By Sir Ronald Sanders:



A former Caribbean Head of Government, who should know, told me a few months ago that the only way Robert Mugabe is leaving Zimbabwe is “feet first”. In other words, Mugabe will die before relinquishing power in Zimbabwe.

As conditions in Zimbabwe rapidly deteriorate, I have been reminded of that former Caribbean leader’s words. Zimbabwe is already a fully failed state; life itself has become a daily lottery for the majority of its people who are being starved or brutalised. It is obvious to all that Mugabe should hand over power to Morgan Tsvangirai who, by all objective accounts, won the March 29th elections. Yet, Mugabe, with the help of the leaders of his military, holds on to power with a vice-like grip.

Mugabe’s regime has used the vilest tactics to punish people, particularly women, who have supported Tsvangari’s Movement for Democratic Change (MDC). AIDS-Free World, an advocacy group founded by Canada’s former United Nations Ambassador, Stephen Lewis, has collected testimony from women who survived organised gang rapes by members of Mugabe’s ZANU-PF party after he lost the March elections. The women give horrific accounts of multiple rapes and brutal beating by gangs who openly identified themselves with the ZANU-PF. The group reports that “many of the women still have unhealed wounds five months later, since Zimbabwe’s medical system has entirely ceased to function, and all need HIV tests”.

It has to be recalled that Zimbabwe was once a flourishing country that not only fed itself but exported food to many neighbouring African states and other commodities to the world. Today, 5 million of the 9 million people who remain there are dependent on food aid. Almost four million Zimbabweans have fled into neighbouring states, particularly South Africa where they eke out a living and where there have been incidents of beatings by South Africans who regard them as a threat to jobs.

Inflation in Zimbabwe is currently running at 230 million per cent. It is a figure that defies comprehension. A good indicator of what that means is that, if inflation in any Caribbean country rises over 10 percent, everyone would be mortified about the cost of living.

In the year running up to the March elections and since then, the former President of South Africa, Thabo Mbeki, has tried unsuccessfully to broker a power-sharing deal between Mugabe and Tsvangirai. His attempts have been a miserable failure.

Tsvangirai’s MDC party understood that a power-sharing deal, heralded in September with much fanfare, meant “striking a fair balance of power of all ministries in the unity government and sharing diplomatic appointments and assigning key government posts”. But, Mugabe kept control over both the military forces and the police, and when a meeting of key leaders in Southern Africa was called in October to try to resolve the issues, Tsvangirai could not attend because the Mugabe regime refused to issue him a passport.

As conditions worsened in Zimbabwe, the leaders of the Southern African Development Committee (SADC) held an emergency meeting on November 9th to address the issue. Again, it was a spectacular failure. Only 5 of the 15 Presidents turned-up. They listened to presentations by Mugabe, Tsvangirai and Arthur Mutambara, the leader of an MDC splinter group, and then asked them to recuse themselves from the meeting. Tsvangirai and Mutambara left, but Mugabe flatly refused to leave the room. He, therefore, participated in a decision that materially affected him.

The decision, when it came, was a complete nonsense. It insisted that a power-sharing government should start to function immediately and that the Ministry of Home Affairs should have two ministers, one appointed by Mugabe and the other by Tsvangirai.

So it seems the SADC mountain went forth and produced a mouse, and it wasn’t even a mouse that pretended to roar. No riot act was read to Mugabe, no threats of sanctions were made, no declaration was uttered that his regime would be isolated by SADC if he did not comply with a supervised power-sharing arrangement. All that SADC succeeded in doing is continuing Mugabe’s misrule and the further worsening of life for all Zimbabweans. Naturally, Tsvangirai has rejected the decision altogether.

So with an abdication of its responsibility to the people of Zimbabwe, SADC has left Zimbabwe to its own fate. It is a fate that can only bring more starvation, more refugees, a worsening of the economy and, sadly, more brutality against the Zimbabwean people and more bloodshed.

Thus far, the developed nations of the world have left intervention in Zimbabwe to the Southern African countries and particularly South Africa for fear that Mugabe would accuse them of racism. Mugabe has ranted and raved at the British government in particular, and at other governments including the United States accusing them of punishing him over seizure of lands owned by white farmers. But, of course, Mugabe’s reign of terror is now directed at the black Zimbabwean people. What is happening there is naked abuse of power and the most awful brutalisation of native people.

SADC – and all of Africa – can not assail the world’s developed nations if their governments decide that intervention in Zimbabwe is now essential to stop a humanitarian crisis of major proportions. SADC leaders had a great chance to show that Africa could manage its own crises firmly and successfully. They blew it.

Fortunately, once Barack Obama assumes the Presidency of the United States of America, if the US government decides to join with others, through the UN Security Council, to free Zimbabweans of Mugabe’s dictatorship, the accusation of racism would be a hollow cry.

The Caribbean should hope that Obama will give Zimbabwe early attention. For not only will his attention bring relief to millions of Africans, it will also help to ensure that a major portion of aid money, which the Caribbean would welcome, does not have to be diverted to rebuilding Zimbabwe after Mugabe’s spree of destruction.


caribbeannetnews

November 14, 2008

Sir Ronald Sanders is a business executive and former Caribbean diplomat who publishes widely
on small states in the global community. Reponses to: ronaldsanders29@hotmail.com

L'Afrique échoue le Zimbabwe : Un autre fardeau pour Obama
Automatically translated into French thanks to WorldLingo
Par monsieur Ronald Sanders :



Un ancien chef de gouvernement des Caraïbes, qui devrait savoir, m'a dit qu'il y a quelques mois que la seule manière Robert Mugabe part le Zimbabwe est des « pieds d'abord ». En d'autres termes, Mugabe mourra avant d'abandonner la puissance au Zimbabwe.

Pendant que les conditions au Zimbabwe détériorent rapidement, j'ai été rappelé les mots de cet ancien chef des Caraïbes. Le Zimbabwe est déjà un état entièrement échoué ; la vie elle-même est devenue une loterie quotidienne pour la majorité de ses personnes qui sont affamées ou brutalised. Il est évident à tous que Mugabe devrait remettre la puissance à Morgan Tsvangirai qui, par tous les comptes objectifs, a gagné les élections du 29 mars. Cependant, Mugabe, avec l'aide des chefs de ses militaires, se tient dessus pour actionner avec a vice-comme la poignée.

Le régime de Mugabe a employé la tactique vilest pour punir des personnes, en particulier les femmes, qui ont soutenu le mouvement de Tsvangari pour le changement démocratique (MDC). Le monde Aide-Libre, un groupe de recommandation fondé par ancien ambassadeur des Nations Unies du Canada, Stephen Lewis, a rassemblé le témoignage des femmes qui ont survécu les viols collectifs organisés par des membres de la partie du ZANU-PF de Mugabe après qu'il ait perdu les élections de mars. Les femmes font des exposés terrifiants des viols multiples et du battement brutal par les troupes qui se sont ouvrir identifiées avec le ZANU-PF. Le groupe rapporte que « plusieurs des femmes ont toujours unhealed des blessures pendant cinq mois plus tard, depuis le système médical du Zimbabwe a entièrement cessé de fonctionner, et tous ont besoin des essais d'HIV ».

Il doit se rappeler que le Zimbabwe était par le passé un pays de épanouissement qui s'est non seulement alimenté mais nourriture exportée à beaucoup d'Etats africains voisins et à d'autres produits au monde. Aujourd'hui, 5 millions de 9 millions de personnes qui restent là dépendent de l'aide alimentaire. Presque quatre millions de Zimbabwéens se sont sauvés dans les états voisins, en particulier Afrique du Sud où ils suppléent à l'insuffisance dehors d'une vie et où il y a eu des incidents des battements par les Africains du sud qui les considèrent comme une menace aux travaux.

L'inflation au Zimbabwe fonctionne actuellement à 230 millions de pour cent. C'est une figure qui défie la compréhension. Un bon indicateur de ce que ce signifie est que, si l'inflation dans n'importe quel pays des Caraïbes monte plus de 10 pour cent, chacun serait mortifié au sujet du coût vie.

Par année fonctionnant jusqu'aux élections de mars et depuis lors, l'ancien président de l'Afrique du Sud, Thabo Mbeki, a essayé sans succès de sponsoriser une affaire de partage du pouvoir entre Mugabe et Tsvangirai. Ses tentatives ont été un échec malheureux.

La partie de la MDC de Tsvangirai a compris qu'une affaire de partage du pouvoir, annoncée en septembre avec beaucoup de fanfare, a signifié que le « frappement d'un equilibre des forces juste de tous les ministères dans le gouvernement d'unité et le partage des rendez-vous diplomatiques et assigner le gouvernement principal signale ». Mais, Mugabe a gardé le contrôle des forces militaires et de la police, et quand une réunion des chefs principaux en Afrique australe a été convoquée en octobre pour essayer de résoudre les questions, Tsvangirai ne pourrait pas être présent parce que le régime de Mugabe l'a refusé à la question un passeport.

Pendant que les conditions empiraient au Zimbabwe, les chefs du Comité de développement africain méridional (SADC) ont tenu une réunion de secours le 9 novembre pour aborder la question. Encore, c'était un échec spectaculaire. Seulement 5 des 15 présidents tournés-vers le haut. Ils ont écouté des présentations par Mugabe, Tsvangirai et Arthur Mutambara, le chef d'un groupe d'éclat de MDC, et leur ont puis demandés au recuse eux-mêmes de la réunion. Tsvangirai et Mutambara sont partis, mais Mugabe a catégoriquement refusé de partir de la salle. Il a participé, donc, à une décision qui l'a matériellement affecté.

La décision, quand elle est venue, était un non-sens complet. Il a insisté sur le fait qu'un gouvernement de partage du pouvoir devrait commencer à fonctionner immédiatement et que le ministère des affaires à la maison devrait avoir deux ministres, un a nommé par Mugabe et l'autre par Tsvangirai.

Ainsi il semble que la montagne de SADC est allée en avant et a produit une souris, et elle n'était pas même une souris qui a feint pour hurler. On a poussé aucun acte d'émeute n'a été lu à Mugabe, aucunes menaces des sanctions ont été faits, aucune déclaration que son régime serait isolé par SADC s'il ne se conformait pas à un arrangement de partage du pouvoir dirigé. Tout ce que SADC a réussi à faire continue le misrule et la détérioration supplémentaire de Mugabe de la vie pour tous les Zimbabwéens. Naturellement, Tsvangirai a rejeté la décision tout à fait.

Ainsi avec une abdication de sa responsabilité au peuple du Zimbabwe, SADC a le Zimbabwe gauche à son propre destin. C'est un destin qui peut seulement apporter plus de famine, plus de réfugiés, une détérioration de l'économie et, tristement, de plus de brutalité contre les zimbabwéens et de plus de carnage.

Jusqu'ici, les nations développées du monde ont l'intervention gauche au Zimbabwe les pays africains et en particulier en Afrique du Sud méridionaux pour la crainte que Mugabe les accuserait du racisme. Mugabe a ranted et a déliré au gouvernement britannique en particulier, et à d'autres gouvernements comprenant les Etats-Unis les accusant de le punir saisie d'excédent des terres possédées par les fermiers blancs. Mais, naturellement, le règne de Mugabe de la terreur est maintenant dirigé aux zimbabwéens noirs. Ce qui se produit il y a abus nu de puissance et du brutalisation le plus terrible des indigènes.

SADC - et toute l'Afrique - ne peuvent pas envahir les nations développées du monde si leurs gouvernements décident que l'intervention au Zimbabwe est maintenant essentielle pour arrêter une crise humanitaire des proportions principales. Les chefs de SADC ont eu une grande chance de prouver que l'Afrique pourrait contrôler ses propres crises fermement et avec succès. Ils l'ont soufflé.

Heureusement, une fois que Barack Obama assume la présidence des Etats-Unis d'Amérique, si le gouvernement des USA décide de se joindre à d'autres, par le Conseil de sécurité de l'ONU, aux Zimbabwéens libres de la dictature de Mugabe, l'accusation du racisme serait un cri creux.

Les Caraïbes devraient espérer qu'Obama donnera au Zimbabwe une attention tôt. Pour non seulement voulez son attention apportent le soulagement aux millions d'Africains, il aidera également à s'assurer qu'une partie importante d'argent d'aide, à la laquelle les Caraïbes feraient bon accueil, ne doit pas être détournée à reconstruire le Zimbabwe après la fête de Mugabe de la destruction.


caribbeannetnews

14 novembre 2008

Monsieur Ronald Sanders est un directeur d'affaires et un ancien diplomate des Caraïbes qui édite largement
sur de petits états dans la communauté globale. Reponses à : ronaldsanders29@hotmail.com

África falla Zimbabwe: Otra carga para Obama
Automatically translated into Spanish thanks to WorldLingo
Por sir Ronald Sanders:



Un jefe gobierno del Caribe anterior, que debe saber, me dijo que hace unos meses que la única manera Roberto Mugabe se está yendo Zimbabwe sea “pies primero”. Es decir Mugabe morirá antes de abandonar energía en Zimbabwe.

Mientras que las condiciones en Zimbabwe deterioran rápidamente, me han recordado las palabras de ese líder del Caribe anterior. Zimbabwe es ya un estado completamente fallado; la vida sí mismo se ha convertido en una lotería diaria para la mayoría de su gente que está siendo hambrienta o brutalised. Es obvio a todos que Mugabe debe entregar energía a Morgan Tsvangirai que, por todas las cuentas objetivas, ganó las elecciones del 29 de marzo. Todavía, Mugabe, con la ayuda de los líderes de sus militares, se aferra para accionar con a vice-como apretón.

El régimen de Mugabe ha utilizado las táctica más vilest para castigar a gente, particularmente las mujeres, que han apoyado el movimiento de Tsvangari para el cambio democrático (MDC). El mundo Ayuda-Libre, un grupo fundado por el embajador anterior de Naciones Unidas de Canadá, Stephen Lewis de la defensa, ha recogido testimonio de las mujeres que sobrevivieron las violaciones de cuadrilla organizadas de los miembros del partido de ZANU-PF de Mugabe después de que él perdiera las elecciones de marcha. Las mujeres dan cuentas horrific de violaciones múltiples y del golpeo brutal por las cuadrillas que se identificaron abiertamente con el ZANU-PF. El grupo divulga que “muchas de las mujeres todavía tienen unhealed heridas cinco meses más adelante, desde el sistema médico de Zimbabwe ha dejado enteramente de funcionar, y todos necesitan pruebas del VIH”.

Tiene que ser recordado que Zimbabwe era una vez un país que prosperaba que no sólo se alimentó solamente alimento exportado a muchos Estados africanos vecinos y a otras materias al mundo. Hoy, 5 millones 9 millones de personas de que permanecen allí son dependientes en ayuda de alimento. Casi cuatro millones de Zimbabweans han huido en los estados vecinos, particularmente Suráfrica donde eke hacia fuera una vida y donde ha habido incidentes de golpeos por los africanos del sur que los miran como amenaza a los trabajos.

La inflación en Zimbabwe está funcionando actualmente en 230 millones de por ciento. Es una figura que desafía la comprensión. Un buen indicador de lo que ese significa es que, si la inflación en cualquier país del Caribe se levanta sobre 10 por ciento, cada uno mortified sobre el coste de vivir.

En el año que funcionaba hasta las elecciones de marcha y desde entonces, el presidente anterior de Suráfrica, Thabo Mbeki, ha intentado sin éxito al corredor un reparto energía-que compartía entre Mugabe y Tsvangirai. Sus tentativas han sido una falta desgraciada.

El partido del MDC de Tsvangirai entendía que un reparto energía-que compartía, anunciado en septiembre con mucha fanfarria, significó que “lograr una equilibrio razonable justa de la energía de todos los ministerios en el gobierno de la unidad y compartir citas diplomáticas y asignar el gobierno dominante fija”. Pero, Mugabe guardó control sobre las fuerzas militares y el policía, y cuando una reunión de los líderes dominantes en África meridional fue convocada en octubre para intentar resolver las ediciones, Tsvangirai no podría atender porque el régimen de Mugabe rechazó publicarlo un pasaporte.

Mientras que las condiciones se empeoraron en Zimbabwe, los líderes del comité de desarrollo africano meridional (SADC) celebraron una reunión de la emergencia el 9 de noviembre para tratar la edición. Una vez más era una falta espectacular. Solamente 5 de los 15 presidentes dieron vuelta-para arriba. Escucharon las presentaciones de Mugabe, Tsvangirai y Arturo Mutambara, el líder de un grupo de la astilla del MDC, y después les invitaron al recuse ellos mismos de la reunión. Tsvangirai y Mutambara se fueron, pero Mugabe rechazado plano para salir del cuarto. Él, por lo tanto, participó en una decisión que lo afectó materialmente.

La decisión, cuando vino, era un absurdo completo. Insistió que un gobierno energía-que comparte debe comenzar a funcionar inmediatamente y que el ministerio de los asuntos caseros debe tener dos ministros, uno designó por Mugabe y el otro de Tsvangirai.

Se parece tan que la montaña de SADC fue adelante y que produjo un ratón, y no era uniforme un ratón que fingió rugir. No se leyó ningún acto de alboroto a Mugabe, ningunas amenazas de sanciones fue hecho, ningún declaración fue pronunciado que su régimen sería aislado con SADC si él no se conformó con un arreglo energía-que compartía supervisado. Todo que SADC tuvo éxito en hacer está continuando el misrule y el empeoramiento posterior de Mugabe de la vida para todo el Zimbabweans. Naturalmente, Tsvangirai ha rechazado la decisión en conjunto.

Tan con una abdicación de su responsabilidad a la gente de Zimbabwe, SADC tiene Zimbabwe izquierdo a su propio sino. Es un sino que puede traer solamente más hambre, más refugiados, un empeoramiento de la economía y, tristemente, de más brutalidad contra la gente de Zimbabwean y de más matanza.

Hasta el momento, las naciones desarrolladas del mundo tienen intervención izquierda en Zimbabwe a los países africanos y particularmente a la Suráfrica meridionales para el miedo que Mugabe los acusaría de racismo. Mugabe tiene ranted y deliró en el gobierno británico particularmente, y en otros gobiernos incluyendo los Estados Unidos que los acusan de castigarlo asimiento del excedente de las tierras poseídas por los granjeros blancos. Pero, por supuesto, el reinado del terror de Mugabe ahora se dirige en la gente negra de Zimbabwean. Qué está sucediendo hay abuso desnudo de la energía y del brutalisation más tremendo de indígenas.

SADC - y toda la África - no pueden invadir las naciones desarrolladas del mundo si sus gobiernos deciden a que la intervención en Zimbabwe es esencial ahora parar una crisis humanitaria de proporciones importantes. Los líderes de SADC tenían una gran ocasión de demostrar que África podría manejar sus propias crisis firmemente y con éxito. Lo soplaron.

Afortunadamente, una vez que Barack Obama asuma la presidencia de los Estados Unidos de América, si el gobierno de los E.E.U.U. decide a ensamblar con otros, a través del consejo de seguridad de la O.N.U, a Zimbabweans libre de la dictadura de Mugabe, la acusación del racismo fuera un grito hueco.

El Caribe debe esperar que Obama dé a Zimbabwe la atención temprana. Para no sólo quiera su atención traen la relevación a millones de africanos, él también ayudará a asegurarse de que una porción importante de dinero de la ayuda, a que el Caribe daría la bienvenida, no tiene que ser divertida a reconstruir Zimbabwe después de la juerga de Mugabe de la destrucción.


caribbeannetnews

14 de noviembre de 2008

Sir Ronald Sanders es ejecutivo de negocio y un diplomata del Caribe anterior que publica extensamente
en estados pequeños en la comunidad global. Reponses a: ronaldsanders29@hotmail.com

L'Africa viene a mancare lo Zimbabwe: Un'altra difficoltà per Obama
Automatically translated into Italian thanks to WorldLingo
Dal sir Ronald Sanders:



Un ex capo di governo caraibico, che dovrebbe sapere, mi ha detto che alcuni mesi fa che l'unico senso Robert Mugabe sta andando lo Zimbabwe fosse “piedi in primo luogo„. Cioè Mugabe morirà prima della cessione dell'alimentazione nello Zimbabwe.

Mentre i termini nello Zimbabwe si deteriorano velocemente, sono stato ricordato a delle parole di quel ex capo caraibico. Lo Zimbabwe è già completamente venuto a mancare dichiara; la vita in se si è trasformata in in un lottery quotidiano per la maggior parte della relativa gente che sta essendo affamata o brutalised. È evidente a tutti che Mugabe dovrebbe cosegnare l'alimentazione a Morgan Tsvangirai che, da tutti i clienti obiettivi, ha vinto le elezioni del 29 marzo. Tuttavia, Mugabe, con l'aiuto dei capi dei suoi militari, tiene sopra per alimentare con la a vice-come la presa.

Il regime del Mugabe ha usato le tattiche più vilest per punire la gente, specialmente donne, che hanno sostenuto il movimento del Tsvangari per cambiamento democratico (MDC). Il mondo Sussidio-Libero, un gruppo fondato dall'ex ambasciatore delle Nazioni Unite del Canada, Stephen Lewis di avvocatura, ha raccolto la testimonianza dalle donne che sono sopravvissuto violenze di gruppo organizzate dai membri del partito di ZANU-PF del Mugabe dopo che perdesse le elezioni di marzo. Le donne fanno i resoconti horrific delle violenze multiple e della battitura brutale dai gruppi che si sono identificati apertamente con lo ZANU-PF. Il gruppo segnala che “molte delle donne ancora hanno unhealed le ferite cinque mesi più successivamente, dal sistema medico dello Zimbabwe interamente è cessato di funzionare e tutti hanno bisogno delle prove del HIV„.

Deve essere ricordato che lo Zimbabwe era una volta un paese fiorente che non solo si è alimentato ma l'alimento esportato ai molti Africano vicino dichiara ed altri prodotti al mondo. Oggi, 5 milioni di 9 milione di persone che rimangono là dipendono dall'aiuto alimentare. Quasi quattro milione Zimbabweans sono fuggito in vicino dichiarano, specialmente la Sudafrica in cui eke fuori una vita e dove ci sono stati avvenimenti delle battiture dagli Africani del sud che li considerare come una minaccia ai lavori.

L'inflazione nello Zimbabwe attualmente sta funzionando a 230 milione %. È una figura che sfida alla comprensione. Un buon indicatore di che cosa quel significa è che, se l'inflazione in qualunque paese caraibico aumenta oltre 10 per cento, tutto mortified circa il costo di vivere.

Durante l'anno che funziona fino alle elezioni di marzo e da allora, l'ex presidente della Sudafrica, Thabo Mbeki, ha provato senza successo al mediatore un affare alimentazione-ripartentesi fra Mugabe e Tsvangirai. I suoi tentativi sono stati un guasto misero.

Il partito del MDC del Tsvangirai ha capito che un affare alimentazione-ripartentesi, annunziato in settembre con molto fanfare, ha significato che “colpire un equilibrio di forze giusto di tutti i ministeri nel governo di unità e ripartire gli appuntamenti diplomatici ed assegnare il governo chiave inviano„. Ma, controllo mantenuto Mugabe sopra sia le forze dei militari che la polizia e quando una riunione dei capi chiave in Africa del sud è stata indetta in ottobre per provare a risolvere i problema, Tsvangirai non potrebbe assistere perché il regime di Mugabe ha rifiutato di pubblicarlo un passaporto.

Mentre le circostanze hanno peggiorato nello Zimbabwe, i capi del comitato di sviluppo africano del sud (SADC) hanno tenuto il 9 novembre una riunione di emergenza per richiamare l'edizione. Di nuovo, era un guasto spettacolare. Soltanto 5 dei 15 presidenti hanno girato-in su. Hanno ascoltato le presentazioni da Mugabe, Tsvangirai ed Arthur Mutambara, il capo di un gruppo della scheggia del MDC ed allora hanno chiesto loro a recuse essi stessi dalla riunione. Tsvangirai e Mutambara lasciato, ma Mugabe hanno rifiutato piano di lasciare la stanza. , Quindi, ha partecipato ad una decisione che lo ha interessato materialmente.

La decisione, quando è venuto, era un'assurdità completa. Ha insistito che un governo alimentazione-ripartentesi dovrebbe cominciare funzionare immediatamente e che il Ministero degli affari domestici dovrebbe avere due ministri, uno nominato da Mugabe e l'altro da Tsvangirai.

Così sembra che la montagna di SADC è andato avanti ed ha prodotto un mouse e non era neppure un mouse che ha finto ruggire. Nessun atto di tumulto è stato letto a Mugabe, nessun minacce delle sanzioni è stato fatto, nessuna dichiarazione uttered che il suo regime sarebbe isolato da SADC se non aderisse ad una disposizione alimentazione-ripartentesi sorvegliata. Tutti che SADC riuscito a fare stia continuando il misrule del Mugabe ed ulteriore peggioramento della vita per tutto lo Zimbabweans. Naturalmente, Tsvangirai ha rifiutato la decisione complessivamente.

Così con un'abdicazione della relativa responsabilità alla gente dello Zimbabwe, SADC ha Zimbabwe di sinistra al relativo proprio destino. È un destino che può portare soltanto più inedia, più rifugiati, un peggioramento dell'economia e, tristemente, di più brutality contro la gente di Zimbabwean e di più massacro.

Finora, le nazioni sviluppate del mondo hanno intervento di sinistra nello Zimbabwe i paesi africani e specialmente in Sudafrica del sud per timore che Mugabe li accuserebbe del razzismo. Mugabe ha ranted e raved al governo britannico in particolare e ad altri governi compreso gli Stati Uniti che li accusano della punizione lui il grippaggio dell'eccedenza delle terre ha posseduto dai coltivatori bianchi. Ma, naturalmente, il regno del Mugabe del terrore ora è diretto alla gente nera di Zimbabwean. Che cosa sta accadendo ci è abuso nudo di alimentazione e del brutalisation più terribile delle popolazioni autoctone.

SADC - e tutta l'Africa - non possono assalire le nazioni sviluppate del mondo se i loro governi decidono che l'intervento nello Zimbabwe ora è essenziale per arrestare una crisi umanitaria delle proporzioni importanti. I capi di SADC hanno avuti una probabilità grande indicare che l'Africa potrebbe controllare saldamente e con successo le relative proprie crisi. Lo hanno saltato.

Fortunatamente, una volta che Barack Obama presuppone la presidenza degli Stati Uniti d'America, se il governo degli Stati Uniti decide unirsi con altri, attraverso il Consiglio di sicurezza di NU, a Zimbabweans libero del dictatorship del Mugabe, l'accusa del razzismo fosse una cavità grida.

I Caraibi dovrebbero sperare che Obama presti allo Zimbabwe attenzione iniziale. Per non solo voglia la sua attenzione portano il rilievo a milioni di Africani, esso inoltre contribuirà a accertarsi che una parte importante dei soldi del sussidio, che i Caraibi accoglierebbero favorevolmente, non debba essere deviata a ricostruire lo Zimbabwe dopo lo spree del Mugabe di distruzione.


caribbeannetnews

14 novembre 2008

Il sir Ronald Sanders è un uomo d'affari e l'ex diplomatico caraibico che pubblica ampiamente
su piccolo dichiara nella Comunità globale. Reponses a: ronaldsanders29@hotmail.com

Afrika verläßt Zimbabwe: Eine andere Belastung für Obama
Automatically translated into German thanks to WorldLingo
Durch Sir Ronald Sanders:



Ein ehemaliger karibischer Regierungschef, der wissen sollte, erklärte mir, daß vor einigen Monaten, daß die einzige Weise Robert Mugabe verläßt, Zimbabwe „Füße zuerst“ ist. Das heißt, stirbt Mugabe, bevor er Energie in Zimbabwe abtritt.

Während Bedingungen in Zimbabwe schnell verschlechtern, bin ich an Wörter dieses ehemaligen karibischen Führers erinnert worden. Zimbabwe ist bereits ein völlig verlassener Zustand; das Leben selbst ist eine tägliche Lotterie für die Majorität seiner Leute geworden, die verhungert sind oder brutalised. Es liegt zu allen auf der Hand, daß Mugabe Energie zu Morgan Tsvangirai überreichen sollte, der, durch alle objektiven Konten, die 29. März Wahlen gewann. Jedoch hält Mugabe, mit Hilfe der Führer seines Militärs, an, um mit a Vize-wie Griff anzutreiben.

Regime Mugabes hat die vilest Taktiken verwendet, um Leute, besonders Frauen zu bestrafen, die Bewegung Tsvangaris für demokratische änderung (MDC fap) gestützt haben. Hilfsmittel-Freie Welt, eine Befürwortung Gruppe, die vom ehemaligen Botschafter Nationen Kanadas, Stephen Lewis gegründet wird, hat Zeugnis von den Frauen gesammelt, die organisierter Grupperaub durch Mitglieder der Partei ZANU-PF Mugabes überlebten, nachdem er die März Wahlen verlor. Die Frauen berichten entsetzliche über mehrfachem Raub und brutalem Schlagen durch Gruppen, die sich öffentlich mit dem ZANU-PF kennzeichneten. Die Gruppe berichtet, daß „viele der Frauen noch unhealed Wunden fünf Monate später haben, seit Zimbabwes medizinischem System hat völlig aufgehört, zu arbeiten, und alle benötigen HIV Tests“.

Es muß zurückgerufen werden, daß Zimbabwe einmal ein blühendes Land, das sich nicht nur einzog, aber exportierte Nahrung zu vielen benachbarten afrikanischen Zuständen und zu anderen Gebrauchsgütern zur Welt war. Heute 5 sind Million der 9 Million Leute, die dort bleiben, vom Nahrungsmittelhilfsmittel abhängig. Fast vier Million Zimbabweans sind in benachbarte Zustände, besonders Südafrika geflohen, in denen sie heraus ein Leben mühsam erarbeiten und wo es Ereignisse des Schlagens durch Südafrikaner gegeben hat, die sie als eine Drohung zu den Jobs ansehen.

Inflation in Zimbabwe läuft z.Z. bei 230 Million Prozenten. Es ist eine Abbildung, die Erfassen herausfordert. Eine gute Anzeige von was diesem bedeutet, ist, daß, wenn Inflation in irgendeinem karibischen Land über 10 Prozent steigt, jeder über die Kosten des Lebens beschämt würde.

Im Jahr, das bis zu den März Wahlen und seit damals läuft, hat der ehemalige Präsident von Südafrika, Thabo Mbeki, erfolglos zum Vermittler ein Energie-teilendes Abkommen zwischen Mugabe und Tsvangirai versucht. Seine Versuche sind ein miserabler Ausfall gewesen.

Partei MDC fap Tsvangirais verstand, daß ein Energie-teilendes Abkommen, angekündigt im September mit vieler Fanfare, bedeutete, daß „das Anschlagen einer angemessenen Balance der Energie von allen Ministerien in der Einheitregierung und das Teilen der diplomatischen Verabredungen und das Zuweisen der Schlüsselregierung bekanntgibt“. Aber, Mugabe gehaltene Steuerung über den Militärkräften und der Polizei und als eine Konferenz der Schlüsselführer in Südafrika im Oktober ein:be*ruf, um zu versuchen, die Ausgaben zu beheben, könnte Tsvangirai nicht beachten, weil das Mugabe Regime ablehnte, ihn herauszugeben ein Paß.

Während Bedingungen in Zimbabwe sich verschlechterten, hielten die Führer des südlichen afrikanischen Produktentwicklungsausschußes (SADC) eine Dringlichkeitssitzung am 9. November ab, um den Punkt anzusprechen. Wieder war es ein großartiger Ausfall. Nur 5 der 15 Präsidenten drehten-oben sich. Sie hörten auf Darstellungen durch Mugabe, Tsvangirai und Arthur Mutambara, der Führer einer MDC fap Splittergruppe und dann luden ihnen zum recuse selbst von der Sitzung ein. Tsvangirai und Mutambara verließen, aber Mugabe lehnte flach ab, den Raum zu verlassen. Er nahm folglich an einer Entscheidung teil, die ihn materiell beeinflußte.

Die Entscheidung, als sie kam, war ein kompletter Unsinn. Es beharrte, daß eine Energie-teilende Regierung beginnen sollte, sofort zu arbeiten und daß das Ministerium der Hauptangelegenheiten zwei Minister haben sollte, ein, das von Mugabe ernannt wurden und das andere von Tsvangirai.

So scheint es, daß der SADC Berg weiter ging und eine Maus produzierte und er nicht eine Maus gleichmäßig war, die vortäuschte zu brüllen. Keine Aufstandtat wurde zu Mugabe, keine Drohungen von Sanktionen wurden gebildet, keine Erklärung wurde gegäußert gelesen, die sein Regime durch SADC lokalisiert würde, wenn er nicht mit einer überwachten Energie-teilenden Anordnung einwilligte. Alle, denen SADC, das mit dem Tun gefolgt wird, misrule Mugabes und der weiteren Verschlechterung des Lebens für alles Zimbabweans fortsetzt. Natürlich hat Tsvangirai die Entscheidung zusammen zurückgewiesen.

So mit einem Verzicht seiner Verantwortlichkeit zu den Leuten von Zimbabwe, hat SADC linken Zimbabwe zu seinem eigenen Schicksal. Es ist ein Schicksal, das mehr Verhungern, mehr Flüchtlinge, eine Verschlechterung der Wirtschaft und, traurig, mehr Brutalitäten gegen die Zimbabwean Leute und mehr Blutvergießen nur holen kann.

Bis jetzt haben die entwickelten Nationen der Welt linke Intervention in Zimbabwe in die afrikanischen Südländer und das besonders Südafrika für Furcht, daß Mugabe sie vom Rassismus beschuldigen würde. Mugabe hat ranted und raved an der britischen Regierung insbesondere und an anderen Regierungen einschließlich die Vereinigten Staaten, die sie vom Bestrafen er überschußergreifung der Länder beschuldigen, die durch weiße Landwirte besessen werden. Aber selbstverständlich wird Herrschaft Mugabes des Terrors jetzt an den schwarzen Zimbabwean Leuten verwiesen. Was geschieht, gibt es blanken Mißbrauch der Energie und des schrecklichsten brutalisation der gebürtigen Leute.

SADC - und die ganze Afrika - können nicht die entwickelten Nationen der Welt angreifen, wenn ihre Regierungen entscheiden, daß Intervention in Zimbabwe jetzt wesentlich ist, eine humanitäre Krise von Hauptanteilen zu stoppen. SADC Führer hatten eine große Wahrscheinlichkeit, zu zeigen, daß Afrika seine eigenen Krisen fest und erfolgreich handhaben könnte. Sie brannten es durch.

Glücklicherweise sobald Barack Obama den Vorsitz der Staaten von Amerika, wenn die US Regierung entscheidet, mit anderen, durch den UNO Sicherheit Rat, zu freiem Zimbabweans von Diktatur Mugabes zu verbinden, die Anklage von Rassismus würde sein ein hohler Schrei annimmt.

Die Karibischen Meere sollten hoffen, daß Obama Zimbabwe frühe Aufmerksamkeit gibt. Für nicht nur willen Sie seine Aufmerksamkeit holen den Millionen Afrikanern Entlastung, es hilft auch, sicherzugehen, daß ein Hauptteil Hilfsmittelgeld, den die Karibischen Meere begrüßen würden, nicht zum Umbauen von Zimbabwe nach Spree Mugabes der Zerstörung umgeleitet werden muß.


caribbeannetnews

14. November 2008

Sir Ronald Sanders ist ein Unternehmensleiter und ein ehemaliger karibischer Diplomat, der weit auf
kleinen Zuständen in der globalen Gemeinschaft veröffentlicht. Reponses zu: ronaldsanders29@hotmail.com

África falha Zimbabwe: Um outro burden para Obama
Automatically translated into Portuguese thanks to WorldLingo
Pelo senhor Ronald Sanders:



Uma cabeça de governo do Cararibe anterior, que devesse saber, disse-me que há alguns meses atrás que a única maneira Robert Mugabe está saindo Zimbabwe é “pés primeiramente”. Ou seja Mugabe morrerá antes de abandonar o poder em Zimbabwe.

Enquanto as condições em Zimbabwe se deterioram ràpidamente, eu estive lembrado de palavras desse líder do Cararibe anterior. Zimbabwe é já um estado inteiramente falhado; a vida própria transformou-se um lottery diário para a maioria de seus povos que estão sendo starved ou brutalised. É óbvio a tudo que Mugabe deve entregar o poder excedente a Morgan Tsvangirai que, por todos os clientes objetivos, ganhou as eleições março de 29o. Ainda, Mugabe, com a ajuda dos líderes de suas forças armadas, prende sobre para power com o a vice-como o aperto.

O regime de Mugabe usou as táticas as mais vilest punir povos, particularmente as mulheres, que suportaram o movimento de Tsvangari para a mudança democrática (CDM). O mundo Dae (dispositivo automático de entrada)-Livre, um grupo do advocacy fundado por nações unidas anteriores embaixador de Canadá, Stephen Lewis, coletou o testimony das mulheres que sobreviveram violações de grupo organizadas por membros do partido de ZANU-PF de Mugabe depois que perdeu as eleições de março. As mulheres dão clientes horrific de violações múltiplas e da batida brutal pelos grupos que se identificaram abertamente com o ZANU-PF. O grupo relata que “muitas das mulheres têm ainda unhealed feridas cinco meses mais tarde, desde o sistema médico de Zimbabwe cessou inteiramente de funcionar, e todos necessitam testes do HIV”.

Tem-se que recordar que Zimbabwe era uma vez um país florescendo que se alimente não somente mas alimento exportado a muitos estados africanos neighbouring e a outros productos ao mundo. Hoje, 5 milhões dos 9 milhão povos que remanescem lá são dependentes do dae (dispositivo automático de entrada) de alimento. Quase quatro milhão Zimbabweans fujiram nos estados neighbouring, particularmente África do Sul onde eke para fora uma vida e onde houve uns incidents das batidas pelos africanos sul que os consideram como uma ameaça aos trabalhos.

A inflação em Zimbabwe está funcionando atualmente em 230 milhões por o centavo É uma figura que defies a compreensão. Um indicador bom de o que esse signifique é que, se a inflação em qualquer país do Cararibe se levantar sobre 10 por cento, todos mortified sobre o custo de viver.

No ano que funciona até as eleições de março e desde então, o presidente anterior de África do Sul, Thabo Mbeki, tentou em vão ao corretor um negócio poder-compartilhando entre Mugabe e Tsvangirai. Suas tentativas foram uma falha miserável.

O partido do CDM de Tsvangirai compreendeu que um negócio poder-compartilhando, heralded em setembro com muito fanfare, significou que “golpear um contrapeso de poder justo de todos os ministries no governo da unidade e compartilhar de nomeações diplomatic e atribuir o governo chave afixam”. Mas, Mugabe manteve o controle sobre as forças militares e as polícias, e quando uma reunião dos líderes chaves em África do sul foi chamada em outubro para tentar resolver as edições, Tsvangirai não poderia atender porque o regime de Mugabe recusou o emitir um passport.

Enquanto as circunstâncias worsened em Zimbabwe, os líderes do comitê de desenvolvimento africano do sul (SADC) realizaram uma reunião da emergência sobre novembro 9o para dirigir-se à edição. Outra vez, era uma falha espectacular. Somente 5 dos 15 presidentes girados-acima. Escutaram apresentações por Mugabe, Tsvangirai e Arthur Mutambara, líder de um grupo da lasca do CDM, e convidaram-lhes então ao recuse eles mesmos da reunião. Tsvangirai e Mutambara deixado, mas Mugabe recusaram lisa sair do quarto. , Participou conseqüentemente em uma decisão que o afetasse materialmente.

A decisão, quando veio, era um absurdo completo. Insistiu que um governo poder-compartilhando deve começar funcionar imediatamente e que o Ministry dos casos Home deve ter dois ministros, um apontou por Mugabe e pelo outro por Tsvangirai.

Assim parece que a montanha de SADC foi adiante e produziu um rato, e não era uniforme um rato que finja rujir. Nenhum ato de motim foi lido a Mugabe, nenhumas ameaças dos sanctions foi feito, nenhuma declaração foi expressado que seu regime seria isolado por SADC se não comply com um arranjo poder-compartilhando supervisionado. Tudo que SADC sucedido em fazer está continuando o misrule de Mugabe e no worsening mais adicional da vida para todo o Zimbabweans. Naturalmente, Tsvangirai rejeitou a decisão completamente.

Assim com uma abdicação de sua responsabilidade aos povos de Zimbabwe, SADC tem Zimbabwe esquerdo a seu próprio fate. É um fate que possa somente trazer mais starvation, mais refugees, worsening da economia e, sadly, de mais brutality de encontro aos povos de Zimbabwean e de mais bloodshed.

Assim distante, as nações desenvolvidas do mundo têm a intervenção esquerda em Zimbabwe aos países africanos e particularmente à África do Sul do sul para o medo que Mugabe os acusaria do racism. Mugabe tem ranted e raved no governo britânico no detalhe, e em outros governos including os Estados Unidos que acusam os de puni-lo a apreensão do excesso das terras possuiu pelos fazendeiros brancos. Mas, naturalmente, o reino de Mugabe de terror é dirigido agora nos povos pretos de Zimbabwean. O que está acontecendo há um abuso despido do poder e do brutalisation o mais terrível de povos nativos.

SADC - e toda a África - não podem assail as nações desenvolvidas do mundo se seus governos se decidirem que a intervenção em Zimbabwe é agora essencial parar uma crise humanitária de proporções principais. Os líderes de SADC tiveram uma possibilidade grande mostrar que África poderia controlar suas próprias crises firmemente e com sucesso. Fundiram-no.

Felizmente, uma vez que Barack Obama supõe o Presidency dos Estados Unidos da América, se o governo dos E.U. se decidir juntar com outro, através do conselho de segurança dos UN, a Zimbabweans livre do dictatorship de Mugabe, o accusation do racism seria um grito oco.

As Caraíbas devem esperar que Obama dê a Zimbabwe a atenção adiantada. Para queira não somente sua atenção trazem o relevo aos milhões dos africanos, ele ajudará também assegurar-se de que uma parcela principal do dinheiro do dae (dispositivo automático de entrada), a que as Caraíbas dêem boas-vindas, não tenha que ser desviada a reconstruir Zimbabwe após o spree de Mugabe da destruição.


caribbeannetnews

Novembro 14, 2008

O senhor Ronald Sanders é um executivo de negócio e um diplomata do Cararibe anterior que publique extensamente
em estados pequenos na comunidade global. Reponses a: ronaldsanders29@hotmail.com

Afrika kuggningar Zimbabwe: En annan börda för Obama
Automatically translated into Swedish thanks to WorldLingo
Med Herrn Ronald slipmaskiner:



Ett tidigare karibiskt huvud av regeringen, som bör veta, berättade mig att några månader sedan det som den enda Robert Mugabe lämnar långt Zimbabwe är ”fot först”. Med andra ord ska Mugabe matrisen, innan han avstod, driver i Zimbabwe.

Försämras, mig har påmints av den tidigare karibiska ledare uttrycker, som villkorar i Zimbabwe snabbt. Zimbabwe är redan ett fullständigt missat statligt; liv sig själv har blivit ett dagstidninglotteri för majoriteten av dess folk som svältas eller brutaliseras. Det är tydligt till alla som Mugabe bör räcka över driver till Morgan Tsvangirai, som, vid alla sakliga konton, segrade valen för mars 29th. Ännu rymmer Mugabe, med hjälpen av ledarna av hans militär, på för att driva med last-gillar fattandet.

Mugabes styre har använt de mest vilest taktik för att bestraffa folk, bestämt kvinnor, som har stöttat Tsvangaris rörelse för demokratisk ändring (MDC). DenFria världen, en stödgrupp som grundas av Kanada den tidigare Förenta nationambassadören, Stephen Lewis, har samlat vittnesbörd från kvinnor som fortlevde den organiserade ligan våldtar vid medlemmar av Mugabes ZANU--PFpartit efter honom som var borttappad marsvalen. Kvinnorna ger fasansfulla konton av multipeln våldtar och brutal stryk av ligor som identifierade sig öppet med ZANUEN-PF. Gruppen anmäler att ”många av de stilla kvinnorna har unhealed sår fem mer sistnämnda månader, sedan Zimbabwe medicinska system har helt upphört för att fungera, och all behovsHIV testar”.

Det måste att återkallas att Zimbabwe var en gång ett blommandeland som matade sig inte endast, utan exporterad mat till många den neighbouring afrikanen påstår och andra artiklar till världen. I dag är 5 miljoner av det 9 miljon folket, som återstår där, anhörigen på livsmedelsstöd. Nästan fyra miljon Zimbabweans har flytt in i neighbouring påstår, bestämt Sydafrika var de eke ut ett uppehälle och var det har finnas incident av strykar av Söder Afrikan som hänseende dem som ett hot till jobb.

Inflation i Zimbabwe är för närvarande spring på 230 miljoner per cent Det är en figurera som trotsar uppfattning. Bra indikatorn av vad som är den hjälpmedlet är att, om inflation i några karibiska landslöneförhöjningar över 10 procent, alla skulle förödmjukas om levnadskostnaden.

I årsspringet upp till har marsvalen och sedan dess, tidigare president av Sydafrika, Thabo Mbeki, försökt misslyckat att mäkla ettdela avtal mellan Mugabe och Tsvangirai. Hans försök har varit ett bedrövligt fel.

Tsvangirais MDC-partit förstod att ettdela avtal som allra förebådas i September med mycket fanfar, den betydda ”en klockas slag departement för en mässamaktbalans, i regeringen och att dela diplomatiska tidsbeställningar och att tilldela för enhet den nyckel- regeringen postar”. Men kontrollerar utfärdar hållna Mugabe över både krigsmaktarna och polisen, och då ett möte av nyckel- ledare i sydliga Afrika kallades i Oktober till försök att lösa, Tsvangirai kunde inte delta i, därför att det Mugabe styret vägrade för att utfärda honom ett pass.

Som villkorar försämrat i Zimbabwe, rymde ledarna av den sydliga afrikanska utvecklingskommittén (SADC) ett nöd- möte på November 9th för att tilltala utfärda. Igen var det ett spektakulärt fel. Endast 5 av de 15 vända-upp presidenterna. De lyssnade till presentationer av Mugabe, Tsvangirai och Arthur Mutambara, ledare av en MDC-utbrytargrupp och frågade därefter dem till recuse sig själv från mötet. Tsvangirai och lämnade Mutambara, men Mugabe vägrade plant för att lämna rummet. Han, deltog därför i ett beslut som påverkade materially honom.

Beslutet, då det kom, var en färdig nonsens. Det insisterade, att endela regering bör starta att fungera omgående och att departement av hem- angelägenheter bör ha två minister, en som var bestämd vid Mugabe och annat av Tsvangirai.

Så verkar det SADC-berg gick framåt och producerade en mus, och det var inte ens en mus som låtsade för att vråla. Ingen tumult agerar lästes till Mugabe, inga hot av sanktioner gjordes, ingen förklaring yttrades som hans styre skulle isoleras av SADC, om han inte uppfyllde med en övervakad driva-dela ordning. Alla som SADC efterföljande i att göra fortsätter Mugabes misrule och mer ytterligare försämra av liv för all Zimbabweans. Naturligt har Tsvangirai kasserat beslutet alldeles.

Så med en abdikering av dess ansvar till folket av Zimbabwe, har SADC lämnat Zimbabwe till dess egna öde. Det är ett öde som kan endast komma med mer svält, mer flyktingar, försämra av ekonomin och, SAD, mer brutalitet mot det zimbabwiska folket och mer blodsutgjutelse.

Således långt, har de framkallade nationerna av världen lämnat ingripande i Zimbabwe till de sydliga afrikanska länderna och bestämt Sydafrika för skräck som skulle Mugabe anklagar dem av rasism. Mugabe har orerat och har yrat på den brittiska regeringen i synnerhet och på andra regeringar inklusive Förenta staterna som anklagar dem av stryk honom över beslag av länder som ägas av vitbönder. Men naturligtvis, Mugabes riktas regeringstid av skräcken nu på det svart zimbabwiska folket. Vad händer, finns det naket missbruk av driver och den mest fruktansvärdna brutalisationen av infött folk.

SADC - och all Afrika - kan inte anfalla världens framkallade nationer, om deras regeringar avgör att ingripande i Zimbabwe är nu nödvändigt att stoppa en humanitär kris av ha som huvudämne, proportionerar. SADC-ledare hade en store att riskera för att visa att Afrika kunde klara av dess egna kriser fast och lyckat. De blåste det.

Lyckligtvis, när Barack Obama antar presidentsämbetet av Amerikas förenta stater, om US-regeringen avgör att sammanfoga med andra, till och med UN-säkerhetsrådet, till fria Zimbabweans av Mugabes diktatur, beskyllningen av rasism skulle är ett ihåligt skrik.

Det karibiskt bör hoppas att Obama ska uppmärksamhet för den giveZimbabwe tidig sort. För inte endast ska hans uppmärksamhet komma med lättnad till miljoner av afrikaner, det ska också hjälp för att se till att en ha som huvudämne portionr av bistår pengar, som den karibiska skulle välkomnandet, inte måste att avledas till ombyggande av Zimbabwe efter Mugabes fest av förstörelse.


caribbeannetnews

November 14, 2008

HerrnRonald slipmaskiner är en utöva affär, och den tidigare karibiska diplomaten, som publicerar brett
på litet, påstår i den globala gemenskapen. Reponses till: ronaldsanders29@hotmail.com

Африка терпит неудачу Зимбабве: Другая тягота для Obama
Automatically translated into Russian thanks to WorldLingo
господином Рональд Sanders:



Бывшяя карибская глава правительства, которая должна знать, сказала мне несколько месяцев тому назад что единственная дорога Роберт Mugabe выходит Зимбабве будет «ногами сперва». In other words, Mugabe умрет перед relinquishing сила в Зимбабве.

По мере того как условия в Зимбабве быстро ухудшают, я был reminded слов того бывшего карибского руководителя. Зимбабве будет уже польностью вылтинным из строя положением; жизнь сама стала ежедневной лотереей для большинства своих людей starved или brutalised. Оно очевидно к всем что Mugabe должно hand over сила к Morgan Tsvangirai, всем объективным учетом, выиграло избрания 29-ое марта. Пока, Mugabe, with the help of руководители его воиска, держит дальше для того чтобы привести в действие с a вице-как сжатие.

Режим Mugabe использовал vilest тактик для того чтобы репрессировать людей, определенно женщин, которые поддержали движение Tsvangari для демократическия преобразования (MDC). Помощ-Свободно мир, группа advocacy основанная посолом Организации Объединенных Наций Канады бывшим, Стефан Левис, собирал свидетельствование у женщины которые выдержали организованные рапсы шатии членами партии ZANU-PF Mugabe после того как он потерял избрания в марте. Женщины дают horrific учет множественных рапсов и зверского подпаливания шатиями открыто определили с ZANU-PF. Группа сообщает что «много из женщин все еще имеют unhealed раны 5 месяцев более поздно, с системы Зимбабве медицинской вс перестает действовать, и всем нужны испытания HIV».

Оно должно быть вспомнено что Зимбабве была раз процветая страной not only подала только ехпортированной едой к много соседских африканских положений и других товарам к миру. Сегодня, 5 миллионов 9 миллионов людей которые остают там зависят на продовольственной помощи. Почти 4 миллиона Zimbabweans исчезало в соседнее государство, определенно Южная Африка куда они eke вне прожитие и где были случаи подпаливаний Югом Африканцем которые считают их как угроза к работам.

Взвинчивание в Зимбабве в настоящее время бежит на 230 миллионов per cent. Будет рисунком defies понимание. Хороший индикатор то намеревает что, если взвинчивание в любой карибской стране поднимает над 10 процентами, то каждое было mortified о цен цене жить.

В годе до избраний в марте и since then, бывшия президент Южной Африки, Thabo Mbeki, пытался неудачно к маклеру сил-дело между Mugabe и Tsvangirai. Его попытками был горемычный отказ.

Партия MDC Tsvangirai поняла что сил-дело, heralded в сентябре с много fanfare, намеревалось «поражать справедливое расстановка сил всех министерств в правительстве всеединства и делить дипломатические назначения и задавать ключевое правительство вывешивают». Но, Mugabe держало управление как над боевого соединение, так и над полициями, и когда встреча ключевых руководителей в Южной Африке была чозывана в октябре для того чтобы попытаться разрешить вопросы, Tsvangirai не смогло присутствовать на потому что режим Mugabe отказал выдать его пасспорт.

По мере того как условия ухудшили в Зимбабве, руководители южного африканского комитета по развитию (SADC) держали чрезвычайное заседание 9-ого ноября для того чтобы адресовать вопрос. Опять, было эффектным отказом. Только 5 из 15 президентов повернули-вверх. Они слушали к представлениям Mugabe, Tsvangirai и Артур Mutambara, руководителю фракционная группа MDC, и после этого спрашивали им сами к recuse от встречи. Tsvangirai и оставленное Mutambara, но Mugabe плоско отказали выйти комната. Он, поэтому, участвовал в решении которое материально повлияло на его.

Решением, когда оно пришло, был вполне вздор. Оно настояло что сил-правительство должно начать действовать немедленно и что министерство домашних дел должно иметь 2 министров, один назначило Mugabe и другим Tsvangirai.

Так оно кажется гора SADC пошла вперед и произвела мышь, и она не была ровна мышь которая претендовала взреветь. Было сделано было проронено никакое закон об охране общественного спокойствия и порядка не было прочитано к Mugabe, никакие угрозы санкций, никакое объявление которое его режиму изолировал бы SADC если он не исполнил с, котор наблюдали сил-расположением. Все SADC преуспело в делать продолжает misrule и более дальнейший ухудшать Mugabe жизни для всего Zimbabweans. Естественно, Tsvangirai излучало решение altogether.

Так с абдикацией своей ответственности к людям Зимбабве, SADC имеет левую Зимбабве к своей собственной судьбе. Будет судьбой может только принести больше голодания, больше беженцев, ухудшать экономии и, уныло, больше зверства против людей Zimbabwean и больше кровопролития.

Thus far, начатые народы мира имеют левую интервенцию в Зимбабве к южным африканским странам и определенно Южной Африке для страха что Mugabe обвинило их расизма. Mugabe имеет ranted и бредило на британском правительстве в частности, и на других правительствах включая Соединенные Штаты обвиняя их репрессировать его над имеемым конфискацией земли белыми хуторянин. Но, of course, царствование Mugabe террора теперь направлено на черные людей Zimbabwean. Случается будет нагое злоупотребление силы и awful brutalisation местных жителей.

SADC - и вся из Африки - не могут assail нации мира начатые если их правительства решают, то что интервенция в Зимбабве теперь необходима для того чтобы остановить гуманитарный кризис главных пропорций. Руководители SADC имели большой шанс показать что Африка смогла управлять своими собственными кризисами твердо и успешно. Они дунули оно.

Удачно, как только Barack Obama принимает президентство Соединенных Штатов Америки, если правительство США решает соединить с другими, через Совет Безопасности ООН, к свободно Zimbabweans диктатуры Mugabe, то обличительство расизма было бы полым выкриком.

Caribbean должны понадеяться что Obama передаст Зимбабве предыдущее внимание. Для not only завещайте его внимание принесите сброс к миллионам африканцев, его также поможет обеспечить что главная часть деньг помощи, которую Caribbean приветствовали бы, не должна быть отвлеченн к rebuilding Зимбабве после spree Mugabe разрушения.


caribbeannetnews

14-ое ноября 2008

Господином Рональд Sanders будет руководителем бизнеса и бывшим карибским дипломатом опубликовывает широко
на малых положениях в глобальной общине. Reponses к: ronaldsanders29@hotmail.com

Afrika ontbreekt Zimbabwe: Een andere last voor Obama
Automatically translated into Dutch thanks to WorldLingo
Door de Heer Ronald Sanders:



Een vroeger Caraïbisch Regeringshoofd, Dat zou moeten het weten, vertelde me een paar maanden geleden dat de enige manier Robert Mugabe Zimbabwe is „voeten eerste“ verlaat. Met andere woorden, zal Mugabe alvorens macht in Zimbabwe op te geven sterven.

Aangezien de voorwaarden in Zimbabwe snel verslechteren, ben ik herinnerd aan de woorden van die vroegere Caraïbische leider. Zimbabwe is reeds een volledig ontbroken staat; het leven zelf is een dagelijkse loterij voor de meerderheid van zijn mensen geworden die uitgehongerd zijn of brutalised. Het is duidelijk aan al dat Mugabe zou moeten macht aan Morgan Tsvangirai overhandigen die, door alle objectieve rekeningen, de 29 verkiezingen van Maart won. Maar toch houdt Mugabe, met behulp van de leiders van zijn militair, op macht met een ondeugd-als greep.

Het regime van Mugabe heeft de meest vilest tactiek gebruikt om mensen, in het bijzonder vrouwen te straffen, die de Beweging van Tsvangari voor Democratische Verandering (MDC) hebben gesteund. De hulp-vrije Wereld, een bepleitengroep die door Ambassadeur van de Verenigde Naties van Canada de vroegere, Stephen Lewis wordt opgericht, heeft verklaring van vrouwen verzameld die georganiseerde troepverkrachtingen door leden van de partij overleefden van zanu-PF van Mugabe nadat hij de verkiezingen van Maart verloor. De vrouwen brengen horrific verslag van veelvoudige verkrachtingen en brutale afstraffing door troepen uit die openlijk zich met zanu-PF identificeerden. De groep rapporteert dat „veel van de vrouwen nog unhealed wonden vijf later maanden hebben, aangezien het medische systeem van Zimbabwe volledig heeft opgehouden te functioneren, en alle behoefteHIV tests“.

Men moet herinneren aan dat Zimbabwe eens een bloeiend land was dat niet alleen zich voedde maar voedsel naar vele naburige Afrikaanse staten en andere goederen naar de wereld uitvoerde. Vandaag, zijn 5 miljoen 9 miljoen mensen die daar blijven afhankelijk van voedselhulp. Bijna vier miljoen Zimbabweans zijn in naburige staten, in het bijzonder Zuid-Afrika waar zij eke uit het leven gevlucht en waar er incidenten van afstraffingen door Zuid-Afrikanen zijn geweest die hen als bedreiging voor banen beschouwen.

De inflatie in Zimbabwe loopt momenteel bij 230 miljoen percent. Het is een cijfer dat begrip tart. Een goede indicator van wat dat betekent is dat, als de inflatie in om het even welk Caraïbisch land meer dan 10 percenten toeneemt, iedereen mortified over de kosten van levensonderhoud zou zijn.

Bij jaar het lanceren aan de verkiezingen van Maart en sedertdien heeft de vroegere President van Zuid-Afrika, Thabo Mbeki, niet succesvol aan makelaar een macht-delende overeenkomst tussen Mugabe en Tsvangirai geprobeerd. Zijn pogingen zijn een miserabele mislukking geweest.

De partij van MDC van Tsvangirai begreep dat een macht-delende overeenkomst, die in September met veel fanfare wordt aangekondigd, „opvallend een eerlijk machtsevenwicht van alle ministeries in de eenheidsoverheid en delend diplomatieke benoemingen betekende en toewijzend zeer belangrijke overheidsposten“. Maar Mugabe hield controle over zowel de strijdkrachten als de politie, en toen een vergadering van zeer belangrijke leiders in Zuid-Afrika in Oktober werd geroepen proberen om de kwesties op te lossen, kon Tsvangirai niet aanwezig zijn omdat het regime Mugabe weigerde om hem uit te geven een paspoort.

Als voorwaarden die in Zimbabwe worden verergerd, hielden de leiders van de Zuidafrikaanse Commissie voor Ontwikkeling (SADC) een noodsituatievergadering op 9 November om de kwestie te behandelen. Opnieuw, was het een spectaculaire mislukking. Slechts 5 van de 15 Voorzitters draaien-omhoog. Zij luisterden aan presentaties door Mugabe, Tsvangirai en Arthur Mutambara, de leider van een MDC splintergroep, en vroegen hen aan recuse zelf van de toen vergadering. Tsvangirai en Mutambara gingen weg, maar Mugabe weigerde vlak om de ruimte te verlaten. Hij, daarom, nam aan een besluit deel dat hem materieel beïnvloedde.

Het besluit, toen het kwam, was een volledige onzin. Het drong erop aan dat een macht-delende overheid zou moeten beginnen onmiddellijk te functioneren en dat het Ministerie van Binnenlandse Zaken twee ministers, één benoemd door Mugabe en andere door Tsvangirai zou moeten hebben.

Zo schijnt het de SADC berg vooruit ging en een muis produceerde, en het zelfs geen muis was die beweerde te brullen. Geen relhandeling werd gelezen aan Mugabe, werden geen bedreigingen van sancties gemaakt, werd geen verklaring geuit dat zijn regime door SADC worden geïsoleerde als hij niet een gecontroleerde macht-delende regeling naleefde. Al dat SADC volgend in het doen zet Mugabe misrule en het verdere verergeren van het leven voor alle Zimbabweans voort. Natuurlijk, heeft Tsvangirai het besluit totaal verworpen.

Zo met een abdicatie van zijn verantwoordelijkheid aan de inwoners van Zimbabwe, heeft SADC Zimbabwe aan zijn eigen lot verlaten. Het is het lot dat meer verhongering, meer vluchtelingen, het verergeren van de economie en, droevig, meer brutality tegen de Zimbabwean mensen en meer bloedvergieten kan slechts brengen.

Tot zover, hebben de ontwikkelde naties van de wereld interventie in Zimbabwe aan de Zuidafrikaanse landen en in het bijzonder Zuid-Afrika voor vrees overgelaten dat Mugabe hen van racisme zou beschuldigen. Mugabe heeft ranted en raved in het bijzonder bij de Britse overheid, en bij andere overheden met inbegrip van de Verenigde Staten die hen beschuldigen van het straffen van hem over beslaglegging van land dat door witte landbouwers wordt bezeten. Maar natuurlijk, regeert Mugabe van verschrikking nu wordt geleid bij de zwarte Zimbabwean mensen. Wat daar gebeurt is naakt misbruik van macht en vreselijkste brutalisation van inheemse mensen.

SADC - en elk van Afrika - kan niet de ontwikkelde naties van de wereld bestormen als hun overheden besluiten dat de interventie in Zimbabwe nu essentieel is om een humanitaire crisis van belangrijke aandelen tegen te houden. SADC leiders hadden een grote kans om aan te tonen dat Afrika zijn eigen crisissen kon stevig en met succes beheren. Zij bliezen het.

Gelukkig, zodra Barack Obama het Voorzitterschap van de Verenigde Staten van Amerika veronderstelt, als de overheid van de V.S. met anderen, door de Veiligheidsraad van de V.N., Aan vrije Zimbabweans van de dictatuur van Mugabe beslist samen te werken, zou de beschuldiging van racisme een holle schreeuw zijn.

De Caraïben zouden moeten hopen dat Obama Zimbabwe vroege aandacht zal geven. Want niet alleen zijn aandacht hulp aan miljoenen Afrikanen zal brengen, zal het ook helpen om ervoor te zorgen dat een belangrijk gedeelte van hulpgeld, datmet de Caraïben zouden instemmen, niet aan het herbouwen van Zimbabwe na spree van Mugabe van vernietiging moet worden afgeleid.


caribbeannetnews

14 november, 2008

De heer Ronald Sanders is een directeur en een vroegere Caraïbische diplomaat die wijd op
kleine staten in de globale gemeenschap publiceert. Reponses aan: ronaldsanders29@hotmail.com

إفريقيا يفشل زمبابوي: آخر حمل ل [أبما]
Automatically translated into Arabic thanks to WorldLingo
بسيد [رونلد] [سندرس]:



قالني [هد وف غفرنمنت] سابقة [كريبّن], الذي سوفت عرفت, [ا فو مونثس غو] أنّ الطريق وحيد روبرت [موغب] يترك زمبابوي "أقدام أولى". [إين وثر ووردس,] سيموت [موغب] قبل يعتزل قوة في زمبابوي.

بما أنّ شروط في زمبابوي بسرعة يفسدون, ذكّرت أنا يتلقّى يكون من أنّ زعيمة سابقة [كريبّن] كلمات. زمبابوي سابقا كلّيّا [فيلد] دولة; قد أصبح حياة بنفسي يانصيب يوميّة للأغلبية من الناسه الذي يكون يكون [سترفد] أو عامل. هو واضحة إلى كلّ أنّ [موغب] سوفت [هند وفر] قوة إلى [مورغن] [تسفنجري] الذي, بكلّ حسابات موضوعيّة, ربح مارس - آذار [29ث] إنتخابات. بعد, يمسك [موغب], بعون الزعيمات من جيشه, فوق أن يزوّد مع [ا] [فيس-ليك] قبضة.

[موغب] قد استعمل نظامة التكتيكات [فيلست] أن يعاقب الناس, بشكل خاصّ نساء, الذي قد ساند [تسفنغري] حركة لتغير ديموقراطيّة ([مدك]). قد جمع عالم [أيدس-فر], تأييد مجموعة يؤسّس بكندا سابقة الأمم المتّحدة سفيرة, إسطفان لويس, شهادة من نساء الذي بقي ينظّم مجموعة عمليّة اغتصاب بأعضاء من [موغب] [زنو-بف] حزب عقب هو خسر مارس - آذار إنتخابات. يعطي النساء حسابات مروّعة من يتعدّد عمليّة اغتصاب وضرب قاسية بمجموعة الذي علانيّة عيّنبنفسي مع ال [زنو-بف]. يفيد المجموعة أنّ "كثير من النساء بعد [أونهلد] أجراح خمسة شهور فيما بعد, منذ زمبابوي نظامة طبيّة يتلقّى كلّيّا يوقف أن يعمل, وكلّ يحتاج [هيف] إختبارات".

هو يضطرّ كنت تذكّرت أنّ كان زمبابوي مرّة يزدهر بلد أنّ ليس فحسب غذّىبنفسي غير أنّ يصدق طعام إلى كثير [أفريكن ستت] مجاورة وأخرى بضائع إلى العالم. اليوم, 5 مليون من ال 9 [ميلّيون بيوبل] الذي يبقى هناك متدلّية على مساعدة غذائيّة. تقريبا أربعة قد هرب مليون [زيمببون] داخل دول مجاورة, بشكل خاصّ جنوب افريقيا حيث هم يزيدون خارجا معيشة وحيث هناك قد كان حادثات الضرب بافريقي جنوبي الذي يعتبرهم كتهديد إلى أشغال.

يركض تضخم في زمبابوي حاليّا في 230 مليون [بر سنت]. هو رقم أنّ يتحدّى إستيعاب. مؤشر جيّدة من ماذا أنّ يعني أنّ, إن تضخم في أيّ بلد [كريبّن] يرتفع على 10 نسبة مئويّة, أمتت كلّ شخص كنت حول التكلفة من يعيش.

في السنة يركض حتّى مارس - آذار إنتخابات و [سنس ثن], قد حاول الرئيس سابقة جنوب افريقيا, [ثبو] [مبكي], بإخفاق إلى وسيطة [بوور-شرينغ] صفقة بين [موغب] و [تسفنجري]. قد كان محاولاته إخفاق هزيلة.

[تسفنجري] [مدك] فهم حزب أنّ [بوور-شرينغ] صفقة, يعلن في سبتمبر - أيلول مع كثير جلبة, عنى "يصيب ميزان عادلة قوة من كلّ وزارات في الوحدة حكومة ويشارك تعيينات ديبلوماسيّة ويعيّن حكومة أساسيّة يعيّن". غير أنّ, حافظ [موغب] تحكم على على حدّ سواء القوات عسكريّة والشرطة, وعندما اجتماع من زعيمات أساسيّة في [سوثرن فريك] كان دعات في أكتوبر - تشرين الأوّل أن يحاول أن يحلّ الإصدارات, [تسفنجري] استطاع لم يحضر لأنّ [موغب] نظامة رفض أن يصدره جواز سفر.

بما أنّ شروط تأزّموا في زمبابوي, أمسك الزعيمات من الجنوبيّة [أفريكن] تطوير لجنة ([سدك]) طارئ اجتماع في نوفمبر - تشرين الثّاني [9ث] أن يخاطب الإصدار. ثانية, كان هو إخفاق مثيرة. فقط 5 من ال 15 رؤساء [تثرند-وب]. هم استمعوا إلى أعراض ب [موغب], [تسفنجري] وآرثور [موتمبرا], الزعيمة من [مدك] شظية مجموعة, وبعد ذلك سألهم إلى [ركس] بنفسي من الاجتماع. رفض [تسفنجري] و [موتمبرا] يترك, غير أنّ [موغب] مباشرة أن يترك الغرفة. ساهم هو, لذلك, في قرار أنّ مادّيّا أثره.

القرار, عندما أتى هو, كان هراء كاملة. هو ألحّ أنّ [بوور-شرينغ] حكومة سوفت بدأت أن يعمل فورا وأنّ الوزارة من شؤون بيتيّة سوفت يتلقّى اثنان وزيرات, واحدة يعيّن ب [موغب] والأخرى ب [تسفنجري].

هكذا يبدو هو ال [سدك] جبل ذهب فصاعدا وأنتج فأرة, وهو [ب] لم يتساوى فأرة أنّ زعم أن يهدر. ما من مشاغبة قرأت عمل كان إلى [موغب], ما من تهديدات العقوبات كان جعلت, ما من إعلان كان روّجت أنّ نظامته كنت عزلت ب [سدك] إن هو لم يذعن مع يراقب [بوور-شرينغ] ترتيب. كلّ أنّ [سدك] ينجح في يتمّ يكون يستمرّ [موغب] [ميسرول] والبعيدة يتأزّم من حياة لكلّ [زيمببون]. بشكل طبيعيّ, قد رفض [تسفنجري] القرار بالإجمال.

هكذا مع تنازل من مسؤوليته إلى الالناس زمبابوي, يتلقّى [سدك] زمبابوي يسرى إلى ه خاصّة قدر. هو قدر أنّ يستطيع فقط أحضرت كثير جوع, كثير لاجئ, يتأزّم من الاقتصاد و, بحزن, كثير وحي ضدّ [زيمببون] الناس وكثير مذبح.

[ثوس فر], يتلقّى ال يطوّر أمم من العالم تدخل يسرى في زمبابوي إلى الجنوبيّة [أفريكن كونتري] وبشكل خاصّ جنوب افريقيا لخوف أنّ [موغب] اتّهمهم من عنصرية. [موغب] [رنتد] وهذى في الحكومة بريطانيّة [إين برتيكلر], وفي أخرى حكومات بما في ذلك الولايات المتّحدة الأمريكيّة يتّهمهم من يعاقبه على امتلك قبض الأراضي ب [فرمرس] بيضاء. غير أنّ, [أف كورس], [موغب] وجّهت [رين وف ترّور] الآن في السوداء [زيمببون] الناس. ماذا يكون يحدث هناك سوء عارية من قوة وال [بروتليسأيشن] مروّعة [نتيف بيوبل] أكثر.

[سدك] - وكلّ من إفريقيا - يستطيع لا يهاجم العالم يطوّر أمم إن حكوماتهم يقرّرون أنّ تدخل في زمبابوي الآن أساسيّة أن يتوقّف أزمة إنسانيّة من نسب كبريات. [سدك] تلقّى زعيمات فرصة عظيمة أن يبدي أنّ إفريقيا استطاع أدرت ه خاصّة أزمات بشدّة وبنجاح. هم فجّروا هو.

لحسن الحظّ, ما إن [برك] [أبما] يفترض الرئاسة من [أونيتد ستتس وف مريك], إن ال [أوس] حكومة يقرّر أن يتلاقى مع أخرى, من خلال المنظّمة الأمم المتّحدة أمن مجلس, إلى [زيمببون] حرّة من [موغب] دكتاتوريّة, التهمة العنصرية كان صرخة مجوّفة.

[كريبّن] سوفت أملت أنّ سيعطي [أبما] زمبابوي إنتباه مبكّرة. أردت ل ليس فحسب إنتباهه يحضر راحة إلى ملايين الإفريقيات, هو أيضا سيساعد أن يضمن أنّ جزء كبريات من معونة مال, أيّ [كريبّن] رحّب, لا يضطرّ كنت حوّلت إلى يرمّم زمبابوي بعد [موغب] انغماس في الملذّات التدمير.


[كريبّنّتنوس]

نوفمبر - تشرين الثّاني 14, 2008

سيد [رونلد] [سندرس] عمل مديرة وديبلوماسيّة سابقة [كريبّن] الذي ينشر على نحو واسع
على دول صغيرة في الجماعة شاملة. [ربونسس] إلى: [رونلدسندرس29هوتميل.كم]