwei zusammenhängend Probleme amerikanischer fremder Politik. Der folgende Präsident muß eine Weise finden, den Irak beim Vermeiden der Kreation eines Shiite-vorherrsch Regimes zu stabilisieren unter dem Bann vom Iran. Gleichzeitig muß er die auftauchende Wirklichkeit beschäftigen, daß der Iran auf der Straße sein konnte, zum von Technologie zu erwerben, um Kernwaffen schließlich zu entwickeln. Die Ausgleichung vom Irak erfordert die Mitarbeit der Shiite Milizen, über denen der Iran bedeutenden Einfluß hält, und die Iranier benutzen die Kernkarte, um ein besseres Abkommen im Pfosten-Amerikanischen Irak zu erhalten. Amerikanernotwendigkeit, die der Rest vom Irak, zum verhältnismäßig ruhig zu sein mit den Iraniern von einer Position der Stärke verhandelt. Die Türkei wünscht auch den beständigen Irak sowie den nicht nuklearen Iran. Jedoch hat es seine eigenen Interessen betreffend sind kurdischen Ehrgeiz im Nordirak. Dieses ist und wird ein Punkt der Absicht zwischen den US und der Türkei, sein unabhängig davon, wem der folgende amerikanische Präsident ausfällt, zu sein.

Was den Iran anbetrifft, die Türkei möchte den Dollar führen den Amerikanern und den Israelis. Lassen Sie sie das heißt, das Problem während die Türkei Uhren sicher von den Nebenerwerben heraus sortieren. Die Türkei bevorzugt den nicht nuklearen Iran, da alle gegenteilig ernsthaft die regionale Balance der Energie umkippt. Jedoch willt es auch nicht, in einen militärischen Konflikt mit dem Iran gezeichnet zu werden. Die US drücken die Türkei, um mehr Druck auf dem Iran auszuüben, da die Russen und die Chinesen offenbar gegen alle Wirtschaftssanktionen sind und die Europäer nicht sehr bereit sind, die wenigen zu sagen. Dieses setzt die Türkei in eine Position ein, die bis die ähnlich ist, die, sie sich innen angesichts Rußlands findet und nicht willt, ein wieder auflebendes regionales Energie Recht auf seinen Rändern zu sehen aber auch nicht willt, einen starken Standplatz zu nehmen.

Man kann nicht Leon Trotskys an Argument helfen aber sich erinnern (in bezug auf sowjetische Expansion zu den Ländern des ehemaligen tsarist Rußland nach den zwanziger Jahren) dem „Revolution ändert nicht Geographie.“ Die Probleme, die Türkisch-Amerikanische Relationen gegenüberstellen, ändern nicht mit der Wahl von Sensor. Obama. Die langfristigen Interessen von der Türkei und von Vereinigten Staaten sind ausgerichtet. Auch nicht Land möchte ein wieder auflebendes Rußland oder den Kerniran sehen. Beide möchten den beständigen und demokratischen Irak sehen. Jedoch im Kurzschluß zu mittelfristigem verursachen die Mittel des Erreichens dieser Zwecke Friktion zwischen den zwei Verbündeten.

Tatsächlich wenn Sensor. Obama wird an November gewählt. 4, dieses konnten einen negativen Effekt auf Türkisch-Amerikanischen Relationen sogar kurzfristig haben. Er ist ein geschlossener Kasten in bezug auf seine Haltung in Richtung zur Türkei. Die armenischen und griechischen Vorhallen stützen Herrn. Obama; sein laufender Gehilfe, Sensor. Joe Biden, ist kein Freund von der Türkei, die wenigen zu sagen. Die, welche die obenerwähnten Probleme hoffen, verschwinden magisch wenn Herr. Obama wird ist enttäuscht wund gewählt. Meine Hoffnung ist, daß die am Helm der türkischen fremden Politik nicht die gleichen Illusionen haben.


todayszaman
--------------------------------------------------------------------------------
*Balkan Devlen ist ein behilflicher Professor an der Izmir Universität der Volkswirtschaft.

O illusion que cerca o presidency de Obama
Automatically translated into Portuguese thanks to WorldLingo
Por BALCÃS DEVLEN*



há um euphoria global sobre o sensor dos E.U. Barack Obama hoje em dia. Muitos pensam que trará a mudança e um sentido novo à política extrangeira de América. Turquia não é nenhuma exceção.

Diversos povos, dos journalists aos políticos, expressaram a opinião que um presidency de Obama será o começo de uma era nova em relações Turkish-Americanas. São errados, entretanto, e este é por que:
O presidente novo dos E.U., se sensor. John McCain ou sensor. Obama, enfrentará os mesmos problemas quando se move na casa branca vem janeiro 2009. Entre estes problemas, três interesse Turquia. O primeiro é o resurgence de Rússia. O Federation Russian está fazendo um geo - comeback político, abastecido por rendimentos do óleo e do gás natural. No ano passado ou assim alcançou seu zenith, para agora, com a guerra em Geórgia (Devlen Balkan, Zaman de hoje, outubro. 20, 2008). Turquia não é naturalmente feliz com a Rússia que joga aggressively o hardball justo fora de suas beiras. Entretanto, Turquia não é também afiada diretamente em confrontar Rússia, dada suas relações de comércio extensivas as well as a dependência no gás natural Russian. Para os E.U., na uma mão, Turquia está em uma posição para obstruir as ambições Russian mais mais no Cáucaso (através de suas ligações com Geórgia e Azerbaijan) e para criar mesmo problemas, se necessário, pelo virtue de poder controlar os straits Turkish. Conseqüentemente, o presidente seguinte dos Estados Unidos estará empurrando duramente para forçar Turquia a fazer exame de um carrinho desobstruído de encontro a Rússia. Uma posição Turquia não é disposta estar na direita agora.

Os segundos e terceiros problemas concernem Iraq e Irã, dois problemas relacionados da política extrangeira americana. O presidente seguinte tem que encontrar uma maneira estabilizar Iraq ao evitar a criação de um regime Shiite-dominado sob o período de Irã. Ao mesmo tempo, tem que tratar da realidade emergente que Irã pôde estar na estrada para adquirir a tecnologia para desenvolver eventualmente armas nucleares. A estabilização de Iraq requer a cooperação das milícias de Shiite, sobre que Irã prende a influência significativa, e os Iranians estão usando o cartão nuclear começar um negócio melhor no Iraq borne-Americano. Necessidade que dos americanos o descanso de Iraq a ser relativamente calmo negocia com os Iranians de uma posição da força. Turquia quer também um Iraq estável as well as um Irã non-nuclear. Entretanto, tem seus próprios interesses a respeito das ambições Kurdish em Iraq do norte. Este é e será um ponto da disputa entre os E.U. e a Turquia, não obstante quem o presidente americano seguinte gira para fora para ser.

Quanto para a Irã, Turquia gostaria de passar o buck aos americanos e aos Israelis. Ou seja deixe-os classificar para fora o problema quando relógios de Turquia com segurança dos sidelines. Turquia prefere um Irã non-nuclear porque qualquer coisa pelo contrário virará seriamente o contrapeso de poder regional. Entretanto, também não está querendo ser extraído em um conflito militar com Irã. Os E.U. empurrarão Turquia para aplicar mais pressão sobre Irã porque os Russians e os chineses estão claramente de encontro a todos os sanctions econômicos e os Europeus não são muito dispostos, dizer o menos. Isto porá Turquia em uma posição similar a essa que se encontre dentro vis-à-vis Rússia, não querendo ver uma direita regional resurgent do poder em suas beiras mas também não querendo fazer exame de um carrinho forte.

Se não pode ajudar mas recordar ao argumento de Leon Trotsky (com consideração à expansão soviética às terras do tsarist anterior Rússia após os 1920s) que a “volta não muda a geografia.” Os problemas que enfrentam relações Turkish-Americanas não mudarão com a eleição do sensor. Obama. Os interesses a longo prazo de Turquia e dos Estados Unidos são alinhados. Nenhum país quer ver uma Rússia resurgent ou um Irã nuclear. Ambos querem ver um Iraq estável e democrático. Entretanto, no short a a médio termo os meios de conseguir estas extremidades criarão a fricção entre os dois aliados.

No fato, se sensor. Obama é elegido em novembro. 4, este puderam mesmo ter um efeito negativo em relações Turkish-Americanas no a curto prazo. É uma caixa closed com consideração a sua atitude para Turquia. Os lobbies Armenian e gregos estão suportando o Sr. Obama; seu mate running, sensor. Joe Biden, não é nenhum amigo de Turquia, para dizer o menos. Aqueles que esperam os problemas acima mencionados desaparecerão màgica se Sr. Obama é elegido será decepcionado sorely. Minha esperança é que aquelas no helm da política extrangeira Turkish não têm os mesmos illusions.


todayszaman
--------------------------------------------------------------------------------
Devlen *Balkan é um professor assistente na universidade de İzmir da economia.

Illusionen som omger Obamas presidentsämbete
Automatically translated into Swedish thanks to WorldLingo
Vid BALKAN DEVLEN*



finns det global eufori om US-avkännare. Barack Obama nuförtiden. Många funderare som han ska kommer med ändring och en ny riktning till Amerika utrikespolitik. Turkiet är inget undantag.

Flera folk, från journalister till politikar, uttryckte åsikten som en Obama presidentsämbete ska är starten av en ny era i Turk-Amerikan förbindelse. De är fla, emellertid, och detta är why:

Den nya US-presidenten, huruvida avkännare. John McCain eller avkännare. Obama som ska vänder mot de samma problemen, när han flyttningar in i Vita huset kommer Januari 2009. Bland dessa problem tre bekymmer Turkiet. Första är återuppvaknandet av Ryssland. Ryska federationen är danande per geoen - den politiska återkomsten som tankas av olja- och naturgasintäkter. I i fjol eller så nådde det dess zenit, för nu, med kriga i Georgia (Balkan Devlen, dagens Zaman, Oct. 20, 2008). Turkiet är inte lycklig med Ryssland som leker hardball som aggressively är rättvis utanför dess, gränsar naturligt. Emellertid är Turkiet också inte intensiv på direkt att konfrontera Ryssland som ges dess omfattande handelförbindelse as well as beroende på rysk naturgas. För USEN å ena sidan, är skapar Turkiet i en placera till ryska ambitioner för kvarteret vidare i Caucasusen (via dess anknyter med Georgia och Azerbajdzjan) och även problem, om nödvändigt, vid förtjänst av att vara kompetent att kontrollera den turkiska svårighetar. Därför ska den nästa presidenten av Förenta staterna är driftig hårt att tvinga Turkiet för att ta ett klart stativ mot Ryssland. En placera Turkiet är inte villig att vara i rätt nu.

Understödja och de tredje problemen angår Irak och Iran, två interrelated problem av amerikanutrikespolitik. Den nästa presidenten måste att finna a långt för att stabilisera Irak stunder som undviker skapelsen av ettdominerat styre under passet av Iran. Samtidigt måste han att handla med den dyka upp verkligheten att kan Iran är på vägen som får teknologi slutligen för att framkalla kärnvapen. Stabiliseringen av Irak kräver samarbetet av Shiite milisar, som Iran rymmer över viktig påverkan, och iranierna använder det kärn- kortet för att få ett bättre avtal i posta-Amerikanen Irak. Amerikanbehov som vila av Irak som är förhållandevis lugna, köpslår med iranierna från en placera av styrka. Turkiet önskar också en stabila Irak as well as en non-nuclear Iran. Emellertid har det dess egna bekymmer angående Kurdish ambitioner i nordliga Irak. Detta är, och ska var en peka av strid mellan USEN och Turkiet, utan hänsyn till vem den nästa amerikanpresidenten vänder ut för att vara.

Som för Iran, skulle Turkiet något liknande för att passera bocken till amerikanerna och israelerna. Låt dem sorterar ut de problemstundTurkiet klockorna säkert från sidlinjerna, med andra ord. Turkiet föredrar en non-nuclear Iran som något till motsatsen ska allvarligt rubbningen den regionala maktbalansen. Emellertid är det också inte villigt att dras in i en militär konflikt med Iran. Usen ska pushen Turkiet för att sätta mer pressar på Iran, som ryssarna och kinesen är klart mot några ekonomisk sanktion, och européerna inte är mycket villiga, till något att säga least. Ska detta satte Turkiet i en placera som var liknande till den den finner sig in vis-à-vis Ryssland som inte var villig för att se att ett resurgent regionalt att driva rätt på dess gränsar men också inte villigt för att ta ett starkt stativ.

Man kan inte hjälpa men minnas det Leon Trotskys argumentet (med hänseenden till sovjetisk utvidgning till länderna av den tidigare tsaristen Ryssland, efter 20-tal) som ”rotationen inte ändrar geografi.”, Problemen som vänder mot Turk-Amerikan förbindelse, ska inte ändring med valet av avkännare. Obama. Det långsiktigt intresserar av Turkiet, och Förenta staterna arrangera i rak linje. Ingen av land önskar att se en resurgent Ryssland eller en kärn- Iran. Båda önskar att se en stabila och demokratiska Irak. Emellertid i kort stavelse till medlet - benämna hjälpmedlet av att uppnå dessa avslutar ska skapar friktion mellan de två bundsförvanterna.

I faktum om avkännare. Obama väljs på Nov. 4 denna styrka har även en negation att verkställa på Turk-Amerikan förbindelse kortsiktigt. Han är ett stängt boxas med hänseenden till hans inställning in mot Turkiet. Armenier- och greklobbyerna är understödja Herr Obama; hans vicepresidentkandidat, avkännare. Joe Biden, är ingen vän av Turkiet, till något att säga least. De som hoppas de ovannämnda problemen som magically ska, försvinner om Herr Obama väljs ska svikas mycket. Mitt hopp är att de på rodern av turkisk utrikespolitik inte har de samma illusionerna.


todayszaman
--------------------------------------------------------------------------------
*Balkan Devlen är en assistant professor på den İzmir universitetar av nationalekonomi.

Иллюзион окружая президентство Obama
Automatically translated into Russian thanks to WorldLingo
БАЛКАНАМИ DEVLEN*



будет глобальное euphoria о датчике США. Barack Obama nowadays. Много думают он принесет изменение и новое направление к международной политике америки. Турция будет никаким исключением.

Несколько людей, от журналистов к политиканам, выразили мнение что президентством Obama будет старт новой эры в Турецк-Американских отношениях. Они неправильны, однако, и this is why:
Новый президент США, ли датчик. Джон McCain или датчик. Obama, будет смотреть на такие же проблемы когда он двинет в Белый дом придет январь 2009. Среди этих проблем, 3 забота Турция. Первое будет resurgence России. Российская Федерация делает геополитический comeback, заправленный топливом доходами масла и природного газа. В last year или так оно достигло свой зенит, для теперь, с войной в Georgia (балканском Devlen, сегодняшнем Zaman, Oct. 20, 2008). Турция не естественно счастлива при Россия завоевательно играя hardball справедливое вне своих границ. Однако, Турция не также сильна на сразу confronting Россия, котор дали свои обширные торговые отношения также, как зависимость на русском природном газе. Для США, с другой стороны, Турция находится в положении для того чтобы преградить русские гоноры более далее в Caucasus (через свои соединения с Georgia и Азербайджаном) и даже создать проблемы, if necessary, by virtue of мочь контролировать турецкие проливы. Поэтому, следующий президент Соединенных Штатов будет нажимать крепко для того чтобы принудить Турцию принять ясную стойку против России. Положение Турция не охотно готово быть внутри right now.

Вторые и третьи проблемы относятся Ирак и Иран, 2 взаимосвязанных проблемы американского международной политики. Следующий президент должен найти дорогу стабилизировать Ирак пока избегающ творения Shiite-преобладанного режима под произношением по буквам Ирана. В то же самое время, он должен общаться с вытекая реальностью что Иран мог находиться на дороге для того чтобы приобрести технологию окончательн для того чтобы развить ядерные оружия. Стабилизация Ирака требует сотрудничества ополчений Shiite, над которыми Иран держит значительно влияние, и иранцы используют ядерную карточку для того чтобы получить более лучшее дело в столб-Американском Ираке. Потребность американцов, котор остальнои Ирака, котор нужно быть относительно штилевы торговали с иранцами от позиции силы. Турция также хочет стабилизированный Ирак также, как неядерный Иран. Однако, оно имеет свои собственные заботы относительно Kurdish гоноров в северном Ираке. Это будет и будет взгляд с позиций конкурентноспособности между США и Турцией, regardless of следующий американский президент turn out быть.

Как для Ирана, Турция хотел была бы передать самец оленя к американцам и израильтянин. In other words, препятствуйте им сортировать вне проблему пока вахты Турции безопасн от sidelines. Турция предпочитает неядерный Иран по мере того как что-нибыдь to the contrary серьезно осадит регионарное расстановка сил. Однако, оно также не завещает быть нарисованным в воинский конфликт с Ираном. США нажмут Турцию для того чтобы одеть в больше давления Иран по мере того как русские и китайцы ясно против любых экономические санкции и европейцы не очень охотно готовы, сказать самое меньший. Это положит Турцию в положение подобное до одно, котор оно находит внутри vis-à-vis Россия, не завещая увидеть ресургентное регионарное право силы на своих границах но также не завещая принять сильную стойку.

Одно не может помочь только вспомнить аргументу Леон Trotsky (with regards to советское расширение к землям бывшего tsarist России после 1920s) «виток не изменяет землеведение.» Проблемы смотря на Турецк-Американские отношения не изменят с избранием датчика. Obama. Выровняны долгосрочные интересы Турции и Соединенных Штатов. Никакая страна не хочет увидеть ресургентную Россию или ядерный Иран. Оба хотят увидеть стабилизированный и демократический Ирак. Однако, в краткости к средству - термин серединам достигать этих концов создаст трение между 2 союзниками.

В действительности, если датчик. Obama избрано на cNov. 4, это могли даже иметь отрицательное влияние на Турецк-Американских отношениях in the short-term. Он будет закрытой коробкой with regards to его ориентация к Турции. Армянские и греческие лоббиа поддерживают га-н. Obama; его кандидат на пост вице-президента, датчик. Джо Biden, будет никаким другом Турции, сказать самое меньший. Те надеясь above-mentioned проблемы волшебно исчезнут если г-н. Избрано Obama sorely будет разочаровано. Мое упование что те на кормиле турецкого международной политики не имеют такие же иллюзионы.


todayszaman
--------------------------------------------------------------------------------
*Balkan Devlen будет ассистентским профессором на университете İzmir домоводства.

De illusie die het voorzitterschap van Obama omringt
Automatically translated into Dutch thanks to WorldLingo
Door BALKAN DEVLEN*



zijn Er globale euphoria over de V.S. Sen. Barack Obama tegenwoordig. Velen denken hij verandering en een nieuwe richting aan het buitenlandse beleid van Amerika zal brengen. Turkije is geen uitzondering.

Verscheidene mensen, van journalisten aan politici, gaven de mening dat een voorzitterschap Obama het begin van een nieuwe era in Turks-Amerikaanse relaties zal zijn. Zij zijn verkeerd, echter, en vandaar dat:

De nieuwe voorzitter van de V.S., of Sen. John McCain of Sen. Obama, zal de zelfde problemen onder ogen zien wanneer hij zich in het Witte Huis komt Januari 2009 beweegt. Onder deze problemen, drie zorg Turkije. De eerste is de heropleving van Rusland. De Russische Federatie maakt een geopolitieke terugkeer, die door olie en aardgasopbrengsten van brandstof wordt voorzien. In vorig jaar of zo bereikte het zijn zenith, voor nu, met de oorlog in Georgië (Balkan Devlen, Zaman Van vandaag, Okt. 20, 2008). Turkije is natuurlijk niet gelukkig met Rusland dat agressief hardball enkel buiten zijn grenzen speelt. Nochtans, is Turkije ook niet scherp bij direct het confronteren van Rusland, gezien zijn uitgebreide handelsbetrekkingen evenals afhankelijkheid van Russisch aardgas. Voor de V.S., enerzijds, Turkije bij machte is om Russische ambities in de Kaukasus (via zijn verbindingen met Georgië en Azerbaijan) verder te blokkeren en zelfs problemen, indien nodig tot stand te brengen, krachtens het kunnen Turks Detroit controleren. Daarom zal de volgende president van de Verenigde Staten hard duwen om Turkije te dwingen om een duidelijke tribune tegen Rusland te nemen. Een positie Turkije is niet bereid om op dit ogenblik te zijn in.

De tweede en derde problemen betreffen Irak en Iran, twee met elkaar in verband gebrachte problemen van Amerikaans buitenlands beleid. De volgende voorzitter moet een manier vinden om Irak te stabiliseren terwijl het vermijden van de verwezenlijking van een shiite-Overheerst regime onder de werktijd van Iran. Tezelfdertijd moet hij de nieuwe werkelijkheid behandelen dat Iran op de weg zou kunnen zijn om technologie te verwerven om kernwapens uiteindelijk te ontwikkelen. De stabilisatie van Irak vereist de samenwerking van milities Shiite, waarover Iran significante invloed houdt, en de Iraniërs gebruiken de kernkaart om een betere overeenkomst in post-Amerikaans Irak te krijgen. Amerikanen hebben de rest van Irak nodig om vrij kalm te zijn met de Iraniërs van een positie van sterkte kunnen onderhandelen. Turkije wil ook stabiel Irak evenals niet-nucleair Iran. Nochtans, heeft het zijn eigen zorgen betreffende Koerdische ambities in noordelijk Irak. Dit is en zal een punt van geschil tussen de V.S. en Turkije, zijn ongeacht wie de volgende Amerikaanse voorzitter om blijkt te zijn.

Zoals voor Iran, zou Turkije buck tot de Amerikanen en de Israëliërs willen overgaan. Met andere woorden, laat hen het probleem veilig ontwarren terwijl de horloges van Turkije van sidelines. Turkije verkiest niet-nucleair Iran aangezien om het even wat aan het tegendeel ernstig het regionale machtsevenwicht zal verstoren. Nochtans, is het ook niet bereid om in een militair conflict met Iran worden getrokken. De V.S. zullen Turkije duwen om meer druk op Iran als Russen te zetten en de Chinezen zijn duidelijk tegen om het even welke economische sancties en de Europeanen zijn niet zeer gewillig, om het zachtjes uit te drukken. Dit zal Turkije in een positie gelijkend op zetten het zich in vis-à-vis Rusland, bereid om geen weer oplevend regionaal machtsrecht op zijn grenzen te zien maar ook bereid om geen sterke tribune te nemen vindt.

Men kan helpen niet maar herinnert het argument van Leon Trotsky (met achting aan Sovjetuitbreiding aan het land van vroegere tsarist Rusland na de jaren '20) dat de „revolutie geen aardrijkskunde.“ verandert De problemen die Turks-Amerikaanse relaties onder ogen zien zullen niet met de verkiezing van Sen veranderen. Obama. De belangen op lange termijn van Turkije en de Verenigde Staten worden gericht. Noch wil het land weer oplevend Rusland of kernIran zien. Zowel wil stabiel als democratisch Irak zien. Nochtans, op korte tot middellange termijn zullen de middelen om deze doelstellingen te bereiken tot wrijving tussen de twee bondgenoten leiden.

In feite, als Sen. Obama wordt verkozen op Nov. 4, dit zouden een negatief effect op Turks-Amerikaanse relaties op korte termijn zelfs kunnen hebben. Hij is een gesloten doos met achting aan zijn houding ten opzichte van Turkije. De Armeense en Griekse hallen steunen M. Obama; zijn lopende partner, Sen. Joe Biden, is geen vriend van Turkije, om het zachtjes uit te drukken. Die die de bovengenoemde problemen magisch als M. verdwijnen hopen zullen. Obama wordt verkozen sorely zal teleurgesteld worden. Mijn hoop is dat die bij het roer van Turks buitenlands beleid niet de zelfde illusies hebben.


todayszaman

*Balkan Devlen is een hulpprofessor bij de Universiteit van Izmir van Economie.

الوهم يحيط [أبما] رئاسة
Automatically translated into Arabic thanks to WorldLingo
ب [بلكن] [دفلن]



هناك غبطة شاملة حول [أوس] [سن]. [برك] [أبما] في هذه الأيّام. كثير يفكّر سيحضر هو تغير واتّجاه جديدة إلى أمريكا سياسة خارجيّة. تركيا ما من استثناء.

عبّر عن عدّة الناس, من صحفيات إلى سياسيات, الرأي أنّ [أبما] رئاسة سيكون البداية من عصر جديدة في علاقات [تثركيش-مريكن]. هم خاطئة, مهما, و [ثيس يس وهي]:

الجديدة [أوس] رئيس, ما إذا [سن]. جون [مكّين] أو [سن]. سيواجه [أبما], ال نفسه مشاكل عندما هو يتحرّك داخل البيت الأبيض يأتي يناير - كانون الثّاني 2009. بين هذا مشاكل, ثلاثة اهتمام تركيا. الأولى الإنبعاث روسيا. يجعل الاتّحاد فيدراليّ روسيّة عودة [جو-بوليتيكل], يزوّد بزيت وغاز طبيعيّة إيراد. في ال [لست ر] أو هكذا بلغ هو سمته, ل الآن, مع الحرب في جورجيا ([دفلن] بلقانيّة, [زمن] هذه الأيّام, [أكت.]. 20, 2008). تركيا ليس بشكل طبيعيّ سعيدة مع روسيا بعدوانيّة يلعب [هردبلّ] صحيحة خارج حافاته. مهما, ليس تركيا أيضا متحمّسة على مباشرة يجابه روسيا, يعطى علاقت تجاريّةه واسعة [أس ولّ س] حالة اعتماد على غاز روسيّة طبيعيّة. ل ال [أوس], [أن ث ون هند], تركيا في موقعة أن يسدّ طموح روسيّة أبعد في قوقاز (عن طريق خطواته مع جورجيا وأذربيجان) وحتّى خلقت مشاكل, [إيف نسسّري], بفضل يكون يمكن أن يضبط المضائق تركيّة. لذلك, سيدفع الرئيس تالية من الولايات المتّحدة الأمريكيّة كنت بشدّة أن يجبر تركيا أن يأخذ حامل قفص واضحة ضدّ روسيا. ليس موقعة تركيا مستعدّة أن يكون داخل حاليّا.

الثاني ويتعلّق مشاكل ثالثة العراق وإيران, اثنان يترابط مشاكل من سياسة خارجيّة أمريكيّة. الرئيس تالية يضطرّ وجدت طريق أن يثبت العراق بينما يتفادى الخلق من [شييت-دومينتد] نظامة تحت النوبة إيران. [أت ث سم تيم], هو يضطرّ عالجت مع ال [إمرجنغ] حقيقة أنّ إيران أمكن كنت على الطريق أن يكتسب تكنولوجيا أن أخيرا طوّرت سلاح نوويّ. يتطلّب التثبيت العراق التعاون من شيعة ميليشيات, على أيّ إيران يمسك تأثير هامّة, [إيرنين] يستعملون البطاقة نوويّة أن يحصل صفقة جيّدة في العراق [بوست-مريكن]. أمريكيات يحتاجون الإستراحة العراق أن يكون نسبيّا يسجو أن يكون يمكن أن يساوم مع [إيرنين] من موقعة القوة. يريد تركيا أيضا العراق ثابتة [أس ولّ س] إيران [نون-نوكلر]. مهما, يتلقّى هو ه خاصّة اهتمامات بخصوص طموح [كورديش] في العراق شماليّة. هذا وسيكون نقطة الخلاف بين ال [أوس] وتركيا, [رغردلسّ وف] الذي الرئيس تالية أمريكيّة [تثرن ووت] أن يكون.

بما أنّ لإيران, أحبّ تركيا أن يمرّ الكسارة إلى الأمريكيات والإسرائيليات. [إين وثر ووردس,] تركتهم صنّفت خارجا المشكلة بينما تركيا ساعات بأمان من الخطّ التماس. تركيا يفضّل إيران [نون-نوكلر] بما أنّ أيّ شيء بالعكس بجدّيّة سيخلّ الميزان إقليميّة قوة. مهما, لا يريد هو أيضا أن يكون سحبت داخل نزاع عسكريّة مع إيران. سيدفع ال [أوس] تركيا أن يضع كثير ضغطة على إيران بما أنّ الروس والصينيّ يكونون بوضوح ضدّ أيّ عقوبات اقتصاديّة [إيوروبن] ليسوا جدّا مستعدّة, أن يقول ال بعض. هذا سيضع تركيا في موقعة مماثلة إلى الواحدة هو يجدبنفسي داخل [فيس--فيس] روسيا, لا يريد أن يرى منبعثة إقليميّة قوة حق على حافاته غير أنّ أيضا لا يريد أن يأخذ حامل قفص قوّيّة.

واحدة يستطيع لا يساعد غير أنّ تذكّرت ليون [تروتسكي] حجة ([ويث رغردس تو] توسع سوفييتيّة إلى الأراضي من [تسريست] سابقة روسيا بعد العشرينات) أنّ "ثورة لا يغيّر جغرافيا." لن يغيّر المشاكل يواجه علاقات [تثركيش-مريكن] مع الإنتخاب ال [سن]. [أبما]. حاذيت الفوائد طويل الأجل من تركيا الولايات المتّحدة الأمريكيّة. يريد لا بلد أن يرى روسيا منبعثة أو إيران نوويّة. كلا يريد أن يرى ثابتة والعراق ديموقراطيّة. مهما, في القصيرة إلى [مديوم-ترم] سيخلق ال [منس] من يحقّق هذا نهايات احتكاك بين الاثنان حلفاء.

[إين فكت], إن [سن]. [أبما] انتخبت على [نوف.]. 4, هذا أمكن حتّى يتلقّى تأثير سلبيّة على علاقات [تثركيش-مريكن] [إين ث شورت-ترم]. هو ينفضّ صندوق [ويث رغردس تو] موقفه نحو تركيا. الأرمنيّة ويساند ردهات يونانيّة [مر.]. [أبما]; رفيقته جارية, [سن]. [جو] [بيدن], ما من صديقة تركيا, أن يقول ال بعض. سيختفي أنّ يأمل المشاكل [أبوف-منأيشند] [مجكلّي] إن [مر.]. [أبما] انتخبت كنت بشكل موجع سيخيّب. أملي أنّ لا يتلقّى أنّ في الدفة من سياسة خارجيّة تركيّة ال نفسه أوهام.


[تودسزمن]
--------------------------------------------------------------------------------
[دفلن] [بلكن] [أسّيستنت بروفسّور] في إزمير جامعة العلم اقتصاد.