By Richard Kim , The Nation:


Michael Jackson, the King of Pop, is dead of a heart attack at the age of 50. In the next few days we will be treated to endless eulogies mining the rich archive of his music, dance, videos, performances and especially his purported habits, hobbies, misdemeanors and alleged crimes. After all, what writer could resist mentioning the various critters and tchotchkes he collected: the hyperbaric, youth-preserving oxygen chamber, the Elephant Man's bones, his pet chimp Bubbles, the Beatles catalog, Neverland Ranch, Macaulay Caulkin, Elizabeth Taylor, his many noses, skin pigments and hairstyles, his one bright white glove. I certainly can't.

These mutations will inevitably be placed in the tragic narrative of his decline. We will be asked to remember Jackson in his prime--as the smiling, dancing, "P.Y.T." black child star who outshone his less talented siblings in the Jackson Five or as the pop-and-dance virtuoso who transcended Motown by bringing us "Thriller," "Beat It" and "Billy Jean." Forget the eccentricities and footnote the accusations of child abuse and molestation (he was never found guilty). Those are but sad stains on the larger spangled fabric of his life and career.

Well, I am here to say: fuck that shit. Without his extravagant eccentricities and ambiguous, obsessive relationships to race, gender, mortality and childhood (and children)--indeed without the conspicuously tenuous link he had to the category of the human itself--Michael Jackson would have been a B-list has-been. Most likely last seen on the latest episode of Celebrity Apprentice, his obit would have followed Farrah Fawcett's. In short, he'd be John Oates.

Our fascination with Whack-o Jack-o has never been only, or even primarily, with his prodigious skills. It was with the way he personified our culture's most central ambitions to whiteness, immortality, wealth, real estate and fame. Lodged somewhere between the superhuman and the alien, aspiration and disgust, Jackson was a grotesque reflection of our collective desires.

As Margo Jefferson noted in her perceptive book On Michael Jackson, the best reference point for the "Man in the Mirror" is P.T. Barnum's Greatest Show on Earth. Like the Chinamen and Arabs who peopled Barnum's circus, Jackson came to embody the space between "Black or White." Like Barnum's pygmies, giants, bearded ladies and albinos, Jackson mesmerized us with his recombinant body, the weird scale and mix of his anatomy. His animal menagerie helped too.

Like those with too many or too few body parts, Jackson was a human freak, to be pitied, sure, but also to be mimicked, always to be looked at and, in some way, to be wanted. He was a freak like me, a freak like you.

June 27, 2009

alternet

Michael Jackson était un phénomène -- Juste comme toi et moi
Automatically translated into French thanks to WorldLingo
Par Richard Kim, La nation:


Michael Jackson, roi de bruit, est des morts d'une crise cardiaque à l'âge de 50. En jours à venir nous serons traités aux éloges sans fin extrayant les archives riches de sa musique, danse, videos, exécutions et particulièrement sien des habitudes prétendues, passe-temps, méfaits et crimes allégués. Après tout, quel auteur pourrait résister mentionner les divers créatures et tchotchkes il s'est rassemblé : le de barothérapie, jeunesse-préservant la chambre de l'oxygène, les os de l'homme d'éléphant, son chimpanzé d'animal de compagnie bouillonne, le catalogue de Beatles, ranch de Neverland, Macaulay Caulkin, Elizabeth Taylor, ses beaucoup de nez, colorants de peau et coiffures, son gant blanc un lumineux. Je ne peux pas certainement.

Ces mutations seront inévitablement placées dans le récit tragique de son déclin. Nous serons invités à nous rappeler Jackson dans sa perfection--pendant que le sourire, dansant, l'enfant noir de « P.Y.T. » tiennent le premier rôle qui a surpassé ses enfants de mêmes parents moins doués à Jackson cinq ou en tant que sauter-et-dansent le virtuose qui a dépassé Motown en nous apportant le « récit à suspense, » « battement lui » et « Billy Jean. » Oubliez les excentricités et apostillez les accusations de l'abus d'enfant et de la molestation (il n'a été jamais trouvé coupable). Ceux sont mais les taches tristes sur le tissu orné de paillettes plus grand de la sa vie et carrière.

Bien, je suis ici pour dire : baisez cette merde. Sans ses excentricités exagérées et rapports ambigus et obsédants avec la course, genre, mortalité et enfance (et enfants)--en effet sans lien clairement effilé il a dû la catégorie de l'humain elle-même--Michael Jackson aurait été une B-liste avoir-étée. Le bout le plus susceptible vu sur le dernier épisode de l'apprenti de célébrité, son obit aurait suivi Farrah Fawcett. En bref, il serait John Oates.

Notre fascination avec Battent-o Jack-o n'a principalement jamais été seulement, ou même, avec ses qualifications prodigieuses. Il était avec la manière qu'il a personnifié les ambitions les plus centrales de notre culture à la blancheur, l'immortalité, la richesse, immobilier et renommée. Logé quelque part entre le surhomme et l'étranger, l'aspiration et le dégoût, Jackson était une réflexion grotesque de nos désirs collectifs.

Comme Margo Jefferson remarquable en son livre clairvoyant sur Michael Jackson, le meilleur point de référence pour le « homme dans le miroir » est P.T. La plus grande exposition de Barnum sur terre. Comme les Chinois et les Arabes qui ont peuplé le cirque de Barnum, Jackson est venu pour incarner l'espace entre le « noir ou le blanc. » Comme les pygmées de Barnum, les géants, les dames barbues et les albinos, Jackson nous a hypnotisés avec son corps de recombinaison, de balance étrange et le mélange de son anatomie. Sa ménagerie animale a aidé aussi.

Comme ceux avec un trop grand nombre ou trop peu de pièces de corps, Jackson était un phénomène humain, être plaint, sûr, mais être imité également, pour être regardé toujours et, d'une manière quelconque, pour être voulu. Il était un phénomène comme moi, un phénomène comme toi.

27 juin 2009

alternet

Michael Jackson era monstruo -- Justo como usted y mí
Automatically translated into Spanish thanks to WorldLingo
Por Richard Kim, La nación:


Michael Jackson, el rey del estallido, es muertos de un ataque del corazón en la edad de 50. En los días próximos nos tratarán a los elogios sin fin que minan el archivo rico de su música, danza, videos, funcionamientos y especialmente el suyo los hábitos pretendidos, manías, delitos menores y crímenes alegados. Después de todo, qué escritor podría oponerse el mencionar de los varios critters y tchotchkes él recogió: el hyperbaric, juventud-preservando el compartimiento del oxígeno, los huesos del hombre del elefante, su chimp del animal doméstico burbujea, el catálogo de Beatles, rancho de Neverland, Macaulay Caulkin, Elizabeth Taylor, sus muchas narices, los pigmentos y los hairstyles, su guante blanco un brillante de la piel. No puedo ciertamente.

Estas mutaciones serán puestas inevitable en la narrativa trágica de su declinación. Nos pedirán recordar Jackson en su prima--mientras que la estrella negra el sonreír, el bailar, del niño de “P.Y.T.” que outshone sus hermanos menos talentosos en la Jackson cinco o como hacer estallar-y-bailan a virtuoso que superó Motown trayéndonos la “novela de suspense,” “golpe él” y “Billy Jean.” Olvídese de las excentricidades y anote las acusaciones al pie de la página del abuso de niño y del molestation (lo nunca encontraron culpable). Ésos son solamente las manchas tristes en la tela spangled más grande de su vida y carrera.

Bien, estoy aquí decir: coja esa mierda. Sin sus excentricidades extravagantes y relaciones ambiguas, obsesivas a la raza, género, mortalidad y niñez (y niños)--de hecho sin el acoplamiento visible tenue él tuvo que la categoría del ser humano sí mismo--Michael Jackson habría sido una B-lista tener-sida. El último más probable considerado en el episodio más último del aprendiz de la celebridad, su obit habría seguido Farrah Fawcett. En fin, él sería Juan Oates.

Nuestra fascinación con Whack-o Gato-o nunca ha estado solamente, o aún sobre todo, con sus habilidades prodigious. Estaba con la manera que él personificó las ambiciones más centrales de nuestra cultura a la blancura, la inmotalidad, la abundancia, las propiedades inmobiliarias y fama. Alojado en alguna parte entre el superhumano y el extranjero, la aspiración y la repugnancia, Jackson era una reflexión grotesca de nuestros deseos colectivos.

Como Margo Jefferson conocido en su libro perceptive en Michael Jackson, el mejor punto de referencia para el “hombre en el espejo” es P.T. La demostración más grande de Barnum en la tierra. Como los Chinamen y los árabes que poblaron el circo de Barnum, Jackson vino incorporar el espacio entre el “negro o el blanco.” Como los enanos de Barnum, los gigantes, las señoras barbudas y los albinos, Jackson mesmerized nos con su cuerpo recombinant, la escala extraña y la mezcla de su anatomía. Su casa de fieras animal ayudó también.

Como ésos con demasiados o demasiados pocos piezas de cuerpo, Jackson era monstruo humano, pitied, seguro, pero también mímico, para ser mirado siempre y, de cierta manera, para ser deseado. Él era monstruo como mí, monstruo como usted.

27 de junio de 2009

alternet

Michael Jackson era un Freak -- Giusto come voi e me
Automatically translated into Italian thanks to WorldLingo
Da Richard Kim, La nazione:


Michael Jackson, il re dello schiocco, è morti di un attacco di cuore all'età di 50. Nei prossimi giorni saremo curati ai eulogies infiniti che estraggono l'archivio ricco dei della suoi musica, ballo, videos, prestazioni e particolarmente sua abitudini pretese, hobby, misdemeanors e crimini dichiarati. Dopo tutto, che produttore potrebbe resistere a accennare i vari critters e tchotchkes ha raccolto: l'iperbarico, gioventù-conservando l'alloggiamento dell'ossigeno, le ossa dell'uomo dell'elefante, il suo chimp dell'animale domestico bolle, il catalogo di Beatles, ranch di Neverland, Macaulay Caulkin, Elizabeth Taylor, i suoi molti nasi, pigmenti della pelle e hairstyles, il suo guanto bianco un luminoso. Certamente non posso.

Queste mutazioni saranno disposte inevitabilmente nella descrizione tragica del suo declino. Saremo chiesti di ricordarci di Jackson nella sua perfezione--mentre stella nera sorridere, ballare, del bambino “di P.Y.T.„ che outshone i suoi fratelli germani meno di talento a Jackson cinque o come schiocc-e-ballano il virtuoso che ha oltrepassato Motown portandoci “il racconto eccitante,„ “battimento esso„ e “Billy Jean.„ Dimentichi le eccentricità ed annoti le accuse di abuso di bambino e del molestation (mai non è stato trovato colpevole). Quelli sono ma macchie tristi sul più grande tessuto spangled della sue vita e carriera.

Bene, sono qui dire: scopi quella merda. Senza suoi eccentricità esagerate e rapporti ambigui e obsessive alla corsa, genere, mortalità ed infanzia (e bambini)--effettivamente senza il collegamento cospicuamente inconsistente ha dovuto la categoria dell'essere umano in se--Michael Jackson sarebbe stato una B-lista -stata. L'ultimo più probabile visto sull'ultimo episodio dell'apprendista di Celebrity, il suo obit avrebbe seguito Farrah Fawcett. In breve, sarebbe John Oates.

Il nostro fascino per Whack-o Jack-o non è stato mai soltanto, o persino soprattutto, con le sue abilità prodigious. Era con il senso che ha personificato le ambizioni più centrali della nostra coltura alla bianchezza, il immortality, la ricchezza, il bene immobile e la fama. Alloggiato in qualche luogo fra il superhuman e lo straniero, l'aspirazione e la repulsione, Jackson era una riflessione grotesque dei nostri desideri collettivi.

Come Margo Jefferson celebre in suo libro perceptive su Michael Jackson, il punto di riferimento migliore per “l'uomo nello specchio„ è P.T. Esposizione più grande del Barnum su terra. Come i Chinamen e gli arabi che hanno popolato il circus del Barnum, Jackson è venuto comprendere lo spazio fra “nero o il bianco.„ Come i pygmies del Barnum, i giganti, le signore barbute e gli albini, Jackson mesmerized noi con il suo corpo recombinant, la scala bizzarra e la miscela della sua anatomia. Il suo menagerie animale aiutato anche.

Come quelle con troppi o troppo poche parti di corpo, Jackson era un freak umano, pitied, sicuro, ma anche essere imitato, per essere guardato sempre e, in qualche modo, per essere desiderato. Era un freak come me, un freak come voi.

27 giugno 2009

alternet

Michael Jackson war eine Laune -- Gerecht wie Sie und ich
Automatically translated into German thanks to WorldLingo
Durch Richard Kim, Die Nation:


Michael Jackson, der König des Knalls, ist Tote eines Herzangriffs am Alter von 50. An den nächsten Tagen werden wir zu den endlosen Lobreden behandelt, die das reiche Archiv seiner Musik, Tanzes, videos, Leistungen und besonders sein behauptete Gewohnheiten, Liebhabereien, Misdemeanors und behaupteten Verbrechen gewinnen. Schließlich welcher Verfasser die verschiedenen, Lebewesen und die tchotchkes zu erwähnen widerstehen könnte, sammelte er: hyperbaric, Sauerstoffraum, die Knochen des Elefant-Mannes Jugend-konservierend, sein Haustierschimpanse sprudelt, der Beatles Katalog, Neverland Ranch, Macaulay Caulkin, Elizabeth Taylor, seine vielen Nasen, Hautpigmente und Frisuren, sein ein heller weißer Handschuh. Ich kann zweifellos nicht.

Diese Veränderungen werden unvermeidlich in die tragische Darstellung seiner Abnahme gelegt. Wir werden gebeten, uns an Jackson in seiner höchsten Vollkommenheit zu erinnern--während Stern das Lächeln, das Tanzen, „P.Y.T.“ schwarzer des Kindes, der outshone, seine weniger begabten Geschwister im Jackson fünf oder als Virtuoso knallen-und-tanzen, der Motown überschritt, indem es uns „Thriller holte,“ „Schlag es“ und „Billy Jean.“ Vergessen Sie die Exzentrizität und versehen Sie die Anklagen des Kindesmißbrauches und des molestation mit Fußnoten (er wurde nie schuldig gefunden). Die sind aber traurige Flecke auf dem größeren spangled Gewebe seines Lebens und Karriere.

Gut bin ich hier zu sagen: bumsen Sie diese Scheiße. Ohne seine extravagant Exzentrizität und vieldeutigen, besessenen Verhältnisse zum Rennen, Geschlecht, Sterblichkeit und Kindheit (und Kinder)--in der Tat ohne die auffallend tenuous Verbindung mußte er die Kategorie des Menschen selbst--Michael Jackson würde eine haben-gewesene B-Liste gewesen sein. Das Most likely Letzte, das auf die neueste Episode des Berühmtheit-Lehrlings, sein obit gesehen wurde, würde Farrah Fawcetts gefolgt haben. Kurz gesagt würde er John Oates sein.

Unsere Faszination mit Whack-o Jack-O ist nie nur oder sogar hauptsächlich, mit seinen außerordentlichen Fähigkeiten gewesen. Es war mit der Weise, die er zentralsten Ehrgeiz unserer Kultur zur Weiße verkörperte, Unsterblichkeit, Fülle, Immobilien und Ruhm. Irgendwo untergebracht worden zwischen dem Superhuman und dem Ausländer, der Aspiration und dem Ekel, war Jackson eine groteske Reflexion unserer Kollektivwünsche.

Als Margo Jefferson, der in ihrem perceptive Buch auf Michael Jackson gemerkt wird, ist der beste Bezugspunkt für den „Mann im Spiegel“ P.T. Barnums größtes Erscheinen auf Masse. Wie die Chinamen und die Araber, die Zirkus Barnums bevölkerten, kam Jackson, den Raum zwischen „Schwarzem oder Weiß darzustellen.“ Wie Pygmies Barnums, Riesen, bärtige Damen und Albinos hypnotisierte Jackson uns mit seinem recombinant Körper, der sonderbaren Skala und Mischung seiner Anatomie. Seine Tiermenagerie auch geholfen.

Wie die mit zu viele oder too few Körperteilen, war Jackson eine menschliche Laune, bedauert zu werden, sicher, aber auch nachgeahmt zu werden, immer betrachtet zu werden und auf gewisse Weise gewünscht zu werden. Er war eine Laune wie ich, eine Laune wie Sie.

27. Juni 2009

alternet

Michael Jackson era um Freak -- Justo como você e mim
Automatically translated into Portuguese thanks to WorldLingo
Por Richard Kim, A nação:


Michael Jackson, rei do PNF, é mortos de um cardíaco de ataque na idade de 50. Em poucos dias seguintes nós seremos tratados aos eulogies infinitos que minam o arquivo rico de seus música, dança, videos, desempenhos e especialmente his hábitos purported, passatempos, misdemeanors e crimes alegados. Apesar de tudo, que escritor poderia resistir mencionar os vários critters e tchotchkes coletou: o hyperbaric, juventude-preservando a câmara do oxigênio, os ossos do homem do elefante, seu chimp do animal de estimação borbulha, o catálogo de Beatles, rancho de Neverland, Macaulay Caulkin, alfaiate de Elizabeth, seus muitos narizes, pigments da pele e hairstyles, sua luva branca um brilhante. Eu não posso certamente.

Estes mutations serão colocados inevitàvel na narrativa trágica de seu declínio. Nós seremos pedidos para recordar Jackson em sua prima--enquanto a estrela preta sorrir, dançar, da criança de “P.Y.T.” que outshone seus siblings mais menos talented no Jackson cinco ou como estal-e-dançam o virtuoso que transcended Motown trazendo nos o “Thriller,” “batida ele” e “Billy Jean.” Esqueça-se das excentricidades e faça-se nota de rodapé os accusations do abuso de criança e do molestation (foi encontrado nunca culpado). Aqueles são mas manchas sad na tela spangled maior de suas vida e carreira.

Bem, eu estou aqui dizer: foda essa merda. Sem seus excentricidades extravagant e relacionamentos ambiguous, obsessive à raça, gender, mortality e infância (e crianças)--certamente sem a ligação conspìcuamente tenuous teve que a categoria do ser humano própria--Michael Jackson seria uma B-lista t-estada. O último mais provável visto no episode o mais atrasado do aprendiz da celebridade, seu obit seguiria Farrah Fawcett. No short, seria John Oates.

Nosso fascínio com o Whack-o Jack-o nunca foi somente, ou nivele primeiramente, com suas habilidades prodigious. Era com a maneira que personificou as ambições as mais centrais da nossa cultura ao whiteness, immortality, riqueza, propriedade real e fama. Alojado em algum lugar entre o superhuman e o estrangeiro, o aspiration e a aversão, Jackson era uma reflexão grotesque de nossos desejos coletivos.

Como Margo Jefferson notável em seu livro perceptive em Michael Jackson, o mais melhor ponto de referência para o “homem no espelho” é P.T. A mostra a mais grande de Barnum na terra. Como os Chinamen e os árabes que povoaram o circus de Barnum, Jackson veio embody o espaço entre o “preto ou o branco.” Como pigmeus de Barnum, gigantes, senhoras bearded e albinos, Jackson mesmerized nos com seu corpo recombinant, a escala estranha e mistura de seu anatomy. Seu menagerie animal ajudou demasiado.

Como aqueles com demasiados ou demasiado poucas peças de corpo, Jackson era um freak humano, para pitied, certo, mas para ser imitado também, para ser olhado sempre e, em alguma maneira, ser querido. Era um freak como mim, um freak como você.

Junho 27, 2009

alternet

Michael Jackson var en missfoster -- Rättvis något liknande dig och mig
Automatically translated into Swedish thanks to WorldLingo
Vid Richard Kim, Nationen:


Michael Jackson, konungen av popet, är dead av en hjärtinfarkt på åldern av 50. I de nästa få dagarna som vi ska, behandlas till ändlösa eulogies som bryter richna, arkiverar av hans musik, dans, videos, kapaciteter och speciellt his purported vanor, hobbyer, misdemeanors och föregav brott. Efter alla vilken författare kunde motstå att nämna de olika nötkreaturen och tchotchkesna, samlade han: det hyperbaric och ungdom-att bevara syrekammaren, elefantman ben, hans älsklings- schimpans bubblar, den Beatles katalogen, den Neverland ranchen, Macaulay Caulkin, den Elizabeth tayloren, hans många näsor, flår pigments och frisyrer, hans en ljusa vithandske. Jag kan bestämt inte.

Dessa mutationar ska förläggas oundvikligen i det tragiska berättar- av hans nedgång. Vi ska frågas att minnas Jackson i hans början--som le och att dansa, ”P.Y.T.”, svart barnstjärna, som överglänste hans mindre begåvade syskon i Jacksonen fem eller som poppa-och-dansar virtuosoen, som överskred Motown, genom att komma med oss ”thriller,” ”takt det” och ”Billy Jean.”, Glöm excentricitet och footnote beskyllningarna av barnmisshandel och ofredanden (han var aldrig funnit skyldigt). De är men ledsna fläckar på det större spangled tyget av hans liv och rusar.

Brunn I-förmiddag här till något att säga: knulla skiten det. Utan hans överdådiga excentricitet och tvetydiga tvångsmässiga förhållanden till racen, genus, dödlighet och barndom (och barn)--sannerligen utan det anmärkningsvärt tenuous anknyta honom måste kategorien av människan sig själv--Michael skulle Jackson har varit envara B-lista. Mest rimlig jumbo som ses på den senaste episoden av kändislärlingen, hans skulle obit, har följt Farrah Fawcetts. I kort stavelse skulle han är John Oates.

Vår tjusning med Whack-o Silar-nolla har aldrig varit endast, eller even i första hand, med hans prodigious expertis. Det var med honom personified långt vår kultur mest centralambitioner till whiteness, immortality, rikedom, fastigheten och berömmelse. Inkvarterat någonstans mellan superhumanen och främlingen, ambitionen och avsmaken, var Jackson en grotesk reflexion av våra kollektiva lust.

Som Margo Jefferson som noteras i hennes klarsynt, boka på Michael Jackson, det bäst hänvisar till pekar för ”manen i avspegla” är P.T. Barnums mest stora Show på jord. Gilla chinamenna, och Arabs, som bemannade Barnums cirkus, Jackson kom att förkroppsliga utrymmet mellan ”svarten eller vit.”, Lika Barnums pygmies, jättar, den skäggiga damtoaletten och albinos, Jackson hypnotiserade oss med hans recombinant förkroppsligar, det kusliga fjäll och blandningen av hans anatomi. Hans djura menagerie som för hjälps.

Gilla de med för många, eller för få kroppsdelar, Jackson var en människamissfoster, att tyckas synd om som var säker, men också att efterapas, alltid för att ses och, i något långt, för att önskas. Han var en onormal något liknande mig, en onormal något liknande dig.

Juni 27, 2009

alternet

Майкл Джексон было уродом -- Справедливо как вы и я
Automatically translated into Russian thanks to WorldLingo
Ричард Ким, Нация:


Майкл Джексон, король шипучки, будет умершими инфарчта на времени 50. В next few днях мы будем обработаны к бесконечным eulogies минируя архивохранилище богатые люди его нот, танцульки, videos, представлений и специально его purported привычки, хобби, misdemeanors и ссыланных злодеяний. В конце концов что сочинитель смог сопротивлять упомянуть различные critters и tchotchkes он собрал: гипербарическое, молодост-сохраняющ камеру кислорода, косточки человека слона, его шимпанзе любимчика клокочет, каталог Beatles, Ranch Neverland, Macaulay Caulkin, портной Элизабет, его много носов, пигменты кожи и hairstyles, его один яркий белая перчатка. Я некоторо не могу.

Эти перегласовки неизбежно будут помещены в трагичной повести его склонения. Мы будем спрошены, что вспомнили Джексон в его главном--по мере того как усмехаться, танцевать, «P.Y.T.» черная звезда ребенка которому outshone его более менее талантливые siblings в Джексон 5 или как хлопать-и-танцует virtuoso которое переступило пределы Motown путем приносить нам «Thriller,» «удар оно» и «Билли Джин.» Забудьте ексцентриситеты и сделайте примечания обличительства злоупотребления ребенка и molestation (он никогда не был счесн виновным). Те только унылые пятна на более большой spangled ткани его жизни и карьеры.

Наилучшим образом, я должны здесь сказать: fuck тот shit. Без его сумасбродных ексцентриситетов и неоднозначных, обсессивнофобических отношений к гонке, gender, смертности и детства (и детей)--деиствительно без conspicuously tenuous соединения он категория сама человека--Майкл Джексон было бы B-списком, котор иметь-будут. Most likely последнее увиденное на самом последнем эпизоде подмастерья знаменитости, его obit последовало бы за Farrah Fawcett. Вкратце, он был бы Джон Oates.

Наша увлекательность с Whack-o jack-o никогда не только, or even главным образом, с его prodigious искусствами. Оно было с дорогой, котор он воплотил гоноры нашей культуры самые центральные к белизне, бессмертностью, богатством, недвижимостью и fame. Я Lodged где-то между superhuman и alien, устремленностью и disgust, Джексон было гротесковым отражением наших собирательных желаний.

Как Margo Jefferson замеченное в ее perceptive книге на Майкл Джексон, самой лучшей контрольной точкой для «человека в зеркале» будет P.T. Выставка Barnum большая на земле. Как Chinamen и арабы peopled цирк Barnum, Джексон пришло овеществить пространство между «чернота или белизна.» Как пигмеи Barnum, гиганты, бородатые повелительницы и альбиносы, Джексон mesmerized мы с его рекомбинатным телом, weird маштабом и смешиванием его анатомирования. Его животный menagerie, котор помогли слишком.

Как те с too many или too few частей тела, Джексон было людским уродом, быть pitied, уверенн, но также быть передразненным, всегда быть посмотренным и, in some way, для того чтобы хотеться. Он был уродом как я, уродом как вы.

27-ое июня 2009

alternet

Michael Jackson was Buitenissig -- Enkel als u en me
Automatically translated into Dutch thanks to WorldLingo
Door Richard Kim, De natie:


Michael Jackson, de Koning van Pop, is doden van een hartaanval op de leeftijd van 50. In de volgende dagen die wij aan eindeloze eulogies zal worden behandeld ontginnend het rijke archief van zijn muziek, dans, video's, prestaties en vooral zijn beweerde gewoonten, hobbys, misdemeanors en beweerde misdaden. Toch welke schrijver zich tegen het vermelden van diverse critters kon verzetten en tchotchkes hij verzamelde: hyperbaric, jeugd-bewarend zuurstofkamer, de Man beenderen van de Olifant, zijn huisdieren chimp Bellen, de Beatles catalogus, Neverland Boerderij, Macaulay Caulkin, Elizabeth Taylor, zijn vele neuzen, huidpigment en hairstyles, zijn één heldere witte handschoen. Ik kan niet zeker.

Deze veranderingen zullen onvermijdelijk geplaatst worden in het tragische verhaal van zijn daling. Wij zullen worden gevraagd om Jackson in zijn bloei te herinneren--als glimlachen, die „P.Y.T.“ zwarte kindster die zijn minder begaafde siblings in Jackson Vijf of als virtuoso pop-en-dans danst in de schaduw stelden wie Motown door ons „Thriller te brengen overtrof,“ „sloeg het“ en „Billy Jean.“ Vergeet eccentricities en voorzie de beschuldigingen van kindmisbruik en lastigvallen (van een voetnoot hij werd nooit gevonden schuldig). Die zijn maar droevige vlekken op de grotere spangled stof van zijn leven en carrière.

Goed, moet ik hier zeggen: fuck dat shit. Zonder zijn extravagante eccentricities en dubbelzinnige, obsessive verhoudingen met ras, geslacht, mortaliteit en kinderjaren (en kinderen)--zonder de opvallend dunne verbinding heeft gehad namelijk die hij aan de categorie van de mens zelf--Michael Jackson zou een B-Lijst hebben- geweest zijn. Duur het waarschijnlijkst gezien op de recentste episode van de Leerling van de Beroemdheid, zou zijn obit Farrah Fawcett gevolgd hebben. In het kort, zou hij John Oates zijn.

Onze betovering met whack-O hefboom-O is nooit slechts, of zelfs, met zijn wonderbaarlijke vaardigheden hoofdzakelijk geweest. Het was met de manier hij meest centrale ambities van onze cultuur de aan onroerende goederen bleekheid, immortality, rijkdom verpersoonlijkte, en bekendheid. Ergens ondergebracht tussen bovenmenselijk en de vreemdeling, de aspiratie en de afschuw, was Jackson een groteske weerspiegeling van onze collectieve wensen.

Als Margo Jefferson die in haar opmerkzaam boek op Michael Jackson wordt genoteerd, is het beste verwijzingspunt voor de „Man in de Spiegel“ P.T. Grootste Barnum toont ter wereld. Als de Chinezen en de Arabieren die het circus bevolkten van Barnum, kwam Jackson om de ruimte tussen „Zwarte of Wit op te nemen.“ Als de pygmeeën van Barnum, reuzen, gebaarde dames en albino's, fascineerde Jackson ons met zijn recombinant lichaam, bizarre schaal en de mengeling van zijn anatomie. Zijn dierlijke ook geholpen menagerie.

Als die met teveel of ook weinig lichaamsdelen, was Jackson menselijke buitenissig, pitied zijn maar oo, zeker, altijd worden nagebootst worden bekeken en, op één of andere manier worden gewild, om. Hij was buitenissig als me, buitenissig als u.

27 juni, 2009

alternet

كان مايكل جاكسون شاذة -- صحيحة مثل أنت وي
Automatically translated into Arabic thanks to WorldLingo
بريتشارد [كيم], الأمة:


مايكل جاكسون, الملك الفرقعة, موتى من قلب هجوم في العمر من 50. في الأيام قادمة سيعامل نحن كنت إلى مدائح لانهائيّة يلغم المحفوظ غنيّة من ه لون موسيقى, رقص, فيديوهات, أداء وخصوصا خاصّتي يزعم عادات, هوايات, جنح ويزعم جرائم. [أفتر لّ,] ما كاتبة استطاع قاومت يذكر المختلفة [كريتّرس] و [تشتشك] جمع هو: يبقبق العال ضغط, [يووث-برسرفينغ] أكسجين غرفة, الفيل رجل [بونس], ه محبوبة [شمب], [بتلس] كاتالوج, [نفرلند] مزرعة, [مكولي] [كولكين], أليزابث تايلور, ه كثير أنوف, جلد اصباغ و [هيرستل], ه واحدة قفاز ساطعة بيضاء. أنا بالتّأكيد أستطيع لا.

سيضع هذا تحولات حتميّا كنت في الحكاية مأساويّة من انحداره. نحن كنت سنسأل أن يتذكّر جاكسون في نخبته --بما أنّ ال يبتسم, يرقص, "[ب.ت.]" سوداء طفلة نجم الذي غطّى قريباته موهوبة أقلّ في جاكسون خمسة أو ك ال [بوب-ند-دنس] عالمة الذي تجاوز [موتوون] ب يحضرنا "أفلام الرّعب," "نبض هو" و" بيلي جان." نسيت اللاتمركزية وذيّلت التهم من [شلد بوس] و [مولستأيشن] (أسّست هو كان أبدا مذنبة). أنّ غير أنّ اصباغ حزينة على الكبيرة [سبنغلد] بناء من ه حياة ومهنة.

جيّدا, أنا هنا أن يقول: [فوك] أنّ [شيت]. دون ه يتطرّف لاتمركزية وغامضة, إستحواذيّ علاقات إلى جنس, جنس, وفاة وطفولة (وأطفال)--حقّا دون الخطوة رقيقة بوضوح اضطرّ هو الصنف من الإنسان بنفسي--كان مايكل جاكسون [ب-ليست] [هس-بين]. تبع أخرى [موست ليكلي] يرى على الحلقة متأخّرة من شهرة متدربة, [أبيت] ه [فرّه] [فوستّ]. في قصيرة, كان هو جون [وأتس].

يكون فتنتنا مع [وهك-و] [جك-و] يتلقّى أبدا فقط, [أر فن] أوّلا, مع مهاراته مذهلة. هو كان مع الطريق هو شخّص ثقافتنا طموح مركزية أكثر إلى بياض, خلود, ثروة, [رل ستت] وشهرة. ينزل في مكان ما بين ال [سوبرهومن] والغريبة, سفط وإشمئزاز, كان جاكسون إنعكاس غريبة من رغباتنا جماعيّة.

ك [مرغو] جيفرسون يلاحظ في كتابه مدركة على مايكل جاكسون, ال [رفرنس بوينت] جيّدة ل ال "رجل في المرآة" [ب.ت.]. [برنوم] عرض عظيمة على أرض. مثل ال [شنمن] و [أرب] الذي عمّروا [برنوم] سيرك, أتى جاكسون أن يجسّد الفراغ بين "أسود أو أبيض." مثل [برنوم] قزمات, عمالقة, سيدات ملتحية ومهق, سحرنا جاكسون مع جسمه [ركمبيننت], المقياس غريبة ومزيج من علمه. معرض الوحوشه حيوانيّة يساعد أيضا.

مثل أنّ مع [توو مني] أو [توو فو] [بودي برت], كان جاكسون شاذة إنسانيّة, أن يكون [بيتيد], يوقن, غير أنّ أيضا أن يكون [ميميك], دائما أن يكون نظرت في و, [إين سم وي], أن يكون أردت. هو كان شاذة مثل ي, شاذة مثل أنت.

يونيو - حزيران 27, 2009

[ألترنت]

باهاماس [بلوغ] [كريبّن] دوليّة