(on the 90-th anniversary) Dr. Stephen Badsey for RIA Novosti:




For the British who fought in it, the 1914-1918 war was always ‘The Kaiser's War', or just ‘The Great War'. For most Britons, the Armistice on 11th November 1918 meant the defeat of Germany. Victory over Austria-Hungary and Ottoman Turkey mattered much less, other than to a few elites concerned for the future of the British Empire. Of course, the war was not really over. Final peace with Germany came with the Treaty of Versailles in June 1919, while the aftershocks to the First World War continued for another five years, involving the British in diplomacy and fighting around the world. In 1922 even the United Kingdom of Great Britain and Ireland changed for ever, with the creation of the Irish Free State. But on 11th November 1918, in cities and villages people cheered and cried with joy and relief; while the troops in France and Belgium found that they could not sleep, because of the silence now that the guns were no longer firing.

In 1914 the British had no peacetime conscription and little experience of military life. Despite ruling a formal and informal Empire that stretched around the globe, they thought of themselves as a peaceful and unmilitary people. Their strength lay in finance and industry, and in the Royal Navy, the best and largest navy in the world, while their volunteer army was tiny by European standards. They went to war chiefly to oppose German domination of Europe, and specifically to preserve the independence and neutrality of Belgium as a buffer-state between Germany and France. There was no formal alliance compelling them to do so, simply a ‘friendly understanding' (entente cordiale) with France and Russia. In this sense the British fought the same kind of war that they had fought for centuries, to prevent any one country dominating western and central Europe, and so creating an Empire big enough to swallow Great Britain in the next war. They fought the Germans just as they had once fought the French and the Spanish, but they did not particularly hate them at first. In the same way, they fought as part of an alliance, although they did not always get on well with their allies. It was also British diplomacy and propaganda, as well as German errors, which brought the United States into the war in April 1917, a critical event in determining eventual victory.

The big difference from previous wars was that in the First World War the stakes were so high, and the two sides so evenly matched, that the British were compelled, for the only time in their history, to create a mass army to fight and defeat the main enemy on the main land front. By 1918 the British Army that led the defeat of Germany on the Western Front was the best and most powerful in the world. But the cost in British lives was heavy: the official figure for British Army dead alone was 702,410 (including 78 generals) from a population of 43 million. In total at least 1.1 million British and British Empire troops were killed in the war, including many from Canada, Australia, New Zealand and South Africa, and from India. Both in absolute terms and proportionally, British losses were lower than those suffered by Germany or France, and no British territory was ever invaded or occupied. But even in victory, the trauma of the First World War had a permanent effect on the British, including for decades the false belief that an entire generation of young men had been lost in the fighting.

In consequence, the British balance-sheet for the First World War matched immediate victories with long-term setbacks. In 1918 the British Empire stood at its largest in history, without a major enemy in the world, and the great strength and resilience of British society had been proved. But Great Britain's position in world trade and finance had been permanently weakened by the war, and wider forces were at work that within a generation would change both British society and Great Britain's place in the world for ever. Most Britons had fought and endured the war in the hope that (in a phrase coined by the novelist H.G. Wells) this should be ‘the war that will end war', and this turned out to be cruelly wrong. But most Britons also believed that for the German Empire, with its posturing militarism, to have won the war would have been a disaster for the world. Whatever might happen in the future, in 1918 most believed that Great Britain had not only been victorious, but also right.

rian.ru

Dr Stephen Badsey, Reader in Conflict Studies, University of Wolverhampton UK;

Member of the International Society for First World War Studies

11:33 | 11/ 11/ 2008

WW1 : une vue du Royaume-Uni
Automatically translated into French thanks to WorldLingo
(sur le quatre-vingt-dixième anniversaire) Dr. Stephen Badsey pour RIA Novosti :




Pour les Anglais qui ont combattu dans lui, la guerre 1914-1918 était toujours « la guerre du Kaiser », ou juste « la grande guerre ». Pour la plupart des Britanniques, l'armistice a le 11 novembre 1918 signifié la défaite de l'Allemagne. La victoire Autriche-Hongrie finie et le tabouret Turquie ont importé beaucoup moins, autre qu'à quelques élites concernées pour le futur de l'empire britannique. Naturellement, la guerre non vraiment plus de. La paix finale avec l'Allemagne est venue avec le Traité de Versailles en juin 1919, alors que la réplique sismique à la première guerre mondiale continuait pendant encore cinq années, faisant participer les Anglais en diplomatie et combattant autour du monde. Dans 1922 même le Royaume-Uni de la Grande-Bretagne et de l'Irlande a changé pour jamais, avec la création de l'état libre irlandais. Mais le 11 novembre 1918, dans des personnes de villes et de villages encouragées et pleurées avec la joie et le soulagement ; tandis que les troupes en France et en Belgique constataient qu'elles ne pourraient pas dormir, en raison du silence maintenant que les pistolets ne mettaient le feu plus.

Dans 1914 les Anglais n'ont eu aucune conscription en temps de paix et peu d'expérience de la vie militaire. En dépit de régner un empire formel et sans cérémonie qui s'est étendu autour du globe, ils ont pensé à eux-mêmes en tant que peuple paisible et unmilitary. Leur configuration de force dans les finances et l'industrie, et dans la marine royale, la meilleure et plus grande marine au monde, alors que leur armée volontaire était minuscule par des normes européennes. Ils sont allés faire la guerre principalement pour s'opposer à la domination allemande de l'Europe, et pour préserver spécifiquement l'indépendance et la neutralité de la Belgique comme amortisseur-état entre l'Allemagne et la France. Il n'y avait aucune alliance formelle les contraignant faire ainsi, simplement « un arrangement amical » (cordiale d'entente) avec la France et la Russie. Dans ce sens les Anglais ont combattu le même genre de guerre qu'ils avaient combattu pendant des siècles, pour empêcher n'importe quel un pays dominant l'Europe occidentale et centrale, et créant ainsi un empire assez grand pour avaler la Grande-Bretagne dans la prochaine guerre. Ils ont combattu les Allemands juste comme ils avaient par le passé combattu le français et l'Espagnol, mais ils en particulier ne les ont pas détestés au début. De la même manière, ils ont combattu en tant qu'élément d'une alliance, bien qu'ils n'aient pas toujours poursuivi bien avec leurs alliés. Il était également diplomatie et propagande britannique, aussi bien que les erreurs allemandes, qui ont introduit les Etats-Unis dans la guerre en avril 1917, un événement critique en déterminant la victoire certaine.

La grande différence des guerres précédentes était celle dans la première guerre mondiale que les enjeux étaient si haut, et les deux côtés se sont tellement également assortis, que les Anglais ont été obligés, pour la seule fois dedans leur histoire, de créer une armée de masse pour combattre et de défaire l'ennemi principal sur l'avant principal de terre. Par 1918 l'armée britannique que cela a mené la défaite de l'Allemagne sur l'avant occidental était la meilleure et la plus puissante au monde. Mais le coût dans les vies britanniques était lourd : le chiffre officiel pour l'armée britannique complètement seul était 702.410 (78 généraux y compris) d'une population de 43 millions. Au total au moins des troupes de 1.1 millions d'empire britannique et britannique ont été tués dans la guerre, y compris beaucoup du Canada, d'Australie, de Nouvelle Zélande et d'Afrique du Sud, et d'Inde. Tous les deux en termes absolus et proportionnellement, des pertes britanniques étaient inférieurs à ceux souffertes par l'Allemagne ou la France, et aucun territoire britannique n'a été jamais envahi ou a été occupé. Mais même dans la victoire, le trauma de la première guerre mondiale a eu un effet permanent sur les Anglais, incluant pendant des décennies la croyance fausse qu'une génération entière de jeunes hommes avait été perdue dans le combat.

En conséquence, le bilan britannique pour la première guerre mondiale a assorti des victoires immédiates avec des reculs à long terme. Dans 1918 l'empire britannique tenu à son plus grand dans l'histoire, sans ennemi important dans le monde, et la grandes force et résilience de la société britannique avait été prouvé. Mais la position de la Grande-Bretagne dans le commerce mondial et les finances avait été de manière permanente affaiblie par la guerre, et des forces plus larges étaient au travail qui dans une génération changerait la société britannique et l'endroit de la Grande-Bretagne dans le monde pour jamais. La plupart des Britanniques avaient combattu et avaient supporté la guerre dans l'espoir qui (dans une expression a inventé par le romancier H.G. Les puits) ceci devraient être « la guerre qui finira la guerre », et ceci avérées pour être cruel erronés. Mais la plupart des Britanniques ont également considéré cela pour l'empire allemand, avec son militarisme posant, pour avoir gagné la guerre auraient été un désastre pour le monde. Celui qui pourrait se produire à l'avenir, dans 1918 les plus crus que la Grande-Bretagne avait non seulement été victorieuse, mais également droit.

rian.ru

DR Stephen Badsey, lecteur dans des études de conflit, université de Wolverhampton R-U ;

Membre de la société internationale pour des premières études de guerre mondiale

11:33 | 11/11/2008

WW1: una visión desde el Reino Unido
Automatically translated into Spanish thanks to WorldLingo
(en el 90.o aniversario) el Dr. Stephen Badsey para RIA Novosti:




Para los Británicos que lucharon en él, la guerra 1914-1918 era siempre “la guerra del Kaiser”, o apenas “la gran guerra”. Para la mayoría de los británico, el Armistice significó el 11 de noviembre de 1918 la derrota de Alemania. La victoria Austria-Hungría excesiva y el otomano Turquía importaron mucho menos, con excepción a algunas élites referidas para el futuro del imperio británico. Por supuesto, la guerra no realmente encima. La paz final con Alemania vino con el tratado de Versalles en junio de 1919, mientras que las réplicas sísmicas a la primera guerra mundial continuaron por otros cinco años, implicando a los Británicos en diplomacia y luchando alrededor del mundo. En 1922 incluso el Reino Unido de Gran Bretaña y de Irlanda cambió para siempre, con la creación del estado libre irlandés. Pero el 11 de noviembre de 1918, en la gente de las ciudades y de las aldeas animada y gritada con alegría y la relevación; mientras que las tropas en Francia y Bélgica encontraron que no podrían dormir, debido a el silencio ahora que los armas encendían no más.

En 1914 los Británicos no tenían ningún reclutamiento pacífico y poca experiencia de la vida militar. A pesar de la decisión de un imperio formal e informal que estiró alrededor del globo, pensaron en sí mismos como gente pacífica y unmilitary. Su endecha de la fuerza en finanzas e industria, y en la marina de guerra real, la marina de guerra mejor y más grande del mundo, mientras que su ejército voluntario era minúsculo por estándares europeos. Fueron a guerrear principalmente para oponer la dominación alemana de Europa, y para preservar específicamente la independencia y la neutralidad de Bélgica como almacenador-estado entre Alemania y Francia. No había alianza formal que les obligaba a que hagan así pues, simplemente una “comprensión amistosa” (cordiale del entente) con Francia y Rusia. En este sentido los Británicos lucharon la misma clase de guerra que habían luchado por siglos, para prevenir cualquier un país que dominaba Europa occidental y central, y creando tan un imperio bastante grande para tragar Gran Bretaña en la guerra siguiente. Lucharon a alemanes apenas pues habían luchado una vez a francés y a español, pero no los odiaron particularmente al principio. De la misma forma, lucharon como parte de una alianza, aunque no consiguieron siempre encendido bien con sus aliados. Era también diplomacia y propaganda británica, así como los errores alemanes, que trajeron los Estados Unidos en la guerra en abril de 1917, un acontecimiento crítico en la determinación de la victoria eventual.

La diferencia grande de guerras anteriores estaba ésa en la primera guerra mundial que eran las estacas así que alto, y los dos lados emparejaron tan uniformemente, que se obligó a los Británicos, para la última vez adentro su historia, que crearan a ejército total para luchar y derrotaran a enemigo principal en el frente principal de la tierra. Por 1918 el ejército británico que ése condujo la derrota de Alemania en el frente occidental era el el mejor y más de gran alcance del mundo. Pero el coste en vidas británicas era pesado: la figura oficial para el ejército británico absolutamente solamente era 702.410 (78 generales incluyendo) de una población de 43 millones. En total por lo menos las tropas de 1.1 millones de imperios británicos y británicos fueron matados en la guerra, incluyendo muchos de Canadá, de Australia, de Nueva Zelandia y de Suráfrica, y de la India. Ambos en términos absolutos y proporcional, las pérdidas británicas eran más bajos que ésos sufridas por Alemania o Francia, y no se invadió ni fue ocupado ningún territorio británico siempre. Pero iguale en la victoria, el trauma de la primera guerra mundial tenía un efecto permanente en los Británicos, incluyendo por décadas la creencia falsa que una generación entera de hombres jóvenes había sido perdida en luchar.

En consecuencia, el balance británico para la primera guerra mundial emparejó victorias inmediatas con reveses a largo plazo. En 1918 el imperio británico estaba parado en su más grande de historia, sin un enemigo importante en el mundo, y la grandes fuerza y resistencia de la sociedad británica habían sido probadas. Pero la posición de Gran Bretaña en comercio mundial y finanzas había sido debilitada permanentemente por la guerra, y fuerzas más anchas estaban en el trabajo que dentro de una generación cambiaría la sociedad británica y el lugar de Gran Bretaña en el mundo para siempre. La mayoría de los británico habían luchado y habían aguantado la guerra en la esperanza que (en una frase acuñó por el novelista H.G. Los pozos) esto deben ser “la guerra que terminará guerra”, y ésta resultadas para ser cruel incorrectos. Pero la mayoría de los británico también creyeron eso para el imperio alemán, con su militarismo posturing, para haber ganado la guerra habrían sido un desastre para el mundo. Lo que pudo suceder en el futuro, en 1918 creídos que Gran Bretaña no sólo había sido victoriosa, pero también derecho.

rian.ru

Dr Stephen Badsey, lector en estudios del conflicto, universidad de Wolverhampton Reino Unido;

Miembro de la sociedad internacional para los primeros estudios de la guerra mundial

11:33 | 11/11/2008

WW1: una vista dal Regno Unito
Automatically translated into Italian thanks to WorldLingo
(sul novantesimo anniversario) Dott. Stephen Badsey per RIA Novosti:




Per i Britannici che hanno combattuto in esso, la guerra 1914-1918 era sempre “la guerra del Kaiser„, o appena “la guerra grande„. Per la maggior parte dei Britanni, il Armistice l'11 novembre 1918 ha significato la sconfitta della Germania. La vittoria Austria-Ungheria eccessiva ed il Ottoman Turchia hanno importato molto più di meno, tranne ad alcune elite interessate per il futuro dell'impero britannico. Naturalmente, la guerra realmente finito. La pace finale con la Germania è venuto con il Trattato di Versailles nel giugno 1919, mentre le scosse secondarie alla prima guerra mondiale sono continuato per altri cinque anni, facendo partecipare i Britannici nella diplomazia e nel combattimento intorno al mondo. In 1922 persino il Regno Unito della Gran Bretagna e dell'Irlanda è cambiato per mai, con la creazione del libero irlandese dichiara. Ma l'11 novembre 1918, nella gente dei villaggi e delle città incoraggiata e gridata con gioia e rilievo; mentre le truppe in Francia e nel Belgio hanno trovato che non potrebbero dormire, a causa del silenzio ora che le pistole più non stavano infornando.

In 1914 i Britannici non hanno avuti conscription pacifico e poca esperienza in vita militare. Malgrado il regolamento dell'impero convenzionale ed informale che ha allungato intorno al globo, hanno pensato se stesso come gente pacifica e unmilitary. Il loro risied di resistenza nella finanza e nell'industria e nel blu marino reale, nel blu marino migliore e più grande nel mondo, mentre il loro esercito volontario era molto piccolo dai campioni europei. Sono andato fare la guerra principalmente per opporre la dominazione tedesca di Europa e specificamente per conservare l'indipendenza e la neutralità del Belgio come amplificatore-dichiarare fra la Germania e la Francia. Non ci era alleanza convenzionale che li costringe a fare così, semplicemente “una comprensione amichevole„ (cordiale del entente) con la Francia e la Russia. In questo senso i Britannici hanno combattuto lo stesso genere di guerra che avevano combattuto per i secoli, per impedire tutto il un paese che domina Europa occidentale e centrale e così generante un impero abbastanza grande per swallow la Gran Bretagna nella guerra seguente. Hanno combattuto i tedeschi appena poichè avevano combattuto una volta il francese e lo Spagnolo, ma non li odiavano specialmente inizialmente. Nello stesso senso, hanno combattuto come componente di un'alleanza, anche se non hanno ottenuto sempre bene sopra con i loro alleati. Era inoltre la diplomazia e la propaganda britannica, così come gli errori tedeschi, che hanno introdotto gli Stati Uniti nella guerra nell'aprile 1917, un evento critico nella determinazione della vittoria finale.

La differenza grande dalle guerre precedenti era quella nella prima guerra mondiale che i pali erano così alto ed i due lati hanno abbinato così uniformemente, che i Britannici sono stati costretti, per l'unica volta dentro la loro storia, a generare un esercito totale per combattere ed a sconfiggere il nemico principale sulla parte anteriore principale della terra. Da 1918 l'esercito che britannico quello ha condotto la sconfitta della Germania sulla parte anteriore occidentale era il la cosa migliore e più potente nel mondo. Ma il costo nelle vite britanniche era pesante: la cifra ufficiale per l'esercito britannico completamente da solo era 702.410 (78 generalità comprese) da una popolazione di 43 milioni. Nel totale almeno lle truppe dei 1.1 milione imperi britannici e britannici sono stati uccisi nella guerra, compreso molti dal Canada, dall'Australia, dalla Nuova Zelanda e dalla Sudafrica e dall'India. Entrambi nei termini assoluti e proporzionalmente, perdite britanniche erano più bassi di quelli sofferte dalla Germania o dalla Francia e nessun territorio britannico mai è stato invaso o occupato stato. Ma anche nella vittoria, il trauma della prima guerra mondiale ha avuto un effetto permanente sui Britannici, includenti per le decadi la credenza falsa che un'intera generazione dei giovani era stata persa nel combattimento.

Di conseguenza, il bilancio britannico per la prima guerra mondiale ha abbinato le vittorie immediate con le battute d'arresto di lunga durata. In 1918 l'impero britannico si è levato in piedi al relativo più grande nella storia, senza un nemico importante nel mondo e la resistenza e la resilienza grandi della società britannica erano state dimostrate. Ma la posizione della Gran Bretagna nel commercio mondiale e nella finanza permanente era stata indebolita dalla guerra e le forze più larghe erano sul lavoro che all'interno di una generazione cambierebbe sia la società britannica che il posto della Gran Bretagna nel mondo per mai. La maggior parte dei Britanni avevano combattuto e resistito alla guerra nella speranza che (in una frase ha coniato dal romanziere H.G. I pozzi) questo dovrebbero essere “la guerra che concluderà la guerra„ e questa risultate per essere crudele errati. Ma la maggior parte dei Britanni inoltre hanno creduto quello per l'impero tedesco, con il relativo militarism posturing, per vincere la guerra sarebbero stati un disastro per il mondo. Qualunque potrebbe accadere in avvenire, in 1918 creduti che la Gran Bretagna non solo sia victorious, ma anche di destra.

rian.ru

Dott Stephen Badsey, lettore negli studi di conflitto, università di Wolverhampton Regno Unito;

Membro della società internazionale per i primi studi di guerra mondiale

11:33 | 11/11/di 2008

WW1: eine Ansicht vom Vereinigten Königreich
Automatically translated into German thanks to WorldLingo
(auf dem Jahrestag des Th 90) Dr. Stephen Badsey für RIA Novosti:




Für die Briten, die in es kämpften, war der Krieg 1914-1918 immer „der Krieg des Kaisers“ oder gerade „der große Krieg“. Für die meisten Briten bedeutete der Waffenstillstand am 11. November 1918 die Niederlage von Deutschland. Sieg überc$österreich-ungarn und Ottoman die Türkei machten viel weniger, anders als zu einigen Auslesen aus, die während der Zukunft des britischen Reiches betroffen wurden. Selbstverständlich sein der Krieg nicht wirklich rüber. Abschließender Frieden mit Deutschland kam mit dem Vertrag von Versailles im Juni 1919, während die Nachbeben zum ersten Weltkrieg für andere fünf Jahre fortfuhren, die Briten in Diplomatie mit einbezogen und um die Welt kämpfen. In 1922 sogar änderte das Vereinigte Königreich von Großbritannien und von Irland für überhaupt, mit der Kreation des irischen freien Zustandes. Aber am 11. November 1918, in den Stadt- und Dorfleuten zugejubelt und mit Freude und Entlastung geschrieen; während die Truppen in Frankreich und in Belgien fanden, daß sie nicht schlafen konnten, wegen der Ruhe, nun da die Gewehren nicht mehr abfeuerten.

In 1914 hatten die Briten keine Friedenseinberufung und wenig Erfahrung des militärischen Lebens. Trotz des Anordnens eines formalen und formlosen Reiches, das um die Kugel ausdehnte, dachten sie an selbst als ruhige und unmilitary Leute. Ihre Stärke Lage in der Finanzierung und in der Industrie und in der königlichen Marine, in der besten und größten Marine in der Welt, während ihre freiwillige Armee durch europäische Standards klein war. Sie gingen hauptsächlich, um deutscher Herrschaft von Europa entgegenzusetzen, und in den Krieg die Unabhängigkeit und die Neutralität von Belgien als Pufferzustand zwischen Deutschland und Frankreich spezifisch zu konservieren. Es gab kein formales Bündnis, das sie zwingt, so, einfach zu tun ein „freundliches Verständnis“ (Entente cordiale) mit Frankreich und Rußland. In dieser Richtung kämpften die Briten die gleiche Art des Krieges, die sie für Jahrhunderte gekämpft hatten, um jedes mögliches ein Land zu verhindern, das West- und zentrales Europa beherrscht und so ein Reich herstellt, das genug, um Großbritannien im folgenden Krieg zu schlucken groß ist. Sie kämpften die Deutschen, gerade da sie einmal das französische und das Spanischen gekämpft hatten, aber sie nicht haßten sie besonders anfangs. In der gleichen Weise kämpften sie als Teil eines Bündnisses, obgleich sie nicht immer an gut mit ihren Verbündeten erhielten. Es war auch britische Diplomatie und Propaganda, sowie deutsche Störungen, die die Vereinigten Staaten in den Krieg im April 1917 holten, ein kritischer Fall, wenn es etwaigen Sieg feststellte.

Der grosse Unterschied von den vorhergehenden Kriegen war der im ersten Weltkrieg, den die Stangen also hoch waren-, und die zwei Seiten paßten so gleichmäßig zusammen, daß die Briten, für das einzige mal innen ihre Geschichte, eine Massenarmee herzustellen gezwungen wurden, um zu kämpfen und den Hauptfeind auf der Hauptlandfrontseite zu besiegen. Durch 1918 war die britische Armee, die die die Niederlage von Deutschland auf der westlichen Frontseite führte, in der Welt das beste und das am leistungsfähigsten. Aber die Kosten in den britischen Leben waren schwer: die amtliche Abbildung für britische Armee war absolut alleine 702.410 (einschließlich 78 Generäle) von einer Bevölkerung von 43 Million. In der Gesamtmenge mindestens die Truppen mit 1.1 wurden Million britischen und britischen Reichen im Krieg, einschließlich viele von Kanada, von Australien, von Neuseeland und von Südafrika und von Indien getötet. Beide in den Absolutgliedern und proportional, die britischen Verluste waren niedriger als die erlitten durch Deutschland oder Frankreich, und keine britische Gegend wurde überhaupt eingedrungen oder besetzt. Aber glätten Sie im Sieg, das Trauma des ersten Weltkrieges hatte einen dauerhaften Effekt auf den Briten und für Dekaden den falschen Glauben einschließen, daß ein gesamtes Erzeugung der jungen Männer im Kämpfen verloren worden war.

Infolgedessen brachte die britische Bilanzaufstellung für den ersten Weltkrieg sofortige Siege mit langfristigen Hindernissen zusammen. In 1918 stand das britische Reich an seinem größten in der Geschichte, ohne einen Hauptfeind in der Welt, und die große Stärke und die Beweglichkeit der britischen Gesellschaft waren nachgewiesen worden. Aber Position Großbritanniens im Welthandel und der Finanzierung war dauerhaft durch den Krieg geschwächt worden, und breitere Kräfte waren an der Arbeit, die innerhalb eines Erzeugung britische Gesellschaft und Platz Großbritanniens in der Welt für überhaupt ändern würde. Die meisten Briten hatten den Krieg in der dieser Hoffnung gekämpft und ausgehalten (in einer Phrase prägte durch den Novelist H.G. Brunnen) dieses sollten „der Krieg, der Krieg“ beendet, und dieser sein, die, ausgefallen werden, um grausam falsch zu sein. Aber die meisten Briten glaubten auch dem für das deutsche Reich, mit seinem posierenden Militarismus, den Krieg gewonnen zu haben würden gewesen sein ein Unfall für die Welt. Was auch immer zukünftig geschehen konnte, in 1918 geglaubt, daß Großbritannien nicht nur siegreich gewesen war, aber auch recht.

rian.ru

Dr Stephen Badsey, Leser in den Konflikt-Studien, Universität von Wolverhampton Großbritannien;

Mitglied der internationalen Gesellschaft für erste Weltkrieg-Studien

11:33 | 11/11/2008

WW1: uma vista do Reino Unido
Automatically translated into Portuguese thanks to WorldLingo
(no anniversary do th 90) Dr. Stephen Badsey para RIA Novosti:




Para os Ingleses que lutaram nele, a guerra 1914-1918 era sempre “a guerra do Kaiser”, ou apenas “a guerra grande”. Para a maioria de Britânicos, o Armistice em 11o novembro 1918 significou a derrota de Germany. A vitória Áustria-Hungria excedente e o Ottoman Turquia importaram muito mais menos, à excepção a alguns elites concernidos para o futuro do império britânico. Naturalmente, a guerra nao realmente sobre. A paz final com Germany veio com o tratado de Versalhes em junho 1919, quando os aftershocks à primeira guerra de mundo continuaram por outros cinco anos, envolvendo os Ingleses no diplomacy e lutando em torno do mundo. Em 1922 mesmo o Reino Unido de Grâ Bretanha e de Ireland mudou para sempre, com a criação do estado livre Irish. Mas em 11o novembro 1918, nos povos das cidades e das vilas cheered e gritados com alegria e relevo; quando as tropas em France e em Bélgica encontraram que não poderiam dormir, por causa do silêncio agora que os injetores já não estavam ateando fogo.

Em 1914 os Ingleses não tiveram nenhum conscription pacífico e pouca experiência da vida militar. Apesar de governar um império formal e informal que esticasse em torno do globo, pensaram dse como um pessoa calmo e unmilitary. Sua configuração da força nas finanças e na indústria, e na marinha real, na mais melhor e marinha a maior no mundo, quando seu exército voluntário era minúsculo por padrões europeus. Foram guerrear principalmente para opôr o domination alemão de Europa, e para preservar especificamente a independência e o neutrality de Bélgica como um amortecedor-estado entre Germany e France. Não havia nenhum alliance formal que compele os fazer assim, simplesmente “uma compreensão amigável” (cordiale do entente) com France e Rússia. Neste sentido os Ingleses lutaram o mesmo tipo da guerra que tinham lutado por séculos, para impedir todo o um país que domina Europa ocidental e central, e criando assim um império grande bastante para engolir Grâ Bretanha na guerra seguinte. Lutaram os alemães apenas porque tinham lutado uma vez o francês e o espanhol, mas não os odiaram particularmente no início. Na mesma maneira, lutaram como parte de um alliance, embora não começassem sempre sobre bem com seus aliados. Era também diplomacy e propaganda britânico, as well as os erros alemães, que trouxeram os Estados Unidos na guerra em abril 1917, um evento crítico em determinar a vitória eventual.

A diferença grande das guerras precedentes estava aquela na primeira guerra que de mundo as estacas eram assim que elevado, e os dois lados combinaram assim uniformente, que os Ingleses estiveram compelidos, para the only time dentro sua história, criar um exército maciço para lutar e derrotar o inimigo principal na parte dianteira principal da terra. Por 1918 o exército que britânico aquele conduziu à derrota de Germany na parte dianteira ocidental era o mais melhor e o mais poderoso no mundo. Mas o custo em vidas britânicas era pesado: a figura oficial para o exército britânico era absolutamente sozinho 702.410 (78 generais including) de uma população de 43 milhões. No total pelo menos tropas de 1.1 milhão impérios britânicos e britânicos foram matados na guerra, including muitos de Canadá, de Austrália, de Nova Zelândia e de África do Sul, e de India. Ambos em termos absolutos e proporcional, as perdas britânicas eram mais baixos do que aqueles sofridas por Germany ou por France, e nenhum território britânico sempre foi invadido ou ocupado. Mas nivele na vitória, o trauma da primeira guerra de mundo teve um efeito permanente nos Ingleses, incluindo por décadas a opinião falsa que uma geração inteira de homens novos tinha sido perdida na luta.

Na conseqüência, o balance-sheet britânico para a primeira guerra de mundo combinou vitórias imediatas com os setbacks a longo prazo. Em 1918 o império britânico estêve no seu maior na história, sem um inimigo principal no mundo, e a força e o resilience grandes da sociedade britânica tinham sido provados. Mas a posição de Grâ Bretanha no comércio e nas finanças de mundo tinha sido enfraquecida permanentemente pela guerra, e umas forças mais largas estavam no trabalho que dentro de uma geração mudaria a sociedade britânica e o lugar de Grâ Bretanha no mundo para sempre. A maioria de Britânicos tinham lutado e tinham resistido a guerra na esperança que (em uma frase inventou pelo novelist H.G. Os poços) isto devem ser “a guerra que terminará a guerra”, e esta girada para fora para ser cruel errados. Mas a maioria de Britânicos acreditaram também aquele para o império alemão, com seu militarism posturing, para ter ganhado a guerra seriam um disastre para o mundo. O que quer que pôde acontecer no futuro, em 1918 os mais acreditados que Grâ Bretanha tinha sido não somente victorious, mas também direito.

rian.ru

Dr. Stephen Badsey, leitor em estudos do conflito, universidade de Wolverhampton Reino Unido;

Membro da sociedade internacional para primeiros estudos da guerra de mundo

11:33 | 11/11/de 2008

WW1: en beskåda från Förenade kungariket
Automatically translated into Swedish thanks to WorldLingo
(på årsdagen för th 90) dr.en Stephen Badsey för RIA Novosti:




För britten, som slogs i det, kriger 1914en-1918 var alltid ”Kaiser'sen kriger”, eller precis ”storkriget”. För mest britter betydde vapenstilleståndet på 11th November 1918 nederlag av Tysklandet. Segern över Österrike-Ungern och ottomanen Turkiet betydde mycket mindre, annan än till några eliter som inför framtiden angicks av det brittiska väldet. Naturligtvis var kriga inte egentligen över. Finalfred med Tyskland kom med fördrag av Versailles i Juni 1919, fördriver aftershocksna till den första världen kriger fortsatt för en andra fem år och att gälla britten i diplomati och slåss runt om världen. I 1922 även Förenade kungariket av Storbritannien och Irland ändrade för någonsin, med skapelsen av det irländska fritt påstår. Men på 11th November 1918, i stads- och byfolk som hurras och gråtas med glädje och lättnad; fördriva soldaterna i Frankrike och Belgien som finnas, att de inte kunde sova, på grund av tystnaden nu att vapnen ej längre avfyrade.

I 1914 hade erfar britten ingen fredstiduttagning till militärtjänstgöring och lite av militärt liv. Illviljan som härskar ett formellt och informellt välde, som sträckte runt om jordklotet, tänkte de av dem som ett fridsamt och unmilitary folk. Deras styrka som var lekmanna- i finans och bransch och i den kungliga marinen, den bäst och största marinen i världen, stund deras volontärarmé, var mycket liten vid Europé normal. De gick att kriga huvudsakligen för att motsätta tysk dominans av Europa, och specifikt till sylten fungera som buffert-påstår självständigheten och neutraliteten av Belgien som mellan Tysklandet och Frankrike. Det fanns inte någon formell allians som tvingar dem för att göra så, enkelt ”en vänlig överenskommelse” (ententecordiale) med Frankrike och Ryssland. I denna avkänning slogs britten den samma sorten av kriger, att de hade slagits sedan århundraden tillbaka, för att förhindra något ett dominera för land som var västra och centralen Europa, och, så skapa ett välde som är stort nog för att svälja Storbritannien i det nästa, kriga. De slogs germansna, som precis de hade en gång slagits franskan och spanjoren, men de hatade inte bestämt dem först. På samma sätt slogs de som del av en allians, även om de inte fick alltid på brunnen med deras bundsförvanter. Det var också brittisk diplomati och propaganda, as well as tyska fel, som kom med Förenta staterna in i kriga i April 1917, en kritisk händelse, i att bestämma slutligen seger.

Den stora skillnaden från föregående kriger var det i den första världen kriger insatserna var så kicken, och de två sidorna matchade så jämnt, att britten tvingades, för den enda tiden i deras historia, att skapa en samlasarmé för att slåss och att besegra den huvudsakliga fienden på det huvudsakliga landet bekläda. Vid 1918 beklär den brittiska armén, som ledde nederlag av Tysklandet på det västra, var det bäst och kraftigast i världen. Men kosta i brittiska liv var skurkrollen: representanten figurerar för brittisk armé var dead bara 702.410 (däribland 78 generals) från en befolkning av 43 miljoner. I slutsumma åtminstone dödades 1.1 miljon britt- och brittväldesoldater i kriga som var inklusive många från Kanada, Australien, nyazeeländskt och Sydafrika och från Indien. Både i absoluta tal och proportionellt, var brittiska förluster lägre än de som leds av Tyskland eller Frankrike, och inget brittiskt territorium någonsin invaderades eller upptogs. Men even i seger, trauman av den första världen kriger hade en permanent att verkställa på britten som är inklusive för årtionden den falska tron att en hel utveckling av unga manar hade varit borttappad i stridigheten.

I följd kriger den brittiska balancen-sheet för den första världen matchade omgående segrar med långsiktiga bakslag. I 1918 hade brittväldet som stods på dess störst i historia, utan en ha som huvudämnefiende i världen, och den stora styrkan och resiliencen av brittiskt samhälle, bevisats. Men stora Britannien placerar i världshandel, och finans hade permanent försvagats av kriga, och mer bred styrkor var på arbete som inom utvecklingen skulle brittiskt samhälle för ändring både och en stora Britannien förlägger i världen för någonsin. Mest britter hade slagits och hade uthärdat kriga i det hoppet (i en formulera myntade vid romanförfattaren H.G. Brunnar) detta bör vara ”kriga som ska avslutar kriger”, och detta som ut vändes för att vara cruelly fel. Men mest britter trodde också det för det tyska väldet, med dess göra sig till militarism, för att ha segrat den skulle kriga har varit en katastrof för världen. Allt vad styrka händer i framtiden, i mest trodd 1918, att Storbritannien hade inte endast varit segerrik, men också rätt.

rian.ru

Dr Stephen Badsey, avläsare i konfliktstudier, universitetar av Wolverhampton UK;

Medlemmen av landskampsamhället för den första världen kriger studier

11:33 | 11/11/2008

WW1: взгляд от Королевств
Automatically translated into Russian thanks to WorldLingo
(на годовщине th 90) Др. Стефан Badsey для RIA Novosti:




Для British воевали в ем, войной 1914-1918 было всегда «войной Kaiser», или как раз «большим войной». Для большинств Britons, прекращение военных действий 11-ого ноября 1918 намеревалось поражение Германии. Победа излишек Австрали-Венгрия и тахта Турция имели значение очень более менее, за исключением к немного элит, котор относят на будущее великобританской империи. Of course, война быть реально сверх. Окончательный мир с Германией пришел с договором Versailles в июне 1919, пока aftershocks к первой мировой войне продолжался на другие 5 лет, включающ British в дипломатию и воюющ вокруг мира. В 1922 даже Королевств Великобритании и Ирландии изменило для всегда, с творением ирландского освободившееся государство. Но 11-ого ноября 1918, в людях городов и сел развеселенных и заплаканных с утехой и сбросом; пока войска в Франции и Бельгии нашли что они не смогли спать, из-за безмолвия now that пушки no longer не горели.

В 1914 British не имели никакую peacetime солдатчину и меньший опыт воинской жизни. Несмотря на управлять официально и неофициальной империей протянула вокруг глобуса, они думали себя как мирные и unmilitary люди. Их положение прочности в финансах и индустрии, и в военно-морском флоте Великобритании, самом лучшем и самом большом военно-морском флоте в мире, пока их volunteer армия была малюсенька европейскими стандартами. Они пошли воевать главн для того чтобы сопротивляться немецкое доминирование Europe, и специфически сохраняться независимость и нейтралитет Бельгии как буфер-положение между Германией и Францией. Не было официально союзничества вынуждать их сделать так, просто «дружеское взаимопонимание» (cordiale entente) с Францией и Россия. В этом чувстве British воевали эти же вроде война они воевали на столетия, для того чтобы предотвратить любую одну страну преобладая западный и центральный Europe, и так создавая империю большую достаточно для того чтобы заглотать Великобританию в следующем войне. Они воевали немцев как раз по мере того как они раз воевали французское и испанский язык, но они определенно не ненавидел их во-первых. In the same way, они воевали как часть союзничества, хотя они всегда не получили дальше наилучшим образом с их союзниками. Оно было также великобританскими дипломатией и пропагандой, также, как немецкие ошибки, которыми принесли Соединенные Штаты в войну в апреле 1917, критически случай в обусловливать окончательную победу.

Большая разница от ранее войн была тем в первой мировой войне, котор колья были поэтому высоко, и обе стороны настолько ровно сопрягали, что British были вынуждены, для the only time внутри их истории, создать массовую армию для того чтобы воевать и нанести поражение главным образом противника на главным образом фронте земли. 1918 великобританская армия, котор то вело поражение Германии на западном фронте была самыми лучшими и само мощно в мире. Но цена в великобританских жизнях была тяжела: официальный рисунок для великобританской армии мертво самостоятельно был 702.410 (включая 78 генералитетов) от населенности 43 миллиона. В итоге по крайней мере 1.1 миллионов великобританских и великобританских войск империи были убиты в войне, включая много от Канады, Австралии, Новой Зеландии и Южной Африки, и от Индии. Оба в совершенно термины и пропорционально, великобританские потери были более низки чем оба, которвытерпела Германией или Францией, и никакая великобританская территория всегда не была вторгнута или занята. Но выровняйтесь в победе, trauma первой мировой войны имел постоянное влияние на British, вклюая на декады ложное верование что потеряло все поколение молодых человеков в воевать.

Вследствие, великобританский balance-sheet для первой мировой войны сопрягал немедленно победы с долгосрочными задержками. В 1918 была доказана империя British, котор стоят на свой самом большом в истории, без главного противника в мире, и больших прочности и резильянсе великобританского общества. Но положение Великобритании в международной торговле и финансах постоянно было ослабено войной, и более широкие усилия находились на работе которая внутри поколение изменила бы и великобританское общество и место Великобритании в мире для всегда. Большинств Britons воевали и вытерпели войну в уповании (в фразе чеканил романистом H.G. Добра) это должны быть «войной закончит войну», и этим turn out для того чтобы быть жестокосердно неправильны. Но большинств Britons также верили тому для немецкой империи, с своим posturing militarism, для того чтобы выиграть войну были бы бедствием для мира. Могло случиться in the future, в 1918, котор верят что Великобритания not only была победоносна, но также право.

rian.ru

Dr Стефан Badsey, читатель в изучениях конфликта, университет Wolverhampton Великобритании;

Член международного общества для первых изучений мировой войны

11:33 | 11/11/2008

WW1: een mening van het Verenigd Koninkrijk
Automatically translated into Dutch thanks to WorldLingo
(op de 90ste verjaardag) Dr. Stephen Badsey voor RIA Novosti:




Voor de Britten die daarin vochten, was de oorlog van 1914-1918 altijd de „Oorlog van Kaiser“, of enkel de „Grote Oorlog“. Voor de meeste Britten, betekende Armistice op 11 November 1918 de nederlaag van Duitsland. De overwinning over Oostenrijk-Hongarije en Ottoman Turkije was veel minder, van belang buiten aan een paar elites betrokken voor de toekomst van het Britse Imperium. Natuurlijk, werkelijk over was de oorlog niet. De definitieve vrede met Duitsland kwam met het Verdrag van Versailles in Juni 1919, terwijl de naschokken aan de Eerste Oorlog van de Wereld nog eens vijf jaar die verdergingen, die de Britten in diplomatie impliceren en rond de wereld vechten. In 1922 gelijk ooit veranderde het Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Ierland voor, met de verwezenlijking van de Ierse Vrije Staat. Maar op 11 November 1918, in steden en dorpen cheered de mensen en schreeuwden met vreugde en hulp; terwijl de troepen in Frankrijk en België vonden dat zij niet konden slapen, wegens de stilte nu de kanonnen niet meer in brand staken.

In 1914 hadden de Britten geen dienstplicht in vredestijd en weinig ervaring van het militaire leven. Ondanks de uitspraak van een formeel en informeel Imperium dat zich rond de bol uitrekte, dachten zij aan zich als vreedzame en unmilitary mensen. Hun sterkte lag in financiën en de industrie, en in de Koninklijke Marine, de beste en grootste marine in de wereld, terwijl hun vrijwilligersleger door Europese normen uiterst klein was. Zij gingen voornamelijk naar oorlog zich Duitse overheersing van Europa verzetten, en specifiek de onafhankelijkheid en de neutraliteit van België bewaren als buffer-staat tussen Duitsland en Frankrijk. Er was geen formele alliantie die hen dwingt om dit, eenvoudig te doen een „vriendschappelijk begrip“ (entente cordiale) met Frankrijk en Rusland. In deze betekenis bestreden de Britten het zelfde soort oorlog dat zij eeuwenlang, hadden gevochten om elk land te verhinderen overheersend westelijk en Midden-Europa, en zo creërend een Imperium groot genoeg om Groot-Brittannië in de volgende oorlog te slikken. Zij bestreden de Duitsers enkel aangezien zij eens de Fransen en het Spaans hadden bestreden, maar zij haatten eerst hen niet in het bijzonder. Op de zelfde manier, vochten zij als deel van een alliantie, hoewel zij niet altijd op goed met hun bondgenoten werden. Het was ook Britse diplomatie en propaganda, evenals Duitse fouten, die de Verenigde Staten in de oorlog in April 1917, een kritieke gebeurtenis in het bepalen van uiteindelijke overwinning brachten.

Het grote verschil van vorige oorlogen was dat in de Eerste Oorlog van de Wereld de staken zo hoog waren, en de twee zo gelijk aangepaste kanten, dat de Britten, voor de enige tijd in hun geschiedenis, werden gedwongen om een massaleger te creëren om te vechten en de belangrijkste vijand op de belangrijkste landvoorzijde te verslaan. Tegen 1918 het Britse Leger dat de nederlaag van Duitsland op de Westelijke Voorzijde leidde was het beste en krachtigst in de wereld. Maar de kosten in het Britse leven waren zwaar: het officiële cijfer voor Brits Leger volkomen alleen was 702.410 (met inbegrip van het 78 algemeen) van een bevolking van 43 miljoen. In totaal werden minstens 1.1 miljoen Britse en Britse troepen van het Imperium gedood in de oorlog, met inbegrip van velen van Canada, Australië, Nieuw Zeeland en Zuid-Afrika, en van India. Zowel in absolute termen en proportioneel, waren de Britse verliezen lager dan die opgelopen door Duitsland of Frankrijk, en geen Brits grondgebied was ooit binnengevallen of werd bezet. Maar zelfs in overwinning, had het trauma van de Eerste Oorlog van de Wereld een permanent effect op de Britten, die voor decennia de valse overtuiging omvatten dat een volledige generatie van jonge mensen in het vechten was verloren.

Bijgevolg, paste de Britse balans voor de Eerste Oorlog van de Wereld directe overwinningen met tegenslagen op lange termijn aan. In 1918 bevond het Britse Imperium zich bij zijn grootst in geschiedenis, zonder een belangrijke vijand in de wereld, en de grote sterkte en de veerkracht van de Britse maatschappij waren bewezen. Maar de positie van Groot-Brittannië in wereldhandel en financiën was permanent verzwakt door de oorlog, en de bredere krachten waren op het werk dat binnen een generatie zowel Britse de maatschappij als van Groot-Brittannië plaats in de wereld voor ooit zou veranderen. De meeste Britten hadden de oorlog in de hoop en verdragen bestreden die (in een uitdrukking die door novelist H.G. wordt gemunt. Put) dit zou de „oorlog moeten zijn die oorlog“ zal beëindigen, en dit bleek wreed verkeerd. Maar de meeste Britten geloofden ook dat voor het Duitse Imperium, met zijn posturing militarism, om de oorlog gewonnen te hebben een ramp voor de wereld zou geweest zijn. Wat er ook in de toekomst, in 1918 zou kunnen gebeuren het meest geloofd dat Groot-Brittannië niet alleen victorious, maar ook juist was geweest.

rian.ru

Dr. Stephen Badsey, Lezer in de Studies van het Conflict, Universiteit van Wolverhampton het UK;

Lid van de Internationale Maatschappij voor de Eerste Studies van de Oorlog van de Wereld

11:33 | 11/11/2008

[وّ1]: منظرة من المملكة المتّحدة
Automatically translated into Arabic thanks to WorldLingo
(على ال [90ث] ذكرى) [در.]. إسطفان [بدسي] لواد [نوفوستي]:




لالالبريطانيوّن الذي تنازع في هو, ال 1914-1918 كان حرب دائما "[كيسر] حرب", أو فقط "الحرب عظيمة". ل كثير [بريتون], عنى الهدنة في [11ث] نوفمبر - تشرين الثّاني 1918 الهزيمة ألمانيا. همّ نصرة على [أوستري-هونغري] و [أتّومن] تركيا كثير أقلّ, غير إلى [ا فو] نخب يتعلّق للمستقبل من ال [بريتيش مبير]. [أف كورس], الحرب [وس] لا حقّا على. أتى سلام نهائيّة مع ألمانيا مع المعاهدة فرساي في يونيو - حزيران 1919, بينما ال [أفترشوكس] إلى الحرب عالميّة أولى استمرّوا ل آخر خمسة سنون, يتضمّن الالبريطانيوّن في دبلوماسيّة ويتنازع حول العالم. في 1922 حتّى غيّر المملكة المتّحدة من [غرت بريتين] وأيرلندا ل في أيّ وقت, مع الخلق من الدولة إيرلنديّة حرّة. غير أنّ في [11ث] نوفمبر - تشرين الثّاني 1918, في مدائن وقرى الناس يبتهج ويصرخ مع سعادة وراحة; بينما القوات في فرنسا وبلجيكا أسّسوا أنّ هم استطاع لم ينم, بسبب الحالة سكون [نوو ثت] أطلق النار المسدّس مدفع كان [نو لونجر].

في 1914 تلقّى الالبريطانيوّن ما من تجنيد [بستيم] وبعض خبرة من حياة عسكريّة. على الرغم من يحكم رسميّة وإمبراطورية رسميّة أنّ مدّد حول الكرة أرضيّة, فكّر هم من بنفسي كسلميّة والناس [أونميليتري]. هم قوة وضع تضاريس في مالية وصناعة, وفي القوّة بحريّة ملكيّة, الجيّدة وقوّة بحريّة كبيرة في العالم, بينما جيشهم متطوّعة كان بالغ الصّغر بمعايير أوروبيّة. هم ذهبوا أن يحارب خصوصا أن يتعارض سيطرة ألمانيّة أوروبا, وخصوصا أن يحفظ الاستقلال وحياد بلجيكا ك [بوفّر-ستت] بين ألمانيا وفرنسا. هناك كان ما من تحالف رسميّة يجبرهم أن يتمّ هكذا, ببساطة "تفهم ودّيّة" ([إنتنت] [كرديل]) مع فرنسا وروسيا. في هذا إحساس تنازع الالبريطانيوّن ال نفسه نوع الحرب أنّ هم كانوا قد تنازعوا لقرون, أن يمنع أيّ واحدة بلد يسيطر غربيّة و [سنترل يوروب], وهكذا يخلق إمبراطورية كبيرة بكفاية أن يبلع [غرت بريتين] في الحرب تالية. هم تنازعوا الألمانيات فقط بما أنّ هم تلقّى مرّة تنازعوا الفرنسيّة والالإسبان, غير أنّ كرههم هم لم بشكل خاصّ أوّلا. [إين ث سم وي], تنازع هم كجزء تحالف, رغم أنّ هم لم دائما حصلوا فوق جيّدا مع حلفاءهم. هو كان أيضا بريطانيّة دبلوماسيّة ودعاية, [أس ولّ س] أخطاء ألمانيّة, أيّ أحضر الولايات المتّحدة الأمريكيّة داخل الحرب في أبريل - نيسان 1917, حادث حرجة في يحدّد نصرة نهائيّة.

كان الفرق كبيرة من حروب سابقة أنّ في الحرب عالميّة أولى الأوتاد كانوا لذلك عال, والاثنان جوانب هكذا بالتّساوي تلاءم, أنّ الالبريطانيوّن كان أجبرت, ل [ث ونلي تيم] داخل تاريخهم, أن يخلق جيش شاملة أن يتنازع وهزمت العدوة رئيسيّة على الرئيسيّة أرض جبهة. ب 1918 كان الجيش بريطانيّة أنّ قاد الهزيمة ألمانيا على الجبهة غربيّة الجيّدة وأكثر قوّيّة في العالم. غير أنّ كان التكلفة في حيوات بريطانيّة ثقيلة: كان الرقم رسميّة لجيش بريطانيّة بلا جدال فحسب 702,410 ([إينكلودينغ] 78 جنرالات) من السّكان من 43 مليون. في مجموعة على الأقلّ 1.1 قتلت مليون بريطانيّة و [بريتيش مبير] قوات كان في الحرب, بما في ذلك كثير من كندا, أستراليا, [نو زلند] وجنوب افريقيا, ومن هند. كان كلا في [أبسلوت ترم] وتناسبيّا, خسائر بريطانيّة [لوور] من أنّ يعانى بألمانيا أو فرنسا, وما من أرض بريطانيّة كان في أيّ وقت غزات أو احتلّت. غير أنّ ساويت في نصرة, الجرح من الحرب عالميّة أولى تلقّى تأثير دائمة على الالبريطانيوّن, يتضمّن لعقود الإعتقاد زائفة أنّ خسرت جيل كاملة [يوونغ من] تلقّى يكون في ال يتنازع.

في نتيجة, تلاءم ال [بلنس-شيت] بريطانيّة لالحرب عالميّة أولى نصرة فوريّة مع نكسات طويل الأجل. في 1918 برهنت ال [بريتيش مبير] يوقف في ه كبيرة في تاريخ, دون عدوة كبريات في العالم, والعظيمة قوة ورجوعيّة من مجتمعة بريطانيّة تلقّى يكون. غير أنّ [غرت بريتين] أضعفت موقعة في عالم تجارة ومالية تلقّى يكون باستمرار بالحرب, ويوسع قوات كانوا في عمل أنّ ضمن جيل غيّر على حدّ سواء مجتمعة بريطانيّة و [غرت بريتين] مكان في العالم ل في أيّ وقت. كان كثير [بريتون] قد تنازعوا واحتمل الحرب في الأمل أنّ (في عبارة سكّ بالروائية [ه.غ.]. بئار) هذا سوفت كنت "الحرب أنّ سينهي حرب", وهذا [تثرن ووت] أن يكون بقسوة خاطئة. غير أنّ صدق كثير [بريتون] أيضا أنّ للإمبراطورية ألمانيّة, مع ه يتوضّّع عسكريّة, أن يتلقّى ربحت الحرب كان كارثة للعالم. ماذا أمكن حدثت [إين ث فوتثر], في 1918 أكثر يصدق أنّ كان [غرت بريتين] تلقّى ليس فحسب منتصرة, غير أنّ أيضا يصحّ.

[رين.رو]

دكتورة إسطفان [بدسي], قارئة في نزاع دراسات, جامعة وولفرهمبتون [أوك];

عضوة من المجتمعة دوليّة لأولى حرب عالميّة دراسات

11:33 | 11/11/2008