By William Greider, The Nation:


The nation's fast-darkening circumstances define the essential dilemma of Barack Obama's presidency. His instinct is to govern by consensus, in the moderate middle ground of politics. Yet dire events are pushing the new president toward solutions more fundamental than those he had intended. The longer he resists taking more forceful action, the more likely it is that he will be overwhelmed by the gathering adversities.

Three large obstacles are blocking Obama's path. The first is one of scale: his nearly $800 billion recovery package sounds huge, but it is perhaps two or three times too small to produce a turnaround. The second is that the financial system--still dysfunctional despite the bailouts--requires much more than fiscal stimulus and bailout: the government must nationalize and supervise the banks to ensure that they carry out the lending and investing needed for recovery. This means liquidating some famous nameplates--led by Citigroup--that are spiraling toward insolvency. The third is that the crisis is global: the US economy cannot return to normal unless the unbalanced world trading system is simultaneously reformed. Globalization has vastly undermined US productive strength, as trade deficits have led the nation into deepening debtor dependence.

While Washington debates the terms of Obama's stimulus package, others see disappointment ahead. The Levy Economics Institute of Bard College, an outpost of Keynesian thinking, expresses its doubts in emotional language that professional economists seldom use. "The prospects for the US economy have become uniquely dreadful, if not frightening," Levy analysts reported. The institute's updated strategic analysis warns that the magnitude of negative forces--the virtual collapse of bank lending, private spending, consumer incomes and demand--"will make it impossible for US authorities to apply a fiscal and monetary stimulus large enough to return output and unemployment to tolerable levels within the next two years." Instead, the unemployment rate is likely to rise to 10 percent by 2010. Obama's package amounts only to around 3 percent, annually, of GDP in a $13 trillion economy. Levy's analysis calculates that it would require federal deficits of 8 to 10 percent of GDP--$2 trillion or more--to reverse the economic contraction. And yet, the institute observed, it is inconceivable that this level "could be tolerated for purely political reasons" or that the United States could sustain the rising indebtedness without terrifying our leading creditors, like China.

Stimulus alone by a single nation will not work, in other words, given the distorted economic system that Obama has inherited. The stern warning from the Levy analysts and other skeptical experts is that the United States has no choice but to undertake deeper systemic reforms right now, rather than wait for recovery. Will Obama have the nerve to tackle these fundamentals? To do so he would have to abandon some orthodox assumptions about free trade and private finance that he shares with his economic advisers.

The most obvious and immediate obstacle to systemic change is the dysfunctional financial system. It remains inert and hunkered down in self-protection, despite the vast billions in public money distributed so freely, no strings attached, in the last days of the Bush administration. We will learn soon enough whether Obama intends to start over with a more forceful approach. Obama and his advisers are eager to get another $350 billion in bailout funds, but they have remained silent on whether this will finance a government takeover of the system. Without such a move, the taxpayers will essentially be financing the slow death of failed institutions while getting nothing in return.

The most complex barrier to recovery is globalization and its negative impact on the economy. Given our grossly unbalanced trade, we have kept the system going by playing buyer of last resort--absorbing mountainous trade deficits and accumulating more than $5 trillion in capital debt to pay for swollen imports, while our domestic economy steadily loses jobs and production to other nations. Renewed consumer demand at home will automatically "leak" to rival economies and trading partners by boosting their exports to the US market--which subtracts directly from our GDP. This is the trap the lopsided trading system has created for recovery plans, and it cannot be escaped without fundamental reform.

To put it crudely, Obama's stimulus program might restart factories in China while leaving US unemployment painfully high. In fact, some leakage may occur via the very banks or industrial corporations that taxpayers have generously assisted. What prevents Citigroup and General Motors from using their fresh capital to enhance overseas operations rather than investing at home? The new administration will therefore have to rethink the terms of globalization before its domestic initiatives can succeed.

A global recovery compact would require extremely difficult diplomacy but could be possible because it is in everyone's self-interest. The United States could propose the outlines with one crucial condition: if the trading partners are unwilling to act jointly, Washington will have to proceed unilaterally. A grand bargain could start with US agreement to serve once again as the main engine that pulls the global economy out of the ditch. That is, the United States will have to continue as the buyer of last resort for the next few years, and China and other nations will have to bail us out with still more lending. In the short run, this would dig us into a deeper hole, but the United States could insist on a genuinely reformed system and mutually agreed return to balanced trade, once global recovery is under way.

Congress can enact the terms now--a ceiling on US trade deficits that will decline steadily to tolerable levels, as well as new rules for US multinational enterprises that redefine their obligations to the home economy. Unlike in other advanced nations, US companies get a free ride from their home government when they relocate production abroad. That has to change if the United States is to reverse its weakening world position. Tax penalties plus national economic policy can drive US multinationals to keep more of their value-added production at home. These measures can be enforced through the tax code and, if necessary, a general tariff that puts a cap on imports. Formulating these provisions now for application later, once the worst of the crisis is over, would give every player the time to adjust investment strategies gradually.

President Obama and his team may at first scorn the notion of saving the world while negotiating a bailout for the United States. They will be reluctant to talk about reforming the global system by threatening to invoke emergency tariffs. But we are in uncharted waters. Impossible ideas abruptly begin to seem plausible. Six months from now, if the Obama recovery does not materialize, the president may discover he has to reinvent himself.


alternet.org



William Greider has been a political journalist for more than thirty-five years. A former Rolling Stone and Washington Post editor, he is the author of the national bestsellers One World, Ready or Not, Secrets of the Temple, Who Will Tell The People, The Soul of Capitalism (Simon & Schuster) and--due out in February from Rodale--Come Home, America.

Le plan économique d'Obama ne va pas nous sauver
Automatically translated into French thanks to WorldLingo
Par William Greider, la nation :


Les circonstances rapide-obscurcissantes de la nation définissent le dilemme essentiel de la présidence de Barack Obama. Son instinct est de régir par consensus, dans la position de compromis modérée de la politique. Pourtant les grands événements poussent le nouveau président vers des solutions plus fondamentales que ceux il avaient prévu. Plus il résiste prendre une mesure plus puissante longtemps, plus il plus probable est qu'il sera accablé par les adversités sourcilleuses.

Trois grands obstacles bloquent le chemin d'Obama. Le premier est un de la balance : ses presque bruits de paquet de rétablissement $800 milliards énormes, mais lui est peut-être deux ou trois fois trop petites pour produire une rotation. La seconde est que le système financier--encore dysfonctionnel en dépit des renflouements--exige le stimulus et le renflouement beaucoup plus que fiscaux : le gouvernement doit nationaliser et diriger les banques pour s'assurer qu'ils effectuent le prêt et l'investissement requis pour le rétablissement. Ceci signifie liquider quelques plaques signalétiques célèbres--mené par Citigroup--cela se développent en spirales vers l'insolvabilité. Le tiers est que la crise est globale : l'économie des USA ne peut pas retourner à la normale à moins que le système marchand du monde non équilibré soit simultanément reformé. La globalisation a énormément miné la force productive des USA, car les déficits commerciaux commerciaux ont mené la nation dans la dépendance approfondissante de débiteur.

Tandis que Washington discute les limites du paquet du stimulus d'Obama, d'autres voient la déception en avant. L'institut de sciences économiques de prélèvement de l'université de barde, un avant-poste de la pensée keynésienne, exprime ses doutes en langage émotif du lequel les économistes professionnels se servent rarement. « Les perspectives pour l'économie des USA sont devenues uniquement redoutables, sinon effrayant, » des analystes de prélèvement rapportés. L'analyse stratégique à jour de l'institut avertit que l'importance de forces négatives--l'effondrement virtuel du crédit bancaire, de la dépense privée, des revenus du consommateur et de la demande--« le rendra impossible pour que les autorités des USA appliquent un stimulus fiscal et monétaire assez grand au rendement et au chômage de retour aux niveaux tolérables dans les deux années à venir. » Au lieu de cela, le taux de chômage est susceptible d'atteindre 10 pour cent d'ici 2010. Le paquet d'Obama s'élève seulement à environ 3 pour cent, annuellement, de PIB dans des $13 trillion d'économie. L'analyse du prélèvement calcule qu'elle exigerait des déficits fédéraux de 8 à 10 pour cent de PIB--$2 trillions ou plus--pour renverser la contraction économique. Mais, l'institut observé, il est inconcevable que ce niveau « pourrait être toléré pour des raisons purement politiques » ou que les Etats-Unis pourraient soutenir l'endettement se levant sans terrifier nos principaux créanciers, comme la Chine.

Seul le stimulus par une nation simple ne fonctionnera pas, en d'autres termes, donné le système économique tordu dont Obama a hérité. L'avertissement sévère des analystes de prélèvement et d'autres experts sceptiques est que les Etats-Unis n'ont aucun choix mais pour entreprendre des réformes systémiques plus profondes en ce moment, plutôt qu'attend le rétablissement. Obama a-t-il le nerf pour aborder ces principes fondamentaux ? Pour le faire ainsi devrait abandonner quelques prétentions orthodoxes au sujet de libre échange et de finances privées qu'il partage avec ses conseillers économiques.

L'obstacle le plus évident et le plus immédiat au changement systémique est le système financier dysfonctionnel. Il reste inerte et accroupi vers le bas dans l'individu-protection, en dépit des vastes milliards en argent public distribué tellement librement, aucunes cordes attachées, en derniers jours de l'administration de Bush. Nous apprendrons assez bientôt si Obama prévoit pour commencer plus de par une approche plus puissante. Obama et ses conseillers sont désireux d'obtenir encore $350 milliards dans des fonds de renflouement, mais ils sont restés silencieux dessus si ceci financera un changement de gouvernement du système. Sans un tel mouvement, les contribuables financeront essentiellement la mort lente des établissements échoués tout en n'obtenant rien dans le retour.

La barrière la plus complexe au rétablissement est globalisation et son impact négatif sur l'économie. Donné notre commerce excessivement non équilibré, nous avons maintenu le système en jouant l'acheteur du dernier recours--déficits commerciaux commerciaux montagneux absorbants et accumulation de plus de $5 trillions dans la dette capitale pour payer les importations gonflées, alors que notre économie domestique perd solidement les travaux et la production à d'autres nations. La volonté remplacée de demande du consommateur à la maison automatiquement « fuient » pour rivaliser des économies et des partenaires commerciaux en amplifiant leurs exportations au marché des USA--ce qui soustrait directement de notre PIB. C'est le piège que le système marchand déjeté a créé pour des plans de rétablissement, et il ne peut pas être échappé sans réforme fondamentale.

Pour le mettre crûment, le programme du stimulus d'Obama pourrait remettre en marche des usines en Chine tout en laissant le chômage des USA péniblement haut. En fait, une certaine fuite peut se produire par l'intermédiaire des banques mêmes ou des sociétés industrielles que les contribuables ont généreusement aidé. Qu'empêche Citigroup et General Motors d'employer leur capital frais pour augmenter des opérations d'outre-mer plutôt que de de l'investir à la maison ? La nouvelle administration devra donc repenser les limites de la globalisation avant que ses initiatives domestiques puissent réussir.

Un contrat global de rétablissement exigerait la diplomatie extrêmement difficile mais pourrait être possible parce que c'est dans chacun intérêt. Les Etats-Unis ont pu proposer les contours avec un état crucial : si les partenaires commerciaux sont peu disposés à agir conjointement, Washington devra procéder unilatéralement. Une affaire grande pourrait commencer par l'accord des USA de servir de nouveau de moteur principal qui tire l'économie globale hors du fossé. C'est-à-dire, les Etats-Unis devront continuer en tant qu'acheteur de dernier recours pendant les années à venir, et la Chine et d'autres nations devront nous sauver avec le prêt immobile. À court terme, ceci nous creuserait dans un trou plus profond, mais les Etats-Unis pourraient insister pour un système véritablement reformé et ont mutuellement convenu le retour au commerce équilibré, une fois que le rétablissement global est en cours.

Le congrès peut décréter les limites maintenant--un plafond sur les déficits commerciaux commerciaux des USA qui diminueront solidement aux niveaux tolérables, aussi bien que de nouvelles règles pour les entreprises multinationales des USA qui redéfinissent leurs engagements à l'économie à la maison. À la différence de dans d'autres nations avançées, les compagnies des USA obtiennent un tour libre de leur gouvernement national quand elles replacent la production à l'étranger. Cela doit changer si les Etats-Unis sont de renverser sa position de affaiblissement du monde. Les pénalités fiscales plus la politique économique nationale peuvent conduire des multinationales des USA pour garder plus de leur production à valeur ajoutée à la maison. Ces mesures peuvent être imposées par le code fiscal et, au besoin, un tarif général qui met un chapeau sur des importations. Formulant ces dispositions maintenant pour l'application plus tard, une fois le plus mauvais de la crise plus de, donnerait à chaque joueur l'heure d'ajuster des stratégies de placement graduellement.

Le Président Obama et son équipe peut au début dédaigner la notion de sauver le monde tout en négociant un renflouement pour les Etats-Unis. Ils seront peu disposés à parler de reforming le système global en menaçant d'appeler des tarifs de secours. Mais nous sommes dans les eaux inexplorées. Les idées impossibles commencent abruptement à sembler plausibles. Pendant six mois dès maintenant, si le rétablissement d'Obama ne matérialise pas, le président peut découvrir qu'il doit se réinventer.


alternet.org



William Greider a été un journaliste politique pendant plus de trente-cinq années. Une anciens pierre de roulement et post-éditeur de Washington, il est l'auteur des best-sellers nationaux un monde, prépare ou pas, des secrets du temple, qui indiquera le peuple, l'âme du capitalisme (Simon et Schuster) et--dû dehors en février de Rodale--Venez à la maison, l'Amérique.

El plan económico de Obama no va a ahorrarnos
Automatically translated into Spanish thanks to WorldLingo
Por Guillermo Greider, la nación:


Las circunstancias rápido-que obscurecen de la nación definen el dilema esencial de la presidencia de Barack Obama. Su instinto es gobernar por consenso, en la tierra de en medio moderada de la política. Con todo los acontecimientos calamitosos están empujando a nuevo presidente hacia las soluciones más fundamentales que ésos él habían pensado. Cuanto más de largo él se opone el tomar de una acción más poderosa, más probable es que él será abrumado por las adversidades de acopio.

Tres obstáculos grandes están bloqueando la trayectoria de Obama. El primer es uno de la escala: sus casi sonidos del paquete de recuperación $800 mil millones enormes, pero él son quizás dos o tres veces demasiado pequeñas producir una vuelta. El segundo es que el sistema financiero--todavía disfuncional a pesar de los desalojos urgentes--requiere el estímulo y el desalojo urgente mucho más que fiscales: el gobierno debe nacionalizar y supervisar los bancos para asegurarse de que realizan el préstamos y la inversión necesitada para la recuperación. Esto significa la liquidación de algunas placas de identificación famosas--conducido por Citigroup--eso está torciendo en espiral hacia insolvencia. El tercero es que la crisis es global: la economía de los E.E.U.U. no puede volver a normal a menos que el sistema que negocia del mundo desequilibrado se reforme simultáneamente. El Globalization ha minado sumamente fuerza productiva de los E.E.U.U., pues los déficits comerciales han conducido la nación en dependencia del deudor que profundizaba.

Mientras que Washington discute los términos del paquete del estímulo de Obama, otros ven la decepción a continuación. El instituto de la universidad del bardo, un puesto avanzado de la economía de la recaudación de Keynesian que piensa, expresa sus dudas en la lengua emocional que los economistas profesionales utilizan raramente. “Las perspectivas de la economía de los E.E.U.U. han llegado a ser únicamente terribles, si no espantoso,” los analistas de la recaudación divulgados. El análisis estratégico puesto al día del instituto advierte que la magnitud de fuerzas negativas--el derrumbamiento virtual del préstamos de banco, del gasto privado, de las rentas de consumidor y de la demanda--“hará imposible para que las autoridades de los E.E.U.U. apliquen un estímulo fiscal y monetario bastante grande a la salida y al desempleo de vuelta a los niveles tolerables en el plazo de los dos años próximos.” En lugar, el indice de desempleo es probable levantarse a 10 por ciento antes de 2010. El paquete de Obama asciende solamente a alrededor 3 por ciento, anualmente, del GDP en $13 trillón economías. El análisis de la recaudación calcula que requeriría el déficit federal de 8 a 10 por ciento del GDP--$2 trillones o más--para invertir la contracción económica. Pero, el instituto observado, es inconcebible que este nivel “se podría tolerar por razones puramente políticas” o que los Estados Unidos podrían sostener el endeudamiento de levantamiento sin aterrorizar a nuestros acreedores principales, como China.

El estímulo solamente por una sola nación no trabajará, es decir dado el sistema económico torcido que Obama ha heredado. La advertencia severa de los analistas de la recaudación y de otros expertos escépticos es que los Estados Unidos no tienen ninguna opción pero emprender reformas systemic más profundas ahora, más bien que espera la recuperación. ¿Obama tiene el nervio para abordar estos fundamentales? Para hacer tan lo tendría que abandonar algunas asunciones ortodoxas sobre libre cambio y las finanzas privadas que él comparte con sus consejeros económicos.

El obstáculo más obvio y más inmediato al cambio systemic es el sistema financiero disfuncional. Sigue inerte y hunkered abajo en la uno mismo-protección, a pesar de los mil millones extensos en el dinero público distribuido tan libremente, ningunas secuencias unidas, en los días pasados de la administración de Bush. Aprenderemos pronto bastante si Obama se prepone comenzar encima con un acercamiento más poderoso. Obama y sus consejeros son impacientes conseguir otros $350 mil millones en fondos del desalojo urgente, pero han seguido siendo silenciosos encendido si éste financiará una toma de posesión del gobierno del sistema. Sin tal movimiento, los contribuyentes esencialmente financiarán la muerte lenta de instituciones falladas mientras que no consiguen nada en vuelta.

La barrera más compleja a la recuperación es globalization y su impacto negativo en la economía. Dado nuestro comercio grueso desequilibrado, hemos guardado el sistema el ir jugando al comprador del último recurso--déficits comerciales montañosos absorbentes y acumular más de $5 trillones en deuda capital para pagar importaciones hinchadas, mientras que nuestra economía doméstica pierde constantemente trabajos y la producción a otras naciones. La voluntad renovada de la demanda del consumidor en el país “se escapa automáticamente” para rivalizar economías y a socios que negocian alzando sus exportaciones al mercado de los E.E.U.U. --cuál resta directamente de nuestro GDP. Ésta es la trampa que el sistema que negociaba ladeado ha creado para los planes de recuperación, y no puede ser escapado sin reforma fundamental.

Para ponerlo crudo, el programa del estímulo de Obama pudo recomenzar fábricas en China mientras que dejaba el desempleo de los E.E.U.U. doloroso alto. De hecho, una cierta salida puede ocurrir vía los mismos bancos o las corporaciones industriales que los contribuyentes han asistido abundante. ¿Qué evita que Citigroup y General Motors usar su capital fresco para realzar operaciones de ultramar más bien que lo inviertan en el país? La nueva administración por lo tanto tendrá que repensar los términos del globalization antes de que sus iniciativas domésticas puedan tener éxito.

Un acuerdo global de la recuperación requeriría la diplomacia extremadamente difícil pero podría ser posible porque es en cada uno interés propio. Los Estados Unidos podían proponer los contornos con una condición crucial: si los socios que negocian son poco dispuestos actuar en común, Washington tendrá que proceder unilateral. Un negocio magnífico podría comenzar con el acuerdo de los E.E.U.U. de servir de nuevo como el motor principal que saca de la economía global la zanja. Es decir, los Estados Unidos tendrán que continuar como el comprador del último recurso por los años próximos, y China y otras naciones tendrán que afianzarnos hacia fuera con el préstamos inmóvil. En el a corto plazo, esto nos cavaría en un agujero más profundo, pero los Estados Unidos podrían insistir en un sistema genuino reformado y convinieron mutuamente vuelta al comercio equilibrado, una vez que la recuperación global esté en curso.

El congreso puede ahora decretar los términos--un techo en los déficits comerciales de los E.E.U.U. que declinarán constantemente a los niveles tolerables, así como las nuevas reglas para las empresas multinacionales de los E.E.U.U. que redefinen sus obligaciones a la economía casera. Desemejante en de otras naciones avanzadas, las compañías de los E.E.U.U. consiguen un paseo libre de su gobierno nacional cuando vuelven a poner la producción al exterior. Eso tiene que cambiar si los Estados Unidos son invertir su posición de debilitamiento del mundo. Las penas de impuesto más la política económica nacional pueden conducir multinacionales de los E.E.U.U. para guardar más de su producción de valor añadido en el país. Estas medidas se pueden hacer cumplir con el código de impuesto y, en caso de necesidad, una tarifa general que ponga un casquillo en las importaciones. Formulando estas provisiones ahora para el uso más adelante, el peor de la crisis una vez encima, daría a cada jugador la época de ajustar estrategias de inversión gradualmente.

El presidente Obama y su equipo puede despreciar al principio la noción de ahorrar el mundo mientras que negocia un desalojo urgente para los Estados Unidos. Serán renuentes hablar de reforming el sistema global amenazando invocar tarifas de la emergencia. Pero somos adentro uncharted las aguas. Las ideas imposibles comienzan precipitadamente a parecerse plausibles. Seis meses de ahora en adelante, si la recuperación de Obama no materializa, el presidente puede descubrir que él tiene que reinventarse.


alternet.org



Guillermo Greider ha sido periodista político por más de treinta y cinco años. Una piedra del balanceo y un postredactor anteriores de Washington, él es el autor de los bestsellers nacionales un mundo, alista o no, los secretos del templo, que dirá a gente, el alma del capitalismo (Simon y Schuster) y--deuda hacia fuera en febrero de Rodale--Viene a casa, América.

Il programma economico del Obama non sta andando conservarlo
Automatically translated into Italian thanks to WorldLingo
Da William Greider, la nazione:


Le circostanze veloce-scurentesi della nazione definiscono il dilemma essenziale della presidenza di Barack Obama. Il suo instinct è di governare dal consenso, nella terra centrale moderata della politica. Tuttavia gli eventi dire stanno spingendo il nuovo presidente verso le soluzioni più fondamentali di quelli lui avevano inteso. Più lungamente resiste a intraprendere l'azione più valida, più probabile è che sarà soprafato dai adversities di riunione.

Tre grandi ostacoli stanno ostruendo il percorso del Obama. Il primo è uno della scala: i suoi quasi suoni del piano di risanamento $800 miliardo enormi, ma esso è forse due o tre volte troppo piccole produrre un ritorno. Il secondo è che il sistema finanziario--ancora disfunzionale malgrado i bailouts--richiede lo stimolo ed il bailout molto più fiscali: il governo deve nazionalizzare e sorvegliare la banca per accertarsi che effettuino il prestito e l'investimento stato necessario per il recupero. Ciò significa la liquidazione delle alcune targhette famose--condotto da Citigroup--quello sta sviluppando a spirale verso l'insolvibilità. Il terzo è che la crisi è globale: l'economia degli Stati Uniti non può rinviare al normale a meno che il sistema commerciale del mondo unbalanced sia riformato simultaneamente. Il Globalization ha insidiato notevolmente la resistenza produttiva degli Stati Uniti, poichè i deficit commerciali hanno condotto la nazione in dipendenza d'approfondimento del debitore.

Mentre Washington dibatte i termini del pacchetto dello stimolo del Obama, altre vedono il disappunto avanti. L'istituto dell'università del Bard, un avamposto di economia di imposizione di Keynesian che pensa, esprime i relativi dubbi nella lingua impressionabile che gli economisti professionali usano raramente. “I prospetti per l'economia degli Stati Uniti sono diventato unicamente terribili, se non spaventoso,„ analisti di imposizione segnalati. L'analisi strategica aggiornata dell'istituto avverte che la grandezza delle forze negative--il crollo virtuale di credito bancario, della spesa riservata, dei redditi di consumatore e della richiesta--“lo renderà impossible affinchè le autorità degli Stati Uniti applichino uno stimolo fiscale e monetario abbastanza grande ad uscita ed a disoccupazione di ritorno ai livelli tollerabili entro i due anni futuri.„ Invece, il tasso di disoccupazione è probabile aumentare a 10 per cento entro 2010. Il pacchetto del Obama ammonta soltanto ad intorno 3 per cento, annualmente, del P.I.L. nei $13 trilione economie. L'analisi dell'imposizione calcola che richiederebbe i deficit federali di 8 - 10 per cento del P.I.L. --$2 trilioni o più--per invertire la contrazione economica. Ma, l'istituto osservato, è inconceivable che questo livello “potrebbe essere tollerato per i motivi puramente politici„ o che gli Stati Uniti potrebbero sostenere il indebitamento aumentante senza terrorizzare i nostri creditori principali, come la Cina.

Lo stimolo da solo da una singola nazione non funzionerà, cioè dato il sistema economico storto che Obama ha ereditato. L'avvertimento severo dagli analisti di imposizione e da altri esperti scettici è che gli Stati Uniti non hanno scelta ma intraprendere le riforme sistematiche più profonde ora, piuttosto che aspetta il recupero. Obama ha il nervo per affrontare questi fondamenti? Per fare così dovrebbe abbandonare alcuni presupposti ortodossi circa libero scambio e la finanza riservata che ripartisce con i suoi consiglieri economici.

L'ostacolo più evidente e più immediato a cambiamento sistematico è il sistema finanziario disfunzionale. Rimane inerte e hunkered giù nella auto-protezione, malgrado i miliardi ampi in soldi pubblici distribuiti così liberamente, nessun stringhe fissate, negli ultimi giorni della gestione di Bush. Impareremo abbastanza presto se Obama intende cominciare sopra con un metodo più valido. Obama ed i suoi consiglieri sono desiderosi di ottenere altri $350 miliardo nei fondi monetari di bailout, ma sono rimasto silenziosi sopra se questo finanzierà un cambio di gestione di governo del sistema. Senza un tal movimento, i contribuenti essenzialmente finanzieranno la morte lenta delle istituzioni guastate mentre non ottengono niente nel ritorno.

La barriera più complessa al recupero è globalization ed il relativo effetto negativo sull'economia. Dato il nostro commercio grossolanamente unbalanced, abbiamo mantenuto il sistema andare giocando il compratore di ultimo ricorso--deficit commerciali montagnosi assorbenti ed accumulare più di $5 trilioni nel debito capitale per pagare le importazioni swollen, mentre la nostra economia domestica perde costantemente i lavori e la produzione ad altre nazioni. La volontà rinnovata di domanda di beni di consumo nel paese “fuoriesce automaticamente„ per rivaleggiare con le economie ed i partner commerciali amplificando le loro esportazioni al mercato degli Stati Uniti--quale sottrae direttamente dal nostro P.I.L. Ciò è la presa che il sistema commerciale sbilenco ha generato per i piani di rilancio e non può essere fuoriuscito senza riforma fondamentale.

Per metterlo crudamente, il programma dello stimolo del Obama ha potuto ricominciare le fabbriche in Cina mentre lasciava la disoccupazione degli Stati Uniti penosamente alta. Infatti, una certa perdita può accadere via la banca stessa o le società industriali che i contribuenti hanno aiutato generoso. Che cosa impedisce Citigroup e General Motors usando il loro capitale fresco per aumentare i funzionamenti d'oltremare piuttosto che l'investimento nel paese? La nuova gestione quindi dovrà ripensare i termini di globalization prima che le relative iniziative domestiche possano riuscire.

Un compatto globale di recupero richiederebbe la diplomazia estremamente difficile ma potrebbe essere possibile perché è in tutto interesse personale. Gli Stati Uniti hanno potuto proporre i profili con uno stato cruciale: se i partner commerciali sono poco disposti a comportarsi insieme, Washington dovrà continuare unilateralmente. Un grande affare potrebbe cominciare con accordo degli Stati Uniti servire ancora una volta da motore principale che tira l'economia globale dalla fossa. Cioè gli Stati Uniti dovranno continuare come il compratore di ultimo ricorso per i prossimi anni e la Cina ed altre nazioni dovranno metterle in libertà provvisoria fuori con il prestito tranquillo. A breve scadenza, questo li scaverebbe in un foro più profondo, ma gli Stati Uniti potrebbero insistere su un sistema genuino riformato e reciprocamente hanno accosentito il ritorno a commercio equilibrato, una volta che il recupero globale è in corso.

Il congresso può ora promulgare i termini--un soffitto sui deficit commerciali degli Stati Uniti che declineranno costantemente ai livelli tollerabili, così come le nuove regole per le imprese multinazionali degli Stati Uniti che ridefiniscono i loro obblighi all'economia domestica. Diverso in altre nazioni avanzate, le aziende degli Stati Uniti ottengono un giro libero dal loro governo nazionale quando riassegnano la produzione all'estero. Quello deve cambiare se gli Stati Uniti sono di invertire la relativa posizione d'indebolimento del mondo. Le pene di imposta più la politica economica nazionale possono guidare le multinazionali degli Stati Uniti per mantenere più della loro produzione a valore aggiunto nel paese. Queste misure possono essere fatte rispettare con il codice di imposta e, se necessario, una tariffa generale che mette una protezione sulle importazioni. Formulando queste disposizioni ora per l'applicazione più successivamente, il più difettoso della crisi una volta finito, dare ad ogni giocatore il momento di registrare gradualmente le strategie di investimento.

Il presidente Obama e la sua squadra può inizialmente disprezzare la nozione di conservare il mondo mentre negozia un bailout per gli Stati Uniti. Saranno riluttanti a parlare del reforming il sistema globale minacciando di invocare le tariffe di emergenza. Ma siamo dentro uncharted le acque. Le idee impossibili cominciano bruscamente a sembrare plausibili. Sei mesi da oggi, se il recupero di Obama non si attua, il presidente può scoprire che deve reinventarsi.


alternet.org



William Greider è stato un giornalista politico per più di trentacinque anni. Un'ex pietra di Rolling e postredattore de Washington, è l'autore dei bestsellers nazionali un mondo, aspetta o non, segreti del tempiale, che dirà alla gente, l'anima del capitalismo (Simon & Schuster) e--debito fuori in febbraio da Rodale--Viene a casa, l'America.

Obamas Wirtschaftsplan wird nicht uns speichern
Automatically translated into German thanks to WorldLingo
Durch William Greider, die Nation:


Die schnell-verdunkelnden Umstände der Nation definieren das wesentliche Dilemma Barack Obamas des Vorsitzes. Sein Instinkt ist, durch übereinstimmung, im gemäßigten mittleren Boden der Politik zu regeln. Dennoch drücken entsetzliche Fälle den neuen Präsidenten in Richtung zu den Lösungen, die grundlegender sind, als die er beabsichtigt hatten. Länger er widersteht, stärkere Maßnahmen, zu ergreifen, ist es das wahrscheinlicher, daß er wird überwältigt durch die erfassenMissgeschicke.

Drei große Hindernisse blockieren Weg Obamas. Das erste ist eins der Skala: seine fast Wiederaufnahme $800 Milliarde Pakettöne, die, aber sehr groß sind, es ist möglicherweise zwei oder dreimal, die, einen Rücklauf zu produzieren zu klein sind. Die Sekunde ist daß das finanzielle System--noch dysfunktionell trotz der Sicherheitsleistungen--erfordert viel mehr als steuerliche Anregung und Sicherheitsleistung: die Regierung muß die Bänke nationalisieren und überwachen, um sicherzugehen, daß sie das Verleihen und die Investierung, die für Wiederaufnahme benötigt wird durchführen. Dies heißt das Liquidieren einiger berühmter Typenschilder--geführt durch Citigroup--das winden sich in Richtung zur Insolvenz. Der Third ist, daß die Krise global ist: die US Wirtschaft kann nicht zum Normal zurückgehen, es sei denn das unausgeglichene Welthandelnde System gleichzeitig verbessert wird. Globalisierung hat in beträchtlichem Ausmaß US produktive Stärke untergraben, da Handelsdefizite die Nation in vertiefende Schuldnerabhängigkeit geführt haben.

Während Washington die Bezeichnungen des Anregungpakets Obamas debattiert, sehen andere Enttäuschung voran. Das Steuer-Volkswirtschaft-Institut der Barde Hochschule, ein Vorposten von Keynesian denkend, drückt seine Zweifel in der emotionalen Sprache aus, die professionelle Wirtschaftswissenschaftler selten verwenden. „Die Aussichten für die US Wirtschaft haben den einzigartig schrecklichen gestanden, wenn nicht erschreckenden,“ berichteten Steueranalytikern. Die aktualisierte strategische Analyse des Instituts warnt daß die Größe der negativen Kräfte--der virtuelle Einsturz des Bankkredits, der privaten Ausgabe, der Konsumenteneinkommen und der Nachfrage--„bildet es unmöglich, damit US Behörden eine steuerliche und finanzielle Anregung anwenden, die groß ist genug am Rückholausgang und an der Arbeitslosigkeit zu den erträglichen Niveaus innerhalb der folgenden zwei Jahre.“ Stattdessen ist die Arbeitslosigkeit Rate wahrscheinlich, sich zu 10 Prozent um 2010 zu erhöhen. Paket Obamas beträgt nur herum 3 Prozent jährlich von GDP in $13 Trillion Wirtschaft. Analyse der Steuer errechnet, daß sie Bundesdefizit von 8 bis 10 Prozent von GDP erfordern würde--$2 Trillion oder mehr--die ökonomische Kontraktion aufheben. Und doch, das Institut, das beobachtet wird, ist es, daß dieses Niveau „aus lediglich politischen Gründen zugelassen werden könnte“, oder daß die Vereinigten Staaten die steigende Verschuldung unterstützen konnten, ohne terrifying unsere führenden Gläubiger, wie China unbegreiflich.

Anregung alleine durch eine einzelne Nation arbeitet nicht, das heißt, das verzerrte Wirtschaftssystem gegeben, das Obama übernommen hat. Die stern Warnung von den Steueranalytikern und von anderen skeptischen Experten ist, daß die Vereinigten Staaten keine Wahl aber, sich tiefere Körperverbesserungen im Augenblick aufzunehmen haben, anstatt wartet Wiederaufnahme. Hat Obama den Nerv, zum dieser Grundlagen anzupacken? Um würde ihn so zu tun einige orthodoxe Annahmen über Freihandel und private Finanzierung verlassen müssen die er mit seinen Wirtschaftsberatern teilt.

Das offensichtlichste und sofortigste Hindernis zur Körperänderung ist das dysfunktionelle finanzielle System. Es bleibt träge und unten im Selbst-schutz, trotz der beträchtlichen Milliarden im allgemeinen Geld gebückt so, das frei verteilt wird, keine angebrachten Zeichenketten, an den letzten Tagen der Bush Leitung. Wir erlernen bald genug, ob Obama beabsichtigt, mit einer stärkeren Annäherung rüber zu beginnen. Obama und seine Berater sind eifrig, andere $350 Milliarde in den Sicherheitsleistung Kapitaln zu erhalten, aber sie sind an leise geblieben, ob diese eine Regierung übernahme des Systems finanziert. Ohne solch eine Bewegung werden die Steuerzahler im Wesentlichen den langsamen Tod der verlassenen Anstalten beim Erhalten nichts in der Rückkehr finanzieren.

Die kompliziertste Sperre zur Wiederaufnahme ist Globalisierung und seine negative Auswirkung auf die Wirtschaft. Unseren grob unausgeglichenen Handel gegeben, haben wir das System gehalten, zu gehen, indem wir Kunden des letzten Ausweges spielten--saugfähige gebirgighandelsdefizite und Ansammeln mehr als $5 Trillion in der Hauptschuld, um für geschwollene Importe zu zahlen, während unsere inländische Wirtschaft ständig Jobs und Produktion zu anderen Nationen verliert. Erneuerter Wille der Verbrauchernachfrage zu Hause automatisch „laufen“ aus, um Wirtschaftssystemen und mit Handelspartnern zu rivalisieren, indem er ihre Exporte zum US Markt auflädt--welches direkt von unserem GDP subtrahiert. Dieses ist die Falle, die das schiefe handelnde System für Wiederaufnahme Pläne hergestellt hat, und es kann nicht ohne grundlegende Verbesserung entgangen werden.

Um es grob zu setzen, konnte Anregungprogramm Obamas Fabriken in China beim US Arbeitslosigkeit hoch schmerzlich lassen wiederbeginnen. Tatsächlich kann etwas Durchsickern über die Bänke oder die industriellen Korporationen auftreten, daß Steuerzahler großzügig unterstützt haben. Was verhindert, daß Citigroup und General Motors Verwenden ihres frischen Kapitals, um überseebetriebe zu erhöhen anstatt zu Hause investiert? Die neue Leitung muß folglich die Bezeichnungen der Globalisierung überdenken, bevor seine inländischen Initiativen folgen können.

Ein globaler Wiederaufnahme Vertrag würde erfordern, extrem schwierige Diplomatie aber möglich sein könnte, weil es in jeder Eigeninteresse ist. Die Vereinigten Staaten konnten die umreißen mit einem entscheidenden Zustand vorschlagen: wenn die Handelspartner abgeneigt sind, gemeinsam zu fungieren, muß Washington einseitig fortfahren. Eine großartige übereinkunft könnte mit US Vereinbarung beginnen, als die Hauptmaschine noch einmal zu dienen, die die globale Wirtschaft den Abzugsgraben herauszieht. Das heißt, müssen die Vereinigten Staaten als der Kunde des letzten Ausweges für die nächsten Jahre fortfahren, und China und andere Nationen müssen uns mit dem ruhigem Verleihen heraus bürgen. Kurzfristig würde dieses uns in eine tiefere Bohrung graben, aber die Vereinigten Staaten konnten auf einem echt verbesserten System bestehen und stimmten gegenseitig Rückkehr zu ausgeglichenem Handel zu, sobald globale Wiederaufnahme unterwegs ist.

Kongreß kann die Bezeichnungen jetzt verordnen--eine Decke auf US Handelsdefiziten, die ständig zu den erträglichen Niveaus sinken, sowie neue Richtlinien für US multinationale Unternehmen, die ihre Verpflichtungen zur Hauptwirtschaft neu definieren. Anders als in anderen vorgerückten Nationen erhalten US Firmen eine freie Fahrt von ihrer nationalen Regierung, wenn sie Produktion auswärts verlagern. Das muß ändern, wenn die Vereinigten Staaten, seine schwächende Weltposition aufzuheben sind. Steuerstrafen plus nationale Wirtschaftspolitik können US Multinationale fahren, um mehr ihrer Dienstleistungsproduktion zu Hause zu halten. Diese Masse können durch die Steuerkennziffer und wenn notwendig einen allgemeinen Tarif erzwungen werden, der eine Kappe auf Importe setzt. Diese Bestimmungen für Anwendung jetzt formulierend später, einmal, sein das schlechteste der Krise rüber, würde geben jedem Spieler die Zeit, Anlagestrategien stufenweise zu justieren.

Präsident Obama und seine Mannschaft kann den Begriff des Speicherns der Welt beim Verhandeln über eine Sicherheitsleistung für die Vereinigten Staaten anfangs verachten. Sie sind widerstrebend, über reforming das globale System zu sprechen, indem sie bedrohen, Dringlichkeitstarife hervorzurufen. Aber wir sind uncharted innen Wasser. Unmögliche Ideen fangen unerwartet an, plausibel zu scheinen. Sechs Monate ab jetzt, wenn die Obama Wiederaufnahme nicht verwirklicht, kann der Präsident entdecken, daß er reinvent muß.


alternet.org



William Greider ist ein politischer Journalist für mehr als thirty-five Jahre gewesen. Ein ehemaliger Rollen-Stein und ein Washington Revisor, ist er der Autor der nationalen Bestseller eine Welt, bereitet oder nicht, Geheimnisse des Bügels vor, der den Leuten, der Seele von Kapitalismus (Simon u. Schuster) erklärt und--Schuld heraus im Februar von Rodale--Nach Hause, kommt Amerika.

A planta econômica de Obama não está indo conservar-nos
Automatically translated into Portuguese thanks to WorldLingo
Por William Greider, a nação:


As circunstâncias rápido-escurecendo-se da nação definem o dilemma essencial do presidency de Barack Obama. Seu instinto é governar pelo consenso, na terra média moderada da política. Contudo os eventos dire estão empurrando o presidente novo para as soluções mais fundamentais do que aqueles ele tinham pretendido. Mais por muito tempo resiste fazer exame da ação mais forceful, mais provável é que será oprimido pelos adversities de recolhimento.

Três obstáculos grandes estão obstruindo o trajeto de Obama. O primeiro é uma da escala: seus quase sons do pacote de recuperação $800 bilhões enormes, mas ele são talvez duas ou três vezes demasiado pequenas para produzir uma rotação. O segundo é que o sistema financeiro--ainda dysfunctional apesar dos bailouts--requer o stimulus e o bailout muito mais do que fiscais: o governo deve nationalize e supervisionar os bancos para assegurar-se de que realizem emprestar e investing necessitado para a recuperação. Isto significa liquidating algumas placas de identificação famosas--conduzido por Citigroup--isso está espiralando para o insolvency. O third é que a crise é global: a economia dos E.U. não pode retornar ao normal a menos que o sistema negociando do mundo desequilibrado for reformado simultaneamente. O Globalization undermined vastamente a força produtiva dos E.U., porque os deficits de comércio conduziram à nação na dependência se aprofundando do devedor.

Quando Washington debater os termos do pacote do stimulus de Obama, outro vê o desapontamento adiante. O instituto da faculdade do Bard, um outpost da economia do Levy de Keynesian que pensa, expressa suas dúvidas na língua emocional que os economistas profissionais usam raramente. “Os prospetos para a economia dos E.U. assentaram bem,” nos analistas excepcionalmente terríveis, se nao frightening do Levy relatados. A análise estratégica atualizada do instituto adverte que o valor de forças negativas--o colapso virtual de emprestar de banco, de despesa confidencial, de rendas de consumidor e de demanda--“fará impossível para que as autoridades dos E.U. apliquem um stimulus fiscal e monetary grande bastante à saída e ao desemprego do retorno aos níveis tolerable dentro dos dois anos seguintes.” Instead, a taxa de desemprego é provável levantar-se a 10 por cento por 2010. O pacote de Obama atinge somente ao redor 3 por cento, anualmente, do GDP em uns $13 trillion economias. A análise do Levy calcula que requereria deficits federais de 8 a 10 por cento do GDP--$2 trillion ou mais--para inverter a contração econômica. No entanto, o instituto observado, é inconceivable que este nível “poderia ser tolerado para razões puramente políticas” ou que os Estados Unidos poderiam sustentar o indebtedness se levantando sem estarrecer nossos credores principais, como China.

O Stimulus sozinho por uma única nação não trabalhará, ou seja dado o sistema econômico distorcido que Obama herdou. O aviso stern dos analistas do Levy e de outros peritos skeptical é que os Estados Unidos não têm nenhuma escolha mas para empreender agora umas reformas systemic mais profundas direitas, melhor que espera a recuperação. Obama tem o nervo para tackle estes fundamentos? Para fazer assim teria que abandonar algumas suposições orthodox sobre o comércio livre e as finanças confidenciais de que compartilha com seus conselheiros econômicos.

O obstáculo o mais óbvio e o mais imediato à mudança systemic é o sistema financeiro dysfunctional. Remanesce inerte e hunkered para baixo na self-proteção, apesar dos billions vastos no dinheiro público distribuído assim livremente, nenhumas cordas unidas, nos últimos dias da administração de Bush. Nós aprenderemos logo bastante se Obama pretende começar sobre com uma aproximação mais forceful. Obama e seus conselheiros estão ansiosos para começar outros $350 bilhões em fundos do bailout, mas remanesceu silencioso sobre se este financiará um takeover do governo do sistema. Sem tal movimento, os taxpayers essencialmente estarão financiando a morte lenta de instituições falhadas ao não começar nada no retorno.

A barreira a mais complexa à recuperação é globalization e seu impacto negativo na economia. Dado nosso comércio bruta desequilibrado, nós mantivemos o sistema ir jogando o comprador do último recurso--deficits de comércio montanhosos absorventes e acumular mais de $5 trillion no débito importante para pagar por importações inchadas, quando nossa economia doméstica perder firmemente trabalhos e produção a outras nações. A demanda de consumidor renovada na vontade do repouso automaticamente “escapa” para rivalizar economias e sócios negociando impulsionando suas exportações ao mercado dos E.U. --qual subtrai diretamente de nosso GDP. Esta é a armadilha que o sistema negociando lopsided criou para plantas de recuperação, e não pode ser escapado sem reforma fundamental.

Para pô-lo crua, o programa do stimulus de Obama pôde reiniciar fábricas em China ao deixar o desemprego dos E.U. dolorosa elevado. No fato, algum escapamento pode ocorrer através dos bancos very ou dos corporaçõs industriais que os taxpayers ajudaram generosa. Que impede que Citigroup e General Motors usem seu capital fresco realçar operações ultramarinas melhor que investing no repouso? A administração nova terá que conseqüentemente rethink os termos do globalization antes que suas iniciativas domésticas possam suceder.

Um estojo compacto global da recuperação requereria o diplomacy extremamente difícil mas poderia ser possível porque é em todos self-interest. Os Estados Unidos podiam propôr os esboços com uma condição crucial: se os sócios negociando forem unwilling agir conjuntamente, Washington terá que proseguir unilaterally. Um negócio grande poderia começar com acordo dos E.U. servir uma vez outra vez como o motor principal que puxa a economia global fora da vala. Isto é, os Estados Unidos terão que continuar como o comprador do último recurso por poucos anos seguintes, e China e outras nações terão que afiançar-nos para fora com emprestar imóvel. No short - funcione, isto escavar-nos-ia em um furo mais profundo, mas os Estados Unidos poderiam insistir em um sistema genuìna reformado e concordariam mutuamente o retorno a comércio equilibrado, uma vez que a recuperação global está sob a maneira.

O Congress pode decretar os termos agora--um teto nos deficits de comércio dos E.U. que declinarão firmemente aos níveis tolerable, as well as réguas novas para as empresas multinacionais dos E.U. que redefinem suas obrigações à economia home. Ao contrário em outras nações avançadas, as companhias dos E.U. começam um passeio livre de seu governo home quando relocate a produção no exterior. Isso tem que mudar se os Estados Unidos forem inverter sua posição se enfraquecendo do mundo. As penalidades de imposto mais a política econômica nacional podem dirigir multinacionais dos E.U. para manter mais de sua produção value-added no repouso. Estas medidas podem ser reforçadas com o código de imposto e, se necessário, uma tarifa geral que ponha um tampão sobre importações. Formulando estas provisões agora para a aplicação mais tarde, uma vez o mais mau da crise sobre, daria a cada jogador o momento de ajustar gradualmente estratégias de investimento.

O presidente Obama e sua equipe pode no início scorn a noção de conservar o mundo ao negociar um bailout para os Estados Unidos. Serão relutantes falar sobre reforming o sistema global ameaçando invocar tarifas da emergência. Mas nós somos uncharted dentro águas. As idéias impossíveis começam abruptamente a parecer plausible. Seis meses de agora, se a recuperação de Obama não materialize, o presidente pode descobrir que tem que reinvent himself.


alternet.org



William Greider foi um journalist político por mais de trinta e cinco anos. Uma pedra e um Washington anteriores do Rolling afixam o editor, ele são o autor dos bestseller nacionais um mundo, aprontam-se ou não, segredos do Temple, que dirá os povos, a alma do capitalismo (Simon & Schuster) e--dívida para fora em fevereiro de Rodale--Vem para casa, América.

Ekonomiska Obamas planerar går inte till räddningen oss
Automatically translated into Swedish thanks to WorldLingo
Vid William Greider, nationen:


Nation fasta-görande mörkare omständigheter definierar det nödvändiga dilemmat av den Barack Obamas presidentsämbetet. Hans instinkt är att reglera vid konsensus, i dämpaen mitt som malas av politik. Yet förfärliga händelser är driftiga den nya presidenten in mot lösningar mer grund, än de honom hade ämnat. Han motstår longer att ta mer kraftfull handling, mer rimlig är den, att han ska förkrossas av de annalkande motgångarna.

Tre stora hinder blockerar Obamas bana. Första är ett av fjäll: hans nästan $800 miljard återställning paketerar låter enormt, men det är kanske två eller tre tider som för är lilla till jordbruksprodukter en produktion. Understödja är att det finansiella systemet--stilla dysfunktionell illvilja räddningsaktionerna--kräver den mycket mer än skatte- stimulusen och räddningsaktion: regeringen måste förstatliga, och att övervaka packar ihop för att se till att de bär ut utlåningen och investera som behövs för återställning. Detta hjälpmedel som likviderar några berömda ID-Märken--ledde vid Citigroup--det röra sig i spiral in mot obestånd. Thirden är att krisen är global: us-ekonomin kan inte gå tillbaka till det normala, om inte det obalanserade världshandelsystemet omdanas samtidigt. Globaliseringen vastly har vastly underminerat produktiv styrka för US, som handelunderskott har ledde nationen in i att fördjupa gäldenärberoende.

Stunden Washington debatterar benämner av Obamas stimulus paketerar, andra ser besvikelse framåt. Uttaxeringnationalekonomiinstitutet av Bardhögskolan, en tänkande utpost av Keynesian, uttrycker dess tvivlar i det emotionella språket som yrkesmässiga ekonomer använder sällan. ”Har utsikterna för US-ekonomin blivit unikt fasliga, om skrämma inte,” anmälde uttaxeringanalytiker. Institut uppdaterade strategiska analys varnar att storleken av negationstyrkor--den faktiska kollapsen av packar ihop utlåning, privat utgifter, konsumentinkomster och begäran--”ska gör det omöjligt för att US-myndigheter ska applicera ett skatte-, och den monetära stimulusen som är stor nog till tillverkad retur och arbetslöshet till uthärdligt, jämnar inom de nästa två åren.”, I stället är arbetslöshetstal rimligt till löneförhöjningen till 10 procent vid 2010. Obamas paketerar belopp endast till omkring 3 procent, årligen, av GDP i en ekonomi för triljon $13. Uttaxering analys beräknar att den skulle kräver federala underskott av 8 till 10 procent av GDP--triljon $2 eller mer--att vända om den ekonomiska contractionen. Och ännu, det observerade institutet, är det inconceivable att detta jämnt ”kunde tolereras för renodlat politiskt resonerar” eller att Förenta staterna kunde tåla resningskulden utan att skrämma våra ledande fordringsägarear, lika Kina.

Stimulusen bara vid en singelnation ska inte arbete, gavs med andra ord som det förvridna ekonomiska systemet som Obama har övertagit. Den barska varningen från uttaxeringanalytikerna och andra skeptical experter är, att Förenta staterna har inget primat men att företa sig djupare systemic reformer rätt nu, i stället för väntan för återställning. Ska Obama har nerven som tacklar dessa grunder? För att göra så skulle han måste att överge några ortodoxa antaganden om frihandel och privat finans att han delar med hans ekonomiska konsulenter.

Det tydligaste och mest omgående hindret till systemic ändring är det dysfunktionella finansiella systemet. Det återstår inert, och hunkered besegra i själv-skydd, illvilja de vast miljarderna i utdelade offentliga pengar så fritt, inget stränger fäst, i de sist dagarna av den Bush administrationen. Vi ska lärer att snart nog Obama ämnar huruvida starta över med ett mer kraftfull att närma sig. Obama och hans konsulenter är ivriga att få en annan $350 miljard i räddningsaktionfonder, men de har återstått tysta på huruvida detta ska finans ett regerings- övertagande av systemet. Utan en sådan flyttning ska skattebetalarearna finansierar i grunden den långsamma döden av missade institutionstunder som får ingenting i retur.

Den mest komplexa barriären till återställningen är globaliseringen, och dess negation får effekt på ekonomin. Givet vår kraftigt obalanserade handel, har vi hållit systemet att gå, genom att leka köpare av räddningsplankan--absorbing bergiga handelunderskott och att ackumulera mer triljon än $5 i huvudstadskuld för att betala för svullna importer, stunder vår inhemska ekonomi förlorar stadigt jobb och produktion till andra nationer. Den förnyade konsumentbegäran som automatiskt ska ”, läcker hemma” för att rivalisera ekonomier, och handelpartners, genom att öka deras exporter till USEN, marknadsför--vilket subtraherar direkt från vår GDP. Denna är fällan som det sneda handelsystemet har skapat för återställning planerar, och det kan inte flys utan grundreform.

För att sätta det crudely, Obamas fördriver fabriker för omstart för styrka för stimulusprogram i Kina lämna kick för US-arbetslöshet painfully. I faktum kan något läckage uppstå via packar ihop mycket eller industriella korporationer att skattebetalarear generously har generously hjälpt. Förhindrar vad Citigroup och General Motors från att använda deras nya huvudstad för att förhöja utländska funktioner i stället för att investera hemma? Den nya administrationen som därför ska, måste att ompröva benämner av globalisering, för dess inhemska insatser kan lyckas.

Global en skulle återställningsöverenskommelse kräver extremt svår diplomati men kunde vara möjligheten, därför att det är i alla egennytta. Förenta staterna kunde föreslå skisserar med en som var avgörande, villkorar: om handelpartnerna är ovilliga att agera gemensamt, måste ska Washington att fortsätta unilateralt. Ett storslaget fynd kunde starta med US-överenskommelse till serven ytterligare en gång som den huvudsakliga motorn som var den handtag den globala ekonomin ut ur diket. Det är, måste ska Förenta staterna att fortsätta som köparen av räddningsplankan för de nästa få åren, och ska Kina och andra nationer måste att bail oss ut med stillbild mer utlåning. I kort stavelse - kör, skulle gräver detta oss in i ett djupare spela golfboll i hål, men Förenta staterna kunde insistera på ett genuint omdanat system och en ömsesidigt avgjord retur till allsidig handel, när den globala återställningen är under långt.

Kongressen kan anta benämner nu--ett tak på US-handelunderskott, som ska nedgång stadigt till uthärdligt, jämnar, as well as nytt härskar för US-multinationellt företagföretag som omdefinerar deras åtaganden till den hem- ekonomin. I motsats till i andra avancerade nationer får US-företag en snålskjuts från deras hem- regering, när de förflyttar produktion utomlands. Det måste att ändra, om Förenta staterna ska vända om dess försvagande värld placerar. Näringspolitik för medborgare för skattstraff kan positiv köra US-multinationellt företag till uppehället mer av deras value-added produktion hemma. Dessa mäter kan upprätthållas till och med skatten kodifierar och, om nödvändigt, en allmän tariff som sätter ett lock på importer. Formulera dessa bestämmelser nu för den mer sistnämnda applikationen, en gång är det värst av krisen över, skulle give varje spelare tiden att justera investeringstrategier gradvist.

Presidenten Obama och hans lag kan först håna aningen av besparingen som världen fördriver förhandla en räddningsaktion för Förenta staterna. De ska är motvilliga att tala om reforming av det globala systemet, genom att hota som åkallar nöd- tariffar. Men vi är i som inte är kartlagd bevattnar. Omöjliga idéer börjar plötsligt att verka sannolika. Halvåret från nu, om den Obama återställningen inte förverkligar, presidenten kan upptäcka att han måste att uppfinna på nytt självt.


alternet.org



William Greider har varit en politisk journalist för mer än thirty-five år. En tidigare rullande sten och Washington postar redaktören, honom är författare av medborgarebästsäljarna en värld, ordnar till, eller inte, berättar hemligheter av tempelet, som ska, folket, soulen av kapitalism (Simon & Schuster) och--rakt ut i Februari från Rodale--Hem, kommer Amerika.

Экономический план Obama не идет сохранить нас
Automatically translated into Russian thanks to WorldLingo
William Greider, нация:


Обстоятельства нации быстр-затмевая определяют необходимую дилемму президентства Barack Obama. Его инстинкт должен управить консенсусом, в вмеру среднем уровне политики. Но dire случаи нажимают нового президента к разрешениям более основным чем те он предназначили. Более длиной он сопротивляет принять более forceful действие, более правоподобно что он будет overwhelmed собирая невзгодами.

3 больших препоны преграждают курс Obama. Первое одним из маштаба: его почти звуки пакета спасения $800 миллиардов огромные, но его возможно 2 или 3 времена слишком малые произвести оборот. Секунда что финансовая система--все еще dysfunctional несмотря на выкупы--требует очень больше чем фискального стимула и выкупа: правительство должно национализировать и наблюдать крены для того чтобы обеспечить что они уносят одалживать и инвестировать необходимы для спасения. Это намеревается ликвидировать некоторые известные nameplates--водить Citigroup--то закручивает в спираль к несостоятельности. Треть что кризис глобален: экономики США не может возвратить к нормальному если система неуравновешенного мира торгуя одновременно не реформировать. Globalization более обширно минировало прочность США производительную, по мере того как дефицита торговли водили нацию в углубляя зависимость дебитора.

Пока вашингтон debates термины пакета стимула Obama, другие видят разочарование вперед. Институт коллежа Bard, аванпост домоводства взимания налогов Keynesian думая, выражает свои сомнения в эмоциональном языке который профессиональные економисты редко используют. «Перспективности для экономики США были уникально dreadful, if not устрашающ,» сообщенные аналитики взимания налогов. Стратегический анализ института уточненное предупреждает что величина отрицательных усилий--фактически сброс давления одалживать крена, приватная траты, доходов едока и требования--«сделает его невозможным для авторитетов США приложить фискальный и монетный стимул большой достаточно к возвращенным выходу и незанятости к tolerable уровням в пределах следующих 2 лет.» Вместо, процент безработных правоподобно для того чтобы поднять до 10 процентов к 2010. Пакет Obama составляет только до вокруг 3 процента, однолетн, GDP в $13 триллион экономий. Анализ взимания налогов высчитывает что он требовал федеральных дефицитов от 8 до 10 процентов GDP--$2 триллиона или больше--обратить хозяйственное сужение. And yet, наблюдаемый институт, невообразимо что этот уровень «смог быть допущен для чисто политических причин» или что Соединенные Штаты смогли вытерпеть поднимая заемность без ужасать наших leading заимодавцев, как Китай.

Стимул самостоятельно одиночной нацией не будет работать, in other words, после того как он дал передернутый экономической сыстемы который Obama наследовало. Кормовое предупреждение от аналитиков взимания налогов и других скептичных специалистов что Соединенные Штаты не имеют никакой выбор но предпринять более глубокие внутрирастительные реформы right now, rather than ждет спасение. Obama имеет нерв для того чтобы tackle эти принципы? Для того чтобы сделать так он покинуть некоторые правоверные предположения о свободной торговле и приватных финансах он делит с его экономическими консультантами.

Самой очевидной и немедленно препоной к внутрирастительному изменению будет dysfunctional финансовая система. Оно остает инертно и hunkered вниз в собственн-предохранении, несмотря на более обширные миллиардыы в правительственном денежном средстве распределенном настолько свободно, никакие шнуры прикрепленные, в последних днях администрации кустика. Мы выучим скоро достаточно предназначает ли Obama начать сверх с более forceful подходом. Obama и его советники полны страстного желания получить другие $350 миллиардов в фондах выкупа, но они оставали молчком дальше профинансирует ли это передачу правительства системы. Без такого движения, налогоплательщики необходимо будут финансировать медленную смерть вылтинных из строя заведений пока получающ ничего в возвращении.

Самым сложным барьером к спасению будет globalization и своим отрицательным ударом на экономии. Я дали нашу больш неуравновешенную торговлю, мы держали систему пойти путем играть покупателя последнее средства--absorbing гористые дефицита торговли и аккумулировать больше чем $5 триллионов в прописной задолженности для того чтобы оплатить для swollen ввозов, пока наша отечественная экономия устоичив теряет работы и продукцию к другим нациям. Возобновленная воля потребительского спроса дома автоматически «протекает» для того чтобы соперничать экономии и торговые партнеров путем форсировать их экспорты к рынку США--вычитает сразу от нашего GDP. Это будет ловушкой кривобокая торгуя, котор система создалась для планов спасения, и ее нельзя избеубежать без основной реформы.

Для того чтобы положить его незрело, программа стимула Obama могла повторить старт фабрик в Китае пока оставляющ незанятость США тягостно высоко. В действительности, некоторая утечка может произойти через очень крены или промышленная корпорация что налогоплательщики великодушно помогали. Предотвращает Citigroup и Дженерал Моторз от использования их свежей столицы увеличить международные деятельности rather than инвестировать дома? Новая администрация поэтому переосмыслить термины globalization прежде чем свои отечественные инициативы смогут преуспеть.

Глобальный компакт спасения требовал бы весьма трудной дипломатии но мог бы быть по возможности потому что будет в каждом своекорыстием. Соединенные Штаты были в состоянии предложить планы с одним критическим состоянием: если торговые партнеры неохотны подействовать совместно, то вашингтон продолжать односторонно. Грандиозная торговая сделка смогла начать с согласованием США служить еще раз как GLAVNый двигатель вытягивает международную экономику из рва. That is, Соединенные Штаты продолжать как покупатель последнее средства на next few леты, и Китай и другие нации заложить нас вне с неподвижное одалживать. В краткости - побегите, это выкопало бы нас в более глубокое отверстие, но Соединенные Штаты смогли настоять на неподдельно реформированной системе и взаимно согласились возвращение к нетто-балансу внешней торговли, как только глобальное спасение under way.

Съезд может enact термины теперь--потолок на дефицита торговли США просклоняют устоичив к tolerable уровням, также, как новые правила для предпринимательств США многонациональных которые redefine их обязательства к домашней экономии. Не похоже на в другим предварительным нациям, компании США получают свободно езду от их домашнего правительства когда они передислоцируют продукцию зарубежом. То должно изменить если Соединенные Штаты должен обратить свое слабея положение мира. Штрафы тягла плюс национальное экономическая политика могут управлять многонациональн США для того чтобы держать больше из их повышенно-ценной продукции дома. Эти измерения можно принудить до закона о налогообложении и, if necessary, одноколонный тариф которое одевает в крышку ввозы. Формулирующ эти обеспечения теперь для применения более поздно, раз самое плохое кризиса сверх, дало бы каждому игроку время отрегулировать стратегии облечения постепенно.

Президент Obama и его команда может во-первых scorn придумка сохранять мир пока обсуждающ выкуп для Соединенных Штатов. Они будут неохотны talk about reforming глобальная система путем угрожать invoke тарифы аварийной ситуации. Но мы внутри uncharted воды. Невозможные идеи скачком начинают казаться правдоподобными. 6 месяцев from now, если спасение Obama не материализует, то президент может открыть он должно reinvent.


alternet.org



William Greider был политическим журналистом на больше чем 35 лет. Бывший редактор камня и Вашингтона Поста завальцовки, он будет автором национальных bestsellers один мир, подготавливает или не, секреты виска, который скажет людей, душу капитализма (Simon & Schuster) и--должный вне в феврале от Rodale--Приходит домой, америка.

Gaat het Economische Plan van Obama niet ons redden
Automatically translated into Dutch thanks to WorldLingo
Door William Greider, de Natie:


De snel-verdonkert omstandigheden van de natie bepalen het essentiële dilemma van het voorzitterschap van Barack Obama. Zijn instinct moet door consensus, in de gematigde middengrond van politiek regeren. Maar toch duwen de ontzettende gebeurtenissen de nieuwe voorzitter naar oplossingen meer fundamenteel dan die hij van plan was geweest. Zich verzet hij langer tegen het voeren van meer krachtige actie, meer waarschijnlijk is het dat hij door het verzamelen zich adversities zal worden overweldigd.

Drie grote hindernissen blokkeren de weg van Obama. De eerste is één van schaal: zijn bijna $800 miljard terugwinningspakket klinkt reusachtig, maar het is misschien twee of drie keer te klein om een keerpunt te veroorzaken. De tweede is dat het financiële systeem--nog dysfunctioneel ondanks bailouts--vereist veel meer dan fiscale stimulus en bailout: de overheid moet de banken nationaliseren en controleren om ervoor te zorgen dat zij het lenen en investeren nodig voor terugwinning uitvoeren. Dit betekent liquiderend sommige beroemde naamborden--geleid door Citigroup--dat naar insolventie spiraalsgewijs beweegt. Het derde is dat de crisis globaal is: de economie van de V.S. kan aan normaal terugkeren niet tenzij het uit zijn evenwicht gebrachte wereld handelssysteem gelijktijdig opnieuw wordt gevormd. De globalisering heeft enorm de productieve sterkte van de V.S. ondermijnd, aangezien de handelstekorten de natie in de verdieping van schuldenaarafhankelijkheid hebben geleid.

Terwijl Washington de termijnen van de stimuluspakket van Obama debatteert, vooruit zien anderen teleurstelling. Het instituut van de Economie van de Heffing van Bard Universiteit, een buitenpost van het Keynesiaanse denken, uit zijn twijfels in emotionele taal die de professionele economen zelden gebruiken. De „vooruitzichten voor de economie van de V.S. zijn de uniek vreselijke, als het bang maken niet geworden,“ gemelde analisten van de Heffing. De bijgewerkte strategische analyse van het instituut waarschuwt ervoor dat de omvang negatieve krachten--de virtuele instorting van bankkrediet, het privé besteden, de inkomens van de consument en de vraag--„het voor de autoriteiten van de V.S. onmogelijk zal maken om een fiscale en monetaire stimulus toe te passen grote genoeg om output en werkloosheid op verdraaglijke niveaus binnen de volgende twee jaar terug te komen.“ In plaats daarvan, zal het werkloosheidscijfer waarschijnlijk tot 10 percenten met 2010 toenemen. Het pakket van Obama bedraagt slechts rond 3 percent, jaarlijks, van het BBP in een $13 triljoen economie. De analyse van de heffing berekent dat het federale tekorten van 8 tot 10 percent van het BBP zou vereisen--$2 triljoen of meer--om de economische samentrekking om te keren. En toch is het waargenomen instituut, het onvoorstelbaar dat dit niveau „om zuiver politieke redenen“ zou kunnen worden getolereerd of dat de Verenigde Staten de toenemende schuldenlast konden ondersteunen zonder onze belangrijke crediteuren, zoals China angst aan te jagen.

De stimulus alleen door één enkele natie zal niet, met andere woorden, gezien het vervormde economische systeem werken dat Obama heeft geërft?. De strenge waarschuwing van de analisten van de Heffing en andere sceptische deskundigen is dat de Verenigde Staten geen keus dan hebben om diepere systemische hervormingen te ondernemen op dit ogenblik, eerder dan op terugwinning te wachten. Zal Obama de zenuw hebben om deze grondbeginselen aan te pakken? Om dit te doen zou hij sommige orthodoxe veronderstellingen over vrijhandel en privé financiën moeten verlaten die hij met zijn economische adviseurs deelt.

De duidelijkste en directe hindernis voor systemische verandering is het dysfunctionele financiële systeem. Het blijft inert en hunkered in zelfbescherming, ondanks enorme miljarden in openbaar zo vrij verdeeld geld, neer geen koorden in bijlage, in de laatste tijd van het beleid van Bush. Wij zullen spoedig genoeg leren of Obama over met een krachtigere benadering bedoelt te beginnen. Obama en zijn adviseurs zijn enthousiast om nog eens $350 miljard in bailout fondsen te krijgen, maar zij zijn stil gebleven op of dit een overheidsovername van het systeem zal financieren. Zonder zulk een beweging, zullen de belastingbetalers hoofdzakelijk de langzame dood van ontbroken instellingen terwijl in ruil daarvoor het worden van niets financieren.

De meest complexe barrière voor terugwinning is globalisering en zijn negatief effect op de economie. Gezien onze in grote trekken uit zijn evenwicht gebrachte handel, hebben wij het systeem gehouden gaand door koper van laatste redmiddel te spelen--absorberende bergachtige handelstekorten en het accumuleren van meer dan $5 triljoen in hoofdschuld om voor de gezwelde invoer te betalen, terwijl onze binnenlandse economie regelmatig banen en productie aan andere naties verliest. De vernieuwde verbruikersvraag zal thuis automatisch „lekken“ om economieën en handelspartners te wedijveren door hun uitvoer naar de markt van de V.S. op te voeren--welke direct van ons BBP aftrekt. Dit is de val het scheve handelssysteem voor herstelprogramma's heeft geleid tot, en aan het kan zonder fundamentele hervorming zijn ontsnapt niet.

Om het te zetten ruw, zou het de stimulusprogramma van Obama fabrieken in China kunnen opnieuw beginnen terwijl het verlaten van de werkloosheid van de V.S. moeizaam hoog. In feite, kan wat lekkage via de eigenlijke banken of de industriële bedrijven voorkomen die de belastingbetalers grootmoedig hebben bijgestaan. Wat verhindert Citigroup en General Motors hun vers kapitaal om verrichtingen overzee eerder dan thuis het investeren te verbeteren te gebruiken? Het nieuwe beleid zal daarom de termijnen van globalisering moeten heroverwegen alvorens zijn binnenlandse initiatieven kunnen slagen.

Een globale compacte terugwinning zou vereisen uiterst moeilijke diplomatie maar mogelijk kon zijn omdat het in het eigenbelang van iedereen is. De Verenigde Staten konden de overzichten met één essentiële voorwaarde voorstellen: als de handelspartners onwillig zijn gezamenlijk te handelen, zal Washington moeten unilateraal te werk gaan. Een groot koopje kon met V.S.- overeenkomst beginnen nogmaals als de belangrijkste motor te dienen die de wereldeconomie uit de sloot trekt. Namelijk zullen de Verenigde Staten als koper van laatste redmiddel voor de volgende jaren moeten verdergaan, en China en andere naties zullen ons met nog het lenen moeten opkopen. Op korte termijn, zou dit ons in een dieper gat graven, maar de Verenigde Staten konden op een echt opnieuw gevormd systeem en een wederzijds goedgekeurde terugkeer aan evenwichtige handel aandringen, zodra de globale terugwinning aan de gang is.

Het congres kan de termijnen nu bepalen--een plafond op de handelstekorten van de V.S. die regelmatig op verdraaglijke niveaus zullen dalen, evenals nieuwe regels voor de multinationale ondernemingen van de V.S. die hun verplichtingen aan de huiseconomie opnieuw definiëren. In tegenstelling tot in andere gevorderde naties, krijgen de bedrijven van de V.S. een vrije rit van hun huisoverheid wanneer zij productie in het buitenland opnieuw vestigen. Dat moet veranderen als de Verenigde Staten zijn verzwakkende wereldpositie moeten omkeren. De sancties van de belasting plus nationaal economisch beleid kunnen de multinationale ondernemingen van de V.S. ertoe aanzetten om meer van hun productie op de toegevoegde waarde thuis te houden. Deze maatregelen kunnen door de belastingscode en, indien nodig, een algemeen tarief worden afgedwongen dat een GLB op de invoer zet. Nu formulerend deze bepalingen voor toepassing later, eens slechtst van de crisis, zou geven elke speler de tijd over is om investeringsstrategieën geleidelijk aan aan te passen.

President Obama en zijn team kunnen het begrip eerst minachten om de wereld te bewaren terwijl het bespreken van bailout voor de Verenigde Staten. Zij zullen aarzelen om over het opnieuw vormen van het globale systeem te spreken door om noodsituatietarieven te dreigen aan te halen. Maar wij zijn in niet in kaart gebrachte wateren. De onmogelijke ideeën beginnen abrupt aannemelijk te schijnen. Zes maanden van nu, als de terugwinning Obama niet materialiseert, kan de voorzitter ontdekken hij moet opnieuw uitvinden.


alternet.org



William Greider is een politieke journalist meer dan vijfendertig jaar geweest. Een een vroegere Rolling Steen en redacteur van Washinton Post, is hij of niet de Klaar auteur van de nationale best-sellers Één Wereld, Geheimen van de Tempel, zal Who de Mensen, de Ziel van Kapitalisme (Simon & Schuster) vertellen en--gepast uit in Februari van Rodale--Kom naar huis, Amerika.

[أبما] لا يذهب مخطّط اقتصاديّ أن ينقذنا
Automatically translated into Arabic thanks to WorldLingo
بوليام [غريدر], الأمة:


الأمة يعيّن [فست-دركنينغ] ظروف الورطة أساسيّة من [برك] [أبما] رئاسة. غريزته أن يحكم بتوافق الآراء, في ال [ميدّل غرووند] معتدلة سياسة. مع ذلك يدفع حادثات رهيبة الرئيس جديدة نحو حلول أكثر أساسيّة من أنّ هو كان قد نوى. ال طويلا هو يقاوم يأخذ أكثر عمل قوّيّة, الأكثر مرجّحة هو أنّ هو كنت سيقهر ب ال يجمع شدات.

يسدّ ثلاثة عوائق كبيرة [أبما] ممر. الأولى واحدة من مقياس: ه تقريبا $800 بليون [ركفري بكج] صوى ضخمة, غير أنّ هو ربّما اثنان أو ثلاثة أوقات أيضا صغيرة أن ينتج فسحة محيطيّة. الثانية أنّ النظامة ماليّة--بعد اختلاليّ وظيفيّ على الرغم من الإنقاذ من أزمة ماليّة--يتطلّب كثير أكثر من ماليّة منبه وإنقاذ من أزمة ماليّة: الحكومة ينبغي أمّمت وراقبت البنوك أن يضمن أنّ يوفي هم ال يسلّف ويستثمر يحتاج لإستعادة. هذا يعني ييصفّي بعض لوحة اسم مشهورة--يقود ب [ستيغرووب]--أنّ [سبيرلينغ] نحو إفلاس. الثالثة أنّ الأزمة شاملة: ال [أوس] اقتصاد يستطيع لا يرجع إلى معدل ما لم ال [أونبلنسد] عالم يتاجر نظامة يكون في وقت واحد أصلحت. يضعف عولمة يتلقّى بوفرة [أوس] قوة منتجة, بما أنّ عجز تجاريّ قد قادوا الأمة داخل يعمّق مديونة حالة اعتماد.

بينما واشنطن يناقش العبارات من [أبما] منبه مجموعة, يرى أخرى خيبة أمل إلى الأمام. الضريبة علم اقتصاد عبّر عن معهد من [برد] كلية, مركز متقدّم [كنسن] يفكّر, [دووبتس] ه في لغة عاطفيّة أنّ إقتصاديات محترفة نادرا يستعملون. "قد أصبح التوقعات ل ال [أوس] اقتصاد فقط مروّعة, [إيف نوت] مخيفة," ضريبة محللات يفاد. المعهد يحذّر يحدّ تحليل استراتيجيّة أنّ الأهمية من قوات سلبيّة--الانهيار فعليّة من بنك يسلّف, إنفاق خاصّة, مستهلكة دخول وطلب--"سيجعل هو مستحيلة ل [أوس] سلطات أن يطبّق ماليّة ومنبه نقديّة كبيرة بكفاية إلى عائدة إنتاج وبطالة إلى مستويات محتملة ضمن التالية اثنان سنون." بدلا من ذلك, المعدّل البطالة مرجّحة أن يرتفع إلى 10 نسبة مئويّة ب 2010. [أبما] يبلغ مجموعة فقط إلى حوالي 3 نسبة مئويّة, سنويّا, من [غدب] في $13 تريليون اقتصاد. ضريبة يحسب تحليل أنّ هو تطلّب أعجاز فيديراليّة من 8 [تو] 10 نسبة مئويّة ال [غدب]--$2 تريليون أو أكثر--أن يعكس الإنقباض اقتصاديّة. [أند ت], المعهد يلاحظ, هو مستبعد أنّ هذا مستوى "استطاع كنت تسامحت لأسباب سياسيّة بصفاء" أو أنّ الولايات المتّحدة الأمريكيّة استطاع أبقيت ال يرتفع مديونية دون يرعب دائناتنا رئيسيّة, مثل الصين.

لن يعمل منبه فحسب بأمة وحيد, [إين وثر ووردس,] يعطي ال يشوّه [إكنوميك سستم] أنّ [أبما] قد ورث. الإنذار صارمة من الضريبة محللات وأخرى خبيرات [سكبتيك] أنّ يتلقّى الولايات المتّحدة الأمريكيّة ما من إختبار غير أنّ أن ب قام إصلاحات عميقة [سستميك] حاليّا, [رثر ثن] ينتظر لإستعادة. [أبما] سيتلقّى العصب أن يعالج هذا أسس? أن يتمّ هكذا اضطرّ هو عن تخلّى بعض افتراضات أرثوذكسيّة حول تجارة حرّة ومالية خاصّة أنّ هو يشارك مع مستشار اقتصاديّه.

ال أكثر واضحة وعائقة فوقيّة إلى تغير [سستميك] النظامة اختلاليّ وظيفيّ ماليّة. هو يبقى ساكنة و [هونكرد] إلى أسفل في [سلف-بروتكأيشن], على الرغم من البليون ضخمة في مال عامّة يوزّع هكذا بحرّيّة, ما من خيطان يربط, في الأيام متأخّرة من ال [بوش دمينيسترأيشن]. نحن سنعلم قريبا بكفاية ما إذا ينوي [أبما] أن يبدأ على مع أكثر مقاربة قوّيّة. [أبما] ومستشاراته توّاقة أن يحصل آخر $350 بليون في إنقاذ من أزمة ماليّة أموال, غير أنّ قد بقي هم يسكت فوق ما إذا هذا سيموّل حكومة إستيلاء من النظامة. دون هذا حركة, سيموّل الدافع ضريبة أساسا كنت الموت بطيئة من [فيلد] مؤسسات بينما يحصل لاشيء في عودة.

العائقة معقّدة أكثر إلى إستعادة عولمة وتأثير صدمته سلبيّة على الاقتصاد. يعطي تجارتنا [أونبلنسد] إجمالا, قد حافظ نحن النظامة يذهب ب يلعب مشترية ال [لست رسرت]--عجز تجاريّ ممتعة جبليّة ويكدّس أكثر من $5 تريليون في دين رئيسيّة أن يدفع لإستيراد متورّمة, بينما اقتصادنا محلّية بثبات يخسر أشغال وإنتاج إلى أخرى أمم. يجدّد مستهلكة طلب [أت هوم] يتسرّب إرادة تلقائيّا "" أن ينافس اقتصادات و [ترد برتنر] ب يعزّز تصديراتهم إلى ال [أوس] سوق--أيّ يطرح مباشرة من [غدب] نا. هذا المصيدة الغير متوازن يتاجر نظامة قد خلق لخطّة انتعاش, وهو يستطيع لا يكون هربت دون إصلاح أساسيّة.

أن يضع هو بشكل غير دقيق, [أبما] منبه برنامج أمكن استأنفت مصانع في الصين بينما يترك [أوس] بطالة بألم عال. [إين فكت], بعض تسرب يمكن وقعت عن طريق الجدّا بنوك أو مؤسسات صناعيّة أنّ يساعد دافع ضريبة يتلقّى بسخاء. ماذا يمنع [ستيغرووب] و [جنرل موتورس] من يستعمل رأس مالهم طازجة أن يحسن عمليات عبر البحار [رثر ثن] يستثمر [أت هوم]? سيضطرّ الإدارة جديدة لذلك أعدت العبارات العولمة قبل أن مبادراته محلّية يستطيع نجحت.

شاملة إستعادة تطلّب إتفاق جدّا يصعب دبلوماسيّة غير أنّ استطاع كنت يمكن لأنّ هو يكون في [إفرون'س] المصلحة الشخصيّة. الولايات المتّحدة الأمريكيّة استطاع اقترحت الخطّ محيطيّ مجمل مع واحدة شرط حاسمة: إن ال [ترد برتنر] يكونون غير راغب أن يتصرّف معا, سيضطرّ واشنطن باشرت من جانب واحد. صفقة عظيمة استطاع بدأت مع [أوس] إتفاق أن يخدم [أنس غين] كالمحرك رئيسيّة أنّ يسحب الاقتصاد شاملة من الخندق. [ثت يس,] سيضطرّ الولايات المتّحدة الأمريكيّة استمرّت كالمشترية ال [لست رسرت] للسنون قادمة, والصين وأخرى أمم سيضطرّ كفلتنا خارجا مع ساكنة أكثر يسلّف. في ال [شورت-رون], حفرنا هذا داخل فتحة بئر عميقة, غير أنّ الولايات المتّحدة الأمريكيّة استطاع ألحّت على أصلا يصلح نظامة وبالتّبادل وافق عودة إلى تجارة متوازنة, ما إن إستعادة شاملة يكون جاريّا.

إجتماع يستطيع شرّعت العبارات الآن--سقف على [أوس] عجز تجاريّ أنّ سينخفض بثبات إلى مستويات محتملة, [أس ولّ س] قواعد جديدة ل [أوس] مشاريع متعدّد أجناس أنّ يعيد إلتزاماتهم إلى الاقتصاد بيتيّة. بخلاف في أخرى أمم متقدّمة, [أوس] يحصل شركات عمليّة ركوب حرّة من [هوم غفرنمنت] هم عندما هم ينقلون إنتاج في الخارج. أنّ يضطرّ غيّرت إن الولايات المتّحدة الأمريكيّة يكون أن يعكس ه يضعف عالم موقعة. [تإكس بنلتي] و سياسة اقتصاديّة وطنيّة يستطيع قدت [أوس] شركة متعدّدة الجنسيّات أن يحافظ أكثر من إنتاجهم [فلو-دّد] [أت هوم]. هذا إجراءات يستطيع كنت أنفذت من خلال ال [تإكس كد] و, [إيف نسسّري], تعريفة عامّة أنّ يضع غطاء على إستيراد. يصيغ هذا إحتياطات الآن لتطبيق فيما بعد, مرّة المريضة من الأزمة [إيس] على, أعطى كلّ لاعب الوقت أن يكيّف [إينفستمنت سترتج] تدريجيّا.

رئيس [أبما] وفريقه يمكن أوّلا ازدريت الفكرة من ينقذ العالم بينما يفاوض إنقاذ من أزمة ماليّة لالولايات المتّحدة الأمريكيّة. هم سيكونون معارضة أن [تلك بووت] يصلح النظامة شاملة ب يهدّد أن يستحضر طارئ تعريفات. غير أنّ نحن داخل [أونشرت] مياه. يبدأ أفكار مستحيلة فجأة أن يبدو محتملة. ستّة شهور [فروم نوو], إن [أبما] إستعادة لا يجسّد, الرئيس يمكن اكتشفت هو يضطرّ اخترع ثانيتبنفسي.


alternet.org



قد كان وليام [غريدر] صحفية سياسيّة لأكثر من [ثيرت-فيف] سنون. سابقة تقدم حجارة وواشنطن [بوست ديتور], هو المؤلفة من الأفضل المبيعات وطنيّة واحدة عالم, يهيّئ أو لا, أسرار من الهيكل, الذي سيقول الالناس, الروح الرأسماليّة (سيمون & [سكهوستر]) و--حق خارجا في فبراير - شباط من [رودل]--أتيت إلى البيت, أمريكا.